क्रोधः स्वबलं धारयन्, विरोधिनं प्रति धैर्येण तिष्ठति। सः शत्रून् विदारयति, भिनत्ति, निःशेषेण नाशयति च। तस्य तिव्रशक्तिः संयता इव दृश्यते, सः एक एव जातः शत्रून् वशे कर्तुम् समर्थः। क्रोधः एवैकः बहुभिः प्रशस्यते, सः सर्वेषु समुदायेषु युद्धाय सज्जः भवति। यदा सः अस्माकं सहायकः भवति, तदा वयं निरर्थकवाचो न स्याम, विजयस्य घोषं महतीं कुर्मः। अजेयः विजयीन्द्रवत् अस्माकं अधिपः भव, हे क्रोध महाबलिन्। तव प्रियं नाम स्तौमः, तवोत्पत्तिस्थानं वयं जानिमहि। वीर्येण सह जातः, वज्रधारी त्वं सर्वान् शक्त्या अतिक्रामसि। तव संकल्पेन वयं विजयं प्राप्नुयाम, बहुशः आहूयमान त्वं महद्द्रविणं अस्मभ्यं ददातु। समाहृतं सञ्चितं च धनं वरुणः क्रोधश्च अस्मभ्यं दद्याताम्। शत्रवः हृदि भीताः पराजिताः सन्तः निवर्तेरन्, अदृश्याः च स्युः। हे वज्रशरधन्वन् क्रोध, तव वीर्यं तेजश्च सर्वं मानवं व्याप्नोति। त्वया सह बलेन वयं दासं च आर्यं च जयेम, महाबलस्य शक्त्या। क्रोधः इन्द्रः, क्रोधः देवः, क्रोधः होता, वरुणः, जातवेदाश्च। सर्वे जनाः क्रोधम् स्तुवन्ति, त्वं अस्मान् तपसा सह पालय। बलवन्तं त्वां आह्वयामि, हे क्रोध, मित्रशक्त्या शत्रून् नुद। त्वं रिपुघ्नः वृत्रदस्युघ्नः, सर्वं द्रविणं अस्मभ्यं वह। त्वं अतिशक्तिमान्, स्वयम्भूः, दीप्तः, प्रतिरोधिनां दारयिता। सर्वेषां मध्ये प्रसिद्धः, महाबलः, अस्मासु युद्धे शक्तिं स्थापय। अहं दुर्भाग्यवान्, त्यक्तः, तव इच्छया; अतः, हे क्रोध, दुर्बलः सन् त्वां शरणं याचे। यथा बलं दुर्बलाय आगच्छति, एवं त्वं माम् उपगच्छ। अहं तव समीपे अस्मि, आगच्छ महाबलिन्, नित्यविजयी। वज्रधन्वन् क्रोध, अस्मान् प्रति पश्य, दस्यून् नुदावहै, अस्माकं आह्वानं शृणु। दक्षिणतः आगच्छ, अस्माकं भव, बहून् विघ्नान् शत्रूंश्च नुद। तुभ्यं मधुप्रथमं भागं जुहोमि, गूढं प्रथमं सोमपानं आवां पिबाव। अग्ने, अस्माकं दाहकं पापं नुद, तद्व्यपनीय धनं ददास्व। शुभक्षेत्राय, शुभमार्गाय, धनाय च त्वां यजामः; दाहकं पापं नुद। अस्माकं स्वाधीनानां च, एतेषां च, वरदानि दृश्यन्ताम्; दाहकं पापं नुद। तव आशीर्भिः वयं जायेम, त्वया सह दाहकं पापं नुदाव। यथा अग्नेः दीप्तरश्मयः सर्वतः प्रवर्तन्ते, तथा दाहकं पापं अस्माकं त्यजतु। त्वं सर्वतः पश्यन् सर्वं व्याप्नोषि; दाहकं पापं अस्माकं त्यजतु। हे सर्वतोमुख, अस्मान् द्वेषिणः तरय, नौकायामिव; दाहकं पापं त्यजतु। कल्याणाय अस्मान् तरय, नौकायामिव नदीं; दाहकं पापं त्यजतु। ब्रह्म शिरः, बृहद् पृष्ठम्, वामदेव उदरम्, ओदनः पार्श्वे; छन्दांसि पक्षौ, सत्यम् मुखम्, तपसा जातः पायसः तत्र विस्तारितम्। अस्थिनः शुद्धाः वातेन विशुद्धाः, शुद्धाः शुद्धं लोकं यान्ति; तेषां अग्निः अङ्गं न दहति, दिवि स्त्रीत्वं बहु अस्ति। ये ओदनस्य विस्तीर्णं पचन्ति, तेषां