शृणुत, धर्मप्रियाः, एषा दिव्या कथा यथाशास्त्रं प्रवहति। अहं भवतः समीपे तिष्ठामि—त्वं मम समीपमागच्छ, महाबलिन्, नित्यविजयिन्। हे क्रोध, वज्रधारिन्, अस्मान् प्रति पश्य, अस्माकं आह्वानं श्रुणुष्व, दस्यून् सह निहन्मः। दक्षिणतः आगच्छ, अस्माकं हिताय भव, विघ्नान् रिपूंश्च बहून् नाशय; तुभ्यं मधुरस्य पानस्य प्रथमतमं भागं समर्पयामि—आवयोः प्रथमं गूढं सोमपानं स्यात्। अग्ने, अस्माकं दग्धकिल्बिषं दूरं नय, तदपाकुरु, धनं च देहि; दग्धकिल्बिषं पुनः पुनः दूरं कुरु। शुभक्षेत्राय, शुभपथाय, धनाय च त्वां यजामः; दग्धकिल्बिषं अस्मद्भ्यः अपसर। एतेषां च अस्माकं च स्वामीनां शुभाः कृपाः प्रकटाः सन्तु; दग्धकिल्बिषं अस्मद्भ्यः अपसर। अग्ने, तव कृपया वयं पुनः पुनर्जायेमहि; त्वया सह वयं दग्धकिल्बिषं अपसराम। यथा अग्नेः तेजांसि सर्वतः प्रसृतानि, एवं दग्धकिल्बिषं अस्मद्भ्यः अपसरतु। त्वं सर्वतः पश्यन्, सर्वं व्याप्य स्थितः; दग्धकिल्बिषं अस्मद्भ्यः अपसरतु। सर्वतः पश्यन्, अस्मान् द्वेषिभ्यः नौकायामिव पारे तारय—दग्धकिल्बिषं अस्मद्भ्यः अपसरतु। सौख्यार्थं अस्मान् नौकायामिव पारे तारय; दग्धकिल्बिषं अस्मद्भ्यः अपसरतु। अत्र ब्रह्म शिरः, बृहद् पृष्ठम्, वामदेव उदरम्, ओदनः पार्श्वे; छन्दांसि पक्षौ, सत्यम् मुखम्, तपसा जातः पायसः तत्र विस्तीर्णः। अस्थिहीनाः, शुद्धाः, वातेन विशुद्धाः, निर्मलाः, ते शुद्धं लोकं गच्छन्ति; तेषां वह्निः इन्द्रियम् न दहति, दिव्ये लोके स्त्रीत्वं बहुलं तेषाम् अस्ति। ये ओदनस्य विस्तीर्णं पायसं पचन्ति, तेषां पुनरागमनं न भवति; स यमेन सह उपविशति, देवान् प्रति गच्छति, गन्धर्वैः सोमपैः च रमते। ये ओदनस्य विस्तीर्णं पायसं पचन्ति, तेषां यमः बीजं न हरति; रथिनः सन् रथेन गच्छति, पक्षी भूत्वा दिवं याति। एष यज्ञः श्रेष्ठतमः विस्तीर्णः; ओदनं पाच्य स्वर्गं प्रविशति। स कमलं, उत्पलं, स्तम्भं, कन्दं, मूलं च प्रसारयति; सर्वेते स्रोतांसि मधुना पूरितानि स्वर्गे तेभ्यः आगच्छन्तु, सर्वतः पद्मवनानि तव समन्तात् सन्तु। घृतस्य सरः, मधुनः तटाः, उत्तमवारिणः, क्षीरदधिजलपूर्णाः; सर्वेते स्रोतांसि मधुना पूरितानि स्वर्गे तेभ्यः आगच्छन्तु, सर्वतः पद्मवनानि तव समन्तात् सन्तु। चतुर्भिः घटैः, चतुर्धा विभक्तैः, क्षीरजलदधिपूर्णैः अहं समर्पयामि; सर्वेते स्रोतांसि मधुना पूरितानि स्वर्गे तेभ्यः आगच्छन्तु, सर्वतः पद्मवनानि तव समन्तात् सन्तु। एष ओदनः ब्राह्मणेषु स्थाप्यते, विस्तीर्णः, विजिगीषुः, स्वर्गप्राप्तये; स न मम क्षीयताम्, स्वेन रसेन पूरितः स्यात्; सर्वरूपा कामधेनुः मम स्यात्। यमस्य ओदनः, सत्यस्य प्रथमजः, प्रजापतिना ब्रह्मणे तपसा पाचितः; तेन ओदनेन, यः लोकानां आधारः, नाभिः, मृत्युम् अतिक्रामति। येन भूतकर्तारः मृत्युम् अतिक्रान्ताः, यं यमः तपसा प्रयत्नेन प्राप, यं ब्रह्मा ब्रह्मणे