ஒரு காலத்தில், பல்வேறு மூலிகைகள், தெய்வங்கள், மற்றும் மனிதர்கள் தங்கள் வாழ்வில் அர்த்தமுள்ள நிகழ்வுகளைக் கொண்டு இயற்கையின் ஆற்றலை உணர்ந்தனர். ஒருவரின் தலைமுடிகள் கம்புகளைப் போல் அடர்த்தியாக வளர வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டவர், “இந்த முடிகள் ஒன்றாக கட்டப்பட்டு, அளக்கப்பட்டு, முழு தலை சுற்றியும் கருப்பாக வளரட்டும்” என்று வேண்டினார். மேலும், “மூலிகையே, வேர் உறுதியாக இருக்க, முனை நிலையாக, நடுவில் விரிவாக வளரச் செய்; உன் கருப்பு முடிகள் கம்புகளைப் போல் தலை முழுவதும் வளரட்டும்” என்று வேண்டினார். அடுத்ததாக, ஒரு சிறந்த புகழ்பெற்ற மூலிகையை நோக்கி, “இன்று, இந்த மனிதனை விரோத சக்தியற்றவனாக மாற்றுவாய்” என்று வேண்டினார். “அவனை சக்தியற்றவனாக மாற்று; பிறகு இந்த்ரன் இரு கற்களால் அவன் விரோத சக்திக்கு முடிவுகொடு” என்று கூறினார். “நான் உன்னை சக்தியற்றவனாக ஆக்குகிறேன், உனது தலை மீது அதன் அடையாளத்தையும், பானையையும் வைக்கிறேன்” என்று கூறப்பட்டது. தேவதைகளால் உருவாக்கப்பட்ட அவன் சக்தி வழிகளை, ஒரு கம்பியால் உடைத்து, அவன் விரோத சக்தியை அழித்துவிடும் என்று கூறப்பட்டது. பெண்கள் நெசவாளருக்காக கம்புகளை கல்லால் உடைப்பது போல, அவனது ஆண்மையை உடைப்பதாகவும் கூறப்பட்டது. பிறகு, ந்யஸ்திகா எனும் மூலிகையை நோக்கி, “வளர்ந்து, எனக்கு நல்லதைக் கொடு; நூறு கிளைகளும், முப்பத்திரண்டு வேறுகளும் உனக்குண்டு; உன் ஆயிரம் இலைகளால் அவன் இதயத்தை உலரச் செய்” என்று வேண்டினார். “அவனது இதயம் உலரட்டும், வாய் உலரட்டும்; அவனது ஆசை உலர்ந்து, வாய் வறண்டு போகட்டும்” என்று வேண்டினார். மற்றொரு பக்கம், “ஓ, இணைப்பவளே, அழகியவளே, நல்லெண்ணத்தையுடையவளே, என்னையும் அவளையும் ஒன்றாக்கு; நம் இருவரது மனங்களும் ஒன்றாகட்டும்” என்று வேண்டினார். “நீர் குடிக்கும் போது வாய் வறக்காதது போல, அவளது ஆசை உலரட்டும்” என்று வேண்டினார். “முங்கீஸ் பாம்பை கிழித்து மீண்டும் சேர்க்கும் போல, பிரிந்ததை மீண்டும் இணைத்திடு” என்று வேண்டினார். பிறகு, இரண்டு புலிகள் தங்கள் பெற்றோரை நாடி பசியோடு காத்திருப்பதைப் போல, “பிரஹ்மணஸ்பதி, ஜாதவேதஸ், அவர்களின் பற்கள் நன்மையுடன் இருக்கட்டும்” என்று வேண்டினர். அரிசி, பார்லி, பீன்ஸ், எள்ளு ஆகியவை தங்கள் பங்காக ஒதுக்கப்பட்டன; அந்த பற்கள் பெற்றோரை பாதிக்க வேண்டாம் என்று வேண்டினர். பற்கள் அழகாக, மென்மையாக, ஒன்றாக இணைந்து, எந்தக் கடுமையும் அவர்களை விட்டு அகலட்டும் என்று வேண்டினர். காற்று அனைத்தையும் சேர்த்து, த்வஷ்டா அவற்றை ஊட்டமாக வைத்தான்; இந்த்ரன் அதனைக் காத்து, ருத்ரன் அதனைக் குணப்படுத்தினான். சிவந்த கொய்தல் கருவியால் காதருகில் குறியிடப்பட்டது; அஶ்வின்கள், இந்தக் குறியீடு பிள்ளைகளால் நிறைந்திருக்கட்டும் என்று ஆசீர்வதித்தனர். தேவதைகளும் அசுரர்களும், மனிதர்களும் செய்ததைப் போல, அஶ்வின்கள் இந்தக் குறியீட்டை ஆயிரமடங்கு பெருக்கம் தரும் வகையில் அமைக்கட்டும் என்று வேண்டினர். பார்லி தன் பெருமையால் எழுந்து, எல்லா தடைகளையும் கடந்திட, வானமோ, கடலோ போல் நிலைத்திருப்பதாக வேண்டினர். பார்லியை எங்கு கொண்டு சென்றாலும், அது அங்கு வானம் போல, கடல் போல உயரட்டும் என்று வேண்டினர். அரைச்சுவட்டும், குவியல்களும், அரணியங்களும் முறிவின்றி, நிறைந்திருப்பதாகவும், சுமக்கின்றவர்கள் உறுதியாக