த்வா ஸுபர்ணா ஸயுஜா ஸகாயா ஸமாநம் வ்ரு'க்ஷம் பரி ஷஸ்வஜாதே । தயோரந்யஃ பிப்பலம் ஸ்வாத்வத்த்யநஶ்நந்ந் அந்யோ அபி சாகஶீதி
இரண்டு பறவைகள், நண்பர்களாக இணைந்து, ஒரே மரத்தில் அமர்ந்துள்ளன. அவற்றில் ஒன்று இனிப்பான பழத்தை உண்டுகொள்கிறது, மற்றொன்று உண்ணாமல் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது.
யஸ்மிந் வ்ரு'க்ஷே மத்வதஃ ஸுபர்ணா நிவிஶந்தே ஸுவதே சாதி விஶ்வே । தஸ்ய யதாஹுஃ பிப்பலம் ஸ்வாத்வக்ரே தந் நோந் நஶத்யஃ பிதரம் ந வேத
தேன்கொடுக்கும் பறவைகள் அமர்ந்திருக்கும் மரத்தில், எல்லா தெய்வங்களும் ஓய்வெடுக்கின்றன. அவர்கள் முனையில் உள்ள இனிப்பான பழம் என்று சொல்வதை அது அழியாமல் இருக்கட்டும்; அவன் தந்தையை அறியவில்லை.
யத்ரா ஸுபர்ணா அம்ரு'தஸ்ய பக்ஷமநிமேஷம் விததாபிஸ்வரந்தி । ஏநா விஶ்வஸ்ய புவநஸ்ய கோபாஃ ஸ மா தீரஃ பாகமத்ரா விவேஶ
அமரத்துவத்தைப் பற்றி பறவைகள் விழித்துப் பாடும் இடத்தில், அவை எல்லா உலகங்களையும் காக்கின்றன; அந்த இடத்தில் ஞானி பழுத்த பழத்துக்குள் நுழைந்தான்.
யத்காயத்ரே அதி காயத்ரமாஹிதம் த்ரைஷ்டுபம் வா த்ரைஷ்டுபாந் நிரதக்ஷத । யத்வா ஜகஜ்ஜகத்யாஹிதம் பதம் ய இத்தத்விதுஸ்தே அம்ரு'தத்வமாநுஶுஃ
காயத்ரியில் வைக்கப்பட்டதும், காயத்ர பாடலில் வைக்கப்பட்டதும், த்ரைஷ்டுபத்தில் அளக்கப்பட்டதும், ஜகதியில் வைக்கப்பட்டதும் எதுவாக இருந்தாலும், இதை அறிந்தவர்கள் அமரத்துவத்தை அடைந்தார்கள்.
காயத்ரேண ப்ரதி மிமீதே அர்கமர்கேண ஸாம த்ரைஷ்டுபேந வாகம் । வாகேந வாகம் த்விபதா சதுஷ்பதாக்ஷரேண மிமதே ஸப்த வாணீஃ
காயத்ரியால் பாடலை அளக்கிறார்; பாடலால் சாமத்தை அளக்கிறார்; த்ரைஷ்டுபத்தால் வாக்கை அளக்கிறார். வாக்கால் வாக்கை, இரண்டு அடி, நான்கு அடி, எழுத்துகளால் ஏழு குரல்களை அளக்கிறார்.
ஜகதா ஸிந்தும் திவ்யஸ்கபாயத்ரதம்தரே ஸூர்யம் பர்யபஶ்யத்। காயத்ரஸ்ய ஸமிதஸ்திஸ்ர ஆஹுஸ்ததோ மஹ்நா ப்ர ரிரிசே மஹித்வா
ஜகதியால் விண்ணில் ஓடும் நதியைத் தாங்கினார்; ரதத்துக்குள் சூரியனைப் பார்த்தார். காயத்ரத்தின் மூன்று வகையான சமிதைகள் உள்ளன என்று சொல்வார்கள்; அந்த மகிமையால் அதன் பெருமை விரிந்தது.