प्रथमं अपाचयत्, तेन ओदनेन मृत्युम् अतिक्रामति। यः पृथिवीं धारयत्, सर्वपोषकः, यो अन्तरिक्षं रसेन पूरयत्, यो दिवं महिम्ना उपधारयत्—तेन ओदनेन मृत्युम् अतिक्रामति। यस्मात् मासाः त्रिंशद्-पृष्ठाः, संवत्सरः द्वादशारः, यं अहोरात्रे अनन्तरं परिवर्तन्ते—तेन ओदनेन मृत्युम् अतिक्रामति। यः प्राणदः, प्राणदाता अभवत्, यस्य लोका घृतेन प्रवहन्ति, यस्य दीप्ताः प्रदेशाः—तेन ओदनेन मृत्युम् अतिक्रामति। यस्मात् पक्तमृतम् उत्पन्नम्, यः गायत्र्याः अधिपतिर्भूतः, यस्मिन् सर्वरूपाणि वेदाः प्रतिष्ठिताः—तेन ओदनेन मृत्युम् अतिक्रामति। यो मम द्वेष्टि, यो देवद्विषः, ये मम स्पर्धिनः—ते पतन्तु। अहं सर्वविजयी यज्ञोदनं पचामि; ये देवाः भक्तिं शृण्वन्ति, ते मम वाक्यं शृण्वन्तु। अग्निः वैश्वानरः वृषभः सत्यव्रतेन अस्मान् हिंसितुम् इच्छन्तः, पीडयितुम् इच्छन्तः, आक्रन्तुं इच्छन्तः, तान् दहत्विति। यः कश्चन अस्मान् हिंसितुम् इच्छति, योजनं वा करोति, आक्रान्ति वा करोति—तमहं अग्नेः वैश्वानरस्य मुखयोः स्थापयामि। ये गृहे अस्मान् मृगयन्ति, अमावास्यायाम् प्रतिवदन्ति, ये मांसादाः अन्यान् आक्रान्ति कुर्वन्ति—तान् सर्वान् अहं बलात् प्रतिषेधामि। अहं राक्षसान् प्रतिषेधामि, तान् जयामि, धनं ददामि; सर्वान् हिंसितुम् इच्छतः नाशयामि; मम कामः सिद्ध्यतु। ये देवाः चौरं उपहसन्ति, ये सूर्येण वेगं मापयन्ति, ये नद्यां पर्वतेषु च—सर्वैः तैः भूतैः अहम् एकत्र अस्मि। अहं राक्षसानां मर्दकः, पशुषु व्याघ्र इव; सिंहस्य पुरतः श्वा इव, मां दृष्ट्वा ते शरणं न पश्यन्ति। अहं न राक्षसैः, न चौरैः, न अरण्यवासिभिः जेतुं शक्यः; अतः येन ग्रामं प्रविशामि, तत्र राक्षसाः नश्यन्ति। यं ग्रामं प्रविशामि, एष मे उग्रः तेजः; तस्मात् राक्षसाः नश्यन्ति, पापं न समीपं गच्छति। ये मां वचसा उद्वेजयन्ति, यथा मक्षिकाः गजम्, तान् अहं पापकृतः मन्ये, अल्पायुषः ते। यं मम द्वेष्टि, तम् नाशः ग्रहीतु, यथा अश्वः अश्वग्राहेण; यो मया कुपितः, स बन्धनात् न मुच्यते। हे औषधे, यया पूर्वेऽथर्वाणः राक्षसान् निह्नुत, तया कश्यपः, कण्वः, अगस्त्यः च अपि तान् निह्नुत। तया वयं अप्सराः गन्धर्वांश्च अपसरामः; हे अजशृङ्गे, तव गन्धेन सर्वान् राक्षसान् नाशय। अप्सराः नदीं यान्तु, स्रोतांसि, अनिश्चिततीर्थं वा; गुल्गुलू, पीला, नलद्युः, गन्धयुक्ता, प्रमन्दनी—एता अप्सराः निष्क्रान्ताः, तत्रैव जागृताः स्युः। यत्र अश्वत्थः, न्यग्रोधः, शिखरिणौ महावृक्षौ तिष्ठतः—तत्रैव अप्सराः निष्क्रान्ताः जागृताः स्युः। यत्र ते हरिताः दोलाः, हे अर्जुन, यत्र स्तम्भाः निनदन्ति—तत्रैव अप्सराः निष्क्रान्ताः जागृताः स्युः। एवं, मन्त्रशक्त्या, यज्ञस्य महिम्ना, औषधीनां च तेजसा, अस्माकं सर्वे विघ्नाः, पापानि, रिपवः, राक्षसाश्च अपसारिताः; धनं, सौख्यं, स्वर्गः च अस्माकं स्यात्।