ஸ்ருசா ஹஸ்தேந ப்ராணே யூபே ஸ்ருக்காரேண வஷட்காரேண
கையில் கரண்டியுடன், உயிர்சுவாசத்துடன், யாகக்கம்பத்தில் அர்ப்பணிப்புப் பொருளுடன், 'வஷட்' எனும் ஒலியுடன்.
ஏதே வை ப்ரியாஶ்சாப்ரியாஶ்ச ர்த்விஜஃ ஸ்வர்கம் லோகம் கமயந்தி யததிதயஃ
இவர்கள், விரும்பப்பட்டவர்களும் விரும்பப்படாதவர்களுமான ருத்விக்கள், விருந்தினர்களை சொர்க்க உலகிற்கு அழைத்து செல்கிறார்கள்.
ஸ ய ஏவம் வித்வாந் ந த்விஷந்ந் அஶ்நீயாந் ந த்விஷதோऽந்நமஶ்நீயாந் ந மீமாம்ஸிதஸ்ய ந மீமாம்ஸமாநஸ்ய
இவ்வாறு அறிந்தவன் வெறுப்புடன் சாப்பிடக் கூடாது; வெறுப்புடையவரின் உணவையும் சாப்பிடக் கூடாது; பரிசோதிக்கப்படாதவரின் உணவையும், பரிசோதிக்க முயல்பவரின் உணவையும் சாப்பிடக் கூடாது.
ஸர்வோ வா ஏஷ ஜக்தபாப்மா யஸ்யாந்நமஶ்நந்தி
யாருடைய உணவை அவர்கள் சாப்பிடுகிறார்களோ, அவர்மீது எல்லா பாவமும் சேரும்.
ஸர்வோ வா ஏஸோऽஜக்தபாப்மா யஸ்யாந்நம் நாஶ்நந்தி
யாருடைய உணவை அவர்கள் சாப்பிடவில்லை என்றால், அவர்மீது எந்த பாவமும் சேராது.
ஸர்வதா வா ஏஷ யுக்தக்ராவார்த்ரபவித்ரோ விததாத்வர ஆஹ்ரு'தயஜ்ஞக்ரதுர்ய உபஹரதி
எப்போதும் அரைப்பாறையும் ஈரமான தூய்மையாக்கும் கருவியும், நீட்டப்பட்ட யாகமும் உடையவன், அர்ப்பணிக்கத் தயாராகியவருக்காக அர்ப்பணங்களை கொண்டு வருகிறான்.
ப்ராஜாபத்யோ வா ஏதஸ்ய யஜ்ஞோ விததோ ய உபஹரதி
அர்ப்பணங்களை கொண்டு வருபவரின் யாகம், பிரஜாபதியிலிருந்து விரிவடைந்தது.
ப்ரஜாபதேர்வா ஏஷ விக்ரமாந் அநுவிக்ரமதே ய உபஹரதி
அர்ப்பணங்களை கொண்டு வருபவர், பிரஜாபதியின் பாதங்களைப் பின்பற்றுகிறார்.
யோऽதிதீநாம் ஸ ஆஹவநீயோ யோ வேஶ்மநி ஸ கார்ஹபத்யோ யஸ்மிந் பசந்தி ஸ தக்ஷிணாக்நிஃ
விருந்தினருக்காக இருக்கும் தீயே ஆக்னி; வீடில் இருக்கும் தீயே கார்ஹபத்யம்; அதில் சமைக்கப்படும் தீயே தட்சிணாக்னி.
{௧௬} இஷ்டம் ச வா ஏஷ பூர்தம் ச க்ரு'ஹாணாமஶ்நாதி யஃ பூர்வோऽதிதேரஶ்நாதி
விருந்தினர் சாப்பிடும் முன் யார் சாப்பிடுகிறாரோ, அவர் யாகமும் தர்மமும் தரும் பலனை தானே எடுத்துக்கொள்கிறார்.
பயஶ்ச வா ஏஷ ரஸம் ச க்ரு'ஹாணாமஶ்நாதி யஃ பூர்வோऽதிதேரஶ்நாதி
விருந்தினர் சாப்பிடும் முன் யார் சாப்பிடுகிறாரோ, அவர் பாலும் சாரமும் தானே எடுத்துக்கொள்கிறார்.
ஊர்ஜாம் ச வா ஏஷ ஸ்பாதிம் ச க்ரு'ஹாணாமஶ்நாதி யஃ பூர்வோऽதிதேரஶ்நாதி
விருந்தினர் சாப்பிடும் முன் யார் சாப்பிடுகிறாரோ, அவர் ஊட்டமும் வளமும் தானே எடுத்துக்கொள்கிறார்.