உப ஹ்வயே ஸுதுகாம் தேநுமேதாம் ஸுஹஸ்தோ கோதுகுத தோஹதேநாம் । ஶ்ரேஷ்டம் ஸவம் ஸவிதா ஸாவிஷந் நோऽபீத்தோ கர்மஸ்தது ஷு ப்ர வோசத்
இம்மதுபல பசுவை நான் அழைக்கிறேன்; நல்ல கையுள்ளவள், பசுவை பசு மேய்ப்பவர் பாலை பறிக்கிறார். சவிதா நமக்கு சிறந்த அர்ப்பணிப்பைத் தந்தார்; சூடான பாத்திரம் இதை நமக்கு அறிவித்தது.
ஹிங்க்ரு'ண்வதீ வஸுபத்நீ வஸூநாம் வத்ஸமிச்சந்தீ மநஸாப்யாகாத்। துஹாமஶ்விப்யாம் பயோ அக்ந்யேயம் ஸா வர்ததாம் மஹதே ஸௌபகாய
அழுது, செல்வத்தின் உரிமையாளர், தன் கன்றை விரும்பி, மனதுடன் வந்தாள். இந்தக் காயப்படாதவளிடமிருந்து அசுவின்களுக்கு பாலை பறிப்போம்; அவள் பெரும் நல்வாழ்வுக்காக வளரட்டும்.
கௌரமீமேதபி வத்ஸம் மிஷந்தம் மூர்தாநம் ஹிங்ஙக்ரு'ணோந் மாதவா உ । ஸ்ரு'க்வாணம் கர்மமபி வாவஶாநா மிமாதி மாயும் பயதே பயோபிஃ
பசு, தன் கன்றை நினைத்து, அழுது, தாய் போல அவன் தலையை அணுகுகிறாள். சூடான பாத்திரத்துக்காக ஆசைப்படுகிறாள்; அவள் ஆயுளை அளக்கிறாள், பாலும் ஊட்டுகிறாள்.
அயம் ஸ ஶிங்க்தே யேந கௌரபிவ்ரு'தா மிமாதி மயும் த்வஸநாவதி ஶ்ரிதா । ஸா சித்திபிர்நி ஹி சகார மர்த்யாந் வித்யுத்பவந்தீ ப்ரதி வவ்ரிமௌஹத
இவனே தெளிக்கிறான்; இவரால் பசு சுற்றப்பட்டு, தூசியின் எல்லை வரை ஆயுளை அளக்கிறாள். எண்ணங்களால், அவள் மனிதர்களை உருவாக்கினாள்; மின்னலாகி, பரவினாள்.
அநச்சயே துரகாது ஜீவமேஜத்த்ருவம் மத்ய ஆ பஸ்த்யாநாம் । ஜீவோ ம்ரு'தஸ்ய சரதி ஸ்வதாபிரமர்த்யோ மர்த்யேநா ஸயோநிஃ
மூடியதல்லாமல், வேகமாக நகரும், உயிரோடு, நடுங்கும், வீடுகளின் நடுவில் நிலைத்திருக்கும். உயிருள்ளவன் இறந்தவர்களிடையே தன் இயல்போடு நடக்கிறான்; அமரன், மரணமுடையவனுடன் ஒரே களத்தில் பிறக்கிறான்.
விதும் தத்ராணம் ஸலிலஸ்ய ப்ரு'ஷ்டே யுவாநம் ஸந்தம் பலிதோ ஜகார । தேவஸ்ய பஶ்ய காவ்யம் மஹித்வாத்ய மமார ஸ ஹ்யஃ ஸமாந
நிலா, நீரில் பிரகாசித்து, இளமையில் இருந்தும், முதிர்ந்த தலைமுடியுடன் விழித்திருக்கிறது. தெய்வீக அதிசயத்தைப் பார்: அதன் பெருமையால், இன்று ஒருவர் இறந்தார், ஆனால் நேற்று பிறந்தார்.
