ஒரு காலத்தில், மனிதர்கள் தங்கள் உயிரிலும், உடலிலும், மனதிலும் எழும் நோய்கள், தீமைகள், துன்பங்கள் அனைத்தையும் நீக்குவதற்காக இறைவனை நாடி, ஆற்றல்மிக்க ஜல தேவதைகளையும், புனித நதிகளையும் வேண்டினர். “என் கண்களில், காலடி மூட்டுகளில், பாதத்தளங்களில் ஒளிவீசும் எந்த தீங்கும், நீரின் சக்திவாய்ந்த சிகிச்சையால் அகற்றப்பட வேண்டும்,” என அவர்கள் பிரார்த்தித்தனர். அவர்கள், நதிகளின் தேவியரே, ஆற்றின் அரசிகளே, எங்கள் வாழ்விற்கு தேவையான மருந்தை வழங்குங்கள்; அதை பெற்றால், உங்களை முழுமையாக அனுபவிக்கிறோம் என்று வேண்டினர். மனதில் கூடும் ஐம்பத்து ஐந்து தீய சக்திகள், புறக்கணிக்கப்பட்ட சொற்கள் போல் அழிந்துவிடட்டும்; கழுத்தில் கூடும் எழுபத்து ஏழு தீமைகள், தோள்களில் கூடும் தொண்ணூறு ஒன்பது தீமைகள்—all of them—அனைத்தும் இங்கிருந்து விலகிப் போகட்டும் என அவர்கள் வேண்டினர். அதன்பிறகு, “ஓ இறைவா, தீமையிலிருந்து என்னை விடுவி; எங்களை அருள்புரிவாய்; அந்த தீமையை நல்வாழ்வின் உலகில், தொலைதூரம் செலுத்திவிடு,” என இறைவனை நாடினர். “யாரேனும் எங்கள் தீமையை அகற்ற மறுத்தால், அவனை நாங்கள் அகற்றுவோம்; தீமை வேறு வழியில் செல்லட்டும், அது எங்களை வெறுக்கும் ஒருவரை அடையட்டும்,” என்றார்கள். “ஆயிரம் கண்கள் கொண்ட அமரர், அந்த தீமையை எம்மிலிருந்து எங்காவது எறிந்துவிடட்டும்; அது எங்களை வெறுப்பவரை அடையட்டும்; அவன் அழியட்டும்,” என்றும் அவர்கள் வேண்டினர். ஒரு நாள், தேவதைகளால் தூண்டப்பட்டோ, ஆசையால் தூண்டப்பட்டோ, நிர்ருதி தேவியின் தூதனாக ஒரு புறா வந்தது. “இந்த புறா வந்திருந்தால், அதற்கு நாம் பூஜை செய்து, பாவம் போக்கும் யாகம் செய்வோம்; எங்கள் இரண்டுகாலும் நான்குகாலும் உயிர்களுக்கு நல்வாழ்வு உண்டாகட்டும்,” என்றார்கள். “தெய்வீக தூதனாக வந்த புறா எங்களுக்கு மங்களம் தரட்டும்; எங்கள் இல்லத்திற்கு தீமை வரக்கூடாது; அக்னி, யாகக்காரராக இருந்து, எங்கள் அர்ப்பணிப்பை ஏற்கட்டும்; அந்த சிறகுடைய அம்பு எங்களைத் தாக்காமல் விலகட்டும். புறா எங்களைத் தாக்கக்கூடாது; அது யாகவேதியில் தன் இருப்பை அமைக்கட்டும்; எங்கள் மாடுகள், மக்கள் நலமுடன் இருக்கட்டும்; தெய்வங்களும், புறாவும் எங்களை இங்கு பாதிக்கக் கூடாது,” என்று தங்கள் பாதுகாப்புக்காக வேண்டினர். புறாவை அகற்றும் வேதப்பாடலுடன், “அதை விலக்குகிறேன்; மகிழ்ச்சியுடன், நாங்கள் பசுவை சுற்றி அழைத்துச் செல்வோம்; அப்பழி எங்கேயோ விலகட்டும்; நாம் பலத்தையும், செழிப்பையும் நோக்கிச் செல்லட்டும்,” என்றார்கள். “அக்னி, எங்கள் தவறை