ப்ரஜாம் வா ஏஷ பஶூம்ஶ்ச க்ரு'ஹாணாமஶ்நாதி யஃ பூர்வோऽதிதேரஶ்நாதி
விருந்தினர் சாப்பிடும் முன் யார் சாப்பிடுகிறாரோ, அவர் சந்ததியும் மாடுகளும் தானே எடுத்துக்கொள்கிறார்.
கீர்திம் வா ஏஷ யஶஶ்ச க்ரு'ஹாணாமஶ்நாதி யஃ பூர்வோऽதிதேரஶ்நாதி
விருந்தினர் சாப்பிடும் முன் யார் சாப்பிடுகிறாரோ, அவர் புகழும் கீர்த்தியும் தானே எடுத்துக்கொள்கிறார்.
ஶ்ரியம் வா ஏஷ ஸம்விதம் ச க்ரு'ஹாணாமஶ்நாதி யஃ பூர்வோऽதிதேரஶ்நாதி
விருந்தினர் சாப்பிடும் முன் யார் சாப்பிடுகிறாரோ, அவர் செல்வமும் அறிவும் தானே எடுத்துக்கொள்கிறார்.
ஏஷ வா அதிதிர்யச்ச்ரோத்ரியஸ்தஸ்மாத்பூர்வோ நாஶ்நீயாத்
இந்த learned பிராமணரே உண்மையான விருந்தினர்; ஆகவே, அவருக்கு முன் சாப்பிடக்கூடாது.
அஶிதாவத்யதிதாவஶ்நீயாத்யஜ்ஞஸ்ய ஸாத்மத்வாய யஜ்ஞஸ்யாவிசேதாய தத்வ்ரதம்
விருந்தினர் சாப்பிட்ட பிறகே சாப்பிட வேண்டும்; யாகத்தின் முழுமைக்கும் தொடர்ச்சிக்கும் இதுவே விதி.
ஏதத்வா உ ஸ்வாதீயோ யததிகவம் க்ஷீரம் வா மாம்ஸம் வா ததேவ நாஶ்நீயாத்
தயிரோ, பாலோ, இறைச்சியோ, மிகவும் ருசிகரமானது எதுவாக இருந்தாலும், அதை விருந்தினர் சாப்பிடும் முன் சாப்பிடக்கூடாது.
{௧௭} ஸ ய ஏவம் வித்வாந் க்ஷீரமுபஸிச்யோபஹரதி । யாவதக்நிஷ்டோமேநேஷ்ட்வா ஸுஸம்ரு'த்தேநாவருந்த்தே தாவதேநேநாவ ருந்த்தே
இவ்வாறு அறிந்து, பாலை அர்ப்பணித்து கொடுப்பவன், அக்னிஷ்டோம யாகத்தில் எவ்வளவு செல்வம் கிடைக்குமோ, அதே அளவு இங்கு பெறுவான்.
ஸ ய ஏவம் வித்வாந்த்ஸர்பிருபஸிச்யோபஹரதி । யாவததிராத்ரேணேஷ்ட்வா ஸுஸம்ரு'த்தேநாவருந்த்தே தாவதேநேநாவ ருந்த்தே
இவ்வாறு அறிந்து, நெய்யை அர்ப்பணித்து கொடுப்பவன், அதிராத்திர யாகத்தில் எவ்வளவு செல்வம் கிடைக்குமோ, அதே அளவு இங்கு பெறுவான்.
ஸ ய ஏவம் வித்வாந் மதூபஸிச்யோபஹரதி । யாவத்ஸத்த்ரஸத்யேநேஷ்ட்வா ஸுஸம்ரு'த்தேநாவருந்த்தே தாவதேநேநாவ ருந்த்தே
இவ்வாறு அறிந்து, தேனை அர்ப்பணித்து கொடுப்பவன், சத்திரசத்ய யாகத்தில் எவ்வளவு செல்வம் கிடைக்குமோ, அதே அளவு இங்கு பெறுவான்.
ஸ ய ஏவம் வித்வாந் மாம்ஸமுபஸிச்யோபஹரதி । யாவத்த்வாதஶாஹேநேஷ்ட்வா ஸுஸம்ரு'த்தேநாவருந்த்தே தாவதேநேநாவ ருந்த்தே
இவ்வாறு அறிந்து, இறைச்சியை அர்ப்பணித்து கொடுப்பவன், துவாதசாஹ யாகத்தில் எவ்வளவு செல்வம் கிடைக்குமோ, அதே அளவு இங்கு பெறுவான்.
