मारुताः, ये नित्यं अक्षय्यं ददत्यनुग्रहेण, ये ओषधीषु रसं सिञ्चन्ति, तेषां पृष्णिमातॄणां मारुतानां स्मरणं करोमि—ते नः पापात् मोचयन्तु। गावां क्षीरं, ओषधीः रसवन्तः, शीघ्राश्वानां वेगः—यद् धि प्राज्ञाः प्रेरयन्ति—एतद् सर्वं मारुतानां कृपया प्राप्तव्यम्; ते नः पापात् मोचयन्तु। ते मारुताः, ये समुद्रात् आपः गगनं नयन्ति, ततो दिवः पृथिव्यां सिञ्चन्ति, ये आपां स्वामिनः सन्ति—ते नः पापात् मोचयन्तु। ये हविषा, घृतेन तृप्ताः, ये पक्षिणः स्निग्धेन संयोजयन्ति, ये आपां स्वामिनः वर्षयन्ति—ते नः पापात् मोचयन्तु। यदि एषः दोषः भवन्ति, हे मारुताः, वायुनाऽथवा देवैः, दिव्येन विधिना, यूयं धनदाः तस्य प्रायश्चित्तस्य अधिपतयः—तस्मात् पापात् नः मोचयन्तु। तीक्ष्णमुखाः, कीर्तिमन्तः, महाबलाः, संग्रामे दारुणाः, ते मारुतगणाः, अहं स्तौमि, सहायता याचमानः—ते नः पापात् मोचयन्तु। भवशर्वौ, युवां नमामि; यद् युष्माकं स्वं, यद् अस्मिन देशे प्रकाशते, तत् जानीतम्; द्विपदां चतुष्पदां च युवां स्वामिनौ—युवां नः पापात् मोचयेताम्। यद् समीपं, यद् दूरे, सर्वं जानीथः, धनुष्पाणि युवां; द्विपदां चतुष्पदां च स्वामिनौ—नः पापात् मोचयेताम्। सहस्राक्षौ, वृत्रहणौ, स्थः, अहं आवां दूरात् अपि आह्वयामि, स्तौमि; द्विपदां चतुष्पदां च स्वामिनौ—नः पापात् मोचयेताम्। यावत् युवां सह गच्छथः, बहूनां मध्ये, जनानां मध्ये राज्यं विस्तारयथः; द्विपदां चतुष्पदां च स्वामिनौ—नः पापात् मोचयेताम्। युवयोः अस्त्रं न केनापि निवार्यते, न देवैः, न मनुष्यैः; युवां द्विपदां चतुष्पदां च स्वामिनौ—नः पापात् मोचयेताम्। यक्ष्मणः, मूलकृते, रक्षसि—तेषु, हे महाबलिनौ, वज्रं स्थापयतम्; द्विपदां चतुष्पदां च स्वामिनौ—नः पापात् मोचयेताम्। संग्रामेषु नः पक्षे स्थापयेताम्, हे महाबलिनौ; शत्रून् वज्रेण सह हन्यताम्। भवशर्वौ, स्तौमि, शरणं याचमानः—नः पापात् मोचयेताम्। मित्रावरुणौ, धर्मं धारयन्तौ, प्राज्ञौ, माया अपसारयन्तौ, युवां चिन्तयामि; सत्यवद्भ्यः संग्रामेषु रक्षां कुर्वन्तौ—नः पापात् मोचयेताम्। युवां प्राज्ञौ, माया अपसारयन्तौ, सत्यवद्भ्यः संग्रामेषु रक्षां कुर्वन्तौ; तीक्ष्णदृष्टि, हरिण्यै सह सोमपानाय गच्छथः—नः पापात् मोचयेताम्। ये अङ्गिरसः रक्षितवन्तौ, ये अगस्त्यं, मित्रावरुणौ, जमदग्निं, अत्रिं; ये कश्यपं, वसिष्ठं रक्षितवन्तौ—नः पापात् मोचयेताम्। ये श्यावाश्वं, वध्र्यश्वं, पुरुमीडं, अत्रिं, विमदं, सप्तवध्रिं रक्षितवन्तौ—नः पापात् मोचयेताम्। ये भरद्वाजं, गविष्ठिरं, विश्वामित्रं, कुत्सं, कक्षीवानं, कण्वं रक्षितवन्तौ—नः पापात् मोचयेताम्। ये मेधातिथिं, त्रिशोकं, उशनां काव्यं, गौतमं, मुग्दलं रक्षितवन्तौ—नः पापात् मोचयेताम्। येषां रथः सत्यमार्गः, ऋज्वरेखा, पापकर्माणं प्रति गच्छन्ति—तम् अनुसरथः। मित्रावरुणौ, स्तौमि, शरणं याचमानः—नः पापात् मोचयेताम्। अहम् रुद्रैः, वसुभिः सह चरामि; आदित्यैः, सर्वैः