पुनः आगमनं न स्यात्; सः यमेन सह उपविशति, देवेषु याति, गन्धर्वैः सोमपैः च रमते। तेषां यमः बीजं न हरति; रथी भूत्वा रथेण याति, पक्षी भूत्वा दिवं प्राप्नोति। एष यज्ञः श्रेष्ठतमः विस्तृतः; ओदनं पचित्वा स्वर्गं गच्छति। सः कमलं, उत्पलं, स्तम्भं, मूलं, कन्दं च विस्तारयति; एते सर्वे स्रवः स्वर्गे मधुमन्तः त्वां प्रति यान्तु, सर्वतः पद्मवनानि तव पार्श्वे सन्तु। घृतस्य सरितः, मधुनः तटाः, उत्तमवारिणः, क्षीरदधिघृतपूर्णाः; एते सर्वे स्रवः स्वर्गे मधुमन्तः त्वां प्रति यान्तु, सर्वतः पद्मवनानि तव पार्श्वे सन्तु। चतस्रः कुम्भ्यः चतुर्धा विभक्ताः, क्षीरवारिदधिपूर्णाः; एते सर्वे स्रवः स्वर्गे मधुमन्तः त्वां प्रति यान्तु, सर्वतः पद्मवनानि तव पार्श्वे सन्तु। एष ओदनः ब्राह्मणेषु स्थाप्यते, विस्तीर्णः, लोकजयः, स्वर्गप्रदः; सः स्वेन रसेण वर्धमानः मम न क्षीयेत। सर्वरूपा कामधेनुः मम अस्तु। यमस्य ओदनः, सत्यस्य प्रथमजः, प्रजापतिना तपसा ब्रह्मणे पक्तः; तेन ओदनेन, यः लोकानां आधारनाभिः, मृत्युम् अतिक्रामति। येन भूतकृतः मृत्युम् अतिक्रम्य, यं यमः तपसा प्रयत्नेन च प्राप, यं ब्रह्मा ब्रह्मणे प्रथमं पक्तवान्, तेन ओदनेन मृत्युम् अतिक्रामति। यः पृथिवीं धारयामास, सर्वपुष्टिं, येन अन्तरिक्षं रसेन पूरितम्, येन दिवं महत्त्वेन प्रतिष्ठितम्—तेन ओदनेन मृत्युम् अतिक्रामति। यस्मात् मासाः त्रिंशदृच्छाः, संवत्सरः द्वादशारः, यं दिनरात्रे अनन्तं परिवर्तन्ते—तेन ओदनेन मृत्युम् अतिक्रामति। यः प्राणदः, प्राणदाता अभवत्, यस्य लोका घृतप्रवाहाः, यस्य सर्वे ज्योतिष्मतः प्रदेशाः—तेन ओदनेन मृत्युम् अतिक्रामति। यस्मात् पक्तं अमृतम् उत्पन्नम्, यः गायत्र्याः अधिपः अभवत्, यस्मिन् सर्वरूपा वेदा प्रतिष्ठिताः—तेन ओदनेन मृत्युम् अतिक्रामति। द्वेषिणं, देवद्विषं, ये मम स्पर्धिनः, तान् अपसारयामि। सर्वविजयिनं पायसं पचामि, ये देवाः भक्तिं शृण्वन्ति, ते मे शृण्वन्तु। अग्निर्वैश्वानरः, महावृषा, यः अस्मान् हिंसितुम् इच्छन्ति, दहत्व्, तान् सत्यम् बलिना। ये हिंसां चिन्वन्ति, हिंसायै यतन्ते, ये आक्रमन्ति—तान् अग्नेः जिह्वयोः मध्ये स्थापयामि। ये गृह्ये शिकार्यन्ति, अमावास्यायाम् प्रतिगर्जन्ति, ये पिशिताशिनः अन्यान् आक्रमन्ति—तान् सर्वान् बलात् प्रत्युत्थास्यामि। अहं रक्षांसि प्रत्युत्थास्यामि, तान् जयामि, धनं च ददामि। ये हिंसितुम् इच्छन्ति, तान् सर्वान् नुदामि, मम संकल्पः सिद्ध्यतु। ये देवाः चौरं हसन्ति, ये सूर्येण वेगं मापयन्ति, ये नद्यः पर्वताः च—सर्वैः तैः भूतैः अहं सहायः अस्मि। एवं, क्रोधस्य तेजसा, अग्नेः शुद्ध्यै, ओदनस्य यज्ञेन च, अस्माकं सर्वे विघ्नाः नुद्यन्ताम्, पापं नश्यतु, धनं सम्पद्यताम्, स्वर्गः प्राप्यताम्, मृत्युः अतिक्राम्यताम्, देवाः अस्मान् पालयन्तु।