இதம் ஸவிதர்வி ஜாநீஹி ஷட்யமா ஏக ஏகஜஃ । தஸ்மிந் ஹாபித்வமிச்சந்தே ய ஏஷாமேக ஏகஜஃ
ஓ சவிதா, இதை அறிந்து கொள்: ஆறு ஒன்றாக பிறக்கின்றன, ஒன்று தனியே பிறக்கிறது; அவை எல்லாம் தங்க விரும்புவது அந்த ஒரே பிறந்தவரில் தான்.
ஆவிஃ ஸந் நிஹிதம் குஹா ஜரந் நாம மஹத்பதம் । தத்ரேதம் ஸர்வமார்பிதமேஜத்ப்ராணத்ப்ரதிஷ்டிதம்
தெளிவாக இருந்தும் மறைந்தும், பழமையான அந்த பெரிய இடத்தில், இந்த அனைத்தும் நிலைபெற்று, அசைந்து, உயிர் கொண்டு, தாங்கப்படுகிறது.
ஏகசக்ரம் வர்தத ஏகநேமி ஸஹஸ்ராக்ஷரம் ப்ர புரோ நி பஶ்சா । அர்தேந விஶ்வம் புவநம் ஜஜாந யதஸ்யார்தம் க்வ தத்பபூவ
ஒரு சக்கரம், ஒரு ஓரம், ஆயிரம் அச்சுகள் கொண்டது, முன்னும் பின்னும் சுழல்கிறது. அதன் பாதியால் இந்த உலகம் எல்லாம் உருவானது. அதன் மற்றொரு பாதி எங்கே சென்றது என்று யாரும் அறியவில்லை.
பஞ்சவாஹீ வஹத்யக்ரமேஷாம் ப்ரஷ்டயோ யுக்தா அநுஸம்வஹந்தி । அயாதமஸ்ய தத்ரு'ஶே ந யாதம் பரம் நேதீயோऽவரம் தவீயஃ
ஐந்து வாகனங்கள் இவற்றில் முதன்மையானதை இழுத்துச் செல்கின்றன; கட்டுகள் ஒன்றுக்கொன்று பின்பற்றி இணைக்கப்பட்டுள்ளன. அதன் பயணம் யாருக்கும் தெரியாது; அது சென்றதோ, செல்லாததோ தெரியவில்லை. ஒன்று அருகிலும் இல்லை, மற்றொன்று தொலைவிலும் இல்லை.
திர்யக்பிலஶ்சமஸ ஊர்த்வபுத்நஸ்தஸ்மிந் யஶோ நிஹிதம் விஶ்வரூபம் । ததாஸத ரு'ஷயஃ ஸப்த ஸாகம் யே அஸ்ய கோபா மஹதோ பபூவுஃ
ஒரு பாத்திரம் குறுக்கே வைக்கப்பட்டு அதன் அடிப் பகுதி மேலே உள்ளது; அதில் பலவகை வடிவில் புகழ் பதியப்பட்டுள்ளது. அதில் ஏழு முனிவர்கள் ஒன்றாக அமர்ந்தனர்; அவர்கள் அதன் பெருமையை காக்கும் காவலாளிகள் ஆனார்கள்.
யா புரஸ்தாத்யுஜ்யதே யா ச பஶ்சாத்யா விஶ்வதோ யுஜ்யதே யா ச ஸர்வதஃ । யயா யஜ்ஞஃ ப்ராங்தாயதே தாம் த்வா ப்ரு'ச்சாமி கதமா ஸர்சாம்
முன்புறம் இணைக்கப்பட்டதும், பின்னால் இணைக்கப்பட்டதும், எல்லாத் திசைகளிலும் இணைக்கப்பட்டதும், எங்கும் இணைக்கப்பட்டதும் — இவை யாவையும் கொண்டு யாகம் முன்னே செல்கிறது. இதில் எது உண்மையான வேதவாக்கு என்று நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன்.
{௨௬} யதேஜதி பததி யச்ச திஷ்டதி ப்ராணதப்ராணந் நிமிஷச்ச யத்புவத்। தத்தாதார ப்ரு'திவீம் விஶ்வரூபம் தத்ஸம்பூய பவத்யேகமேவ
எது நகர்கிறது, பறக்கிறது, நிலைத்திருக்கிறது, மூச்சு விடுகிறது, மூச்சில்லாமல் இருக்கிறது, கண் இமைக்கிறது, உருவாகிறது — இவை அனைத்தையும் இந்த உலகம் பல வடிவில் தாங்கிக்கொள்கிறது. அவை ஒன்றாக இணைந்து ஒன்றாகவே ஆகின்றன.
