अत्र सन्ततं कथा अस्ति— यत्र यज्ञे, वयं विजयीन्द्रं गोषु, धन्येषु, अश्वेषु च आह्वयामः। स इन्द्रः, अश्वप्रियः, अस्माकं नेता भूत्वा, अस्माकं आहुतीं श्रुणोतु। तत्र पर्वते जातः, सर्वेषु ओषधिषु बलिष्ठः, कुष्ठः ज्वरनाशकः, ज्वरं अस्मात् देशात् अपाकरोतु। पर्वते जातः, गरुडस्य अपत्यं, हिमालयात् परं, धनसमेताः, ज्वरविनाशं विदित्वा, आगच्छन्ति। दिव्यं अश्वत्थवृक्षं तृतीयं दिवं स्थितमस्ति; तत्र देवा अमृतस्य सारं, कुष्ठं, प्राप्तवन्तः। सुवर्णनौका, सुवर्णबन्धनैः युक्ता, व्योम्नि सञ्चलिता; तत्र देवा अमृतस्य पुष्पं, कुष्ठं, प्राप्तवन्तः। सुवर्णमार्गाः, सुवर्णदण्डाः, सुवर्णनौका यैः कुष्ठं आगमितम्। हे ओषधे, एष कुष्ठं मम, दूरं नय, अपाकरोतु; मे औषधं कुरु। देवेषु जातः, सोमस्य मित्रः, पृथक् स्थितः, अस्मिन जीवने, प्राणे, दृष्टौ च, अनुग्रहं कुरु। हिमालयस्य उत्तरभागे जातः, पूर्वदेशान् नीतः; तत्र कुष्ठस्य श्रेष्ठानि नामानि वितीर्यन्ते। कुष्ठस्य नाम श्रेष्ठम्, तव पितुः नाम श्रेष्ठम्; सर्वरोगं नाशय, ज्वरं निर्बलय। शिरोरोगं, नेत्रशरीररसान्, कुष्ठः हत्वा, सर्वं अपाकरोति, दिव्यः, वीर्यसमेतः। रात्रिः तव माता, व्योम तव पिता, अर्यमन् तव पितामहः; तव नाम शिलाची, देवतानां भगिनी। यः त्वां पिबति, स जीवति; त्वं जनानां पोषिका, रक्षिका च। वृक्षात् वृक्षं यथाऽवर्धसि, कन्येव, विजयी, स्थिरा, स्पर्शचिकित्सिका इति प्रसिद्धा। यद् दण्डेन, बाणेन, बलात् कृतम्, तस्य त्वं औषधम्; एतं नरं तस्मात् दोषात् विमोचय। शुभे अश्वत्थवृक्षे, पवित्रवटात्, शुभवटात्, पत्रात्, अरुन्धती आगच्छति। सुवर्णवर्णा, सौभाग्ययुक्ता, सूर्यसङ्कल्पिता, रम्या; हे औषधे, सत्यम् अनुगच्छसि; तव नाम औषधम्। सुवर्णवर्णा, सौभाग्ययुक्ता, बलवती, केशिनी, तीक्ष्णदृष्टिः; जलानां भगिनी, लाक्षायाः वा; वायुः तव आत्मा। शिलाची तव नाम, हे कानिनी; अजबभ्रुः तव पिता; यमस्य कृष्णाश्वः, यस्य तव लगाम् युक्ता। अश्वस्य लगाम्, पतितम्, वृक्षेषु लिप्तम्; प्रवहन्ती, पक्षिणी, अरुन्धती आगच्छति। आदौ ब्रह्मा प्रथमः जातः; वैनः तेजसा प्रसारितः; गम्भीराधाराः तस्य आदर्शाः; सत्-असत्, तस्मात् सन्ततिः उत्पन्ना। ये अप्राप्याः, आदिकर्म कृतवन्तः, ते अस्माकं वीरान् न हन्तु; तत् पूर्वं स्थापितम्। सहस्रधाराः, दिवि, स्वर्गे, मधुरजिह्वाः, नित्यदृष्टाः, सर्वत्र