देवैः सह चरामि; मित्रावरुणौ, अश्विनौ, इन्द्रं, अग्निं वहामि। अहं स्वामिनी, निधीनां संहर्त्री, प्राज्ञा, यजमानानां श्रेष्ठा; देवाः मां अनेकत्र वितरन्ति, विविधरूपां कुर्वन्ति। अहम् एव एतत् ब्रवीमि, यत् देवेषु मनुष्येषु च प्रियं; यं काङ्क्षेयम्, तम् बलिनं करोमि, होत्रारं, ऋषिं, प्राज्ञं करोमि। मया खादति, पश्यति, श्वसिति, शृणोति; मूढाः मम समीपे वसन्ति। श्रोता, शृणु, श्रवणीयं वचः वदामि। रुद्राय धनुः सञ्जरामि, ब्रह्मद्विषः संहन्त्रे बाणं सन्धानयामि; संग्रामं जनाय उदीरयामि; द्यावापृथिव्यौ व्याप्नोमि। सोमं वहामि, त्वष्टारं, पूषाणं, भगं वहामि; हविषा यजमानं धनं ददामि, सुसदनं करोमि। अहं पितरं लोके शिखरे सृजामि; मम गर्भः आप्सु, समुद्रे; तस्मात् सर्वाणि भूतानि व्याप्नोमि; स्वेन महिम्ना दिवम् स्पृशामि। अहं वायुः, सर्वलोकान् प्राणयामि; सर्वाणि भूतानि सञ्चालयामि; दिवं पृथिवीं चातिक्रम्य, मम महिमा एवम् अस्ति। क्रोधेन सह रथं आरोहम, हृष्टाः उत्सिक्ताः, मारुताधिपते; तीक्ष्णबाणाः, शस्त्रपाणयः, पुरुषाः, अग्निरूपाः, समीपं गच्छन्तु। अग्निवत्, हे क्रोध, ज्वलन्वान्, तिष्ठ; अस्माकं बलिष्ठ सेनापतिः भूत्वा, आह्वाने आगच्छ; शत्रून् निहत्य, धनं विभज्य, बलं मापय, रिपून् निष्कासय। प्रतिरोधिनः प्रति, हे क्रोध, तिष्ठ; शत्रून् विदारय, निष्पेषय, विनाशय; तव घोरं तेजः निगृहीतम्—शत्रून् वशे कुरु, त्वम् एकः जातः। त्वम् एव, हे क्रोध, बहुभिः स्तूयसे; सर्वेभ्यः संघेभ्यः युद्धाय सज्जीकुरु; तव साहाय्येन, न तु वचनेन, जयशब्दं कुर्मः। अस्माकं स्वामी भव, अजित, विजयी इन्द्रवत्; तव प्रियं नाम स्तौमि, महाबल; तं स्रोतः जानिमहि, यतः त्वम् उत्पन्नः। बलसम्भूतः, वज्रपाणे, त्वम् शक्तिं वहसि, सर्वान् अतिक्रान्तः; तव निश्चयेन, हे क्रोध, जयेम—त्वम् महाश्रुत, अस्मभ्यं महद्द्रविणं ददातु। यद् धनं संचितं, समाहितं, वरुणः क्रोधश्च अस्मभ्यं ददातु; शत्रवः, भयभीताः, पराजिताः, निवर्तन्तां, नश्यन्तु। क्रोध, यस्य अस्त्रं वज्रः, बाणः, यस्य तेजः, वीर्यं सर्वमानुषेषु व्याप्नोति—त्वया सह अस्माकं जयः, दासं आर्यं च, वीर्येण, बलात्। क्रोधः इन्द्रः, क्रोधः देवः, क्रोधः होतृ, वरुणः, जातवेदाः; सर्वे जना क्रोधं स्तुवन्ति—अस्मान् पातु, तपसा युक्त क्रोध। आगच्छ, हे क्रोध, बलिनः अपि बलिष्ठः; तव सहाय्येन शत्रून् हन्य; रिपुघ्न, वृत्रदस्युघ्न, सर्वं धनं अस्मभ्यं आनय। त्वम् अतिबलवान्, स्वयम्भू, ज्वलन्वान्, विरोधिनां नाशकः; सर्वेषां मध्ये प्रसिद्धः, महाबल, अस्मासु युद्धे बलं स्थापय। अहं दुर्भगः, परित्यक्तः, हे प्राज्ञ महाबल, तव इच्छया; अतः, हे क्रोध, निश्चयहीनः, त्वां याचे—मन्दबलाय यथा बलं आगच्छ। एवं ऋषयः, देवाः, विविधाः शक्तयः, धर्मं पालयन्तः, पापात् मोचनं, बलं, समृद्धिं च ददत्यः, मनुष्याणां रक्षां कुर्वन्ति; तेषां स्मरणेन, स्तुत्या च, सर्वे पापात् विमुच्यन्ते।