ஓர் புண்ணியமான காலத்தில், மேகங்கள் கருவறையில் இடியுடன் முழங்கும் போது, பிரஜாபதி—இவ்வுலகின் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் ஆண்டவனாகியவர்—தன் சந்ததியரிடையே தோன்றுகிறார். இதனை அறிந்தவர்கள், புனித யஜ்ஞோப்பவீதத்தை வலது தோளில் அணிந்து, “நான் பிரஜாபதியுடன் விழிப்புற வேண்டும்” என்று எண்ணிக்கொண்டு நிற்க வேண்டும். இப்படிச் செய்தால், பிரஜாபதி தன் பிள்ளைகளுடன் விழிப்புறுகிறார். அடுத்ததாக, ஒருவர் விரோதிகளை வெல்லும் வலிமைமிக்க பசுவின் அருளை நாடுகிறார். நெய்யும் ஹவிரும் அர்ப்பணித்து, “என் விரோதிகள் வீழட்டும்; உம்மை போற்றுகிறேன், உங்கள் பேரருளால் அவர்களைத் தாழ்த்துங்கள்” என வேண்டுகிறார். மனதிற்கு இனிமையில்லாததும், கண்கள் விரும்பாததும், நாவு ரசிக்காததுமான தீய கனவுகளை விட்டு விட விரும்புகிறார். “பிரசித்தி பெற்றவரே, என் விரோதிகள் சிதைந்து நிலைகெட்டிடவேண்டும்” எனவும் பிரார்த்திக்கிறார். தீய கனவு, ஆசை, துர்பாக்கியம், பஞ்சம், இருள், வழிகெடுதல்—இவை அனைத்திலிருந்தும், எங்களை விடுவிக்க வேண்டும். நம்மை வெறுப்பவரால் தீமை ஏற்படக் கூடாது என்று, “மகா பிரபுவே, நம்மை காப்பாற்று” என்று வேண்டுகிறார். “ஆசையை விரட்டிவிடு; என் எதிரிகள் என்னை விட்டு விலகட்டும். அக்னியே, அவர்கள் வீழ்ந்திருக்கும் அந்தக் கரிய இடங்களை எரித்து விடு” எனக் கூறுகிறார். “உன்னுடைய ஆசை, உன் மகள், ‘பசு’ என அழைக்கப்படுகிறாள்; ஞானிகள் அவளை பிரபஞ்சத்திலே ஒளிரும் வாக்காகக் கூறுகிறார்கள். அவளால் என் விரோதிகளைச் சூழ்ந்திடு; உயிரும், பசுவும், வாழ்வும் என்னைத் தேடட்டும்.” என்று வேண்டுகிறார். “காமனின் வலிமையாலும், இந்திரன், வருணன், விஷ்ணு, சவித்ரு ஆகிய தெய்வங்களின் உந்துதலாலும், அக்னிக்கான ஹவிரும் மூலம், என் விரோதிகளை நீக்கி விடு; திறமையுடன் ஒருவர் படகைத் தள்ளி நீரில் விடுவது போல அவர்களைத் தள்ளி விடு” என்கிறார். “வலிமைமிக்க, கண்காணிப்பாளனாகிய காமன் என்னை விரோதிகளிலிருந்து விடுவிக்கட்டும். எல்லா தேவர்களும் எனக்கு பாதுகாவலர்களாக இருக்கட்டும்; அவர்கள் என் அழைப்புக்குத் திரும்பி வரட்டும்” என்று விரும்புகிறார். “நெய்யில் மகிழ்ந்து, ஆசையிலே முதன்மையானவரே, இங்கே வந்து மகிழ்ந்திடு; என்னை ஒரு தனி நபராக, விரோதிகளில்லாமல் ஆக்கி விடு” என்கிறார். இந்திரன், அக்னி ஆகியோரும், ஆசையுடனும், அவரோடு இணைந்து, விரோதிகளை அடக்கி, அவர்களை வீழ்த்த வேண்டும். அக்னியே, வீழ்ந்தவர்களின் அந்தக் கரிய இடங்களை எரித்து விடு என்று வேண்டுகிறார். “ஆசையே, என் எதிரிகளை வீழ்த்திவிடு; அவர்களை இருளில் வீசி, வீழச் செய். அவர்கள் சக்தியற்றவர்களாக, உயிரற்றவர்களாக ஆகட்டும்; ஒருநாளும் அவர்கள் உயிரோடிருக்க வேண்டாம்” என்கிறார். “ஆசை