ஒரு காலத்தில், ஒருவருக்கு எதிராக பல இடங்களில் தீங்கும், தீய எண்ணங்களும் கொண்டு சிலர் செய்த பாவங்கள், அவர் வாழும் வீட்டில், கிழக்கு தீயில், கூடத்தில், சபையில், தேவஸ்தானத்தில், சூதாட்டத்தில், படையில், வில்லும் அம்பும் கொண்டு, பறை முழங்கியும், கிணற்றில் புதைத்தும், சுடுகாட்டில் புதைத்தும், வீட்டு வாசலில், தீயிலும், பள்ளத்தாக்கிலும், எரியும், அழிக்கும் செயல்களாகவும் நிகழ்ந்தன. இவை அனைத்தையும், அவனுக்கு நேர்ந்த தீங்கும், அநியாயமாக எடுத்துச் சென்றவற்றையும், எல்லா குற்றத்தோடும் சேர்த்து, அந்த தீங்கு செய்தவர்களிடமிருந்து மீண்டும் எடுத்துக் கொள்கிறேன் என்று ஒருவர் உறுதியாகக் கூறினார். யாரேனும் தீங்கு செய்ய நினைத்தும் அதைச் செய்ய முடியாமல், பாதம் அல்லது விரலைக் காயப்படுத்தினாலும், அதுவும் நமக்கு நன்மைதான் என்று அவர் எண்ணினார். பங்கில்லாதவர், பங்குள்ளவர்களுக்கு நன்மை செய்தார். இத்தனை தீங்குகளைச் செய்தவரை, பெரிய அழிவுடன் இந்திரன் வீழ்த்த வேண்டும்; பிணைப்பில் கட்டப்பட்டு, வேரோடு பிடிக்கப்பட்டு, சத்தியத்தில் இருந்தவரை அக் குற்றம் கவர வேண்டும்; அக்கிரகி மீது அக்னி தன் ஆயுதத்தால் தாக்க வேண்டும் என்று அவர் வேண்டினார். இவ்வாறு தீங்குகளைத் தூரப்படுத்திய பின், அந்த பக்தர், ‘மாலைப் பாடலைப் பாடுங்கள், மகா பாடலைப் பாடுங்கள், ஒளி விளங்கச் செய்யுங்கள்; அதர்வனே, தேவன் சவித்ரனைப் புகழுங்கள்’ என்று கூறினார். ‘ஆற்றில் உள்ள மகனாகிய, இளமையான, சத்தியமான, பொய்யில்லாத மொழி உடைய, மிகக் கருணையுள்ள சவித்ரனைப் புகழுங்கள். அந்த சவித்ரன் நமக்கு நிறைந்த அமரத்துவத்தைத் தர வேண்டும்; நன்மை பயக்கும் பாதைக்கு இரு புகழும் நன்கு பாடப்பட்டன’ என்று அவர் பிரார்த்தனை செய்தார். பிறகு அந்த பக்தர், ‘இந்திரனுக்காக சோமத்தை அழுத்துங்கள், வேதிகள்; புகழ்பவர் சொல் கேட்கப்படட்டும்; எனக்கு அருள் கிடைக்கட்டும்’ என்று வேண்டினார். ‘அந்த சோம துளிகள், பறவைகள் மரத்தில் புகுவது போல, இனிமையுடன் அவனிடம் சேரட்டும்; அகண்ட பார்வையுள்ளவரே, பகைவரையும் பிசாசுகளையும் தூரம் அனுப்புங்கள். சோமம் குடிப்பவராகிய இந்திரனுக்காக, வஜ்ராயுதம் கொண்ட இளைஞனாகிய, வெற்றிகரமான, புகழ்பெற்ற ஆண்டவருக்காக சோமத்தை அழுத்துங்கள்’ என்று கூறினார். பின்னர், ‘இந்திரன், பூஷன், அதிதி நம்மைக் காப்பாற்றட்டும்; மருத்துகள், ஏழு