इन्द्रस्य गृहं त्वं असि—त्वां समर्पयामि, त्वाम् उपविशामि। सर्वात्मना, सर्वपुरुषेण, सर्वदेहेन, सर्वेणात्मना अहम् आत्मनं सर्वस्वं च त्वयैव सह समर्पयामि। इन्द्रस्य रक्षां त्वमेव—त्वाम् एव समर्पयामि, त्वाम् एव प्रविशामि; सर्वात्मना, सर्वपुरुषेण, सर्वात्मना, सर्वदेहेन, सर्वस्वेन सह त्वयैव एकत्र समर्पयामि। इन्द्रस्य कवचं त्वमेव—त्वाम् आत्मनं समर्पयामि, त्वाम् उपविशामि; सर्वात्मना, सर्वपुरुषेण, सर्वात्मना, सर्वदेहेन, सर्वस्वेन सह त्वयैव एकत्रत्वं गच्छामि। इन्द्रस्य रक्षां त्वमेव—त्वाम् आत्मनं समर्पयामि, त्वाम् उपविशामि; सर्वात्मना, सर्वपुरुषेण, सर्वात्मना, सर्वदेहेन, सर्वस्वेन सह त्वयैव एकत्रत्वं गच्छामि। अस्मान् अग्रे नय, न शत्रौ पश्चान्नय; दक्षिणः पन्थाः अस्मद् वर्त्म न गच्छतु। समृद्धिदातृये, अनपत्तये, अमित्रशून्याय च नमः। तस्मै वैराय, यजमानाय, पुरुषं बध्नाति यस्मै, तस्मै नमः; तस्मै प्रणमामि—मा माम् विनाशय, मा माम् क्लेशय। देवैः कृतं विनाशं, दिवा निशा च यत्, तत् अस्मद् दूरं गच्छतु। वयम् वैरं तराम; अमित्रशून्याय अपि नमः। सरस्वतीम्, अनुमतिम्, भगं च इच्छन्तः आवाहयामः; यानि वचांसि देवेषु प्रियाणि, मधूनि, मनोहराणि तानि वदामि। यस्य प्रति वाक्येन, सरस्वत्याः युक्तेन मनसा, अद्य यामि, स श्रद्धया अद्य सम्पद्येत—पीतसोमेन प्रदत्तया। न नः विनाशः, न वाक् अपहृत्येत; हे इन्द्राग्नी, अस्मभ्यं धनं यच्छतम्। ये दातुम् इच्छन्ति, ते अद्य वैरं नः पराङ्मुखीकुर्युः। दूरं गच्छ, अनपत्य, तव शस्त्रं त्वत्तः अपसारयामः। जानामि त्वाम्—निमिषन्तं, ताडयन्तं, हे वैर। नग्नोऽपि सन्, स्वप्ने जनैः सह सञ्जायसे; वैरस्य मनः, अनपत्तेः चित्तम्, पुरुषस्य च तद्। या महती, महद् गर्ववती, या सर्वाशाः भिनत्ति—तस्यै हिरण्यशिप्रायै निरृतये नमः। या हिरण्यवर्णा, भाग्यवती, हिरण्यगृहा, विशालवती—तस्यै हिरण्यवस्त्रायै शत्रवे नमः। वैकङ्कतस्मिन् इन्धनेन, हविः देवेषु वह। अग्ने, अत्र तुष्ट्या भव; सर्वे ममाह्वानं आगच्छन्तु। हे इन्द्र, ममाह्वानं आगच्छ; अहम् एतत् करिष्यामि—शृणु। इन्द्रवत्सहायाः, ते मम चित्तं नमयन्तु। तैः सह, हे जातवेदः, वयं बलं प्राप्नुयाम, शरीरं रक्षाम। यदि कश्चित् अध्वर्युः देवेषु गन्तुम् इच्छेत्, अग्निः तस्य हवं न वहतु; देवाः तस्याह्वानं