कुष्ठः, दिव्यः, वीर्यसमेतः, मूर्ध्नः रोगं, नेत्ररसान्, शरीरस्य च दोषान् निहत्य, सर्वं तदपाकरोत्। रात्रिः तस्य मातर्, द्यौः पितर्, अर्यमा पितामहः; सा शिलाची नाम्ना विख्याता, देवानां भगिनी च। या पिबति, स जीवति; सा पुरुषं पालयति, सत्यमेव जनानां पोषिका, धारयित्री च सा। सा वृक्षाद् वृक्षं प्रवर्धते, युवतिवत् समृद्धा; विजयी, स्थिरा, स्पर्शरोगनाशिनीति प्रसिद्धा। यत् दण्डेन, शरैः, बलात् कृतं, तस्य सर्वस्योपशमनी सा; एतं पुरुषं तस्मात् पापात् विमोचयतु। शुभ्युदुम्बरात्, अश्वत्थात्, खदिरात्, शुभवटात्, पत्रात् च, अरुन्धती सा अत्र आगच्छति। सुवर्णवर्णा, भाग्यवती, सूर्यसङ्काशा, रम्या—हे भेषज! सत्येन गच्छसि; भेषजं नाम्ना ख्यातासि। सुवर्णवर्णा, भाग्यवती, बलवती, विरूपकेशी, तीक्ष्णदृष्टिः—सा जलानां वा, लाक्षायाः वा भगिनी; वायुः आत्मा अभवत् तव। शिलाची नाम तव, हे कानिनी; अजबभ्रुः पितास्याः; यमस्य कृष्णाश्वः, यस्य युक्तिं त्वं धारयसि। अश्वस्य युक्तिः पतित्वा वृक्षेषु लग्ना; प्रवहन्ती, पक्षिणी भूत्वा, अरुन्धती अत्र आगच्छति। आदौ सर्वेभ्यः पूर्वं ब्रह्मा जातः; वैनः तेजसा व्यापकः अभवत्; गम्भीराणि मूलानि तस्य आदर्शानि; सत्-असतः सन्ततिं सृजति स्म। ये युष्माकं दुर्गमाः, ये पूर्वकर्माणि अकुर्वन्—ते अस्माकं वीरान् मा हिंसन्तु; एष एव पूर्वं स्थापितः। सहस्रधाराः ते दिवि स्वरेण निनदन्ति, मधुमद्भिः जिह्वाभिः; तेषां चक्षूंषि न निमीलन्ति, सर्वत्र जाग्रतः, पन्थानं बन्धनानि। परिभ्रम, बलाय प्रेरय; विघ्नान् भिन्धि; त्वं त्रयोदशमासः, इन्द्रस्य गृहम्, विजयानामधेयम्। एतेन शत्रून् अपाकुरु—स्वाहा! सोमरुद्राः, तीक्ष्णायुधाः, कृपया आगच्छत, सुखं नो दत्त। एतेन शत्रून् अपाकुरुत—स्वाहा! सोमरुद्राः, तीक्ष्णायुधाः, कृपया आगच्छत, सुखं नो दत्त। एतेन शत्रून् अपाकुरुत—स्वाहा! सोमरुद्राः, तीक्ष्णायुधाः, कृपया आगच्छत, सुखं नो दत्त। अस्मान् पापात्, दूषणात् विमोचयत; यज्ञं गृह्णीत; अमृतत्वं अस्मासु स्थापयत। नेत्रशराः, मनःशराः, वाक्शराः, तपश्चर्याशराः—ये अस्मान् द्रुह्यन्ति, तेषां संकल्पा, चिन्ताः प्रतिनिवर्तन्ताम्। ये चक्षुषा, मनसा, बुद्ध्या, संकल्पेन वा अस्मान् द्रुह्यन्ति—हे अग्ने, तेषां संकल्पा, चिन्ताः प्रतिनिवर्तय—स्वाहा! त्वं इन्द्रस्य गृहम्; तुभ्यं आत्मानं समर्पयामि, त्वयि प्रविशामि; सर्वं व्याप्नोषि, सर्वपुरुषः, सर्वात्मा, सर्वशरीरः—येन सह, यत् मम, तेन सह। त्वं इन्द्रस्य त्राता; तुभ्यं आत्मानं समर्पयामि, त्वयि प्रविशामि; सर्वं