நதிகள், நீரின் பிள்ளைகள், விஷ்ணுவும் ஆகாயமும் நம்மைக் காப்பாற்றட்டும். வானும் பூமியும் நமக்கு செழிப்பைத் தரக் காப்பாற்றட்டும்; கல் காப்பாற்றட்டும்; சோமம் நம்மை தீங்கில் இருந்து காப்பாற்றட்டும்; அருள்மிக்க சரஸ்வதி தேவி, அக்னி மற்றும் அவருடைய சுபக் காவலர்கள் நம்மைக் காப்பாற்றட்டும். அழகின் அதிபதிகள் அஸ்வின்கள் நம்மைக் காப்பாற்றட்டும்; காலை மற்றும் இரவும் நமக்கு பரந்த இடம் வழங்கட்டும். நீர் பிள்ளை, ஆதரிப்பவரே, த்வஷ்ட்ரே, நம் வாழ்வை எல்லா சாதனைகளுக்கும் பெருக்குங்கள்’ என்று வேண்டினார். அதன்பின், ‘த்வஷ்ட்ரே, எனக்கு தெய்வீகமான மொழியைத் தாரும்; பர்ஜன்யன், ப்ருஹஸ்பதி ஆகியோரும் அருளட்டும். அதிதி, தன் மகன்களும் சகோதரர்களும் நம்மைக் காப்பாற்றட்டும்; வலி மிகுந்தவர் கடினமான இடர்களில் இருந்து நம்மைக் காப்பாற்றட்டும். அம்ஷ, பக, வருண, மித்ர, அரியமன், அதிதி, மருத்துகள் நம்மைக் காப்பாற்றட்டும். பகைவரின் வெறுப்பு விலகட்டும்; ஆதரிப்பவரே, எல்லா பகையையும் தூரம் அனுப்புங்கள். ஞானத்துடன் அஸ்வின்கள் நம்மை வழிநடத்தட்டும்; தடையில்லாத பரந்த இடம் தாரும்; வானும் பூமியும் தீயதை நம்மிடமிருந்து தூரம் அனுப்பட்டும்’ என்று அவர் வேண்டினார். ‘அக்னியே, இந்த மனிதனை உன்னிடம் நெய் அர்ப்பணிப்புடன் மேலே அழைத்துச் செல்; அவனுக்கு ஒளியும், பிள்ளை பெருக்கமும் தாரும். இந்திரனே, அவனை தன் குடும்பத்தில் முதன்மை படுத்து, நண்பர்களிடையே ஆண்டவனாக ஆக்கி, செல்வமும் போஷணமும் சேர்த்து, நீண்ட ஆயுளும் முதுமையும் தாரும். யாருக்காக வீட்டில் ஹோமம் செய்கிறோமோ, அக்னியே, அவனை நீ உயர்த்துவாய்; அவனுக்காக சோமமும் ப்ருஹஸ்பதியும் அருள் செய்வார்கள்’ என்று அவர் வேண்டினார். ‘ப்ருஹஸ்பதியே, தேவன் அல்லாதவர் எவரும் நம்மை எதிர்த்து வந்தால், அவரை முழுமையாக அழித்து என் யாஜகனுக்கு பாதுகாப்பளி. சோமனே, எவராவது நம்மை பழித்தாலும், சபித்தாலும், அவன் வாயை வஜ்ரத்தால் தாக்கு; அவன் நசுங்கி விலகட்டும். நம்மை எதிர்த்து வருகிற பகைவர் அருகில் இருந்தாலும், தொலைவில் இருந்தாலும், அவன் வலிமையை அகற்று, பரந்த ஆகாயம் தன் வலிமையால் செய்வது போல’ என்று அவர் வேண்டினார். ‘அதிதி, சோமன், மித்ரன் ஆகியோர் நேர்மையுடன் செல்லும் பாதையில், அந்த அருளில் நீங்களும் எங்களை அணுகுங்கள். சோமனே, நீ அசுரர்களை