ஒரு காலத்தில், புனிதமான மூலிகைகளின் மகிமை மற்றும் ப்ரஹ்மணனின் மனைவியின் அற்புதமான நிலை பற்றி ஷிகள் உன்னதமான வார்த்தைகளில் பேசினர். அந்த மூலிகைகள், சத்தியத்தில் பிறந்தவை, சத்தியத்தால் பாதுகாக்கப்பட்டவை, எனக்கு தேனையும், தேனை தருபவனையும் இனிமையாக்குவதாக வேண்டிக் கொண்டார்கள். அறுபத்து ஆறு பாதுகாவலர்கள் எனும் பலத்துடன் அந்த மூலிகை வர்ணிக்கப்பட்டது; அதேபோல் எழுபத்து ஏழும், எண்பத்து எட்டும், தொண்ணூற்று ஒன்பதும், நூறும் ஆயிரமும் என எண்ணிக்கைகள் உயர்ந்தபடியே, அவை அனைத்தும் சத்தியத்தில் பிறந்தவை, சத்தியத்தை ஏந்துபவை என்றும், எனக்காக தேனும், தேனை தரும் கரங்களும் கிடைக்க வேண்டும் என வேண்டினர். பிறகு, அந்த மூலிகையின் வயது பற்றி கூறப்பட்டது. அது ஒரு வருடம் ஆனாலும், இரண்டாவது ஆண்டாக இருந்தாலும், மூன்றாவது, நான்காவது, ஐந்தாவது, ஆறாவது, ஏழாவது, எட்டாவது, ஒன்பதாவது, பத்தாவது ஆண்டாக இருந்தாலும், எப்போதும் அது சாறும் நிறைந்ததாகும். ஆனால் பதினொன்றாவது ஆண்டில், அது நீர் இல்லாததாகிவிடும் என்று கூறப்பட்டது. அடுத்து, ப்ரஹ்மணனின் மனைவியின் பெருமை பற்றியும், அவளின் நிலை பற்றியும் தெய்வீகமான உரையாடல்கள் இடம்பெற்றன. பிரம்மஹத்தி பாவத்தில் முதலில் பேசப்பட்டவை, நீர் இல்லாதவை, மாடரிஸ்வன், மற்றும் enclosure-ஐ எடுத்துச் செல்லும், வெப்பமும், கடுமையும் கொண்டவை, ஆனந்தத்தை தருபவை, தெய்வீகமான நீர்கள், சத்தியத்தின் முதற்பிறந்தவை என்று கூறப்பட்டது. சோமன் ராஜா முதலில் ப்ரஹ்மணனின் மனைவியில் இருந்தான், பின்னர் அவளை மீண்டும் அளித்தான்; வருணனும் மித்ரனும் பின்பற்றினார்கள், அக்னி ப்ரஹ்மணின் புரோகிதராக அவளை கையில் பிடித்து வழிநடத்தினார். அவளை கையில் பிடித்தே கொள்ள வேண்டும், தூதர் மூலம் அனுப்பக் கூடாது, அவள் அப்படியே நிற்க வேண்டும்; இதுவே அரசனுக்கான ஆட்சியை பாதுகாக்கும் வழி என்று கூறப்பட்டது. “நட்சத்திரமுள்ள தலைமுடி, சீரற்ற கூந்தல் கொண்டவள், ஒரு கிராமத்தில் புகுந்தால் துரதிருஷ்டத்தைத் தந்து விடுவாள்; அவள்தான் ப்ரஹ்மணனின் மனைவி. முயல் தீப்பொறி ஏந்தி வந்த இடத்தில் அவள் ராஜ்யத்தை சிதறடிக்கிறாள்” என்று சொல்லப்பட்டது. பிரம்மச்சாரி மனதில் பகை இல்லாமல் சஞ்சரிக்கிறான்; அவன் தெய்வங்களுக்கு ஒரு அங்கமாகிறான். அவனால்தான் ப்ரஹஸ்பதி, தேவர்கள் சோமன் தலைமையில் எடுத்துச் சென்ற மனைவியை மீண்டும் கண்டுபிடித்தார். அந்த ப்ரஹ்மணனின் மனைவியைப் பற்றி தேவர்கள், பழைய ஏழு முனிவர்கள், தவம் செய்து அமர்ந்தவர்கள் பேசினர். அந்த பயங்கரமான ப்ரஹ்மணனின் மனைவி, ஒருமுறை பிடிக்கப்பட்டால், மிகப்பெரிய பாரத்தை விண்ணகத்தில் வைத்துவிடுகிறாள். வீழ்த்து செய்யப்பட்ட கருப்பைகள், அழிந்தவை, ஒன்றுக்கொன்று சண்டையிட்டு வீழ்ந்த வீரர்கள்—all of them are harmed by the Brahmin’s wife. ஒரு