ஸ ய ஏவம் வித்வாந் உதகமுபஸிச்யோபஹரதி । ப்ரஜாநாம் ப்ரஜநநாய கச்சதி ப்ரதிஷ்டாம் ப்ரியஃ ப்ரஜாநாம் பவதி ய ஏவம் வித்வாந் உபஸிச்யோபஹரதி
இவ்வாறு அறிந்து, தண்ணீரை அர்ப்பணித்து கொடுப்பவன், சந்ததிக்காகச் செல்வதோடு, நிலைபெற்று, சந்ததிக்குப் பிரியமானவனாகிறான்.
நிதநம் பூத்யாஃ ப்ரஜாயாஃ பஶூநாம் பவதி ய ஏவம் வேத
இவ்வாறு அறிந்தவன் செல்வத்தின், சந்ததியின், மாடுகளின் அடையலாகிறான்.
தஸ்மா உத்யந்த்ஸூர்யோ ஹிங்க்ரு'ணோதி ஸம்கவஃ ப்ர ஸ்தௌதி । மத்யந்திந உத்காயத்யபராஹ்ணஃ ப்ரதி ஹரத்யஸ்தம்யந் நிதநம் । நிதநம் பூத்யாஃ ப்ரஜாயாஃ பஶூநாம் பவதி ய ஏவம் வேத
அதனால், சூரியன் உதிக்கும்போது ஹிங்காரம் செய்யும்; காலை நேரத்தில் புகழ்ச்சி பாடும்; நடுநேரத்தில் பாடும்; பிற்பகலில் ஓதும்; மாலை சூரியன் மறையும் போது அடையலாகிறான். இவ்வாறு அறிந்தவன் செல்வத்தின், சந்ததியின், மாடுகளின் அடையலாகிறான்.
தஸ்மா அப்ரோ பவந் ஹிங்க்ரு'ணோதி ஸ்தநயந் ப்ர ஸ்தௌதி । வித்யோதமாநஃ ப்ரதி ஹரதி வர்ஷந்ந் உத்காயத்யுத்க்ரு'ஹ்ணந் நிதநம் । நிதநம் பூத்யாஃ ப்ரஜாயாஃ பஶூநாம் பவதி ய ஏவம் வேத
அதனால், மேகம் உருவாகும்போது ஹிங்காரம் செய்யும்; இடியுடன் புகழ்ச்சி பாடும்; மின்னலுடன் ஓதும்; மழை பெய்யும்போது பாடும்; மேகங்கள் சேரும்போது அடையலாகிறது. இவ்வாறு அறிந்தவன் செல்வத்தின், சந்ததியின், மாடுகளின் அடையலாகிறான்.
அதிதீந் ப்ரதி பஶ்யதி ஹிங்க்ரு'ணோத்யபி வததி ப்ர ஸ்தௌத்யுதகம் யாசத்யுத்காயதி । உப ஹரதி ப்ரதி ஹரத்யுச்சிஷ்டம் நிதநம் । நிதநம் பூத்யாஃ ப்ரஜாயாஃ பஶூநாம் பவதி ய ஏவம் வேத
அவனால் விருந்தினரைப் பார்த்து, 'ஹிங்' என்று ஒலி எழுப்பி, அவர்களை அழைத்து, புகழ்ந்து, தண்ணீர் கேட்டு, பாடுகிறார். அவர் கொண்டு வந்து, திருப்பி, மீதமுள்ளதை அகற்றுகிறார். அந்த மீதம், இதை அறிந்தவருக்கு செல்வம், பிள்ளைகள், மாடுகள் ஆகியவற்றாக மாறுகிறது.
{௧௯} யத்க்ஷத்தாரம் ஹ்வயத்யா ஶ்ராவயத்யேவ தத்
யாரை அவர் அழைக்கிறாரோ, அந்த ஊழியர் அதை நிச்சயமாகக் கேட்கிறார்.
யத்ப்ரதிஶ்ரு'ணோதி ப்ரத்யாஶ்ராவயத்யேவ தத்
அவர் எதை கேட்டாலும், அதையே மறுபடியும் கேட்க வைக்கிறார்.
யத்பரிவேஷ்டாரஃ பாத்ரஹஸ்தாஃ பூர்வே சாபரே ச ப்ரபத்யந்தே சமஸாத்வர்யவ ஏவ தே
கையில் பாத்திரம் வைத்துக் கொண்டு முன்பும் பின்பும் வருகிற சேவகர்கள், அவர்கள் எல்லாம் அத்வர்யுவின் கரண்டிகள் தான்.