ஒரு காலத்தில், ஒரு பக்தன் தன்னுடைய உள்ளத்தில் தெய்வீகமான உந்துதலை, நல்லதையும், அருளையும் தரும், சிந்தனையின் தாயாகிய அவளை முன்வைத்து, அவள் தன்னிடம் அருள்புரிய வேண்டும் என்று வேண்டினார். அந்த உந்துதல், அவர் விரும்பியது, அவருடைய மனதில் விருப்பப்படி புகுந்து நிலைபெற வேண்டும் என்று அவர் பிரார்த்தனை செய்தார். பிறகு, அவர் ப்ருஹஸ்பதி தேவனை நோக்கி, "உந்துதலால், ப்ருஹஸ்பதி, எங்களிடம் அருகில் வாரும்; எங்களுக்கு அதிர்ஷ்டத்தை அளித்து, அருள்புரிய வேண்டும்" என்று வேண்டினார். அங்கிரஸின் வழிவந்த ப்ருஹஸ்பதி இந்த உரையை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்றும், அவரது தெய்வங்கள் தேவர்களாக ஆனார்கள்; நல்ல வழியில் செல்லும் ஆசைகள் எங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்றும் அவர் வேண்டினார். இந்திரன், நிலத்தில் வாழும் எல்லா உயிர்களுக்கும், புவியில் உள்ள பலவகை உருவங்களுக்கும் அரசனாக இருக்கிறார். அவர் தன்னை வழிபடுவோருக்கு செல்வத்தை அளிக்கிறார்; அவர் புகழப்பட்டால், தூரத்திலிருந்தும் அந்த செல்வத்தை அருகில் கொண்டு வருகிறார். பிறகு, அந்த பரமபுருஷன் ஆயிரம் கரங்களும், ஆயிரம் கண்களும், ஆயிரம் பாதங்களும் உடையவராக, பூமியை எல்லா பக்கங்களிலும் சூழ்ந்து, பத்து விரல் நீளத்திற்கு அதை விடவும் அதிகமாக விரிந்திருக்கிறார். அவர் மூன்று படிகளால் ஆகாயத்தை அடைந்தார்; நான்காவது படியில் மீண்டும் இங்கே நிலைபெற்றார். இப்படியாக, அவர் உண்பதிலும், உண்பதில்லாததிலும் எல்லா இடங்களிலும் பரவி இருக்கிறார். இவ்வளவு மகத்துவங்கள் இருந்தாலும், அந்த புருஷன் இன்னும் அதிகமாக உயர்ந்தவன். அவரில் ஒரு பங்கே எல்லா உயிர்களும்; மூன்று பங்குகள் மேலுலகத்தில் அமரத்துவமாக இருக்கின்றன. அவர் தான் கடந்த காலமும், வருங்காலமும், எல்லாம்; அவரோடு ஒன்றிணைந்தவையே அமரத்துவத்துக்குத் தலைவர். அந்த புருஷனை அவர்கள் பிரித்தபோது, எத்தனை பாகங்களாகப் பிரித்தார்கள்? அவருடைய வாய் என்ன ஆனது? கரங்கள், இடுப்புகள், கால்கள் எவ்வாறு அழைக்கப்பட்டன? அவருடைய வாயிலிருந்து பிராமணர், கரங்களிலிருந்து ராஜன்யர், இடுப்பிலிருந்து வைசியர், கால்களில் இருந்து சூத்ரர் பிறந்தார்கள். அவருடைய மனதில் இருந்து சந்திரன், கண்களில் இருந்து சூரியன், வாயிலிருந்து இந்திரன் மற்றும் அக்னி, மூச்சிலிருந்து வாயு பிறந்தனர். நாபியில் இருந்து மத்திமண்டலம், தலையில் இருந்து ஆகாயம், கால்களில் இருந்து பூமி, காதுகளில் இருந்து திசைகள் உருவானன. இப்படித்தான் உலகங்கள் அமைக்கப்பட்டன. முதலில் விராட் பிறந்தார்; விராடிலிருந்து