இருக்கட்டும் என்று வேண்டினர். பின்னர், முதலில் பேச்சை யோசனையுடன் எடுத்தவர்கள், உண்மையை மனதுடன் பேசியவர்கள், மூன்றாவது உச்சரிப்பால் வளர்ந்தவர்கள், நான்காவது முறையில் பசுவின் பெயரைக் கொண்டாடினர். அவர் தந்தையையும், தாயையும், மகனையும் அறிந்தார்; அவர் ஆகாயத்தையும், மத்தியலோகத்தையும், சூரியனையும் மூடி, இந்த உலகமாய் உருவாகி எல்லாவற்றையும் தோற்றுவித்தார். அதர்வன், தந்தை, தேவதைகளின் உறவினர், தாயின் கருவறை, தந்தையின் மூச்சு, இளமையுடையவன்—அவரது யாகத்தை மனதுடன் உணர்பவருக்கு நாம் இங்கே அறிவிக்கிறோம். இந்த மண்ணில், பிரகாசமுள்ளவன், தானாகவே உருவம் கொண்டு, பசுவின் மழையில் முன் சென்றான்; அவன் பசுவின் சாணால் பலகாரங்கள் செய்தான். ஒன்று, பத்து, இருபது, முப்பது என பல வகைகளில் அர்ப்பணிக்கப்பட்டது; வாயு, அவற்றை குழுக்களாக விடுவாய் என்று வேண்டினர். தெய்வங்கள், யாகத்தால் யாகம் செய்தனர்; அதுவே முதல் நியமங்கள். அவர்கள் விண்ணக உயர்வை அடைந்தனர், அங்கு சாத்தியர்கள் வாழ்ந்தனர். யாகம் தோன்றியது, வளர்ந்தது, பிறந்தது, மீண்டும் பெருகியது; அது தெய்வங்களுக்கு தலைவனானது; அது நமக்குச் செல்வம் தரட்டும் என்று வேண்டினர். தெய்வங்கள் தெய்வங்களுக்கு ஹோமம் செய்தபோது, மனிதர்கள் தங்கள் மனதாலும், எண்ணத்தாலும், அந்த விண்ணக உயர்வில் மகிழலாம் என்று ஆசைப்பட்டனர். தெய்வங்கள், பசுவின் இறைச்சியாலும், நாயின் இறைச்சியாலும் பலவிதமாக யாகம் செய்தனர்; யாராவது இந்த யாகத்தை மனதுடன் உணர்ந்தால், அவர் அதை அறிவிக்கட்டும். அடுத்து, ஆதிதி ஆகாயம், ஆதிதி மத்தியலோகம், ஆதிதி தாய், தந்தை, மகன்; எல்லா தெய்வங்களும் ஆதிதி, ஐந்து மக்கள் ஆதிதி, பிறப்பும், உருவாக்கமும் ஆதிதி என்று அறிவிக்கப்பட்டது. நன்மை தரும், நிரந்தரமான, பரந்த ஆதிதி, நல்ல தாங்கும் இடமும், வழிகாட்டலும் தரும் என்று வேண்டினர். “பூமி, ஆகாயம், ஆதிதி நம்மைத் துன்பமின்றி சேர்க்கட்டும்; பாவமற்ற, நன்கு கட்டப்பட்ட தெய்வப் படகு நமக்கு நன்மை தரட்டும்” என்று வேண்டினர். வலிமை பிறக்கும் போது, நாம் ஆதிதியின் பெயரை, தாய் என்று சொல்லுகிறோம்; அவர் மடியில் பரந்த ஆகாயம் உள்ளது; அவர் மூன்று அடுக்கு பாதுகாப்பை வழங்கட்டும். திதி மற்றும் ஆதிதியின் மக்களுக்கு, தெய்வங்களுக்கு, அவர்களது பெரும் சக்திக்கு நான் செயலாற்றினேன்; அவர்களது இருப்பிடம் ஆழமான, பெருங்கடல்போல் உள்ளது; அவர்களுக்கு வணக்கத்தில் மேலானவர் இல்லை. பிறகு, “நல்லதிலிருந்து சிறப்பிற்குச் செல்; ப்ருஹஸ்பதி உனக்கு வழிகாட்டட்டும்; இந்த மண்ணின் சிறந்த இடத்தில் இருந்து பகைவரை நீக்கி, அனைவரையும் உனக்கு சொந்தமாக்கு” என்று வேண்டினர். பூஷன் வானின் பாதையிலும், பூமியின் பாதையிலும் பிறந்தான்; அவன் இரு இனிய இல்லங்களிலும் முன், பின் நகர்ந்து அனைத்தையும் அறிந்தவன். பூஷன் எல்லா திசைகளையும் அறிந்து, நம்மை அச்சமின்றி வழிநடத்தட்டும்; அவன் நன்மை தரும், பிரகாசமான, சக்திவாய்ந்தவன், ஓயாமல் முன்னே செல்வான். பூஷனின் ஆணையின்கீழ், எப்போது நாம் தீங்கு அனுபவிக்க வேண்டாம்; நாம் உன் பாடகர்கள் இங்கு இருக்கின்றோம். இவ்வாறு, மூலிகைகளின் சக்தி, தெய்வங்களின் அருள், யாகத்தின் மகிமை, ஆதிதியின் பரிபாலனம், பூஷனின் வழிகாட்டுதல் ஆகியவை இந்த உலகில் ஒற்றுமையையும், வளமையும், பாதுகாப்பையும் வழங்கின.