ஓர் அருமையான காலத்தில், தாபுவா என்ற மூலிகை பற்றிய மகத்தான ரகசியம் வெளிப்பட்டது. “நீ தாபுவா, தாபுவா அல்ல, நீ ஒரு கேத்த்வம் அல்ல, ஆனால் தாபுவாவே; தாபுவாவின் சக்தியால், சாறற்ற விஷத்தைக் களைந்து விடு,” என்று அந்த மூலிகையைப் புகழ்ந்தனர். அதேபோல், “நீ தஸ்துவா, தஸ்துவா அல்ல, நீ ஒரு கேத்த்வம் அல்ல, ஆனால் தஸ்துவாவே; தஸ்துவாவின் சக்தியால், சாறற்ற விஷத்தைக் களைந்து விடு,” எனவும் வணங்கினர். ஒரு நாள், ஒரு கழுகு அந்த மூலிகையை கண்டுபிடித்தது; பின்பு, ஒரு பன்றி அதை நமக்காக தோண்டி எடுத்தது. “ஓ கூர்மையான மூலிகையே! எங்களைத் தாக்கும் வன்முறையை நீயே தாக்கி அழித்து விடு; நிகழ்ந்ததும், நிகழாததும் அனைத்தையும் அழித்து விடு,” என்று பிரார்த்தனை செய்யப்பட்டது. “மந்திரவாதிகளை தாக்கி, அவர்கள் செய்த தீமைகளை அழித்து, எங்களை எதிர்த்து வரும் எவரையும் நீயே தாக்க வேண்டும்,” என்று அந்த மூலிகையிடம் வேண்டினர். “எப்படி ஒரு புள்ளியுள்ள மானின் தோலை உரித்துவிடுகிறோமோ, அதுபோல், தேவர்களே, மந்திரவாதியின் மந்திரத்தை வெட்டி, அதை ஒரு நகையிலிருந்து பிரிக்கும்போது போல், அவரிடமிருந்து விடுவிக்க வேண்டும்,” என்று வேண்டினர். “மந்திரவாதியே, நீ உன் மந்திரத்தை கைப்பிடித்து, அதை எங்களை நோக்கி திருப்பி, அந்த மந்திரம் உன் மீதே விழும் படி செய்,” எனவும் கூறினர். “மந்திரவாதியின் சபங்கள் அவரையே தாக்கட்டும்; அவர் செய்த மந்திரம் அவரையே திரும்பி தாக்கட்டும், ஒரு ரதம் சீராக செல்லும் போல் அது திரும்பட்டும்,” என்று ஆசீர்வதித்தனர். “ஆண் அறவோ, பெண் அறவோ, யார் தீங்காக மந்திரம் செய்தார்களோ, அந்த மந்திரத்தை அவர்களிடம் மீண்டும் கொண்டு செல்லச் செய்; குதிரையை அழைக்கும் ஒருவன் குதிரையை அழைத்துவரும் போல்,” என்று வேண்டினர். “நீ தேவர்களால் உருவாக்கப்பட்டாயோ, மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்டாயோ, இப்போது இந்த மந்திரத்தை நாங்கள் திருப்பி அனுப்புகிறோம்; இந்த முயற்சியில் இந்திரன் எங்களுடன் இருக்கிறார்,” என்று உறுதி கூறினர். “அக்னியே, போரில் அழிப்பவன், போரில் வெற்றி பெறச் செய்; நாங்கள் மந்திரவாதியின் மந்திரத்தை எதிர்மறை சக்தியால் திரும்பப் பெறுகிறோம்,” என்று பிரார்த்தித்தனர். “மந்திரத்துக்கு எதிரான ஆயுதமே, அதை செய்தவனை தாக்கி அழித்து விடு; நாங்கள் உன்னை தீங்குக்காக பேசவில்லை, பாதுகாப்புக்காகவே பேசுகிறோம்,” என்று கூறினர். “மந்திரம், நீ உன் உருவாக்குபவரிடம் திரும்பிச் செல்; மகன் தந்தையிடம் போவது போல், சேவகர் தலைவனிடம் போவது போல், கைதியானவன் தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் போவது போல், திரும்பிச் செல்,” என்று வேண்டினர். “மந்திரம், நீ உன் உருவாக்குபவரை அடையட்டும்; காட்டுக் களிறு