அநந்தம் விததம் புருத்ராநந்தமந்தவச்சா ஸமந்தே । தே நாகபாலஶ்சரதி விசிந்வந் வித்வாந் பூதமுத பவ்யமஸ்ய
முடிவில்லாமல் பல இடங்களில் விரிந்தது, எல்லையில்லாதது, ஆனாலும் எல்லை கொண்டது — அவன் விண்ணின் காவலன், அறிவுடையவன், கடந்ததும் வரவிருப்பதும் அனைத்தையும் தேடி அலைகிறான்.
ப்ரஜாபதிஶ்சரதி கர்பே அந்தரத்ரு'ஶ்யமாநோ பஹுதா வி ஜாயதே । அர்தேந விஶ்வம் புவநம் ஜஜாந யதஸ்யார்தம் கதமஃ ஸ கேதுஃ
பிரஜாபதி கருவில் உள்ளே அசையாமல் நடக்கிறான்; பல வடிவில் பிறக்கிறான்; அவன் பாதியால் இந்த உலகம் எல்லாம் உருவானது. அவன் மற்றொரு பாதி எந்த அறிகுறி என்று கேட்கிறேன்.
ஊர்த்வம் பரந்தமுதகம் கும்பேநேவோதஹார்யம் । பஶ்யந்தி ஸர்வே சக்ஷுஷா ந ஸர்வே மநஸா விதுஃ
அவன் தண்ணீரை மேலே எடுத்துச் செல்கிறான், ஒரு குடம் கொண்டு எடுத்தது போல். எல்லோரும் அவனை கண்களால் பார்க்கிறார்கள், ஆனால் அனைவரும் மனதால் அறியவில்லை.
தூரே பூர்ணேந வஸதி தூர ஊநேந ஹீயதே । மஹத்யக்ஷம் புவநஸ்ய மத்யே தஸ்மை பலிம் ராஷ்ட்ரப்ரு'தோ பரந்தி
முழுமையுடன் அவன் தொலைவில் வாழ்கிறான்; குறைவால் அவன் தாழ்ந்துவிடுகிறான். உலகின் நடுவில் உள்ள பெரிய ஆண்டவனுக்கு, நாட்டை ஆளும் அரசர்கள் காணிக்கை செலுத்துகிறார்கள்.
யதஃ ஸூர்யஃ உதேத்யஸ்தம் யத்ர ச கச்சதி । ததேவ மந்யேऽஹம் ஜ்யேஷ்டம் தது நாத்யேதி கிம் சந
சூரியன் எங்கிருந்து உதிக்கிறதோ, எங்கே மறைகிறதோ, அதையே நான் மிக உயர்ந்ததாக நினைக்கிறேன்; அதைவிட எதுவும் மேலாக இல்லை.
யே அர்வாங்மத்ய உத வா புராணம் வேதம் வித்வாம்ஸமபிதோ வதந்தி । ஆதித்யமேவ தே பரி வதந்தி ஸர்வே அக்நிம் த்விதீயம் த்ரிவ்ரு'தம் ச ஹம்ஸம்
இப்போது, நடுவிலும், பழைய ஞானத்தையும் பற்றி பேசும் அறிவாளிகள் எல்லோரும் சூரியனை முதன்மையானதாகவும், அக்கினியை இரண்டாவதாகவும், மூன்று இறக்கைகள் கொண்ட அன்னப்பறவையை கூறுகிறார்கள்.
ஸஹஸ்ராஹ்ண்யம் வியதாவஸ்ய பக்ஷௌ ஹரேர்ஹம்ஸஸ்ய பததஃ ஸ்வர்கம் । ஸ தேவாந்த்ஸர்வாந் உரஸ்யுபதத்ய ஸம்பஶ்யந் யாதி புவநாநி விஶ்வா
ஆயிரம் நாட்கள் கொண்ட இரு இறக்கைகள் கொண்ட வேகமான அன்னப்பறவை ஆகாயத்தில் பறந்து சொர்க்கத்தை அடைகிறது. அவன் எல்லா தேவர்களையும் மார்பில் வைத்து, பார்த்து, எல்லா உலகங்களையும் சென்றடைகிறான்.
