ஒரு காலத்தில், ஒரு புனித யாகத்தில், அறிஞர்கள் மற்றும் பூஜாரிகள் ஒருமித்து பல்வேறு வேள்விகளை நடத்தினர். அந்தச் சமயத்தில், ஒரு குழந்தை பிறப்பதற்கான பரிசுத்த நிகழ்வுகள் நடைபெறின. அந்தப் பிள்ளையின் பிள்ளைத்தோல், அதாவது ஜன்னி, ஒரு போர்வையால் மூடப்பட்டு, கருப்பையில் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டது. அந்த போர்வை, “ஓ போர்வை, அதை மெதுவாகத் திறந்து, துண்டு துண்டாக விடு” என்று வேண்டினர். அப்பொழுது, அந்த ஜன்னி, இறைச்சியில் அல்ல, கொழுப்பிலும் அல்ல, எலும்புக்கூட்டிலும் அல்ல, தனக்காக ஒதுக்கப்பட்ட இடத்தை விட்டு, நாய்க்கு விடுவிக்கப்பட வேண்டும்; ஜன்னி விலகட்டும் என ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது. பூஜாரி, “உன் சிறுநீர், கருப்பை, பசுவின் களஞ்சியத்தை நான் பிரிக்கிறேன்; தாயும் பிள்ளையும் பிரிக்கப்பட வேண்டும்; பிள்ளையும் ஜன்னியிலிருந்து பிரிக்கப்பட வேண்டும்; ஜன்னி விலகட்டும்” என்று பிரார்த்தித்தார். பிறகு, “காற்றைப் போலவும், மனதைப் போலவும், பறவைகள் பறப்பதைப் போலவும், பத்துமாத குழந்தையும் ஜன்னியுடன் சேர்ந்து கீழே விழட்டும்; ஜன்னி விலகட்டும்” என்று ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது. இவ்வாறு அந்த புனித நிகழ்வுகள் நடந்தபோது, கருவில் முதலாக பிறந்த பசு போன்ற புள்ளி, இடியுடன் கூடி, மழையுடன், காற்றும் மேகமும் போர்வையாக உடையணிந்து, வானில் முழங்கிப் பிறந்தான். அவன் நேராகவும், வளைந்தும், ஒரே வல்லமை கொண்டு மூன்று பாதையில் நடக்கக் கூடியவன்; அவன் நமக்கு பாதுகாப்பை வழங்கட்டும் என வேண்டினர். அந்த இறைவனைப் பலியுடன் வணங்கி, அவன் ஒவ்வொரு உறுப்பிலும் பிரகாசம் வீசுவதை ஆராதித்து, அவன் காலச்சக்கரங்களை முதலில் பற்றியவனாக நினைத்து, அவன் எல்லா பாகங்களுக்கும் அர்ப்பணம் செய்தனர். “அவனைத் தலையிலுள்ள வலி, இருமல், உடலில் புகுந்த கடும் வலி ஆகியவற்றிலிருந்து விடுவிக்கட்டும். காற்றில் பிறந்ததும், மேகத்தில் பிறந்ததும், காய்ச்சலும், மரங்களும், மலைகளும் அவனை விட்டு விலகட்டும்” என்று பிரார்த்தித்தனர். “என் வெளிப்புற உறுப்புகளுக்கு அமைதி, கீழ்ப்புற உறுப்புகளுக்கு அமைதி; என் நான்கு உறுப்புகளுக்கும், உடலுக்கும் அமைதி கிடைக்கட்டும்” என்று வேண்டினர். அடுத்ததாக, மின்னல், இடியுடன், பாறை ஆகியவற்றை வணங்கி, “மலை மகனே, உன் வெப்பத்தால் ஒன்றுபட்ட எல்லாம், எங்கள் உடலுக்கு அருள் புரிய வேண்டும்; எங்கள் பிள்ளைகளுக்கு மகிழ்ச்சி வழங்க வேண்டும்” என்று வேண்டினர். “மலை மகனே, உனக்கு எப்போதும் வணக்கம்; ஆயுதமே, உனக்கு வணக்கம்; உனக்காக நாங்கள் தீயில் அர்ப்பணம் செய்கிறோம்; உன் மறைவான உயர்ந்த இருப்பிடம், கடலில் உள்ள உன் நாபி, நாங்கள் அறிவோம்” என்று