பெண் பத்துப் பேரை முன்பு மணந்திருந்தாலும் அவர்கள் ப்ரஹ்மணர்கள் அல்லாதவர்களாக இருந்தால், ப்ரஹ்மணன் கையைப் பிடித்தால் அவனே உண்மையான கணவன் என்று கூறப்பட்டது. ப்ரஹ்மணனே கணவன்; க்ஷத்திரியன் அல்ல, வைசியனும் அல்ல; சூரியனே இந்த உண்மையை ஐந்து ஜாதிகளுக்கும் அறிவிக்கிறான். தேவர்கள், மனிதர்கள், அரசர்கள்—all restored the Brahmin’s wife, upholding truth. ப்ரஹ்மணனின் மனைவியை மீட்ட பிறகு, அவளை பாவமற்றவளாக ஆக்கி, அவர்கள் பூமியின் புஷ்டி மற்றும் புகழை அனுபவிக்கிறார்கள். ப்ரஹ்மணனின் மனைவி சிறையில் வைக்கப்பட்டுள்ள ராஜ்யத்தில், அவனுடைய மனைவி அழகாக அலங்கரிக்கப்பட்ட படுக்கையில் படுத்திருக்கமாட்டாள். அந்த வீட்டில், அந்த நாட்டில், ப்ரஹ்மணனின் மனைவி சிறையில் இருக்கும்போது, காதுகள் துண்டிக்கப்பட்டோ, பரந்த தலையோ கொண்டவர்கள் பிறக்கமாட்டார்கள். அந்த இடத்தில், நாணயம் மாலை அணிந்தவர்கள், வேலைக்காரர்கள், தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு முன்பாக வரமாட்டார்கள். வெள்ளை மாடு, கருப்பு காதுடன், உழவுக்கு கட்டப்பட மாட்டாது. அந்த நாட்டில், ப்ரஹ்மணனின் மனைவி சிறையில் இருக்கும்போது, தாமரை குளம் அல்லது தாமரை தண்டு வயலில் விளையாது. புள்ளிகள் கொண்ட பசுவை, அவளை பசுவை பசுமை செய்யும் அவர்கள் பசுமை செய்யமாட்டார்கள். அந்த இடத்தில், ப்ரஹ்மணன் பாவத்தில் இரவு கழிப்பிடம், அவனது நல்ல பசு காளையுடன் உழவுக்கு போகமாட்டாள். பின், ராஜாவிடம் கூறப்பட்டது: “தேவர்கள் இந்தப் பசுவை உனக்காக அளிக்கவில்லை, ராஜா; காட்டிலும் உனக்காக இல்லை; பண்டைய ப்ரஹ்மணனின் பசுவை பிடிக்க விரும்பாதே, க்ஷத்திரியனே!” ஒரு க்ஷத்திரியன், சூதாட்டம், கோபம், தீமை ஆகியவற்றால் மயங்கி, தன்னைத் தானே தோற்கடித்து, ப்ரஹ்மணனின் பசுவை பிடிக்க முயன்றால், அவன் இன்று இறக்கட்டும், நாளை அல்ல. அந்த பசு பாவத்தின் விஷம் பூசப்பட்ட புது தோலைப் போல் பாதுகாக்கப்பட்டவள்; ப்ரஹ்மணனின் பசு, க்ஷத்திரியனே, பயங்கரமானவள், அவளை உண்ணக்கூடாது. யார் அவனை (ப்ரஹ்மணனை) உணவு என்று எண்ணி அவனை கொல்ல முயல்வாரோ, அவர்களது வீர்யத்தையும், பிரகாசத்தையும் அழித்து, தீயைப் போல அனைத்தையும் எரித்து விடுவார்; அவர் விஷம் குடிப்பவர் போல அழிந்துபோவார். யார் அவனை (ப்ரஹ்மணனை) மென்மையானவன் என்று எண்ணி, செல்வத்திற்காக, தெய்வத்தின் உரிமையை எண்ணாமல் எடுத்துக் கொள்ள முயல்வாரோ, அவர்களது இதயத்தில் இந்திரன் தீயை ஏற்றுவார்; அவரை வானும் பூமியும் வெறுப்பதாகும். இவ்வாறு, சத்தியத்தில் பிறந்தவை, சத்தியத்தால் பாதுகாக்கப்பட்டவை, புனிதமான மூலிகைகளின் மகிமை, ப்ரஹ்மணனின் மனைவியின் உயர்ந்த நிலை, அவளிடம் செய்யப்படும் தவறுகளால் ஏற்படும் தீமைகள், ப்ரஹ்மணன் மற்றும் அவரது பசுவின் தெய்வீக சிறப்பு ஆகியவை ஷிகள் வாயிலாக உலகிற்கு அறிவிக்கப்படுகின்றன.