अर्धेनाहं पोषं पूरयामि, अर्धेन त्वं, अमृत, वीर्यं वर्धयसि। वयं बलिनं मित्रं वरुणं, अदितेः पुत्रं, महाबलिनं सुदृढं च, संस्तम्भयामः। कवयः तस्य रूपाणि सत्यवदन्तः पृथिव्याः दिवश्च स्वामिनं प्रकटयन्ति। एष एव लोकेषु ज्येष्ठः, यस्मात् यज्ञः तीव्रः तेजस्वी च समुत्पद्यते। सहसा जातः, स शत्रून् अपसारयति; तस्मिन् सर्वाः शक्तयः प्रमुद्यन्ते। स महाबलवर्धमानः, महाशक्तिमान्, सेवकस्य शत्रवे भीतिं ददाति। स रक्षति च नाशयति च, स विजयी; तुभ्यं, महाबल, हविषि नमन्ति। त्वां त एव प्रज्ञया पूरयन्ति, द्विर्यदा त्रिर्यदा च शक्तयः समुत्थायन्ते। मधूनां मधुमत्तम, मुदं विमुञ्च; मधु निष्पादय, मधुभिः संयोजय। यद्यपि ऋषयः त्वां धनविजये रणविजये च स्तुवन्ति, तव दृढं शरीरं, महाबल, संस्तम्भय। मा त्वां दुष्टबुद्धिः दुःखितो वा हिंसयेत्। त्वया सह वयं रणेषु निश्चिन्ताः, विजयानां बहून् अवसरान् पश्यन्तः। तव शस्त्राणि वचोभिः प्रेरयामि, तव शक्तीः स्तोत्रेण संबलयामि। त्वं तदधस्तात् उच्चैश्च स्थापयसि, यत्र गृह एव वससि। मातरं चलन्तीं स्थापय, नानारूपाणि सृज। तं बृहन्तं, बहुपथं, बलिनं, सिद्धेषु श्रेष्ठं स्तुमः। स महाबलश्च महाशक्तिमान्, पृथिव्याः प्रमाणं प्रकाशयति। एते स्तोत्राणि, बृहत्स्वर्क्षे कृतानि, इन्द्राय, श्रेष्ठाय, तेजस्विने, ज्योतिःपतये। स महावंशस्य स्वामी, स्वराजा; शीघ्राः, नानावर्णाः, तपस्विनश्च तस्मै वर्तन्ते। एवं बृहत्स्वर्क्षस्य महात्मा, अथर्वा, स्वदेहं इन्द्ररूपेण व्याहरत्। मातरौ द्वे तं प्रेरयतः, वीर्येण वर्धयतः, संबलयतः च। मम तेजः, अग्ने, आह्वाने सन्निहितं स्यात्; त्वां सन्तर्पयन्तः, वयं शरीरैः वर्धामहे। चत्वारः दिशः मम नमन्तु; तव नेतृत्त्वेन वयं रणं जयेम। अग्ने, परेषां क्रोधं अपाकुरु; त्वं नः रक्षकः, सर्वतः पालय। शत्रवः पलायन्तां, दुष्टबुद्धयः निगृह्यन्तां, तेषां जागृता बुद्धिः विक्षिप्यताम्। सर्वे देवाः मम आह्वाने सन्निहिताः स्यु:—इन्द्रः, मरुतः, विष्णुः, अग्निः। विस्तीर्णं व्योम पृथिवी च मम स्याताम्; वायुः मम इच्छायै वातु। ते मम कृते यजन्तु; मम कामः सिध्यतु, मम मनः सत्यं भवतु। न किञ्चित् पापं मां स्पृशेत्; सर्वे देवाः मां अत्र रक्षन्तु। देवाः मम कृते धनं ददतु; श्रेयः, दिव्यं हविः मम स्यात्। देवाः होतारः मम कृते उपविशन्तु; वयं अव्यथा, दृढशरीराः स्याम। षड् देवाः रक्षकाः नः वीरत्वं ददतु; सर्वे देवाः अत्र प्रमुद्यन्ताम्। नः नापीडा, नापराधः स्पृशेत्; न दुष्कृत्यं नः आगच्छेत्। त्रयो देव्यो नः महत्तमं रक्षणं ददतु, अपत्याय शरीराय च समृद्धिं ददतु। न वयं अपत्ये, न शरीराद् विहीनाः स्याम; सोमराज, नः शत्रोः सम्मुखे न