ஒரு காலத்தில், வேதமந்திரங்களின் ஒளியில், தேவி மற்றும் தேவர்களுடன் கூடிய புண்ணியமான நிகழ்ச்சி ஒன்று அரங்கேறியது. அங்கே, நுட்பமான அடிகள் கொண்ட, ஆனந்தமயமான, அனைத்து பெயர்களையும் ஏந்தும் அந்த இறைமகளிர், தங்கள் உடனிருக்கும் தேவர்களுடன், இந்தக் கோபுரத்திற்குள், இந்த ஆசனத்திற்கு வருமாறு அழைக்கப்பட்டனர். அவர்கள் வரும்போது, நமக்காக நெய் அர்ப்பணிக்கப்படட்டும் என வேண்டப்பட்டது. அந்த நிகழ்வில், அதிகமாக ஓடும் பொருள்கள், குறைவாக ஓடும் பொருள்களைவிட அதிகமாக பாயட்டும்; அதிக சாறுள்ளவை, குறைவானவற்றை விட அதிகமாக சாறு கொண்டிருப்பதாகட்டும்; எளிதில் உருகும் பொருள்கள், மற்றவற்றைவிட மேலும் உருகும் தன்மை பெறட்டும் என்று ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது. மாடுகளின் கழுத்திலிருந்து, பக்கங்களிலிருந்து, மூட்டுகளில் இருந்து, தானாக பாயும் சாறுகள்—all இந்தப் பசு நெய்கள் பற்றிய வர்ணனைகள் கூறப்பட்டன. உடலில் தோன்றும் சொறி, புண், புண்ணகள், மற்றும் கொம்பில் உறைந்திருக்கும் அனைத்து வகை தோல் நோய்களும் விரட்டப்பட வேண்டும் என்று வேண்டப்பட்டது. பறக்கும் பறவையைப் போன்று பரவும் தோல் நோய் மனிதனுக்குள் நுழைகிறது; அதற்கும், இன்னும் ஆறாதவருக்கும், நலம் பெற்றவருக்கும், காயமடைந்தவருக்கும் இதுவே மருந்து என்று அறிவிக்கப்பட்டது. "உன் தோல் நோயை நாங்கள் உண்மையிலேயே அறிகிறோம், நீ எந்த மூலத்திலிருந்து எழுகின்றாய் என்பதையும். வீடுகளில் நாங்கள் ஹோமம் செய்யும் பொழுது, நீ எப்படி அழிக்கப்படாமல் இருக்க முடியும்?" எனக் கேட்கப்பட்டது. பெரும் வீரன், வ்ருத்ரனை அழித்த இந்திரா, அந்த பானத்தில் சோமத்தை அருந்துவதாக அழைக்கப்பட்டார். "ஐயா, செல்வத்திற்காக நடைபெறும் போரில், மத்யான்ன நேரத்தில் பலம் பெற்று, எங்களுக்கு பெரும் செல்வம் அருளும்" என்று வேண்டினர். பின்னர், கடும் வன்மையுடன் வரும் மருத்துகள், இவ்வழுப்பை ஏற்று, எங்களுக்காக இருப்பார்களாக என வேண்டினர். யாரேனும் மனிதன், மருத்துகளே, பகை மனதுடன் எங்களை தீங்கு செய்ய விரும்பினால், அல்லது சூழ்ச்சி செய்தால், அந்த வஸுக்கள், அந்த வஞ்சக வலையிலிருந்து எங்களை விடுவித்து, உங்கள் மிகுந்த வெப்பத்தால் அவனை அழித்துவிடுங்கள் என்று பிரார்த்தனை செய்யப்பட்டது. ஒளி பொலிவுடன், விசாலமான இல்லங்களில் வசிக்கும் மருத்துகள், தங்கள் சேனைகளுடனும், மனிதர்களுடனும் சேர்ந்து, பாவ பாசங்களில் இருந்து எங்களை விடுவிக்க வேண்டும்; வாதை அளிப்பவர்களும், பொறாமை கொண்டவர்களும், ஆனந்தம் அளிப்பவர்களும், எங்களை சுதந்திரமாக்கட்டும் என வேண்டினர். "உன் கட்டு, உன் கட்டுப்பாடு, உன் பிணைப்பை நான் கழற்றி விடுகிறேன்; இங்கேயே, அக்னி, நீ இடையறாது ஜ்வலித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும்" என்று கூறப்பட்டது. அக்னிக்கு, "சக்திகளை ஏந்தும் அவனுக்காக, தெய்வீகமான ஜபத்தால் உன்னை நான் யோகம் செய்கிறேன்; இங்கே நமக்காக செல்வமும், ஆசீர்வாதமும் ஒளியுடன் பிரகாசிக்கட்டும்; தேவர்களுக்குப் போகும் ஹோமத்தை ஏற்கும் நீ, எங்களுக்கு