பாடினர். “இறைவர்கள் உருவாக்கிய சக்திவாய்ந்த, எல்லாப் பொருளையும் தாக்கும் அம்பே, நீ எங்களை அருள்புரிந்து காப்பாற்ற வேண்டும்; உனக்கு நாங்கள் வணங்குகிறோம்” என்று கூறினர். அப்போது, ஒரு பெண்ணின் அதிர்ஷ்டம், மரத்தில் இருந்து மாலை எடுப்பதைப் போல, அவளுக்குக் கிடைக்கட்டும்; பெரிய மலையைப் போல, அவள் தன் முன்னோர்களிடையே நீண்ட நாட்கள் வாழட்டும் என ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது. “இங்கே உன் கன்னிப் பெண், யம தர்மராஜா; அவளை தாயின் இல்லத்திற்கு, சகோதரன் இல்லத்திற்கு, அல்லது தந்தையின் இல்லத்திற்கு அழைத்துச் செல்லட்டும்” என்று கூறினர். “இங்கே உன் குடும்ப காவலர், அரசே; அவளை உன்னிடம் ஒப்படைக்கிறோம்; அவள் தன் முன்னோர்களிடையே நீண்ட நாட்கள் வாழட்டும்; அவளின் தலையில் அமைதி நிலவட்டும்” என்று ஆசீர்வதித்தனர். அசிதன், கஷ்யபன், கயன் ஆகியோரின் சக்தியால், “பெண்கள் உள்ளகத்தில் கட்டப்பட்டிருப்பதைப் போல, உன் அதிர்ஷ்டத்தை உனக்கு கட்டுகிறேன்” என்று கூறினர். பின்னர், “ஆறுகள் ஒன்றாக ஓடட்டும்; காற்றுகள் ஒன்றாக இணைந்திடட்டும்; பறவைகள் கூடிவரட்டும்; வானிலிருந்து என் வேள்வியை ஏற்று அருள்க” என்று வேண்டினர். “ஓ அழைக்கப்பட்டவர்களே, இங்கு வாருங்கள்; புகழை அதிகப்படுத்துங்கள்; எல்லா மிருகங்களும், செல்வமும் இங்கேயே நிலைத்திருக்கட்டும்” என்று பிரார்த்தித்தனர். “ஆறுகளின் தீராத ஊற்றுகள், ஒன்றாக ஓடும் எல்லா நீரோடைகளும், நாங்கள் செல்வத்தை சேர்க்கட்டும். நெய், பால், நீர் ஆகியவை ஒன்றாக ஓடும் அந்த ஓடைகளும், நாங்கள் செல்வத்தை சேர்க்கட்டும்” என்று வேண்டினர். பிறகு, அமாவாசை இரவில் எழுந்த, பசுக்களை திருடும், திருடர்கள்; இவர்கள் நடக்கும் பாதையை அழிக்கும் நாலாவது அக்னி நமக்காக பேசட்டும் என்று வேண்டினர். “இரும்பை அகற்ற, வருணன் அழைக்கப்பட வேண்டும்; அக்னி அழைக்கப்பட வேண்டும்; இந்திரன் இரும்பை அகற்றியிருப்பான்; அது மந்திரச்செயலை நீக்கட்டும்” என்று பிரார்த்தித்தனர். “இது வளர்ச்சியைத் தடுக்கிறது, தீங்கு விளைவிப்பவரைத் துரத்துகிறது; இதனால் நான் எல்லா பகைவர்களையும் எதிர்க்கிறேன். எங்கள் பசு, குதிரை, மனிதன் ஆகியவற்றுக்கு தீங்கு விளைவித்தால், நாங்கள் இரும்பால் தாக்குவோம்; எங்கள் பசுக்கள் காக்கப்பட வேண்டும்” என்று உறுதிமொழி எடுத்தனர். பின்னர், சிவப்பான உடை அணிந்த, கணவரில்லாத பெண்கள், சகோதரிகள் போல சென்று, தளர்ச்சி அடையட்டும் என்று கூறினர். “முதலாளி நிலைநிற்று; அடுத்தவர் நிலைநிற்று; நடுவில் இருப்பவர் நிலைநிற்று; இளையவளும் நிலைநிற்று; எல்லா வரிசையும் நிலைநிற்று” என்று ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது. நூறு