என் எதிரிகளை அழிக்கட்டும்; எனக்கு ஞானத்திற்கு ஏற்ற பரந்த உலகம் உருவாகட்டும்; நான்கு திசைகளும் எனக்கு வணங்கட்டும்; ஆறு பெரும் நெய்யின் நதிகள் எனக்கு வந்து சேரட்டும்” என்று ஆசைப்படுகிறார். “அவர்கள், கட்டிலிருந்து விடுவிக்கப்பட்ட படகைப் போல, தூரம் தள்ளப்பட்டு போகட்டும். அம்பால் தாக்கப்பட்டவர்களுக்கு மீண்டும் வருதல் இல்லை.” என்கிறார். “அக்னி, இந்திரன், சோமன்—இவர்கள் எல்லாம் ‘யாவகம்’ (பார்லி) ஆவார்கள்; யாவகத்தை விரும்பும் தேவர்கள் இந்த விரோதியைத் தள்ளி விடட்டும்” என்கிறார். “வீழ்ந்தவன், பிள்ளையில்லாமல், அனைவராலும் வெறுக்கப்பட்டு, நண்பர்களாலும் உறவினர்களாலும் விலக்கப்பட்டு, பூமிக்குள் இடியென விழட்டும்; வலிமைமிக்க தேவன் என் விரோதிகளை வீழ்த்தட்டும்.” “இந்தப் பெரும் விரோதிகள் வீழ்ந்திருக்க, விழாத மின்னல் எல்லா இடியையும் தாங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. சூரியன் செல்வத்துடனும், பிரகாசத்துடனும் எழுந்து வருவது போல, வலிமைமிக்கவன் என் எதிரிகளைத் தாழ்த்தட்டும்.” “ஆசையே, உன் முக்கவச்திரமான பாதுகாப்பும், பிரம்மனால் விரிவாக்கப்பட்ட அந்தத் திடமான கவசமும் கொண்டு, என் எதிரிகளைச் சூழ்ந்து, உயிரும், பசுவும், வாழ்வும் என்னைத் தேடட்டும்.” “தேவர்கள் அசுரர்களைத் தள்ளிய சக்தியாலும், இந்திரன் தஸ்யுக்களை இருளில் வீழ்த்திய சக்தியாலும், ஆசையே, என் எதிரிகளை இந்த உலகத்திலிருந்து தள்ளி விடு” என்கிறார். “தேவர்கள் அசுரர்களை வென்றபடி, இந்திரன் தஸ்யுக்களை இருளில் வீழ்த்தியபடி, ஆசையே, என் எதிரிகளை தள்ளி விடு.” “ஆசை முதலில் பிறந்தான்; தேவர்களும், பித்ருக்களும், மனிதர்களும் அவரை அடைய முடியவில்லை. ஆகவே, நீ எல்லாவற்றிற்கும் மேலானவன், வெற்றியாளன், வலிமைசாலி; உனக்கு நான் பணிவுடன் வணங்குகிறேன்.” “வானும், பூமியும் எவ்வளவு பரப்பாக இருக்கின்றனவோ, நீரின் எல்லை எவ்வளவு பரந்ததோ, அக்னி எவ்வளவு விரிவாக இருக்கிறதோ, அதைவிட நீ பெரியவன், வெற்றியாளன், வலிமைசாலி; உனக்கு நான் வணங்குகிறேன்.” “எத்தனை திசைகள், இடைநிலைகள், சந்திப்புகள் உள்ளனவோ, வானில் எத்தனை பிரகாசமான பகுதிகள் தெரிகின்றனவோ, அதைவிட நீ பெரியவன், வெற்றியாளன், வலிமைசாலி; உனக்கு நான் வணங்குகிறேன்.” “எத்தனை புழுக்கள், பூச்சிகள், குறூரர்கள், மரங்களில் வாழும் பாம்புகள் உண்டோ, அதைவிட பெரியவன் நீ, காமா, எல்லாவற்றையும் அழிப்பவன், வலிமைசாலி; உனக்கு வணங்குகிறேன்.” “மின்சுடரின் வேகம், அமைதியான நிலை, பெருங்கடல்—இவை அனைத்தையும் விட நீ பெரியவன், காமா, கோபா; எல்லாவற்றையும் அழிப்பவன், வலிமைசாலி; உனக்கு வணங்குகிறேன்.” “காற்றும், அக்னியும், சூரியனும், சந்திரனும் கூட காமனை அடைய முடியாது; அதைவிட நீ பெரியவன், காமா, எல்லாவற்றையும் அழிப்பவன், வலிமைசாலி; உனக்கு வணங்குகிறேன்.” “உன் அந்த மங்களகரமான, அருளான வடிவங்கள், காமா, அவை உனது விருப்பத்தால் சத்தியத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன; அவை எங்கள் நடுவில் வந்து புகுந்திடட்டும்; தீய எண்ணங்களை வேறு எங்கோ தள்ளி விடு” என்கிறார். பின்னர், ஒரு பெரிய மண்டபத்தில், அளக்கப்பட்டதும், எதிர்மறையாகக் கட்டப்பட்டதும், எல்லையிடப்பட்டதுமான அனைத்தும்—அதில் கட்டப்பட்ட அனைத்தையும் அவை தளர்த்தி விடுவதாக பிரார்த்திக்கிறார். “உன்னுள் கட்டப்பட்டுள்ள எல்லாவற்றையும், பாசம், முடிச்சு ஆகியவற்றை, ப்ருஹஸ்பதியின் வாக்கைப் போல, அவற்றைத் திறந்து விடுகிறேன்” என்கிறார். “நாங்கள் வந்தோம், வலிமை சேர்த்தோம், உன் முடிச்சுகளை உறுதிப்படுத்தினோம்; இடையூறுகளை அறிந்து, இந்திரன் ஆயுதத்தால் கட்டுபாட்டைத் தளர்த்துவது போல, அவற்றைத் தளர்த்துகிறோம்.” “உன் மூங்கில், கட்டுப்பாடுகள், உயிரின் மூச்சு, புல், இறக்கைகள்—இவை அனைத்திலும் கட்டப்பட்டதைத் திறந்து விடுகிறோம்.” “உட்புறத்தில் இருக்கும் கூடை, இன்பத்திற்காக ஊடுருவப்பட்டவை—இவை அனைத்தையும் தளர்த்துகிறோம்; மனையின் மனைவி தன் வடிவிற்கு எதிராக எழுந்து வர வேண்டாம்.” “யாகவேதி, அக்னி மண்டபம், மனைவியரின் இருக்கை, சபை—இவை அனைத்தும் தெய்வீக மண்டபத்தின் பகுதிகள்; நீ தெய்வீக மண்டபம்.” “அச்சு, மூக்கு, ஆயிரம் கண்கள், கட்டை—பிரம்மனால் அறிவிக்கப்பட்ட கட்டுப்பாடுகள்—இவை அனைத்தையும் தளர்த்துகிறோம்.” “உன்னை ஏற்கும் நபரும், உன்னை அளக்கும் நபரும்—இவர்கள் இருவரும், மனையின் மனைவி, நீண்ட ஆயுளோடு, முதுமை வரை வாழட்டும்.” “அவர் மறுபடியும் பிற உலகிற்கு போக வேண்டாம்; உறுதியாக கட்டப்பட்டதும், அலங்கரிக்கப்பட்டதும்—இதில் ஒவ்வொரு உறுப்பும், ஒவ்வொரு மூட்டும் தளர்த்தப்பட்டு விடட்டும்.” “உன்னை அளந்தவர், மரங்களை இணைத்தவர்—பிரஜாபதி, பரம எஜமானாகியவர்—உன்னை சந்ததிக்காக உருவாக்கினார்.” “அவருக்கு வணக்கம், கொடுப்பவருக்கு வணக்கம், மண்டபத்தின் ஆண்டவருக்கு வணக்கம்; அசையும் அக்னிக்கும், உமக்கு, மனிதரே, எங்கள் வணக்கம்.” “பசுக்களுக்கும், குதிரைகளுக்கும், மண்டபத்தில் பிறக்கும் அனைத்துக்கும் வணக்கம்; சந்ததி வளமான மண்டபத்தில், உன் பாசங்களைத் தளர்த்துகிறோம்.” “நீ, அக்னியைக் கொண்ட மனிதர்களையும், பசுக்களுடன் சேர்த்து மறைக்கிறாய்; சந்ததி வளமான மண்டபத்தில், உன் பாசங்களைத் தளர்த்துகிறோம்” என்கிறார். இவ்வாறு, பிரஜாபதி, தேவர்கள், காமன், அக்னி, இந்திரன் ஆகியோரின் அருளும், ஆசீர்வாதமும் நாடி, தீமைகளை விலக்கி, எல்லா பாசங்களும் தளர்ந்து, செல்வம், சந்ததி, வெற்றி, அமைதி ஆகியவை பெறப்பட வேண்டும் என்று அந்த புனிதக் கதை ஓடுகிறது.