ய ஈம் சகார ந ஸோ அஸ்ய வேத ய ஈம் ததர்ஶ ஹிருகிந் நு தஸ்மாத்। ஸ மாதுர்யோநா பரிவீதோ அந்தர்பஹுப்ரஜா நிர்ரு'திரா விவேஶ
யாரால் இவள் படைக்கப்பட்டாளோ, அவருக்கே அவளைப் பற்றி அறிவில்லை; யார் அவளைப் பார்த்தாரோ, அவருக்கு அவள் புண்படுத்தியிருக்கலாம். அதனால், தாயின் கருப்பையில் பல பிள்ளைகளால் சூழப்பட்டு, நெரிதி உள்ளே நுழைந்தாள்.
{௨௬} அபஶ்யம் கோபாமநிபத்யமாநமா ச பரா ச பதிபிஶ்சரந்தம் । ஸ ஸத்ரீசீஃ ஸ விஷூசீர்வஸாந ஆ வரீவர்தி புவநேஷ்வந்தஃ
நான் அந்த மேய்ப்பவரை தடையில்லாமல் நகரும் 모습을 பார்த்தேன்; அவர் அருகிலும் தூரத்திலும் பல பாதைகளில் திரிகிறார். அவர் நேராகவும் வளைவாகவும் செல்கிறார், எல்லா திசைகளிலும் ஆடையுடன், உலகங்களுக்குள் திரிகிறார்.
த்யௌர்நஃ பிதா ஜநிதா நாபிரத்ர பந்துர்நோ மாதா ப்ரு'திவீ மஹீயம் । உத்தாநயோஶ்சம்வோர்யோநிரந்தரத்ரா பிதா துஹிதுர்கர்பமாதாத்
வானம் நம் தந்தை, படைப்பாளர், இங்குள்ள நாபி, பந்தம். பூமி நம் தாய், நான் அவளைப் பெருமைப்படுத்துகிறேன். மேலே திரும்பிய நீர்களுக்கிடையே கரு உள்ளது; அங்கே தந்தை, மகளின் கருப்பையில் விதையை வைத்தார்.
ப்ரு'சாமி த்வா பரமந்தம் ப்ரு'திவ்யாஃ ப்ரு'சாமி வ்ரு'ஷ்ணோ அஶ்வஸ்ய ரேதஃ । ப்ரு'சாமி விஶ்வஸ்ய புவநஸ்ய நாபிம் ப்ரு'சாமி வாசஃ பரமம் வ்யோம
நான் உன்னிடம் பூமியின் எல்லை பற்றி கேட்கிறேன்; காளையின், குதிரையின் விதை பற்றி கேட்கிறேன். எல்லா உலகங்களின் நாபி பற்றி கேட்கிறேன்; மொழியின் உயர்ந்த உலகம் பற்றி கேட்கிறேன்.
இயம் வேதிஃ பரோ அந்தஃ ப்ரு'திவ்யா அயம் ஸோமோ வ்ரு'ஷ்ணோ அஶ்வஸ்ய ரேதஃ । அயம் யஜ்ஞோ விஶ்வஸ்ய புவநஸ்ய நாபிர்ப்ரஹ்மாயம் வாசஃ பரமம் வ்யோம
இந்த வேதி தான் பூமியின் எல்லையாம்; இந்த சோமம் தான் காளையும் குதிரையும் விதை. இந்த யாகம் தான் எல்லா உலகங்களின் நாபி; இந்த பிரம்மம் தான் மொழியின் உயர்ந்த இடம்.
ந வி ஜாநாமி யதிவேதமஸ்மி நிண்யஃ ஸம்நத்தோ மநஸா சராமி । யதா மாகந் ப்ரதமஜா ரு'தஸ்யாதித்வாசோ அஶ்நுவே பாகமஸ்யாஃ
நான் என்னவென்று அறியவில்லை; மறைந்தது போல், மனத்துடன் கட்டுப்பட்டவனாய் அலைகிறேன். உண்மையின் முதற்பிறப்பு என்னை அடைந்தபோது, இந்த மொழியில் எனக்கும் ஒரு பங்கு கிடைத்தது.
