ஒரு காலத்தில், மனிதர்கள் கடனிலிருந்து விடுபட வேண்டும் என்ற ஆவலுடன் தங்கள் வாழ்வை நடத்தினர். அவர்கள் இந்த உலகிலும், மறுமையும், மூன்றாவது உலகிலும் எந்தக் கடனும் இல்லாமல் வாழ வேண்டும் என்று விரும்பினர். தெய்வங்களும் பித்ருக்களும் வாழும் அனைத்து பாதைகளிலும், கடனின்றி சுதந்திரமாக நம்மை நடத்த வேண்டும் என்று அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தனர். ஒரு நாள், தாங்கள் கையால் பாவங்களைச் செய்திருக்கலாம், குறிப்பாக சூதாட்டத்தில் வெற்றி பெறும் நோக்கில் தவறுகள் செய்திருக்கலாம் என்று உணர்ந்தனர். அந்தக் கடன்களிலிருந்து, கொடிய அப்ஸராசுகளும் உக்ரஜிதா என்ற தேவியும் இன்று நம்மை விடுவிக்க வேண்டும் என்று கேட்டார்கள். சூதாட்டத்தில் செய்த பாவங்கள் எதுவும், அந்த அப்ஸராசுகள் நம்மை அதிலிருந்து விடுவிக்க வேண்டும்; எவ்விதக் கடனும், கடனாளியும், யமராஜாவின் உலகில் நிலைத்திருக்கக் கூடாது என்று அவர்கள் வேண்டினர். நாம் யாரிடமிருந்து கடன் பெற்றோம், யாருடைய மனைவியிடம் சென்றோம், யாரிடம் தயவுக்கேட்டோம் என்றாலும், அந்த நபர்களின் வார்த்தைகள் நமக்கு நல்லதாக அமைய தெய்வங்கள் அருள வேண்டும்; தேவபத்னிகள் அப்ஸராசுகள் இதை ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்பினர். சூதாட்டம் அல்லது உண்ணும் வழியாக நான் பெற்றுக் கொண்ட கடனை, அக்னி, நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன்; வைஶ்வானரர் நம்மை தர்ம உலகிற்கு வழிநடத்த வேண்டும் என்று அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தனர். தெய்வங்களில் எதாவது கடன் இருந்தால், அதை வைஶ்வானரரிடம் தெரிவித்தனர்; அவர் அனைத்து பிணைப்புகளையும் அறிந்தவர், அவரால் நாம் சமர்ப்பித்த ஹோமத்துடன் ஒன்றிணைய வேண்டும் என்று விரும்பினர். பாவங்களை அறியாமல் செய்திருந்தால், வைஶ்வானரர் நம்மை தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்; மனதினால் கேட்ட பாவங்களை நாங்கள் பரிகாரம் செய்ய வேண்டும் என்று அவர்கள் வேண்டினர். நாம் வானில், பூமியில், ஆகாயத்தில், தாயாரிடம், தந்தையிடம் செய்த தவறுகளிலிருந்து இந்த கார்ஹபத்யக் கனி நம்மை வழிநடத்தி, தர்ம உலகிற்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டும் என்று அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தனர். பூமி நம் தாய், அதிதி நம் பிறப்பு அளிப்பவர், ஆகாயம் நம் சகோதரர்; எந்த சாபமும் நம்மை எட்டக்கூடாது. வானம் நம் தந்தை; பித்ருக்களின் பாகம் நமக்கு மங்களமாக அமைய வேண்டும்; மரணத்தை வென்று, நாம் அந்த உலகிலிருந்து வீழ்ந்து போகக் கூடாது என்று அவர்கள் விரும்பினர். நல்ல உள்ளத்துடன், தர்ம செயல்களில் ஈடுபட்ட நண்பர்கள் நோயின்றி, காயம் இல்லாமல் மகிழும் அந்த சொர்க்கத்தில், நாம் பெற்றோர்களையும் பிள்ளைகளையும் காண வேண்டும் என்று அவர்கள் ஆசைப்பட்டனர். வருணனின் மேலும் கீழும் இருக்கும் பிணைப்புகள் நம்மிலிருந்து தளர வேண்டும்; தீய கனாக்களும், துன்பங்களும் நம்மை விட்டு அகல வேண்டும்; அதன் பின் நாம் தர்ம உலகை அடைய வேண்டும் என்று அவர்கள் வேண்டினர். மரம், கயிறு, பூமி, வார்த்தைகள் என எதனால் பிணைக்கப்பட்டிருந்தாலும், அந்த கார்ஹபத்யக் கனி நம்மை விடுவித்து தர்ம உலகிற்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டும் என்று அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தனர். மகிழ்ச்சி பெற்றவன், விடுவிப்பவர் என்ற பெயருடன் சபையில் எழ வேண்டும்; அமரத்துவம் அளிப்பவர் பிணைப்பிலிருந்து விடுதலை அளிக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்பினர். பிணைப்புகளை உடைத்து, பாதையை திறந்து, பிணைக்கப்பட்டவரை விடுவித்து, கருவில் இருந்து குழந்தை வெளியே வரும் போல் அனைத்து பாதைகளிலும் செல்ல வேண்டும் என்று அவர்கள் வேண்டினர். விவேகமிக்க விஸ்வகர்மாவே, இந்த பாகத்தை உனக்காக அர்ப்பணிக்கிறேன்; நாம் கொடுத்ததை, வயதைக் கடந்து, முறியாத நூலைத் தாண்ட நாம் செல்ல வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்பினர். பித்ருக்களுக்கு அர்ப்பணிப்பு பெற்றவர்கள் அந்த நூலைத் தாண்டுவர்; மற்றவர்கள் கட்டுப்பாடின்றி கொடுப்பர்; யார் கொடுக்க விரும்புகிறார்களோ, அவர்கள் சொர்க்கத்தை அடைய வேண்டும் என்று அவர்கள் ஆசைப்பட்டனர். அவர்கள் எடுத்துக்கொள்ளவும், முயற்சி செய்யவும், விசுவாசிகள் இந்த உலகுடன் ஒன்றிணையவும் வேண்டும்; யாருடைய சமர்ப்பணம் அக்கினியில் சமைக்கப்பட்டதோ, அதற்காக தம்பதிகள் பாதுகாப்பாக சேர வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்பினர். தவத்துடன் நான் மகா யாகத்திற்கு ஏறுகிறேன், மனம் ஒன்றிணைந்து; அக்னி, நீ அழைக்கப்பட்டு, வயதைக் கடந்து, மூன்றாவது சொர்க்கத்தில் நாம் ஒன்றாக மகிழ வேண்டும் என்று அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தனர். தூய்மையான, தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட, அருமைமிக்க பெண்களை, நான் வேதபாராயணர்களின் கைகளில் தனியாக அமர்த்துகிறேன்; இந்த அபிஷேகத்துடன் உங்கள் ஆசைக்காக, இந்திரனும் மருத்துகளும் அதை எனக்கு அருள வேண்டும் என்று கேட்டனர். இந்த ஆசனத்தை, கூடியவர்களே, உங்களுக்கு தருகிறேன்; ஜாதவேதாஸ் இதை ஒரு பொக்கிஷமாக கொண்டு வந்தார்; யாகம் செய்பவர் நலமாக பின்பற்ற வேண்டும்; அவரை உயர்ந்த சொர்க்கத்தில் அறிய வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்பினர். உயர்ந்த சொர்க்கத்தில் கூடிய தெய்வங்களே, இங்கே உலகத்தை அறிந்தவரை நீங்கள் அறிய வேண்டும்; யாகம் செய்பவர் நலமாக பின்பற்ற வேண்டும்; அவருடைய யாகங்கள், தானங்கள் நிறைவேற வேண்டும் என்று அவர்கள் வேண்டினர். தெய்வங்கள் பித்ருக்கள், பித்ருக்கள் தெய்வங்கள்; நான் யார் என்றால், அதுவே நானாக இருக்கிறேன். நான் சமைக்கிறேன், கொடுக்கிறேன்; யாகம் செய்கிறேன், கொடுக்கப்பட்டதை வழங்குகிறேன்; என்னை நிராகரிக்க வேண்டாம் என்று அவர்கள் வேண்டினர். அரசனே, சொர்க்கத்தில் உறுதியாக நிலைநிற்க வேண்டும்; இது அங்கே நிலைநிற்கட்டும்; நம் நிறைவை அறிந்து, தெய்வமாக எங்களை அருள்புரிய வேண்டும் என்று கேட்டனர். வானிலிருந்து, ஆகாயத்திலிருந்து, ஒரு சிறிய தண்ணீர் துளி என்மேல் விழுந்தது; முழு சக்தியோடும், அக்னி, வேதப் பாட்டுகளோடும், யாகங்களோடும், தர்ம செயல்களோடும் நான் வாழ்கிறேன் என்று அவர்கள் உணர்ந்தனர். அது மரத்திலிருந்து விழுந்ததானால் அது அதன் பழம்; ஆகாயத்திலிருந்து வந்ததானால் அது காற்று; அது உடல் அல்லது உடை மீது பட்டிருந்தால், அந்த நீர் நம்மைத் தீமையிலிருந்து தூரம் தள்ள வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்பினர். அபிஷேகம், மணம், வளம், பொன், ஒளி—இதையெல்லாம் எனக்கு