प्रमाद्येम। बहुधा आहूतः महाबलः अस्मिन हवे नः विस्तीर्णं रक्षणं ददातु। इन्द्र, अश्वप्रिय, अपत्ये नः प्रसीद; नः मा हिंसीः, मा नः नयः। विधाता, नियन्ता, प्रजापतिः, देवः सविता, शत्रुविजयी—आदित्या, रुद्राः, अश्विनौ, यजमानं पापात् रक्षन्तु। ये नः प्रतिद्वन्द्विनः, ते अपसारिताः स्युः; इन्द्राग्निभ्यां तान् निवारयाम। आदित्या, रुद्राः, ऊर्ध्वस्पृशश्च, नः कृते तीव्रं विवेकिनं राजानं अकुर्वन्। इन्द्रं वयं अत्र आह्वयामः, यो गावां, धनस्य, अश्वानां च विजयी। स हव्येऽस्माकं यज्ञं शृणोतु; त्वं, अश्वप्रिय, नः नायकः भव। यो गिरौ जातः, ओषधीनां श्रेष्ठः, कुष्ठ, ज्वरहा, सः ज्वरं अत्र अपाकुरु। गिरौ जातः, गरुडस्य अपत्यं, हिमवन्तं अतिक्रान्तः—धनसम्पन्नः श्रुत्वा आगच्छन्ति, ते ज्वरनाशं जानन्ति। अश्वत्थः, दिव्यं वासः, तृतीयस्यां दिवि अस्ति; तत्र देवाः अमृतस्य सारं, कुष्ठं, प्राप्नुवन्। हिरण्मयी नौ, हिरण्मयैः बन्धनैः, दिवि सञ्चलिता; तत्र देवैः अमृतस्य पुष्पं, कुष्ठं, लब्धम्। हिरण्मयाः पन्थानः, हिरण्मयानि चर्माणि; हिरण्मयाः नौभिः ते कुष्ठं प्रावर्तयन्। एतत् मम कुष्ठं, हे ओषधे, वह, अपाकुरु, नय; मम भेषजं कुरु। त्वं देवेषु जाता, सोमस्य सखा, पृथक् स्थितः; अस्य प्राणाय, आयुषे, चक्षुषे च प्रसीद। हिमवन्तस्योत्तरे जाता, पूर्वजनान् प्रति नीतः; तत्र कुष्ठस्य श्रेष्ठानि नामानि वितीर्यन्ते। श्रेष्ठं कुष्ठस्य नाम, श्रेष्ठं तव पितुः नाम; सर्वरोगान् नाशय, ज्वरं निर्बलय। शिरोरोगं, नेत्रशरीरयोः स्रावं, कुष्ठः निहत्य, सर्वं तद्, दिव्यः, वीर्येण सह अपाकरोति। रात्रिः तव माता, द्यौः पिता, अर्यमाः पितामहः; त्वं शिलाची नाम, देवीनां भगिनी च। यः त्वां पिबति, स जीवति; त्वं पुरुषं पालयसि। त्वं जनानां पोषिका, तेषां धारिका च। त्वं वृक्षाद् वृक्षं वर्धसे, कन्येव समृद्धा; विजयी, स्थिरा, त्वं स्पृशभेषजीति कथ्यसे। यत् दण्डेन, शरैः, बलात् कृतं—तस्य त्वं भेषजं; एनं तस्मात् पापात् विमुञ्च। श्रीवृक्षात्, अश्वत्थात्, खदिरात्, वटात्, पत्रात्—सा अरुन्धती अत्र आगच्छति। हिरण्मयी, शुभा, सूर्यवर्णा, सुशोभना—हे भेषजे, त्वं सत्येन चरसि; भेषजीति नाम्ना कथ्यसे। हिरण्मयी, शुभा, बलिनी, रोमशा, तीक्ष्णदृष्टिः—त्वं आपां वा भगिनी, लाक्षायाः वा; वायुः तव आत्मा जातः। शिलाची तव नाम, हे कानिनि; अजबभ्रुः तव पिता; यमस्य कृष्णः अश्वः, यस्य तव रश्मिं युत्वा। अश्वस्य रश्मिः पतित्वा वृक्षेषु लग्नः; प्रवहन्ती, पतङ्गी भूत्वा, सा अरुन्धती अत्र आगच्छति। एवं मन्त्रैः, स्तोत्रैः, हविषा, ओषधिभिः च, देवाः, ऋषयः, ओषधयश्च, सर्वे लोकहिताय, रोगनाशाय, बलवृद्धये च, अनुग्रहं ददुः।