புருஷன் பிறந்தார். பிறந்ததும், அவர் பூமிக்குப் பின், முன்னும் விரிந்தார். தேவதைகள் அந்த புருஷனை ஹவியாக கொண்டு யாகம் செய்த போது, வசந்தம் நெய்யாக, கோடை எரிபொருளாக, சரத்காலம் ஹவியாக இருந்தது. அந்த யாகத்தை, முதல் பிறந்த புருஷனை, மழையால் அபிஷேகம் செய்தார்கள்; அந்த யாகத்துடன் தேவர்கள், சாத்யர்கள், வசுக்கள் யாகம் செய்தனர். அந்த முழுமையாக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட யாகத்திலிருந்து குதிரைகள், இரு வரிசை பற்கள் உடைய அனைத்து உயிரினங்கள், பசுக்கள், ஆடுகள், மேயும் ஆடுகள் ஆகியவை பிறந்தன. அதிலிருந்து ரிக், ஸாமன் என்ற வேதங்கள், சந்தங்கள், யஜுர் வேதமும் பிறந்தன. அதிலிருந்து கலந்த நெய் திரட்டப்பட்டது; அந்த யாகத்தில் வானில் பறக்கும், காடிலும், ஊரிலும் வாழும் உயிரினங்கள் உருவாக்கப்பட்டன. அந்த யாகத்திற்கு ஏழு சுற்றுச்சட்டைகள், மூன்று மடங்கு ஏழு எரிபொருள்கள் அமைக்கப்பட்டன; தேவதைகள் யாகம் செய்யும்போது, புருஷனை யாகபசுவாகக் கட்டினர். மகா தேவனின் தலையிலிருந்து சோமன் என்ற அரசனுக்கு எழுபத்தி ஏழு பாகங்கள் பிறந்தன, புருஷன் உருவான பின். பின், பக்தன், வானில் ஜொலிக்கும் ஒளிகள், பூமியில் விரைந்து செல்லும் உயிர்கள், சிறந்த அறிவை நாடி, வானுலகத்தை வணங்கி, துர்மிஷனை போற்றினார். "அக்னி, எளிதில் அழைக்கக்கூடியவன், கிருத்திகைகள், ரோகிணி, மிருகசீரிடம், ஆருத்ரா, புனர்வசு, புஷ்யம், ஆஸ்லேஷா, அயனமண்டலம், மகா—இவை எல்லாம் எனக்கு நன்மை தர வேண்டும்" என்று வேண்டினார். "பூர்வ, உத்தர பாள்குனி, ஹஸ்தம், சித்திரை, ஸ்வாதி, ராதா, விசாகா, அனுராதா, ஜ்யேஷ்டா, மூலா—இவை எல்லாம் எனக்கு நன்மை தர வேண்டும்" என்றும், "பூர்வாஷாடா எனக்கு உணவு தர வேண்டும்; உத்தராஷாடா எனக்கு பலம் தர வேண்டும்; அபிஜித் புண்ணியம் தர வேண்டும்; ஸ்ரவண, ஸ்ரவிஷ்டா விரிவான போஷணை தர வேண்டும்" என்றும் வேண்டினார். "சதபிஷக் எனக்கு வர வேண்டும்; ப்ரோஷ்டபாதா எனக்கு அதிர்ஷ்டம் தர வேண்டும்; ரேவதி, அசுவயுசா செழிப்பு தர வேண்டும்; பரணி செல்வம் தர வேண்டும்" என்று அவர் வேண்டினார். பின், வானில், மத்திமண்டலத்தில், நீரில், பூமியில், மலைகளில், திசைகளில் உள்ள எல்லா நட்சத்திரங்களும், சந்திரன் அவற்றை ஒழுங்குபடுத்தி நடமாடும் அவையெல்லாம் எனக்கு நன்மை தர வேண்டும் என்று அவர் வேண்டினார். இருபத்தி எட்டு நல்ல நட்சத்திரங்கள் எனக்கு ஒற்றுமையுடன் சேர வேண்டும்; நான் ஒற்றுமையும் நலனும் நாடுகிறேன்; பகலும் இரவும் வணக்கம். "காலை, மாலை, முழு நாளும் நலனுடன், நல்ல சின்னங்களுடன் இருக்க வேண்டும்; அக்னி, எளிதில் அழைக்கக்கூடியவன், நமக்கு நலன் தர வேண்டும்; வெளியே சென்ற