पथबंधाः। परिभ्रम, बलाय प्रयच्छ, विघ्नान् भञ्ज; त्रयोदशमासः, इन्द्रगृहः, विजयाय। एतेन, शत्रून् अपाकरोतु—स्वाहा! सोमरुद्रौ, तीक्ष्णास्त्रौ, अनुग्रहवन्तौ, आगच्छताम्, सुखं दत्ताम्। एतेन, शत्रून् अपाकरोतु—स्वाहा! सोमरुद्रौ, तीक्ष्णास्त्रौ, अनुग्रहवन्तौ, आगच्छताम्, सुखं दत्ताम्। एतेन, शत्रून् अपाकरोतु—स्वाहा! सोमरुद्रौ, तीक्ष्णास्त्रौ, अनुग्रहवन्तौ, आगच्छताम्, सुखं दत्ताम्। अस्मान् पापात्, निन्दात् विमोचय; यज्ञं गृहाण; अमृतं अस्मासु स्थापय। नेत्रस्य शस्त्राणि, मनसः शस्त्राणि, वाचः शस्त्राणि, तपः शस्त्राणि—ये अस्मान् हन्तुम् इच्छन्ति, तेषां संकल्पा, विचाराः प्रत्यस्तु। यः नेत्रेण, मनसा, चिन्तया, संकल्पेन, अस्मान् हन्तुम् इच्छति—हे अग्ने, तस्य संकल्पं, विचारं प्रत्यस्तु—स्वाहा! त्वं इन्द्रस्य गृहः; तुभ्यम् समर्पयामि, तुभ्यम् प्रविशामि; सर्वव्यापी, सर्वपुरुषः, सर्वात्मा, सर्वशरीरः—यत् मम अस्ति, तेन सह। त्वं इन्द्रस्य रक्षिका; तुभ्यम् समर्पयामि, तुभ्यम् प्रविशामि; सर्वव्यापी, सर्वपुरुषः, सर्वात्मा, सर्वशरीरः—यत् मम अस्ति, तेन सह। त्वं इन्द्रस्य कवचम्; तुभ्यम् समर्पयामि, तुभ्यम् प्रविशामि; सर्वव्यापी, सर्वपुरुषः, सर्वात्मा, सर्वशरीरः—यत् मम अस्ति, तेन सह। त्वं इन्द्रस्य रक्षिका; तुभ्यम् समर्पयामि, तुभ्यम् प्रविशामि; सर्वव्यापी, सर्वपुरुषः, सर्वात्मा, सर्वशरीरः—यत् मम अस्ति, तेन सह। आनय, शत्रौ न विसृज; दक्षिणमार्गः न दूरं गच्छतु। समृद्धये, अनवद्याय नमः; शत्रुत्वाभावाय अपि नमः। तस्मै शत्रुत्वाय, यज्ञकर्त्रे, बन्धकाय, नमः; तस्मै प्रणमामि—मम विनाशं, दुःखं न कुरु। देवैः कृतं विनाशं दिवा, रात्रौ, अस्मात् दूरं कुरु; शत्रुत्वं अतीत्य गच्छामः; शत्रुत्वाभावाय अपि नमः। सरस्वतीम्, अनुमतिम्, भगम् इच्छन्तः, तान् आह्वयामः; यज्ञेषु मधुरं, प्रीयमाणं वाक्यं वदामि। यं आज आज वाक्येन, मनसा सरस्वत्याः संयुतः, इच्छामि, स श्रद्धया सोमेन दत्तया प्राप्तः। विनाशः, वाक् च, अस्मात् न गच्छतु; हे इन्द्राग्नी, अस्माकं धनं दत्तम्। ये दातुं इच्छन्ति, ते शत्रुत्वं दूरं कुर्युः। एवं दिव्याः मन्त्राः, औषधयः, देवाः, ब्रह्मा, इन्द्रः, सोमरुद्रौ, अग्निः, सरस्वती, अनुमतिः, भगः च, सर्वे अस्माकं रक्षायै, सुखाय, अमृताय च संगताः।