नगरमध्ये इन्द्रः, जनानां स्वामी, कल्याणदातृ, विघ्ननाशकः, बलवान् शक्तिमान् सोमपायी, निर्भयतां यः दत्तवान्, आगच्छतु। तं वयं प्रार्थयामः—हे इन्द्र! विघ्नान् विक्षिप्य, शत्रून् दमनं कृत्वा, आक्रमन्तः तमः प्रवेशय। असुरान् विघ्नान् च विक्षिप्य, प्रतिपक्षस्य दन्तान् विदार्य, वृत्रहन् इन्द्रः, शत्रोः क्रोधं अपसारय। हे इन्द्र! शत्रोः चित्तं, ईर्ष्यायाः अभिप्रायं दूरं कुरु; महत् आच्छादनं अपाकुरु, श्रेष्ठं मार्गं वयं प्राप्नुमः; आपदः निवारय। तेजः तव हृदयस्य उदितसूर्यं अनुसरति; तव सुवर्णवर्णः, तव रक्तगायाः वर्णेन वयं त्वां आवृत्य। दीर्घायुषः तव रक्तवर्णैः वयं तव आवरणं कुर्मः, यथा त्वं न जरसि, न श्वेतः भवसि। दिव्याः रक्तगावः, स्वस्वरूपेण, स्ववयसा युक्ताः, ताभिः वयं त्वां आवृत्य। तव सुवर्णवर्णं श्वेतासु स्थापयामः, हरिद्रासु अपि सुवर्णवर्णं स्थापयामः। रात्रौ जातं त्वं, हे हरित! रम्यं, कृष्णं, श्यामं; एषा रात्रेः वर्णः, कुष्ठस्य श्वेतस्य च। हे कृष्णे! कुष्ठं श्वेतत्वं च नाशय; तव स्ववर्णः त्वयि प्रविशतु, श्वेतत्वं अपास्य। तव आवासः कृष्णता, तव आधारः कृष्णता; हे कृष्णे! कुष्ठं श्वेतत्वं च नाशय। यत् अस्थिषु, मांसेषु, त्वचि वा कुष्ठं, ब्राह्मणेन चिह्नितं, तद् श्वेतदोषं अपगच्छतु। गृध्रः प्रथमं जातः; त्वं तस्य पित्तं अभवः; ततः युद्धे जित्वा राक्षसी वृक्षाणां रूपाणि निर्मितवती। राक्षसी प्रथमं कुष्ठनाशनं औषधं निर्मितवती, त्वचं समं कृत्वा, कुष्ठरहितं। तव माता 'समता' इति कथ्यते, तव पिता 'समता' इति; हे औषधे! त्वं समता, इमं अपि समं कुरु। कृष्णा, समता-कर्त्री, भूमेः उत्थिता; सा एतत् साधयतु, रूपाणि पुनः स्थापयतु। यत्र अग्निः जलं च प्रविष्टं दग्धवन्तौ, यत्र धर्मवाहकाः प्रणामं कृतवन्तः, तत्र परमोऽविर्भावः; तत्र बुद्धिमान् ज्वरं निवारयतु। त्वं ज्वालाः वा दाहः वा, त्वं स्पुलिङ्गः वा, तव मूलं वा, 'ह्रूडु' इति हरितदेवः कथ्यते; बुद्धिमान् ज्वरं निवारयतु। दुःखं वा, दुःखाभावः वा, वा वरुणराजस्य पुत्रः—'ह्रूडु' हरितदेवः—नः ज्ञात्वा ज्वरं निवारयतु। शीतज्वराय नमः, तीव्रदाहाय नमः; प्रणामं ददामि। यः प्रतिदिनं, द्वितीयदिनं, तृतीयदिनं वा आगच्छति—तस्मै ज्वराय नमः। स देवास्त्रं दूरं कुर्युः, अस्तित्वं नास्तु; यमस्य शिलां दूरं कुर्युः। उदारता