அபாங்ப்ராஙேதி ஸ்வதயா க்ரு'பீதோऽமர்த்யோ மர்த்யேநா ஸயோநிஃ । தா ஶஶ்வந்தா விஷூசீநா வியந்தா ந்யந்யம் சிக்யுர்ந நி சிக்யுரந்யம்
அவன் தன் இயல்பால் பிடிக்கப்பட்டு, பின்னும் முன்னும் நகர்கிறான்; மரணமில்லாதவன், மரணமுடையவர்களுடன் ஒரே கருவில் பிறந்தவன். எப்போதும் பிரியும், விலகும் அவர்கள் ஒருவரை அறிந்தார்கள், மற்றவரை அறியவில்லை.
ஸப்தார்தகர்பா புவநஸ்ய ரேதோ விஷ்ணோஸ்திஷ்டந்தி ப்ரதிஶா விதர்மணி । தே தீதிபிர்மநஸா தே விபஶ்சிதஃ பரிபுவஃ பரி பவந்தி விஶ்வதஃ
ஏழு, பாதி கருவாக உள்ளவை, உலகத்தின் விதை, விஷ்ணுவின் திசைகளில் நிலை கொண்டுள்ளன. அவர்கள் எண்ணத்தாலும், மனத்தாலும், அறிவாலும், அனைத்தையும் சுற்றி ஆட்கொள்கிறார்கள்.
ரு'சோ அக்ஷரே பரமே வ்யோமந் யஸ்மிந் தேவா அதி விஶ்வே நிஷேதுஃ । யஸ்தந் ந வேத கிம்ரு'சா கரிஷ்யதி ய இத்தத்விதுஸ்தே அமீ ஸமாஸதே
மந்திரங்கள் அழியாத உயர்ந்த ஆகாயத்தில் தங்கியுள்ளன; அங்கே எல்லா தேவர்கள் அமர்ந்துள்ளனர். அதை அறியாதவன், மந்திரங்களை வைத்து என்ன செய்வான்? அதை அறிந்தவர்கள் இங்கே கூடுகிறார்கள்.
ரு'சஃ பதம் மாத்ரயா கல்பயந்தோऽர்தர்சேந சக்லு'புர்விஶ்வமேஜத்। த்ரிபாத்ப்ரஹ்ம புருரூபம் வி தஷ்டே தேந ஜீவந்தி ப்ரதிஶஶ்சதஸ்ரஃ
மந்திரத்தின் அளவை அமைத்து, அவர்கள் பாதி மந்திரத்தால் உலகத்தை உருவாக்கினர்; அனைத்தும் அசைவுடன் உள்ளது. மூன்று பாது கொண்ட பிரம்மம், பல வடிவில் உருவானது; அதனால் நான்கு திசைகளும் உயிர் பெறுகின்றன.
ஸூயவஸாத்பகவதீ ஹி பூயா அதா வயம் பகவந்தஃ ஸ்யாம । அத்தி த்ரு'ணமக்ந்யே விஶ்வதாநீம் பிப ஶுத்தமுதகமாசரந்தீ
நல்ல பொருள்களில் வளமானவளாக ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவளாக இருக்க வேண்டும்; அப்போது நாமும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்களாக இருப்போம். எல்லாவற்றையும் தரும் பசு, புல்லைத் தின்னு, தூய நீரைப் பருகு, நடமாடும் ஒன்றே.
{௨௭} கௌரிந் மிமாய ஸலிலாநி தக்ஷதீ ஏகபதீ த்விபதீ ஸா சதுஷ்பதீ । அஷ்டாபதீ நவபதீ பபூவுஷீ ஸஹஸ்ராக்ஷரா புவநஸ்ய பங்க்திஸ்தஸ்யாஃ ஸமுத்ரா அதி வி க்ஷரந்தி
பசு நீர்களை அளந்து வடிவமைத்தாள்; அவள் ஒரு காலும், இரண்டு காலும், நான்கு காலும் கொண்டவள். எட்டு காலும், ஒன்பது காலும் ஆனாள்; ஆயிரம் எழுத்துக்களைக் கொண்ட பா உலகத்தின் அளவாகும்; அதன் ஆறுகள் கடலை கடந்தோடுகின்றன.