பாத்திரங்களும், ஆயிரம் செல்வங்களும் கொண்டவர்கள், நடுவிலுள்ளவர்கள் நிலைநிற்பதை, முனையும், முடிவும் சேர்த்து ஒழுங்குபடுத்தப்பட்டதை கூறினர். “உன்னைச் சுற்றி, மணல் கொண்டு செய்யப்பட்ட பெரிய வில் இழுக்கப்பட்டுள்ளது; நிலைநிற்று, உறுதியாக இரு, நலமாக இரு” என்று ஆசீர்வதித்தனர். பின்னர், “தீமை, கெட்ட குறி, வறுமை ஆகியவற்றைத் துரத்துகிறோம்; நல்லது எதுவோ அது எங்கள் பிள்ளைகளுக்கு வரட்டும்; பகைமை விலகட்டும்” என்று வேண்டினர். சவிதா தேவன் எங்கள் பாதமும் கையிலிருந்த பகைமையை நீக்கினார்; வருணன், மித்ரன், அர்யமன் அதை அகற்றினர்; அனுமதி தேவியும் நமக்கு அருள் புரிந்தாள்; தேவர்கள் நமக்கு செல்வம் வழங்கினர். உங்கள் உடலில், முடியில், ஏதேனும் கடுமையானது இருந்தால், அதை நாங்கள் வார்த்தைகளால் அழிக்கிறோம்; சவிதா தேவன் அதை அடக்கட்டும். புள்ளிக்கால் கொண்டவனும், வலிமைமிக்கவனும், பசு திருடனும், அழிப்பவனும், கெட்ட குறி கொண்டவனும், தீமையானவனும் நம்மை விட்டு விலகட்டும். “எங்களைத் தாக்கும் அம்புகள் எதுவும் எங்களைத் தாக்காமல் இருக்கட்டும்; இந்திரா, எல்லா திசையிலும் வரும் அம்புகளை விலக்கி எறி” என்று வேண்டினர். “எங்கும் இருக்கும் அம்புகள் நம்மை விட்டு விலகட்டும்; தெய்வீகமானதும், மனிதருடையதும் ஆகிய எல்லா ஆயுதங்களும் பகைவர்களைச் சிதறடிக்கட்டும்” என்று பிரார்த்தித்தனர். “நம்மில் யார் நம்முடையவராக இருப்பாரோ, அந்நியராக இருப்பாரோ, உறவினராக இருப்பாரோ, வெளிப்பட்டவராக இருப்பாரோ, எங்களைத் தாக்கினால், ருத்ரன் தனது அம்புகளால் அவர்களைச் சிதறடிக்கட்டும்” என்று வேண்டினர். “போட்டியாளராக இருப்பவர், இல்லாதவர், எங்களை வெறுத்து தாக்குபவர்—அவர்களை எல்லா தெய்வங்களும் அழிக்கட்டும்; ஜெபம் எனக்கு உள்ளார்ந்த கவசமாக அமையட்டும்” என்று கூறினர். இறுதியில், “சோம தேவன் இந்த வேள்வியில் அருள் புரியட்டும்; மருத்கணங்களே, எங்களுக்கு தயை செய்க. பகைவர் எங்களை வெல்லவேண்டாம்; தீமை, வெறுப்பு எதுவும் எங்களைத் தாக்க வேண்டாம்” என்று வேண்டினர். “இன்று யார் பாவிகளை ஆயுதம் தூக்கினாரோ, மித்ரன், வருணன், அவர்களை நம்மை விட்டு விலக்குங்கள்” என்று வேண்டினர். “எங்கிருந்தோ, எந்த ஆபத்து வந்தாலும், வருணா, அதை விலக்குங்கள்; உங்கள் பெரிய கவசத்தை விரித்து, எங்களைத் தற்காத்து, தீமை விலகட்டும்” என்று பிரார்த்தித்தனர். அந்த மனிதன், கட்டளையிட்டவனாக, வலிமைமிக்கவனாக, வெற்றியாளராக, அவன் நண்பன் ஒருபோதும் வீழ்வதில்லை; அவனும் தோற்கடிக்கப்படமாட்டான் என்று இறுதியில் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது. இவ்வாறு அந்த யாகத்தில், இறைவர்களை வணங்கி, ஆசிகள் வழங்கி, தீமையை நீக்கி, நல்லதை வரவேற்று, மக்கள் அனைவரும் அமைதி, செல்வம், பாதுகாப்புடன் வாழ்ந்தனர்.