स वा ऋग्भ्योऽजायत तस्मादृचोऽजायन्त
स वै यज्ञादजायत तस्माद्यज्ञोऽजायत
स यज्ञस्तस्य यज्ञः स यज्ञस्य शिरस्कृतम्
स स्तनयति स वि द्योतते स उ अश्मानमस्यति
पापाय वा भद्राय वा पुरुषायासुराय वा
यद्वा कृणोष्योषधीर्यद्वा वर्षसि भद्रया यद्वा जन्यमवीवृधः
तावांस्ते मघवन् महिमोपो ते तन्वः शतम्
उपो ते बध्वे बद्धानि यदि वासि न्यर्बुदम्
13.८(१३.४) भूयान् इन्द्रो नमुराद्भूयान् इन्द्रासि मृत्युभ्यः
भूयान् अरात्याः शच्याः पतिस्त्वमिन्द्रासि विभूः प्रभूरिति त्वोपास्महे वयम्
नमस्ते अस्तु पश्यत पश्य मा पश्यत
अन्नाद्येन यशसा तेजसा ब्राह्मणवर्चसेन
अम्भो अमो महः सह इति त्वोपास्महे वयम्
अम्भो अरुणं रजतं रजः सह इति त्वोपास्महे वयम्
13.८(१३.४) उरुः पृथुः सुभूर्भुव इति त्वोपास्महे वयम्
प्रथो वरो व्यचो लोक इति त्वोपास्महे वयम्
भवद्वसुरिदद्वसुः संयद्वसुरायद्वसुरिति त्वोपास्महे वयम्
नमस्ते अस्तु पश्यत पश्य मा पश्यत
अन्नाद्येन यशसा तेजसा ब्राह्मणवर्चसेन
सत्येनोत्तभिता भूमिः सूर्येणोत्तभिता द्यौः । ऋतेनादित्यास्तिष्ठन्ति दिवि सोमो अधि श्रितः
सोमेनादित्या बलिनः सोमेन पृथिवी मही । अथो नक्षत्राणामेषामुपस्थे सोम आहितः
सोमं मन्यते पपिवान् यत्संपिंषन्त्योषधिम् । सोमं यं ब्रह्माणो विदुर्न तस्याश्नाति पार्थिवः
यत्त्वा सोम प्रपिबन्ति तत आ प्यायसे पुनः । वायुः सोमस्य रक्षिता समानां मास आकृतिः
आच्छद्विधानैर्गुपितो बार्हतैः सोम रक्षितः । ग्राव्णामिच्छृण्वन् तिष्ठसि न ते अश्नाति पार्थिवः
चित्तिरा उपबर्हणं चक्षुरा अभ्यञ्जनम् । द्यौर्भूमिः कोश आसीद्यदयात्सूर्या पतिम्
रैभ्यासीदनुदेयी नाराशंसी न्योचनी । सूर्याया भद्रमिद्वासो गाथयैति परिष्कृता
स्तोमा आसन् प्रतिधयः कुरीरं छन्द ओपशः । सूर्याया अश्विना वराग्निरासीत्पुरोगवः
सोमो वधूयुरभवदश्विनास्तामुभा वरा । सूर्यां यत्पत्ये शंसन्तीं मनसा सविताददात्
मनो अस्या अन आसीद्द्यौरासीदुत च्छदिः । शुक्रावनड्वाहावास्तां यदयात्सूर्या पतिम्
{१} ऋक्सामाभ्यामभिहितौ गावौ ते सामनावैताम् । श्रोत्रे ते चक्रे आस्तां दिवि पन्थाश्चराचरः