ஒரு காலத்தில், நாகங்களின் விஷம் மனிதரைத் துன்புறுத்தியது. அந்த விஷத்தை அகற்றும் பெரும் பிரார்த்தனையுடன், நதிகளே, நீரே, எல்லா நாகங்களின் விஷத்தையும்—சுட்டுவிட்ட, பலமுறை தோற்கடிக்கப்பட்ட, நசுக்கிய, சிதறிய நாகங்களின் விஷத்தையும்—தாங்கிக்கொண்டு அகற்றி விடு என வேண்டினர். தாவரங்களில் சிறந்ததை, பசுமை நிறைந்த நிலத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பது போல, தேர்ந்தெடுத்து, திறமையுள்ள ஓட்டுநர் குதிரையை வழிநடத்துவது போல, விஷம் நீங்கட்டும் என ஆசைப்பட்டனர். அந்த விஷம் எங்கெல்லாம் இருக்கிறதோ—அக்னியில், சூரியனில், பூமியில், தாவரங்களில்—even காந்தா, கனக்நக என்ற பெயர்களில் அழைக்கப்படும் விஷமும்—அவை அனைத்தும் நீங்கட்டும் என வேண்டினர். தீயில் பிறந்தவை, தாவரங்களில் பிறந்தவை, நாகங்களில் பிறந்தவை, நீரில் பிறந்தவை, மின்னலில் பிறந்தவை—இவ்வண்ணம் பலவகை நாகங்கள் அனைத்திற்கும், அவர்கள் இந்த பிரார்த்தனையில் பணிவுடன் வணக்கம் செலுத்தினர். "நீ தௌதி என்றும், நீ க்ருதாசி என்றும் அழைக்கப்படுகிறாய்; விஷத்தை அழிக்கும் சக்தியாக உன் பாதத்தை கீழே வைத்தேன்," என்று கூறி, அந்த விஷம் உடலில் எங்கும் இருந்தாலும், உறுப்பிலிருந்து உறுப்பிற்கு விரட்டி, இதயத்திலிருந்தும் அகற்ற வேண்டும் என்று வேண்டினர். விஷம் தூரம் ஓடியது, கிழக்கே பறந்தது; அக்னி நாக விஷத்தை எரித்துவிட்டது, சோமன் அதை எடுத்துச் சென்றான்; விஷம், நாகத்தின் பல்லை தொடர்ந்து, அமரத்துவத்தை அடைந்தது. பின்னர், இந்த பிரார்த்தனையின் சக்தி மிகுந்தது. "உன்னிடம் இந்த்ரனின் வலிமை, சக்தி, வீரியம் இருக்கிறது; வெற்றிக்கும், ஒன்றிப்புக்கும், நான் உன்னை பிரார்த்தனைகளின் சங்கமத்தோடு யோஜிக்கிறேன்" என்று பலமுறை கூறினர். இந்த்ரனின் ஆற்றல், சோமனின் சங்கமம், நீரின் சங்கமம், எல்லா உயிர்களும் உனக்கு துணையாக இருக்கட்டும்; நீர் எனக்கு இணைக்கப்பட்டிருக்கட்டும் என்று வேண்டினர். "நீ அக்னியின் ஒரு பகுதி, நீரின் ஒளி; தெய்வீகமான நீரே, எங்களுக்குப் பிரகாசம் அளி. பிரஜாபதியின் விதியால், அவனை இந்த உலகில் நிலைநிறுத்துகிறேன்" என்றனர். இந்திரன், சோமன், வருணன், மித்ரன், யமன், பித்ருக்கள், சவித்ரு ஆகிய தெய்வங்களின் பங்களிப்பும் நீரின் தூய சாரமும் போற்றப்பட்டன. ஒவ்வொரு தெய்வத்தின் பகுதியும் நீரில் உள்ளது; அந்த ஒளியும், சக்தியும், இந்த உலகில் நிலைபெற வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்தனர். நீரில் உள்ள அலை, கன்றுக்குட்டி, காளை, ஹிரண்யகர்பம், கல், புள்ளிகள், தெய்வீகத்தன்மை, தீ—all these manifestations of water were revered. இந்த நீரின் பல்வேறு வடிவங்களையும் தெய்வங்கள் வழிபடத் தகுதியானவையாகக் கருதி, "எங்களை வெறுக்கும், நாங்கள் வெறுக்கும் எவரையும், இந்த பிரார்த்தனையாலும், எண்ணத்தாலும், செய்கையாலும், நாம் வெல்ல வேண்டும்; அவர்களைத் தள்ளி விட வேண்டும்" என்று உறுதி செய்தனர். "நாம் அறிந்தோ அறியாமலோ செய்த பாவங்கள், தவறுகள் அனைத்தும் நீரே, எங்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும்; தீமைகளிலிருந்து, பாவங்களிலிருந்து காப்பாற்ற வேண்டும்" என்று வேண்டினர். "நீரே, உன்னை பெருங்கடலுக்கு அனுப்புகிறேன்; நீ உன் ஆதாரத்திற்குத் திரும்பு; எங்களுக்கு எந்த தீங்கும் நேராமல், எதுவும் இழக்காமல் இருக்கட்டும்," என்று ஆசைப்பட்டனர். "நீரே, எதிரிகளை எங்களிடமிருந்து துரத்தி விடு; பாவத்தையும், தீமையையும் அகற்று; உன் அழகிய வடிவத்தால், கெட்ட கனாக்களையும், தூய்மையற்றதையும் நீக்கி விடு" என்று வேண்டினர். பின்பு, விஷ்ணுவின் திருவடி போல், பூமியில் நிலைபெற்ற, அக்னியின் சக்தியுடன், எதிரிகளை அழிப்பவனாக, "நான் பூமியில் ஒரு அடியை வைக்கிறேன்; எங்களை வெறுப்பவனை, நாங்கள் வெறுப்பவனை பூமியிலிருந்து அகற்றுகிறோம்; அவன் உயிரும் மூச்சும் நீங்கட்டும்" என்று கூறினர். அதுபோல், வாயுவின் சக்தியுடன், ஆகாயத்தில், சூரியனின் சக்தியுடன் வானில், மனதின் சக்தியுடன் திசைகளில், காற்றின் சக்தியுடன் நம்பிக்கையில், ஸாமரசத்தின் சக்தியுடன் ரிக் வேதத்தில், பிரம்மத்தின் சக்தியுடன் யாகத்தில், சோமனின் சக்தியுடன் மூலிகைகளில், வருணனின் சக்தியுடன் நீரில்—இவ்வாறு விஷ்ணுவின் திருவடிகளைப் போல், ஒவ்வொரு இடத்திலும் எதிரிகளைத் தள்ளி, அவர்களின் உயிரும் மூச்சும் நீங்கட்டும் என்று உறுதி செய்தனர். இவ்வாறு, அந்த புனிதமான பிரார்த்தனைகளாலும், தெய்வீக சக்திகளின் அருளாலும், விஷமும், தீமையும், பகைவரும் அகற்றப்பட்டு, மனம், உடல், உலகம்—all were blessed with purity, brilliance, and victory.