नः मित्रं भवतु; इन्द्रः भगः च मित्रौ भवताम्; सविता, दिव्यदानदातृ, मित्रं भवतु। मरुतः, दीप्तिमन्तः पुत्राः, वयं यत्र गच्छामः, विस्तीर्णं रक्षणं दत्त। अनुग्रहं कुरु, दया दर्शय, शरीराणि प्रति दया दर्शय; पुत्रेषु आनन्दं आनय। त्रिः सप्त, पारं तीरं, जरारहिताः; तेषां तेजसा वयं क्षयकर्तृन् विघ्नांश्च पारं गच्छेम। छित्त्वा, धनुष्मान् गृहीत्वा, सर्वदिशं वर्तमाना, निष्फलाः क्षयकर्तारः पुनः आगच्छन्ति। न बहवः तिष्ठन्ति, न बालाः सहन्ते; यथा तृणानि सर्वत्र विक्षिप्तानि, निष्फलाः क्षयकर्तारः। अग्रे गच्छ, पादौ चलय, गृहाणि पूरय; इन्द्रः च प्रथमविजितः नगरवासिनः आगच्छन्तु। अग्निर्देवः अग्रे गतः, असुरं दुष्टं च अपाकृत्य; द्विजिह्वान्, अभिचारिणः, दुष्टान् दग्धवान्। अभिचारिणः दग्ध्वा, दुष्टान् दग्ध्वा, हे देव! कृष्णरेखायुक्ताः सर्वाः अभिचारिण्यः दग्ध्वा। या शापेन शप्तवती, हानिं वा उन्मादं वा कारितवती, रसस्य चौर्याय जाता—सा स्वपुत्रं खादतु। अभिचारिणी स्वपुत्रं, भगिनीं, भगिनीपुत्रीं खादतु; ततः जटिलाः अन्योन्यं नाशयन्तु, अभिचारिण्यः विनश्यन्तु, शत्रवः क्षीयन्तु। विजयीमन्त्रेण, येन इन्द्रः बली अभवत्, तेन, हे ब्रह्मणस्पते, नः राज्याय वर्धय। प्रतिपक्षान् जित्वा, शत्रून् च, यः नः विरोधं करोति, तस्य प्रति स्थित्वा, यः हानिं इच्छति, तस्य प्रति स्थित्वा। सविता देवः त्वां बलं दत्तवान्, सोमः बलं दत्तवान्, सर्वाणि भूतानि बलं दत्तवानि, त्वं विजयी। विजयी, बलवती, प्रतिपक्षनाशिनी मन्त्रः राज्याय बध्नीयात्, प्रतिपक्षविनाशाय। सूर्यः उदितः, मम वचनमुत्पन्नम्; अहं शत्रुनाशकः, प्रतिपक्षरहितः, विरोधीनाशकः स्याम्। अहं वृषभः, नृपः, विषविजयी, प्रतिपक्षनाशकः, वीराणां मध्ये, जनानां मध्ये प्रकाशमानः स्याम्। सर्वे देवाः, वसवः, एतस्य रक्षणं कुर्युः; आदित्याः तस्य जागरणं कुर्युः; न जात्यः, न अन्यः, तस्य मानवमृत्युम् आनयतु। हे देवाः, पितरः, पुत्राः, यः जाग्रतः, मम वचनं शृण्वन्तु; सर्वेभ्यः शुभाय अर्पयामि; तम् सुरक्षितं वृद्धत्वं यावत् नयन्तु। इति, ऋषयः, देवाः, औषधयः, मन्त्राः च, विविधैः उपायैः, विघ्नान्, रोगान्, शत्रून्, अभिचारिण्यः, कुष्ठं, ज्वरं, सर्वदोषान् निवारयन्ति, कल्याणं, दीर्घायुष्यम्, समत्वं, राज्यं च याचन्ति, सर्वेभ्यः शुभं प्रार्थयन्ति।