व्याप्नोषि, सर्वपुरुषः, सर्वात्मा, सर्वशरीरः—येन सह, यत् मम, तेन सह। त्वं इन्द्रस्य कवचम्; तुभ्यं आत्मानं समर्पयामि, त्वयि प्रविशामि; सर्वं व्याप्नोषि, सर्वपुरुषः, सर्वात्मा, सर्वशरीरः—येन सह, यत् मम, तेन सह। त्वं इन्द्रस्य रक्षाः; तुभ्यं आत्मानं समर्पयामि, त्वयि प्रविशामि; सर्वं व्याप्नोषि, सर्वपुरुषः, सर्वात्मा, सर्वशरीरः—येन सह, यत् मम, तेन सह। आस्मान् अग्रे नय, न शत्रौ पश्चात् स्थापय; दक्षिणमार्गः अस्मान् मा वियात्। समृद्धये नमः, अव्ययाय नमः; अमित्राभावाय अपि नमः। तस्यै वैराय, यजमानाय, बन्धनकर्त्रे च नमः; तस्मै नमस्करोमि—मां मा नाशय, मा क्लेशय। येन देवाः दिनरात्रम् विनाशं कुर्वन्ति, सः अस्मान् मा स्पृशतु; वैरं वयमतिक्रामामः; अमित्राभावाय अपि नमः। सरस्वतीम्, अनुमतिम्, भगं च ववृमहे; वचांसि देवेषु प्रियाणि मधूनि ब्रूयाम्। यम् अहम् अद्य वाचा, सरस्वत्याः युक्तया मनसा च चिन्तयामि, स श्रद्धया अद्य प्राप्नुयात्—हरितेन सोमेन दत्तया। न नाशो, न वाचः अस्माकं अपक्रीयन्ताम्; हे इन्द्राग्नी, अस्मभ्यं धनं दत्तम्। ये अद्य दातुम् इच्छन्ति, ते वैरं अस्माकं परिहरतु। दूरे गच्छ, हे अनिष्ट; तव शस्त्रं त्वत्तः अपाकुर्मः। जानामि त्वां—निमेषन्तीं, ताडयन्तीं, हे वैर। नग्ना अपि, स्वप्नेषु जनैः सह संलग्ना; वैरस्य मनः, अनिष्टस्य चित्तं, पुरुषस्य च तत्। या सा महती, महादर्पा, सर्वाशां छिनत्ति—तस्यै हिरण्यवर्णायै निरृतये नमः। सुवर्णवर्णायै, भाग्यवत्यै, सुवर्णशालयै, विशालायै—तस्यै सुवर्णवस्त्रायै वैरिण्यै नमः। वैकङ्कटैः इन्धनैः, हविः देवेषु वह; हे अग्ने, अत्र रमस्व; सर्वे मम आह्वानं प्रतिगच्छन्तु। हे इन्द्र, मम आह्वानं प्रतिगच्छ; अहं एतत् करिष्यामि—शृणु; इन्द्रवत् सहायाः, ते मम संकल्पं नमयन्तु; तैः, हे जातवेदः, बलं वयम् प्राप्नुयाम, तनूं रक्षामः। यदि कश्चन अदेवः देवेषु मिलितुम् इच्छेत्, अग्निः तस्य हवं न वहतु; देवाः तस्य आह्वानं न प्रतिगृह्णन्तु—एष मे एव हविः अस्तु। इन्द्रवत् सहायाः अग्रे धावतु, इन्द्राज्ञया ताडयन्तु; मेषं वृकवत् भिन्ध्युः; जीवतु, न प्राणः अपसृत्येत, बध्यमानः अपि। यं पापनाशाय ऋत्विजं संस्थापितवन्तः, हे इन्द्र, स एव तव अधः स्थाप्यताम्; तम् अहं मृत्यवे अपाकरोमि। यदि पूर्वे देवाः स्वार्थे प्रार्थनाः, कवचानि च कृतवन्तः, शरीरस्य प्राणस्य च रक्षां निर्माय, यत् ते उपयुज्यन्त—तत् सर्वं तस्य निरस्यम् अस्तु। एवं एते मन्त्राः, दिव्याः, महौषध्यः, देवैः सह प्रार्थिताः, सर्वाणि दुःखानि, रोगान्, वैराणि च निहन्ति, जीवनं ददाति, रक्षां च करोति।