கிடைக்க வேண்டும்; நல்ல மகனும் வேண்டும்; அனைத்து தூய்மையானவை என்மேல் பரவ வேண்டும்; தீமை, துன்பம், பகைமை எதுவும் எனை எட்டக்கூடாது என்று அவர்கள் வேண்டினர். மரமே, நீ பலம் வாய்ந்ததாக, நம் நண்பனாக, கடப்பாயாக, வீரவனாக ஆக வேண்டும்; மாடுகளுடன் கட்டப்பட்டு, பலமாக இருந்து, நிலைநிற்று; உன் வெற்றிகள் வெற்றியாக இருக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் ஆசைப்பட்டனர். வானும் பூமியும் உயர்ந்து, மரங்களிலிருந்து சேகரிக்கப்பட்டு, நீரின் சக்தியால் மூடப்பட்டு, மாடுகளால் சூழப்பட்டு, இந்திரனின் வஜ்ராயுதம், ரதம், ஹவனத்துடன் அர்ப்பணிக்கப்பட வேண்டும் என்று அவர்கள் வேண்டினர். இந்திரனின் பலம், மருத்துகளின் சேனை, மித்ரனின் கரு, வருணனின் நாபி—இவையெல்லாம் இந்த ஹவனத்தை ஏற்று, ரதத்தை இங்கு கொண்டு வந்து, அர்ப்பணிப்பை ஏற்க வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்பினர். பூமியும் வானும் சுவாசிக்கட்டும்; பல இடங்களில் உன் சக்தி நிலைநிற்று, பறை; இந்திரனும் தெய்வங்களும் சேர்ந்து, பகைவர்களை தூர தள்ள வேண்டும், மேலும் தூரம் தள்ள வேண்டும் என்று அவர்கள் வேண்டினர். உன் ஒலி முழங்கட்டும், பலமும் சக்தியும் நமக்கு வரட்டும்; தீமைகளைத் தாக்கி தள்ள வேண்டும்; பறையே, தீயவர்களை விரட்டிவிடு; நீ இந்திரனின் கைபிடி—பலமாக இரு என்று அவர்கள் விரும்பினர். நாம் வெல்ல வேண்டும், வீரர்கள் வெல்லட்டும், கொடி நிறைந்த பறை முழங்கட்டும்; குதிரைகளும் ரதங்களும் கொண்டவர்கள் நமக்காக புறப்படட்டும்; இந்திரனே, நம் ரதசாரதிகள் வெற்றி பெறட்டும் என்று அவர்கள் வேண்டினர். சிவப்பும், இரத்தமும் நிறைந்த மரம் மற்றும் விரிந்து வளர்ந்த மூலிகை—அதில் உள்ள இறைச்சியையும் நீக்குகிறேன் என்று அவர்கள் கூறினர். உன் இரு வீக்கங்கள், ஓ பலாசா, கையடியில் நிற்கும், இடுப்பில் மறைந்திருக்கும்; அதற்கான மருந்தை, சீபுத்ரு என்ற சிகிச்சையை, அனைத்தையும் பார்க்கும் ஒன்றை நான் அறிவேன் என்று அவர்கள் சொன்னார்கள். உடல், காது, கண்களில் இருக்கும் வீக்கம், விரிவாகப் பரவும் நோய்கள்—அவற்றை நாங்கள் அகற்றுகிறோம்; அந்த அறியாத நோயையும், கீழே செல்லும் யக்ஷ்மாவையும் விட்டு அனுப்புகிறோம் என்று அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தனர். நட்சத்திரங்கள் சகதூமனை தங்கள் அரசனாக ஆக்கியன; நாங்கள் வளத்தை அவனிடம் அனுப்பினோம்—இந்த ராஜ்யம் நிலைநிற்று என்று அவர்கள் விரும்பினர். மதியிலும், மாலையிலும், காலையில், இரவில்—எப்போதும் நமக்கு வளம் கிடைக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் வேண்டினர். நாள், இரவு, நட்சத்திரங்கள், சூரியன், சந்திரன்—இவை எல்லாவற்றிலும் நமக்கு வளம் கிடைக்க வேண்டும்; சகதூமா அரசனே, இதை எங்களுக்கு அருள வேண்டும் என்று அவர்கள் கேட்டனர். மாலை, இரவு, பகலில் நமக்கு வளம் அளித்தவருக்கு—அந்த நட்சத்திர அரசனாகிய சகதூமாவுக்கு எப்போதும் நாங்கள் வணக்கம் செலுத்துகிறோம் என்று அவர்கள் இறுதியில் கூறினர். இவ்வாறு, அவர்கள் கடனிலிருந்து விடுபட்டு, பாவங்களைப் பரிகாரம் செய்து, தெய்வங்களின் அருளையும், வளத்தையும், பித்ருக்களின் ஆசீர்வாதத்தையும் பெற்று, தர்மமான உலகில் அமைதி, மகிழ்ச்சி, ஆரோக்கியம், வாழ்வின் நிறைவு ஆகியவற்றுடன் வாழ்ந்தனர்.