க்ரு'ஷ்ணம் நியாநம் ஹரயஃ ஸுபர்ணா அபோ வஸாநா திவமுத்பதந்தி । தமாவவ்ரு'த்ரந்த்ஸதநாத்ரு'தஸ்யாதித்க்ரு'தேந ப்ரு'திவீம் வ்யூதுஃ
கருப்பாக அசையும், மஞ்சள் நிற பறவைகள், நீரைத் தரித்து வானத்தை நோக்கி பறக்கின்றன. அவனை அவர்கள் மறைத்தனர், உண்மையின் இருக்கையிலிருந்து; நெய்யால் பூமியை விரித்தனர்.
அபாதேதி ப்ரதமா பத்வதீநாம் கஸ்தத்வாம் மித்ராவருணா சிகேத । கர்போ பாரம் பரத்யா சிதஸ்யா ரு'தம் பிபர்தி அந்ரு'தம் நி பாதி
அவள் கால்கள் கொண்டவர்களில் முதலில் நடக்கிறாள்; அதை யார் அறிவார்கள், மித்ரா, வருணா? கரு அவளின் பாரத்தையும் சுமக்கிறது; அவள் சத்தியத்தைத் தாங்குகிறாள், பொய்யை விட்டு விடுகிறாள்.
விராட்வாக்விராட்ப்ரு'திவீ விராடந்தரிக்ஷம் விராட்ப்ரஜாபதிஃ । விராண்ம்ரு'த்யுஃ ஸாத்யாநாமதிராஜோ பபூவ தஸ்ய பூதம் பவ்யம் வஶே ஸ மே பூதம் பவ்யம் வஶே க்ரு'ணோது
விராட் என்பது மொழி, விராட் என்பது பூமி, விராட் என்பது வானம், விராட் என்பது பிரஜாபதி. விராட் என்பது மரணம், சாத்தியர்களின் தலைவனானான்; அவனுக்கு கடந்ததும் வரப்போகும் காலமும் வசப்படுகின்றன. எனது கடந்ததும் வரப்போகும் காலமும் எனக்கு வசமாகட்டும்.
ஶகமயம் தூமமாராதபஶ்யம் விஷூவதா பர ஏநாவரேண । உக்ஷாணம் ப்ரு'ஶ்நிமபசந்த வீராஸ்தாநி தர்மாணி ப்ரதமாந்யாஸந்
தூரத்தில் புகையை எழுந்ததை நான் பார்த்தேன், எல்லையை கடந்தது. வீரர்கள் புள்ளி கொண்டவளை பாலை பறித்தனர்; அவை முதற்கால சட்டங்கள் ஆனவை.
த்ரயஃ கேஶிந ரு'துதா வி சக்ஷதே ஸம்வத்ஸரே வபத ஏக ஏஷாம் । விஶ்வமந்யோ அபிசஷ்டே ஶசீபிர்த்ராஜிரேகஸ்ய தத்ரு'ஶே ந ரூபம்
மூன்று முடி உடையவர்கள், பருவங்களுக்கு ஏற்ப காணப்படுகிறார்கள்; ஆண்டில் ஒருவன் முடி திருத்தப்படுகிறான். மற்றொருவன் சக்தியால் அனைத்தையும் பார்வையிடுகிறான்; தேரோட்டியின் உருவம் தெரியவில்லை.
சத்வாரி வாக்பரிமிதா பதாநி தாநி விதுர்ப்ராஹ்மணா யே மநீஷிணஃ । குஹா த்ரீணி நிஹிதா நேங்கயந்தி துரீயம் வாசோ மநுஷ்யா வதந்தி
மொழி நான்கு அளவுகளில் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது; அதை அறிந்தவர்கள், பண்டிதர்கள், அறிவாளிகள். மூன்று பகுதி மறைவாக உள்ளன, அவை நகர்வதில்லை; நான்காவது பகுதியை மனிதர்கள் பேசுகிறார்கள்.