பின் மகிழ்ச்சியுடன் திரும்பி வர வேண்டும்" என்று அவர் வேண்டினார். "எல்லா தீய எண்ணங்கள், பழி, குற்றச்சாட்டு, அவமதிப்பு நீங்க வேண்டும்; சவிதா, எல்லா காலியான பாத்திரங்களையும் எனக்கு நீக்கி விடு" என்று வேண்டினார். "நாம் தூயதும், நன்மை தருவதைச் சாப்பிட வேண்டும்; தீயதும், பழியும் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்; உன் மூக்கு, நன்மை தருபவனே, தீமையின்றி இருக்க வேண்டும்; தர்மமானது எனக்கு வந்து சேர வேண்டும்" என்று வேண்டினார். "பிரஹ்மணஸ்பதி, பல திசைகளில் வீசும் காற்றுகள், இந்திரா, அவை எல்லாம் எனக்கு நன்மை தர வேண்டும்; மிகுந்த நன்மை தாரும்" என்று வேண்டினார். "நமக்கு நலம் உண்டாக வேண்டும்; நாம் பயமின்றி இருக்க வேண்டும்; பகலும் இரவும் வணக்கம்" என்று அவர் பிரார்த்தனை செய்தார். இறுதியில், "வானம் அமைதியாய் இருக்க வேண்டும்; பூமி அமைதியாய் இருக்க வேண்டும்; இந்த விசாலமான மத்திமண்டலம் அமைதியாய் இருக்க வேண்டும்; ஓடும் நீர்களும், செடிகளும் நமக்கு அமைதியாய் இருக்க வேண்டும்" என்று அவர் வேண்டினார். கடந்த காலத்தின் வடிவங்கள் அமைதியாய் இருக்க வேண்டும்; நாம் செய்தும் செய்யாதும் காரியங்கள் அமைதியாய் இருக்க வேண்டும்; கடந்த காலமும், எதிர்காலமும், எல்லாம் நமக்கு அமைதியாய் இருக்க வேண்டும். "இந்த பேச்சு, வாக் தேவி, பிரம்மனில் நிலைபெற்றது; அதனால் பயங்கரம் உருவானது—அதே நமக்கு அமைதி தர வேண்டும்" என்று அவர் வேண்டினார். "இந்த மனம், பரமனே, பிரம்மனில் நிலைபெற்றது; அதனால் பயங்கரம் உருவானது—அதே நமக்கு அமைதி தர வேண்டும்" என்றும், "இந்த ஐந்து இంద్రியங்கள், மனம் ஆறாவது, பிரம்மனால் என் இதயத்தில் நிலைபெற்றவை—அதனால் பயங்கரம் உருவானது—அவை அமைதி தர வேண்டும்" என்றும் வேண்டினார். "மித்ரன், வருணன், விஷ்ணு, பிரஜாபதி, இந்திரன், ப்ருஹஸ்பதி, அர்யமன்—இவர்கள் நமக்கு அமைதி தர வேண்டும்" என்று அவர் வேண்டினார். "மித்ரன், வருணன், விவஸ்வான், அமந்தகன், பூமி, வானின் அடையாளங்கள், விண்ணில் சஞ்சரிக்கும் கிரகங்கள்—all these bring us peace" என்று பிரார்த்தனை செய்தார். "பூமி, அதிர்ந்தாலும், நமக்கு அமைதி தர வேண்டும்; விண்ணில் விழும் நட்சத்திரங்கள், விழும் அனைத்தும் அமைதி தர வேண்டும்; சிவப்பு பாலை உடைய பசுக்கள் அமைதி தர வேண்டும்; பூமியும், அவளுடைய எல்லா வழிகளும் நமக்கு அமைதி தர வேண்டும்" என்று அவர் இறுதியாக வேண்டினார். இவ்வாறு, பக்தன் தன் உள்ளத்தைத் தூய்மையாக்கி, தெய்வீக சக்திகளின் அருளை நாடி, உலகிற்கும், உயிர்களுக்கும், தன்னுக்கும் அமைதியும் நலனும் வேண்டி, பக்தி நிறைந்த மனதுடன் பிரார்த்தனை செய்தார்.