न गृह्णन्तु—एष मे एव हविः। इन्द्रवत्सहायाः अग्रे धावन्तु, इन्द्राज्ञया ताडयन्तु। मेषं वृक इव भिन्द्युः; जीवतु, न प्राणो अस्य अपसृपतु, यद्यपि बद्धः। यं पापविनाशाय ऋत्विजं स्थापयन्ति, हे इन्द्र, स त्वत्तः अधः स्थाप्यताम्; तम् अहं मृत्यवे पतयामि। यदि पुरातने काले देवाः स्वेभ्यः प्रार्थनां कवचं च अकुर्वन्, शरीरजीवनयोः रक्षां च, यत् यद् उपयुज्यत, तत् सर्वम् अस्य निरस्यम् अस्तु। हे इन्द्र वृत्रहन्, येन अपसारिताः, ये च अपसार्यन्ते, तान् पुनः आनय—यथा विखण्डितान् जनान् संगृह्णासि। यथा इन्द्र, वचः प्राप्य, अधमस्थान् अकुरः, एवं अहम् एतान् जनान् नित्यस्थितेभ्यः अधीनान् करोमि। अत्र, हे इन्द्र वृत्रहन्, तान् तीक्ष्णं हन्याः, अत्र तिष्ठ, इन्द्र, अहम् तव भक्तः। त्वां गृह्णीम, इन्द्र; अस्माकं सौम्यत्वं भूयात्। द्यवे हविः। पृथिव्यै हविः। अन्तरिक्षाय हविः। अन्तरिक्षाय हविः। द्यवे हविः। पृथिव्यै हविः। सूर्यः मे चक्षुः, वायुः प्राणः, अन्तरिक्षं आत्मा, पृथिवी शरीरम्। अहम् अत्रितः इति नाम्ना प्रसिद्धः; सः स्वर्गपृथिव्योः रक्षायै स्थितः। वीर्यम् उत्तिष्ठतु, बलम् उत्तिष्ठतु, प्रज्ञा च तेजः च उत्तिष्ठेताम्; प्रजापतिः स्वपत्नी च, स्वशक्त्या युक्तौ, माम् गोपालं पालयेताम्। युवां मया सह वसतम्, माम् मा हिंसिष्टम्। पूर्वतः यः पापकृत् माम् आक्रमति, स्याद् एष मम अश्मकवचम्; तेन माम् रक्षतु। दक्षिणतः यः पापकृत् माम् आक्रमति, स्याद् एष मम अश्मकवचम्; तेन माम् रक्षतु। पश्चिमतः यः पापकृत् माम् आक्रमति, स्याद् एष मम अश्मकवचम्; तेन माम् रक्षतु। उत्तरतः यः पापकृत् माम् आक्रमति, स्याद् एष मम अश्मकवचम्; तेन माम् रक्षतु। स्थाणोः यः पापकृत् माम् आक्रमति, स्याद् एष मम अश्मकवचम्; तेन माम् रक्षतु। ऊर्ध्वतः यः पापकृत् माम् आक्रमति, स्याद् एष मम अश्मकवचम्; तेन माम् रक्षतु। विदिक्षः यः पापकृत् माम् आक्रमति, स्याद् एष मम अश्मकवचम्; तेन माम् रक्षतु। महता मनसा, प्राणम्, मातरिश्वानम्, अभ्याहरामि; आपानप्राणौ च। चक्षुः सूर्याद्, श्रुतिः अन्तरिक्षात्, शरीरं पृथिव्यात्। सरस्वत्याः युक्तया वाचा वदामः। कथम् अहम्, महते, अत्र असुराय उक्तवान्? कथम् पित्रे, हरये, घोरवीर्याय? वरुण, त्वं दक्षिणां दिशं पृष्णये अदाः; पुनरपि, दत्त, मनसा त्वम् आरोगयः।