வீழ்த்தும் அந்த வலிமையால் எங்களுக்கு நன்மை பேசு. தேவர்களே, நீங்கள் அசுரர்களின் வலிமையைத் தேர்ந்தெடுத்த அந்த வலிமையால் எங்களைப் பாதுகாப்பளி’ என்று அவர் வேண்டினார். ‘முல்லை வளை மரத்தைச் சுற்றிக் கொள்ளும் போல், நீயும் என்னைச் சுற்றிக் கொள்ள வேண்டும்; பெண்கள் என்னை விரும்பும் போல், என் மனம் என்னைவிட்டு பிரியாதது போல், நீயும் என்னைவிட்டு பிரியாதே. பருந்து பறந்து வந்து பறக்கையில் பூமியில் இறக்குமாறு, நான் உன் மனதைத் தாக்குகிறேன்; பெண்கள் என்னை விரும்பும் போல், என் மனம் என்னைவிட்டு பிரியாதது போல், நீயும் என்னைவிட்டு பிரியாதே. இந்த வானும் பூமியும், சூரியனும் விரைவாகச் சுற்றும் போல், நான் உன் மனதைச் சுற்றிக் கொள்கிறேன்; பெண்கள் என்னை விரும்பும் போல், என் மனம் என்னைவிட்டு பிரியாதது போல், நீயும் என்னைவிட்டு பிரியாதே’ என்று அவர் வேண்டினார். ‘அவளது உடலும், காலும், கண்களும், தொடையும் என்னை விரும்பட்டும்; ஆசையுள்ளவளின் கூந்தல் என்னை நாடி உலரட்டும். மாலை நேரத்தில் உன்னை என் எண்ணத்தில் வைத்துக்கொள்கிறேன், இரவில் என் இதயத்தில் வைத்துக்கொள்கிறேன்; ஆசையுள்ளவளே, நீ என் நோக்கத்திற்கும் மனத்திற்கும் வர வேண்டும். யாருடைய நாபி எழுச்சியின் இடமோ, இதயம் சங்கமத்தின் இருக்கை யோ, அந்தக் கன்னிகள், நெய் தரும் பசுக்கள், அதை எனக்காக ஒன்றிணைக்கட்டும்’ என்று அவர் வேண்டினார். பிறகு, பூமிக்கு கேட்பதற்காக, செடிகளுக்கும், அக்னிக்கும், ஆண்டவனுக்கும், ‘ஸ்வாஹா’ என்று அர்ப்பணித்தார். உயிர்க்காற்றுக்காக, இடைநிலைக்காக, காலங்களுக்காக, வாயுவுக்கும், ஆண்டவனுக்கும் ‘ஸ்வாஹா’ என்று அர்ப்பணித்தார். ஆகாயத்திற்காக, பார்வைக்காக, நட்சத்திரங்களுக்கு, சூரியனுக்கும், ஆண்டவனுக்கும் ‘ஸ்வாஹா’ என்று அர்ப்பணித்தார். சமி, அஸ்வத்த மரங்களில் பும்ஸுவன யாகம் நடக்கிறது; இது மகனுக்கான அறிவு; அதை நாம் பெண்களில் நிறுவுகிறோம். புருஷனில் விந்து எழுகிறது; பின்னர் அது பெண்ணில் ஊற்றப்படுகிறது. இதுவே மகனுக்கான அறிவு என்று ப்ரஜாபதி அறிவித்தார். இவ்வாறு அந்த பக்தர், தீங்குகளைத் தூரப்படுத்தி, தெய்வங்களைப் புகழ்ந்து, பாதுகாப்பும் செழிப்பும் வேண்டி, வாழ்வின் எல்லா அம்சங்களுக்கும் அருள் வேண்டி, வாழ்வின் உன்னத நியமங்களைப் பகிர்ந்து, இறுதியில் புனிதமான வாழ்வும் சந்ததியும் வேண்டி, இறை அருள் பெற்றார்.