ஸத்யேநோர்த்வஸ்தபதி ப்ரஹ்மணார்வாங்வி பஶ்யதி । ப்ராணேந திர்யங்ப்ராணதி யஸ்மிந் ஜ்யேஷ்டமதி ஶ்ரிதம்
உண்மையால் அவன் மேலே ஒளிர்கிறான்; வேதவாக்கால் கீழே பார்கிறான்; மூச்சால் அகலமாக நகர்கிறான்; அதில் மிக உயர்ந்தது நிலைபெற்றுள்ளது.
யோ வை தே வித்யாதரணீ யாப்யாம் நிர்மத்யதே வஸு । ஸ வித்வாந் ஜ்யேஷ்டம் மந்யேத ஸ வித்யாத்ப்ராஹ்மணம் மஹத்
உன் இரு அரணிகள் மூலம் செல்வம் பெறப்படுகிறது என்பதை யார் அறிந்தாரோ, அவர் அறிவாளி; அவர் மிக உயர்ந்ததை உணர வேண்டும்; அவர் பெரிய பிராமணனை அறிய வேண்டும்.
{௨௭} அபாதக்ரே ஸமபவத்ஸோ அக்ரே ஸ்வராபரத்। சதுஷ்பாத்பூத்வா போக்யஃ ஸர்வமாதத்த போஜநம்
முதலில் அவன் கால்கள் இல்லாமல் தோன்றினான்; பின்னர் தொடக்கத்தில் ஒலி எழுப்பினான்; நான்கு கால்கள் உடையவனாகி, அனுபவிக்கத் தகுதியானவனாகி, எல்லா உணவையும் தன் வசமாக எடுத்துக்கொண்டான்.
போக்யோ பவததோ அந்நமதத்பஹு । யோ தேவமுத்தராவந்தமுபாஸாதை ஸநாதநம்
அவன் அனுபவிக்கத் தகுதியானவனாகி, பிறகு அதிகமான உணவை வழங்கினான்; யார் அந்த நித்திய தேவனை, எல்லாவற்றையும் கடந்தவனை வழிபடுகிறார்களோ, அவர்கள் அவனை அடைவார்கள்.
ஸநாதநமேநமாஹுருதாத்ய ஸ்யாத்புநர்ணவஃ । அஹோராத்ரே ப்ர ஜாயேதே அந்யோ அந்யஸ்ய ரூபயோஃ
அவனை நித்தியன் என்று கூறுகிறார்கள்; ஆனால் இன்று அவன் புதிதாகவும் தோன்றலாம்; பகலும் இரவும் பிறக்கின்றன, ஒவ்வொன்றும் தனித்துவமான வடிவில்.
ஶதம் ஸஹஸ்ரமயுதம் ந்யர்புதமஸம்க்யேயம் ஸ்வமஸ்மிந் நிவிஷ்டம் । ததஸ்ய க்நந்த்யபிபஶ்யத ஏவ தஸ்மாத்தேவோ ரோசதேஷ ஏதத்
நூறு, ஆயிரம், பத்து ஆயிரம், கோடி — எண்ணிக்கையற்ற அவனுடைய பகுதிகள் அவனுள் நிலைபெற்றுள்ளன. அவற்றை பார்த்து, அவை அவனை தாக்குகின்றன; அதனால் அந்த தேவன் பிரகாசிக்கிறான் — இதுவே அது.
பாலாதேகமணீயஸ்கமுதைகம் நேவ த்ரு'ஶ்யதே । ததஃ பரிஷ்வஜீயஸீ தேவதா ஸா மம ப்ரியா
ஒரு பிள்ளை, இன்னொரு சிறியவன், மற்றொன்று காணப்படாதது; இவை எல்லாவற்றையும் தழுவும் அந்தத் தேவதை எனக்கு மிகவும் பிரியமானவள்.
இயம் கல்யாண்யஜரா மர்த்யஸ்யாம்ரு'தா க்ரு'ஹே । யஸ்மை க்ரு'தா ஶயே ஸ யஶ்சகார ஜஜார ஸஃ
இவள் அழகும், முதுமையற்றதும், இறப்பில்லாதவளும், மனிதனின் வீட்டில் வாழும் அமுதும்; யாருக்காக இவள் படுக்க வைக்கப்படுகிறாளோ, அவனை உருவாக்கியவனும், அவனும் சோர்ந்துவிடுகிறான்.
