பிரபஞ்சத்தின் ஆழமான ரகசியங்களை அறிந்த முனிவர் ஒருவர், சூரியன் உதிக்கும் பொழுது அவன் “ஹிங்” எனும் ஒலி எழுப்புவதை கவனிக்கிறார். காலையில் சூரியன் புகழ் பாடுகிறான்; மதிய நேரத்தில் அவன் இசைபோல் பாடுகிறான்; பிற்பகலில் அவன் உருவாக்குகிறான்; மாலை சூரியன் மறையும் போது அவன் ஓய்விடம் அடைகிறான். இந்த ஓய்விடம், இதை அறிந்தவருக்கு செல்வம், சந்ததி, மாடுகள் எனும் வளங்களை அளிக்கிறது. இதேபோல், மேகமும் “ஹிங்” ஒலியுடன் முழங்குகிறது; இடியோடு புகழ்கிறது; மின்னலோடு உருவாக்குகிறது; மழையோடு பாடுகிறது; பொழிவோடு ஓய்விடம் அடைகிறது. இதை அறிந்தவருக்கு அந்த ஓய்விடம் செல்வம், சந்ததி, மாடுகள் எனும் பரிசுகளை தருகிறது. அந்த முனிவர், விருந்தினரை நோக்கி “ஹிங்” எனும் ஒலி எழுப்பி, அவர்களை வரவேற்று, புகழ்ந்து, தண்ணீர் கேட்டுப் பாடி, அர்ப்பணித்து, வழங்குகிறார். மீதமுள்ளவை ஓய்விடமாகும்; இதை அறிந்தவருக்கு அந்த ஓய்விடம் செல்வம், சந்ததி, மாடுகள் எனும் பாக்கியங்களை தருகிறது. அடுத்ததாக, பிரபஞ்சத்தின் வடிவம் பற்றி அவர் தியானிக்கிறார். ப்ரஜாபதி மற்றும் பரமேஷ்டின் என்பவர்கள் கொம்புகளாக இருக்கிறார்கள்; இந்திரன் தலை; அக்னி நாசி; யமன் பின்பகுதி. சோமன் மூளை; வானம் மேல் பல்லம்; பூமி கீழ் பல்லம். மின்னல் நாக்கு; மருத்துகள் பற்கள்; ரேவதி நட்சத்திரங்கள் கழுத்து; க்ருத்திகைகள் தோள்கள்; வெப்பம் முதுகு. வாயுவும் பரந்து விரிந்த உடல்; சொர்க்க உலகம், கருப்பு புள்ளி ஆதாரம், தளமாகும். பறவையான ஷ்யேனா குன்று; இடைநிலையக்ஷம் எலும்பு; ப்ருஹஸ்பதி முதுகு; ப்ருஹதி, கிகஸா என்ற சந்தங்கள் கழுத்து மடல். தேவிகளின் மனைவிகள் பின்புறம்; உபசத்கள் பக்கங்கள், விரலைகள். மித்ரா, வருணன், த்வஷ்டா, அர்யமன், தோஷணி, மகாதேவன் ஆகியோர் தோள்கள், கை, பக்கங்கள். இந்திராணி புழுதி; வாயு வால்; பவமனன் கால். பிரம்மன், க்ஷத்ரம் இடுப்பு; பலம் தொடைகள். தாதா, சவிதா கால்கள்; கந்தர்வர், அப்சரஸ், குஷ்திகாஸ், அதிதி குதிரைகள். மனம் இதயம்; கல்லீரல் புத்தி; விரதம் மார்பு. பசி வயிறு; இரா குடல்; மலைகள் விலா. கோபம் சிறுநீரகம்; சினம் விந்து; சந்ததி பிறப்பு. நதிகள் நரம்புகள்; வர்ஷத்தின் ஆண்டவர்கள் மார்புகள்; இடியோடு பால். தோல் பரவல்; செடிகள் முடிகள்; நட்சத்திரங்கள் உருவம். தெய்வங்கள் குடல்; மனிதர்கள் பக்கவயிறு; இங்கு வயிறு. ராக்ஷஸ்கள் இரத்தம்; மற்ற உயிர்கள் கொழுப்பு. மேகம் எலும்பு; பானம் முடிவு. அக்னி அமர்ந்திருக்கிறார்; அஷ்வின்கள் எழுந்திருக்கிறார்கள். இந்திரன் கிழக்கில்; தக்ஷிணா தெற்கில்; யமன் அங்கே. ப்ரத்யங்கா மேற்கு; தாதா வடக்கு; சவிதா. சோமன் புல்களை அடைந்துள்ளார். மித்ரன் கவனிக்கிறார், ஆனந்தம். வைஷ்வதேவன் பந்தியிடப்பட்டுள்ளார்; ப்ரஜாபதி விடுவிக்கப்பட்டுள்ளார்; அனைத்தும் ஒன்றாக. இது தான் பரபரப்பான பிரபஞ்ச வடிவம்; அனைத்தும் உள்ள வடிவம்; பசுவின் வடிவம். அனைத்துருவமும், எல்லா வடிவமும் கொண்ட அந்த பசுக்கள், இதை அறிந்தவரை அணுகி நின்று, அவருடன் இருக்கின்றன. பின்னர், முனிவர் நோய்களை அகற்றும் சக்தியை அறிவிக்கிறார்: தலைவலி, தலை நோய், காதுவலி, இரத்தம் போன்ற அனைத்து தலை நோய்களையும் நீக்குகிறேன். காதுகளிலிருந்து, காது துளைகளிலிருந்து, பிளக்கும் காதுவலியையும் அகற்றுகிறேன். காதிலோ, வாயிலோ இருந்து வலிகள் வந்திருந்தால், அதையும் அகற்றுகிறேன். அதிக சுரப்பு, குருட்டு செய்வதுபோன்ற நோய்கள் இருந்தால், அவற்றையும் அகற்றுகிறேன். உடல் உறுப்புகளில் வலி, காய்ச்சல், எல்லா உறுப்புகளில் வலி, பிளக்கும் வலி—all தலை நோய்கள் அகற்றப்படுகின்றன. பயமுறுத்தும் தோற்றமுள்ள, நடுங்க வைக்கும் காய்ச்சல்களும் அகற்றப்படுகின்றன. தொடையில் ஊறி, உள்ளுறுப்புகளுக்குள் புகும் வலியையும் அகற்றுகிறேன். மனதில் ஆசையாலும், ஆசையின்மையாலும் எழும் பலவீனங்கள், உடல் உறுப்புகளின் பலவீனங்களும் அகற்றப்படுகின்றன. உடலிலோ, நீரில் இருந்தோ, வயிற்றுக்குள் இருந்தோ, மஞ்சள் நோய் வந்திருந்தால், அதை அகற்றுகிறேன். பலவீனங்கள் சிறுநீராக மாறட்டும்; நோய்கள் சிறுநீராக வெளியேறட்டும்; அனைத்து வலிகளின் விஷம் நீக்கப்பட்டுவிட்டது. இருமலும், வயிற்று வலியும் உடலிலிருந்து வெளியேறட்டும்; அனைத்து வலிகளின் விஷம் நீக்கப்பட்டுவிட்டது என்று முனிவர் அறிவிக்கிறார். இவ்வாறு, பிரபஞ்சத்தின் ஆழமான ஒற்றுமையையும், பசுவின் தெய்வீக வடிவத்தையும், நோய்களை அகற்றும் மந்திர சக்தியையும் அறிந்து, முனிவர் ஆனந்தமுடன் வாழ்கிறார்.