இனிய சொற்கள் பேசுவாய்" என்று வேண்டப்பட்டது. பிறகு, "தேவர்கள் உனக்காகச் சேர்த்து வைத்த அந்தப் பகுதியினால், அமாவாசை நாளில், எங்கள் யாகத்தைப் பாதுகாப்பாய், எல்லாவற்றையும் உறவாடும் ஒருவனே; எங்களுக்கு செல்வமும், நல்ல சந்ததியும் அருளும்" என்று வேண்டினர். "நானே இந்த அமாவாசை; புண்ணியவான் எனில் அவன் என்னுள் வசிக்கிறான்; என்னுள் தேவர்களும், சாத்யர்களும், இந்திரன் தலைமையில் அனைவரும் கூடிவிட்டனர்" என்று அமாவாசை தன்னைப் பற்றி கூறியது. இரவு வந்தது, அது செல்வங்களைச் சேர்த்து, பலம், ஊட்டம் கொண்டு, செல்வங்களுக்குள் நுழைந்தது. அந்த அமாவாசைக்கு நெய்யுடன் ஹோமம் செய்யப்பட்டது; அது பசுவின் பாலைப் போல செல்வம் வழங்க வந்தது. அமாவாசை நாளில், உன்னால் மட்டுமே எல்லா வடிவங்களும் உருவாக்கப்பட்டன; எங்கள் ஆசைகள் எதையும் அர்ப்பணித்தால், அவை நிறைவேறட்டும்; நாம் செல்வத்தில் தலைசிறந்தவர்களாகட்டும் என வேண்டினர். பிறகு, பூர்ணமி வந்தது; பின், முன், நடுவில் எங்கும் பூரணமாக எழுந்தது; பூர்ணமி தேவி, தேவர்களுடன் மகிமையுடன் தங்கி, நாம் பரிசுகளுடன் ஆனந்திக்கட்டும் என ஆசைப்பட்டனர். பசு போல வலிமைமிகு பூர்ணமி தேவிக்கு ஹோமம் செய்யப்பட்டது. அவர் எங்களுக்கு அழியாத, எப்போதும் வளர்கின்ற செல்வம் அருளட்டும் என்று வேண்டினர். "பிராணிகளின் ஆண்டவரே, உன்னால் மட்டுமே எல்லா வடிவங்களும் உருவாக்கப்பட்டன; எங்கள் ஆசைகள் எதையும் அர்ப்பணித்தால், அவை நிறைவேறட்டும்; நாம் செல்வத்தில் தலைசிறந்தவர்களாகட்டும்" என்று மீண்டும் பிரார்த்தனை செய்யப்பட்டது. அந்த பூர்ணமி, இரவுகளில் முதலாவது ஹோமத்திற்கு தகுதியானவளாகக் கருதப்பட்டாள்; மற்ற இரவுகளைவிட மேலானவள்; உன்னை ஹோமம் செய்து போற்றும் புண்ணியவான்கள், சொர்க்கத்தில் புகுந்தனர். இவ்வாறு, இருவரும், தங்கள் மாயையால் முன்னும் பினும் நகர்ந்து, கடலைச் சுற்றி விளையாடினர். ஒருவர் எல்லா உயிர்களையும் கண்காணிக்கிறார்; மற்றவர் காலங்களைக் கட்டமைக்கிறார்; அவர்கள் புதிதாய் பிறக்கிறார்கள். நீ எப்போதும் புதிதாய் பிறக்கிறாய்; நாள்களின் தூதுவாய், விடியற்காலில் முதலில் வருகிறாய்; நீ நகரும் போதெல்லாம், தேவர்களுக்கு பாகம் பகிர்ந்தளிக்கிறாய்; ஒளிரும் சந்திரனே, நீ ஆயுள் அருளுகிறாய். நீ சோமையின் பாகம், போரின் ஆண்டவர்; உன் பெயர் 'அகலம் இல்லாதவன்'; எங்களுக்கு சந்ததியும் செல்வமும் குறையாமல் அருளும். நீ அமாவாசை, நீ கண்களுக்கு தெரியும், நீ முழுமை, நீ பரிபூரணமாய் இருக்கிறாய்; நானும் பசுக்கள், குதிரைகள், சந்ததி, மாடு, வீடு, செல்வம் அனைத்திலும் பரிபூரணமாய் இருக்கட்டும். எங்களை வெறுப்பவர்கள், நாங்கள் வெறுப்பவர்களும்—அவர்களை நீ உன் மூச்சால் நிரப்பிவிடு; நாங்கள் பசுக்கள், குதிரைகள், சந்ததி, மாடு, வீடு, செல்வம் ஆகியவற்றால் நிரம்பியிருக்கட்டும். தேவர்கள், சோமையுடன், யாரை வளரச்செய்கிறார்களோ, அமரர்கள் யாரை ஊட்டுகிறார்களோ—அவர்களோடு, இந்திரன், வருணன், ப்ருஹஸ்பதி ஆகிய உலகின் காவலாளிகள் எங்களை வளரச்செய்யட்டும். பிரஸ்தாபிக்கப்பட்ட, பசுக்களை வழங்கும் அந்த ஸ்துதியை அர்ப்பணிப்போம்; எங்களுக்கு சுபமான செல்வங்களை அருளும். இந்த யாகத்தை தேவர்கள் நடத்தட்டும்; நெய், தேனுடன் இனிமையுடன் பாயட்டும். முன்னணியில், அக்னியை, அதனுடன் ஆட்சி, பிரகாசம், பலத்தையும் ஏற்கிறேன். எனக்குள் சந்ததியை, உயிரை, ஸ்வாஹா என்று அக்னியையும் நிலைநிறுத்துகிறேன். இங்கே, அக்னி, எனக்காக செல்வத்தை நிலைநிறுத்து; பழைய எண்ணத்துடன் விரோதிகள் உன்னை அகற்றாதிருப்பதாக. ஆட்சி உடன், உனக்கு நல்ல கட்டுப்பாடு இருக்கட்டும்; உன் பக்தன் சோர்வின்றி வளரட்டும். அக்னி எல்லா உதயங்களையும் பின்தொடர்ந்தான்; ஒவ்வொரு நாளும் உயிர்கள் அறிந்த முதல்வன். அவன் சூரியனின் கதிர்களை, உதயங்களை பின்தொடர்ந்து, விண்ணிலும் மண்ணிலும் நுழைந்தான். அக்னி எல்லா உதயங்களுக்கும் முன்பாக ஒளிர்ந்தான்; ஒவ்வொரு நாளும் உயிர்கள் அறிந்த முதல்வன்; பல வழிகளில் சூரியனின் கதிர்களை விரிவாக்கினான்; அவன் விண்ணையும் மண்ணையும் விரிவாக்கினான். அக்னி, உனது சொர்க்க ஆசனத்தில் நெய் உனக்கு உரியது; இன்று மனு உன்னை நெய்யில் ஏற்றினார்; வானமகளிர் உனக்காக நெய் தரட்டும்; பசுக்கள் உனக்காக நெய் வழங்கட்டும். நீரில், அரசன் வருணனே, உன் பொன்னான அளவிட்ட வீடு உள்ளது; அங்கிருந்து, உறுதியான விருப்பமுள்ள அரசனே, எல்லா பாசங்களிலிருந்தும் எங்களை விடுவிக்கட்டும். ஒரு பாசத்திலிருந்து மற்றொரு பாசத்திற்கு, அரசன் வருணனே, இங்கே எங்களை விடுவிக்கட்டும். நாம் "ஓ நீரே, ஓ வருணனே" என்று கூறும் போது, வருணனே, எங்களை விடுவிக்கட்டும். வருணனே, எங்கள் மீது உள்ள உயர்ந்த பாசத்தை நீக்கி, கீழ் பாசத்தையும், நடுப் பாசத்தையும் கழற்றி விடு; பின்னர், ஆதித்யனே, உன் சட்டத்தில், பாவமில்லாமல், ஆதிதிக்குள் நாங்கள் சேரட்டும். வருணனே, எங்கள் மீது உள்ள எல்லா பாசங்களையும்—மேல், கீழ், உனது பாசங்கள்—விடுவிக்கட்டும்; கெட்ட கனாக்கள், துர்ாக்யங்களையும் நீக்கிவிடு; பின்னர், நாங்கள் புண்ணியவான்களின் உலகை அடையட்டும். அசைக்க முடியாத, ஜாதவேதாஸ், அமரன், புகழ்பெற்ற அக்னி, ஆட்சியை ஏந்தும் நீ, இங்கே ஒளிரு; மனிதர்களிடையே உள்ள எல்லா நோய்களையும் நீக்கி, இன்று நம் உயிரை ஆசீர்வாதத்துடன் பாதுகாக்கவும். இந்திரா, நீ பலத்துடன், சக்தியுடன் பிறந்தாய்; ஜனங்களில் காளையாக விளங்குகிறாய்; பகைமை கொண்ட, நண்பற்ற மக்களை நீ துரத்தினாய்; தேவர்களுக்கு விசாலமான இடம் ஏற்படுத்தினாய். ஒரு பயங்கர விலங்குபோல், மலைகளில் சுற்றும் அவன், தூரத்திலிருந்து வரட்டும்; வில்லில் கூரிய அம்பை பொருத்தி, இந்திரா, பகைவரை வீழ்த்தி, விரோதிகளை சிதறடிக்கட்டும். அந்த வலிமைமிக்க, தேவர்கள் ஏற்றிய, பலத்தை ஏந்தும், ரதங்களை வெல்லும், உடைந்தது இல்லாத சக்கரமுள்ள, போரில் வேகமான, அந்த தார்க்ஷ்யனை நன்மைக்காக இங்கே அழைக்கலாம். இவ்வாறு, அந்த வேதமந்திரங்கள் வழியாக, தேவர்கள், அக்னி, இந்திரா, மருத்துகள், வருணன், சந்திரன், பூர்ணமி, அமாவாசை ஆகியோர் அருள், பாதுகாப்பு, செல்வம், சந்ததி, நோயிலிருந்து விடுதலை, பாவ பாசங்கள் நீக்கம் ஆகியவற்றை வழங்கி, பக்தர்களை ஆசீர்வதித்தனர்.