த்வம் ஸ்த்ரீ த்வம் புமாந் அஸி த்வம் குமார உத வா குமாரீ॥ த்வம் ஜீர்ணோ தண்டேந வஞ்சஸி த்வம் ஜாதோ பவஸி விஶ்வதோமுகஃ
நீ பெண், நீ ஆண், நீ சிறுவன், நீ சிறுமியும்; நீ தண்டுடன் நடக்கும் முதியவரும், பிறப்பதிலும், எல்லா திசைகளிலும் முகம் கொண்டவராகவும் இருக்கிறாய்.
உதைஷாம் பிதோத வா புத்ர ஏஷாமுதைஷாம் ஜ்யேஷ்ட உத வா கநிஷ்டஃ । ஏகோ ஹ தேவோ மநஸி ப்ரவிஷ்டஃ ப்ரதமோ ஜாதஃ ஸ உ கர்பே அந்தஃ
நீ அவர்களின் தந்தை, அல்லது மகன்; நீ அவர்களில் மூத்தவன், அல்லது இளையவன்; ஒரே தேவன் மனதில் புகுந்து, முதலில் பிறந்தவன்; அவன் கருவில் உள்ளவன்.
பூர்ணாத்பூர்ணமுதசதி பூர்ணம் பூர்ணேந ஸிச்யதே । உதோ ததத்ய வித்யாம யதஸ்தத்பரிஷிச்யதே
முழுமையிலிருந்து முழுமை தோன்றும்; முழுமை, மற்றொரு முழுமையால் நிரப்பப்படுகிறது; அது எங்கிருந்து ஊற்றப்படுகிறது என்பதை இன்று நாம் அறிய விரும்புகிறோம்.
ஏஷா ஸநத்நீ ஸநமேவ ஜாதைஷா புராணீ பரி ஸர்வம் பபூவ । மஹீ தேவ்யுஷஸோ விபாதீ ஸைகேநைகேந மிஷதா வி சஷ்டே
இவள் பழமையானவள், என்றும் புதுமையானவள், மீண்டும் மீண்டும் பிறக்கிறவள்; பழையவளாக எல்லாவற்றையும் ஆனவள்; பெரிய தேவியாய், விடியல் போல ஒளிர்கிறாள்; ஒவ்வொருவராலும் பார்வையால் காணப்படுகிறாள்.
{௨௮} அவிர்வை நாம தேவதர்தேநாஸ்தே பரீவ்ரு'தா । தஸ்யா ரூபேணேமே வ்ரு'க்ஷா ஹரிதா ஹரிதஸ்ரஜஃ
அவிர்வை என்பதே அந்தத் தேவியின் பெயர்; அவளால் எல்லாம் சூழப்பட்டுள்ளது; அவளது உருவத்தினால் இந்த மரங்கள் பசுமை கொண்டு, பசுமை மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்படுகின்றன.
அந்தி ஸந்தம் ந ஜஹாத்யந்தி ஸந்தம் ந பஶ்யதி । தேவஸ்ய பஶ்ய காவ்யம் ந மமார ந ஜீர்யதி
அருகில் இருப்பவரை அவள் விட்டு விடுவதில்லை, ஆனால் அருகில் இருப்பவரை அவள் காண்பதுமில்லை; அந்தத் தேவனின் அதிசயத்தைப் பார்: அவள் இறக்கவும், முதுமையடையவும் செய்வதில்லை.
அபூர்வேணேஷிதா வாசஸ்தா வதந்தி யதாயதம் । வதந்தீர்யத்ர கச்சந்தி ததாஹுர்ப்ராஹ்மணம் மஹத்
புதிய ஒன்றால் தூண்டப்பட்டு, அவர்கள் உரியவாறு சொற்களைப் பேசுகிறார்கள்; அவர்கள் எங்கு சென்றாலும், பேசுவோரை பெரிய பிராமணர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள்.
யத்ர தேவாஶ்ச மநுஷ்யாஶ்சாரா நாபாவிவ ஶ்ரிதாஃ । அபாம் த்வா புஷ்பம் ப்ரு'சாமி யத்ர தந் மாயயா ஹிதம்
தேவர்கள், மனிதர்கள், சக்கரத்தின் நாபியில் spokes போல் நிலைபெற்றுள்ள இடத்தில், நீர் மலரே, அந்த இடம் எங்கு, மாயையால் அமைக்கப்பட்டதென்று கேட்கிறேன்.