மன்னிக்கட்டும்; பசு எங்களுக்கு திரும்பட்டும்; தேவர்களிடையே நீ புகழ் பெற்றவன்; யாரும் இதை எதிர்க்க முடியாது,” என்றார்கள். “அந்த பல பாதைகளைக் கண்டடைந்து, இரண்டுகாலும் நான்குகாலும் உயிர்கள் மீது ஆளும் யமனுக்கு, மரணத்திற்கு நாங்கள் வணங்குகிறோம்,” என அவர்கள் பெருமையுடன் கூறினர். “அந்த சிறகுடைய அம்பு எங்காவது வேறு இடத்தில் விழட்டும்; ஆந்தை பேசினால் அது வீணாகட்டும்; புறா யாகத்தில் தன் சின்னம் வைத்தால் அது பயனற்றதாகட்டும். நிர்ருதியின் தூதர்கள், அனுப்பப்பட்டோ, அனுப்பப்படாமலோ, எங்கள் இல்லத்திற்கு வந்திருந்தால், புறாவும் ஆந்தையும் எந்தக் களையும் விடாமல் போய்விடட்டும்,” என்று வேண்டினர். “இது பகைமை இல்லாமல் இங்கே விழட்டும்; இது வீரத்திற்காக இங்கே நிலைபெறட்டும்; விலகும் வழியில் சென்று விடு; யமனின் இல்லத்தில் நீ உயிரோடுள்ளவர்களைப் பார்க்காதது போல, இங்கே எங்களைப் பார்க்காதே,” என்று வேண்டினர். பின்னர், “இந்த யவம், தேனுடன் கலந்தது, சரஸ்வதியின் பாறையில் தேவர்கள் தயாரித்தனர்; உழுதலை நடத்தும் இந்திரன், நூறு வலிமை உடையவன், அங்கு இருந்தான்; மாருத்துகள் உழவர்கள்,” என்று அவர்கள் நினைவு கூறினர். “உன்னுடைய அந்த அலைபாயும், கட்டுப்பாடில்லாத போதை, மனிதனை சிரிக்க வைக்கும் சக்தி, அது வேறு காட்டுகளில் விலகட்டும்; நூறு கிளைகள் உடைய சமி மரமே, நீ விரிவாக வளர்க,” என்று வேண்டினர். “பெரிய இலைகளும் அழகும் கொண்ட சமி மரமே, மழையால் வலிமை பெற்றாய், சத்தியத்தின் காவலனாய், எங்கள் தலைமுடிக்கு தாய் போல அருள் புரிக,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். ஒரு புள்ளி பசு முன்னால் வந்தாள்; தாயின் அருகில் அமர்ந்தாள்; தந்தையை நாடி சென்றாள். அந்த பசு பிரபை நிறைந்த உலகில் அசைந்து நடந்தாள்; அவளது மூச்சிலும் உயிரிலும் அந்த மகா காளை ஒளியை அறிவித்தான். அவன் முப்பது இருப்பிடங்களில் பிரகாசித்தான்; வாகை பறவை, வாக்கின் பறவை, விடியலின் அழைப்புக்கு பதில் அளித்தது. அவர்கள், clarified butter உடன் அக்னிக்குள் யாதுதானர்களை அழிக்க வேண்டி வேதியினை அர்ப்பணித்தனர். “அக்னியே, அந்த அரக்கர்களை தொலைவில் இருந்து எரியச் செய்; எங்கள் இல்லத்திற்கு அருகில் வராதே; எங்களை காப்பாற்று,” என்று வேண்டினர். “ருத்ரன் உங்கள் கழுத்தை காத்துக்கொள்ளட்டும், ஓ ஆத்மாக்களே; அரக்கர்கள் உங்கள் பின்புறத்தை காப்பாற்றட்டும்; யாதுதானர்கள் கேட்கட்டும்; முள்ளிகள், உங்கள் சக்தியுடன் யமனுடன் சேர்ந்துள்ளீர்கள்,” என்றார்கள். “மித்ரன், வருணன் எங்களுக்கு