स संवत्सरमूर्ध्वोऽतिष्ठत्तं देवा अब्रुवन् व्रात्य किं नु तिष्ठसीति
सोऽब्रवीदासन्दीं मे सं भरन्त्विति
तस्मै व्रात्यायासन्दीं समभरन्
तस्या ग्रीष्मश्च वसन्तश्च द्वौ पादावास्तां शरच्च वर्षाश्च द्वौ
बृहच्च रथन्तरं चानूच्ये आस्तां यज्ञायज्ञियं च वामदेव्यं च तिरश्च्ये
ऋचः प्राञ्चस्तन्तवो यजूंषि तिर्यञ्चः
वेद आस्तरणं ब्रह्मोपबर्हणम्
सामासाद उद्गीथोऽपश्रयः
तामासन्दीं व्रात्य आरोहत्
तस्य देवजनाः परिष्कन्दा आसन्त्संकल्पाः प्रहाय्या विश्वानि भूतान्युपसदः
विश्वान्येवास्य भूतान्युपसदो भवन्ति य एवं वेद
स ध्रुवां दिशमनु व्यचलत्। [१] तं भूमिश्चाग्निश्चौषधयश्च वनस्पतयश्च वानस्पत्याश्च वीरुधश्चानुव्यचलन् । भूमेश्च वै सोऽग्नेश्चौषधीनां च वनस्पतीनां च वानस्पत्यानां च वीरुधां च प्रियं धाम भवति य एवं वेद स ऊर्ध्वां दिशमनु व्यचलत्। [४] तमृतं च सत्यं च सूर्यश्च चन्द्रश्च नक्षत्राणि चानुव्यचलन् । [५] ऋतस्य च वै स सत्यस्य च सूर्यस्य च चन्द्रस्य च नक्षत्राणां च प्रियं धाम भवति य एवं वेद स उत्तमां दिशमनु व्यचलत्। [७] तमृचश्च सामानि च यजूंषि च ब्रह्म चानुव्यचलन् । [८] ऋचां च वै स साम्नां च यजुषां च ब्रह्मणश्च प्रियं धाम भवति य एवं वेद
स महिमा सद्रुर्भूत्वान्तं पृथिव्या अगच्छत्समुद्रोऽभवत्
तं प्रजापतिश्च परमेष्ठी च पिता च पितामहश्चापश्च श्रद्धा च वर्षं भूत्वानुव्यवर्तयन्त
ऐनमापो गच्छन्त्यैनं श्रद्धा गच्छत्यैनं वर्षं गच्छति य एवं वेद
तं श्रद्धा च यज्ञश्च लोकश्चान्नं चान्नाद्यं च भूत्वाभिपर्यावर्तन्त
सोऽरज्यत ततो राजन्योऽजायत
स विशः सबन्धून् अन्नमन्नाद्यमभ्युदतिष्ठत्
विशां च वै स सबन्धूनां चान्नस्य चान्नाद्यस्य च प्रियं धाम भवति य एवं वेद
स विशोऽनु व्यचलत्
तं सभा च समितिश्च सेना च सुरा चानुव्यचलन्
सभायाश्च वै स समितेश्च सेनायाश्च सुरायाश्च प्रियं धाम भवति य एवं वेद
तद्यस्यैवं विद्वान् व्रात्यो राज्ञोऽतिथिर्गृहान् आगच्छेत्
श्रेयांसमेनमात्मनो मानयेत्तथा क्षत्राय ना वृश्चते तथा राष्ट्राय ना वृश्चते ॥ अतो वै ब्रह्म च क्षत्रं चोदतिष्ठतां ते अब्रूतां कं प्र विशावेति
बृहस्पतिमेव ब्रह्म प्रविशत्विन्द्रं क्षत्रं तथा वा इति
अतो वै बृहस्पतिमेव ब्रह्म प्राविशदिन्द्रं क्षत्रम्
इयं वा उ पृथिवी बृहस्पतिर्द्यौरेवेन्द्रः
अयं वा उ अग्निर्ब्रह्मासावादित्यः क्षत्रम्
ऐनं ब्रह्म गच्छति ब्रह्मवर्चसी भवति
यः पृथिवीं बृहस्पतिमग्निं ब्रह्म वेद