காட்டுக்குத் திரும்புவது போல், ஒரு மான் தன் கூட்டத்துக்குத் திரும்புவது போல்,” என்று ஆசீர்வதித்தனர். “வானத்திலும் பூமியிலும் இருந்து வேகமான அம்பு அவனை நோக்கி பாயட்டும்; வேட்டையாடி விலங்கைக் கைப்பிடிப்பது போல், அந்த மந்திரம் மந்திரவாதியை பிடித்துக்கொள்ளட்டும்,” என்று வேண்டினர். “மந்திரம், நீ உன் உருவாக்குபவரை நோக்கிச் செல்லட்டும்; தீ பகைவரை எரிப்பது போல், நீ அவரை நோக்கிச் செல்லு; நீர் நன்மையை நோக்கிச் செல்லும் போல், ரதம் சீராக செல்லும் போல், நீ திரும்பிச் செல்,” என்றனர். பின்னர், அந்த மூலிகையின் பாதுகாப்பு சக்திகள் குறித்து கூறினர்: “ஒன்று மற்றும் பத்து என எனக்குப் பாதுகாவலர்கள்; நீ உண்மையில் பிறந்தாய், உண்மையால் பாதுகாக்கப்படுகிறாய்; எனக்கு தேனும், தேனை தருபவரும் இனிமையாகட்டும்,” என்று ஆசீர்வதித்தனர். இப்படியே, இரண்டு மற்றும் இருபது, மூன்று மற்றும் முப்பது, நான்கு மற்றும் நாற்பது, ஐந்து மற்றும் ஐம்பது, ஆறு மற்றும் அறுபது, ஏழு மற்றும் எழுபது என எண்ணிக்கைகள் அதிகரித்தன. “எட்டு மற்றும் எண்பது என எனக்கு உரையாடுபவர்கள்; உண்மையில் பிறந்து, உண்மையை உடையவளாய், எனக்கு தேனும், தேனோடு இணைந்த இனிமையும் கிடைக்கட்டும்,” என்று கூறினர். ஒன்பது மற்றும் தொண்ணூறு, பத்து மற்றும் நூறு, நூறு மற்றும் ஆயிரம் என எல்லா எண்ணிக்கைகளிலும் இந்த ஆசிகள் தொடர்ந்தன. அந்த மூலிகையின் வயது பற்றியும் அவர்கள் கூறினர்: “நீ ஒரு வருடம் வயதாக இருந்தால், நீ சாறும் நிறைந்தவளாய்; இரண்டு வருடம், மூன்று, நான்கு, ஐந்து, ஆறு, ஏழு, எட்டு, ஒன்பது, பத்து ஆண்டுகள் ஆகிய அனைத்திலும், நீ சாறும் நிறைந்தவளாய்; ஆனால், பதினொன்று ஆண்டுகள் ஆனபோது, நீ தண்ணீர் இல்லாதவளாய்,” என்று அறிவித்தனர். முடிவில், பழமையான காலத்தில் நிகழ்ந்தவற்றை சுருக்கமாக சொன்னார்கள்: “அவர்கள் சொன்னார்கள்: முதலில் ப்ரஹ்மஹத்தியின் பாவத்தில், நீர் இல்லாத மாடரிஶ்வன், சுற்று அகற்றுபவர்கள், வெப்பம், கடுமை, ஆனந்தம் தருபவர், தெய்வ நீர்கள், உண்மையின் முதற்பிறந்தவள் என்று. சோமன் அரசன் முதலில் ப்ரஹ்மணின் மனைவியில் இருந்தான்; பின்னர், அவனை எடுத்துச் சென்றபோது, மீண்டும் அவளைக் கொடுத்தான்; வருணன் மற்றும் மித்ரன் பின்பற்றினர்; அக்னி, புரோகிதராக, அவளை கையில் பிடித்து வழிநடத்தினார். அவளை கையால் மட்டுமே பிடிக்க வேண்டும், ப்ரஹ்மணின் மனைவியின் இருக்கை போல, அவளை தூதர் மூலம் அனுப்பக் கூடாது; அவள் இப்படியே நிற்க வேண்டும், அதனால் அரசு அரசருக்காக பாதுகாக்கப்படுகிறது,” என்று அந்த ரகசியத்தை எடுத்துரைத்தனர். இவ்வாறு அந்த மூலிகையின், அதன் சக்தியின், அதன் பாதுகாப்பின், மற்றும் பழமையான நிகழ்வுகளின் மகத்துவம் இந்தக் கதையில் வெளிப்பட்டது.