பாதுகாப்பளிக்கட்டும்; பகைமை கொண்ட தீயை விரட்டுங்கள்; எங்களை அறிந்தோ, அடித்தளத்தை அறிந்தோ எவரும் கண்டுபிடிக்க வேண்டாம்; தடைகள் தத்தம் இடத்திற்கு, மரணத்திற்குச் செல்லட்டும்,” என்று அவர்கள் வேண்டினர். “இந்தப் பொடிக்கு யார் யூகமிட்டார்களோ, மக்கள் புகழ்ந்தார்கள்; அது இந்திரனின் மகிமை; அது புதிய ஒளி,” என்று அவர்கள் கூறினர். “யாரும் அவனை எதிர்க்கத் தைரியப்பட மாட்டார்கள்; அவனது வலிமையால் வீரர்கள் அடக்கப்படுவார்கள்; இந்திரனின் புகழ் பழங்காலத்தில் வீறுகொண்டது,” என்று அவர்கள் பெருமிதத்துடன் கூறினர். “மக்களுக்குள் மிக வலிமைமிக்க ஆண்டவனான இந்திரன், எங்களுக்கு பரந்த செல்வம், பொன்னிற ஒளி தரட்டும்,” என்று வேண்டினர். அவர்கள், “நாங்கள் அக்னிக்கு, மக்கள் மத்தியில் காளைபோல் விளங்கும் அவனுக்கு, வேதப்பாடலை அர்பணிக்கிறோம்; அவன் எங்களை எதிரிகளிடமிருந்து பாதுகாக்கட்டும்,” என்றார்கள். “உயிரும் தீயும் கொண்டு அரக்கர்களை விரட்டும் அக்னியே, எங்களை எதிரிகளிடமிருந்து பாதுகாக்கட்டும்; தொலை தூரம் பிரகாசிக்கும் அவன் எங்களை பாதுகாக்கட்டும்; எல்லாவற்றையும் பார்வையிட்டு அறியும் அவன் எங்களை பாதுகாக்கட்டும்; இந்த பரந்து விரிந்த உலகின் மறுபுறம் பிறந்த பிரகாசமான அக்னி எங்களை பாதுகாக்கட்டும்,” என அவர்கள் வேண்டினர். “வைஶ்வானரனின் ஆசீர்வாதம் எங்களுக்கு தொலைவில் இருந்தும் வந்தடையட்டும்; அக்னி எங்கள் புகழை ஏற்கட்டும்; வைஶ்வானரன், யாகத்திற்கு வரட்டும்; அக்னி எங்கள் பாடலிலும் அர்ப்பணிப்பிலும் இருப்பதாகட்டும்; அங்கிரஸ்கள் பாடிய புகழையும் வேதப்பாடலையும் வைஶ்வானரன் ஏற்றுக்கொண்டான்; அவர்களிடையே அவன் நலமும் ஆட்சியையும் அளிக்கட்டும்,” என்று அவர்கள் விருப்பப்பட்டனர். “நாங்கள் வைஶ்வானரனை நாடுகிறோம்; அவன் ஒழுங்கின் பாதுகாவலன்; சத்திய ஒளியின் ஆண்டவன்; அவன் நிலையான வெப்பம் தருகிறான். அவன் எல்லா பருவங்களையும் நிறைவேற்றினான்; ஆண்டவன் அவற்றை விடுவிக்கிறான்; நாங்கள், யாகத்தின் சந்ததிகள், எழுகின்றோம். அக்னி, தொலை தூர உலகில், கடந்தது மற்றும் வருவது ஆகியவற்றை விரும்புகிறான்; ஒரே சுவாமி தனக்கே ஒளிவீசுகிறான்,” என்று அவர்கள் இறுதியில் பிரார்த்தித்தனர். இவ்வாறு, அந்த நம்பிக்கையுள்ள மக்கள், தெய்வங்களை, நதிகளை, மரங்களை, பசுக்களை, உயிர்களை, அக்னியையும், இந்திரனையும், யமனையும், ருத்ரனையும், மித்ரன்-வருணனையும், எல்லாவற்றையும் வேண்டி, தீமைகள் அகல, செல்வம் பெருக, பாதுகாப்பும் நலமும் நிலைபெற, புனிதமான வேதப்பாடல்களால் இறைவனை நாடினர்.