एकदा, सर्वत्र भयंकरं यत् शरीरं, केशेषु, च अन्येषु भागेषु अस्ति, तं सर्वं वाचाभिः नाशयामः। देवः सवित्रः तं नष्टं करोतु। यः लिंक्सस्य पादं धारयति, बलवान्, गो-चोरः च, यः विनाशकः अस्ति, तं सर्वं दुराचारेण च दुष्कृत्येन च नाशयामः। हे इन्द्र, न तु वधायामः, न च अधिकवधायामः, सर्वदिक् यः बाणः आगच्छति, तं दूरं प्रक्षिप। यः बाणः एषः तत्र, एषः च तत्र, दिव्यः च मानवः च, तं सर्वं शत्रून् विघातय। यः अस्मिन, यः पर, यः सखा, यः बाह्यः, यः आक्रमति, तं रुद्रः तस्य बाणैः नाशयतु। यः प्रतिस्पर्धकः, न च प्रतिस्पर्धकः, यः द्वेषं करोति, तं सर्वे देवाः नाशयन्तु; प्रार्थना मम अंतः कवचं भूत्वा अस्तु। सोमः, देवः, एषः यज्ञे कृपालुः भूत्वा, हे मारुतः, कृपां प्रदास्यताम्। शत्रुः न वर्धताम्, न च दुष्कृत्यं मम उपरि गच्छतु। यः अद्य पापिनः प्रति शस्त्रं उपरि उठति, हे मित्रं च वरुणः, तं दूरं प्रक्षिप। यत्र वा यत्र च, यः संकटं अस्ति, हे वरुण, तं दूरं प्रक्षिप; तव महाशीलं विस्तृता, हे महाबाहो, हानिं प्रतिरोधय। एवं आज्ञापितः, बलवान्, अजयः, शत्रूनां विजयः, तस्य मित्रः कदापि न हतिः, न च पराजितः। सुखदायकः, प्रजाः स्वामी, विघ्नानां नाशकः, बलवान् इन्द्रः, यः सोमं पिबति च निर्भयता लभते, नगरं प्रति आगच्छतु। हे इन्द्र, विघ्नानां नाशय, शत्रूनां दमनं करोतु; यः एषः आक्रमति, तं अंधकारे प्रक्षिप। दैत्यानां विघातय, विघ्नानां नाशय, प्रतिकूलस्य दन्तान् च भंग कुरु; हे इन्द्र, वृत्रं हन्ता, शत्रोः क्रोधं विघातय। हे इन्द्र, शत्रुः मनः दूरं प्रक्षिप, ईर्ष्यायाः अभिप्रायं दूरं प्रक्षिप, महान् आवरणं नाशय, महानं मार्गं ददातु, हानिं प्रतिरोधय। तेरे हृदयस्य प्रकाशः उषः समुत्थाय, तव स्वर्णवर्णं; लोहितगायस्य वर्णेन तं आवृत्त्य। दीर्घायुः कृते लोहितवर्णं तव चारुता। दिव्याः लोहितगायः, यः स्वकं रूपं धारयन्ति, तैः तं आवृत्त्य। स्वर्णवर्णं श्वेतानां मध्ये स्थापय, हल्दीपत्त्रेषु च स्वर्णवर्णं स्थापय। त्वं रात्रौ जातः, हे औषधि, सुन्दरः, कृष्णः च; एषः रात्रौ रंगः, कृच्छ्रं च ग्रेनेसहितं। कृष्णः, तव स्वकं रंगं प्रविष्टुं, श्वेततां त्यक्तुं, हे कृष्णौषधि, कृच्छ्रं च ग्रेनेसहितं नाशय। यः हड्ड्यां, यः मांसं, यः त्वचायां, यः ब्रह्मणः च चिह्नं, तं श्वेतदोषं नाशय। पहले गरुड़ः जातः; तं तस्य पित्तं जातं; तदनन्तरं, यः दैत्यः युद्धे पराजितः, वृक्षाणां रूपाणि निर्मितवान्। दैत्यः प्रथमं एषः कृच्छ्रं निर्मितवान्, एषः कृच्छ्रं नाशयति; त्वचां समरूपं करोति, कृच्छ्रं रहितं। तव माता समरूपा, तव पिता समरूपः; हे औषधि, त्वं समरूपः, अतः एषः समरूपः कुरु। कृष्णः, समरूपं करणीयः, पृथिव्यां उत्थितः; एषः पुनः रूपाणि पुनः स्थापितुं। यत्र अग्निः च जलं प्रविष्टं च दग्धं, यत्र धर्मस्य धारकाः प्रणामं कृतवन्तः, तत्र उच्चतमः उत्पत्तिः अस्ति; ज्ञानी तं तापं नाशयतु। त्वं ज्वाला वा दग्धः, त्वं च चिंगारः वा, त्वं राजा वरुणस्य पुत्रः—त्वं हृडु, हरितस्य देवः—आज्ञातः, तापं नाशय। शीतल तापं, तीव्रं दग्धं, अहं नमः करोमि। प्रतिदिनं, प्रतिदिनं, अथवा प्रतितृतीये दिने—तापं तस्मै नमः। हे देवाः, तं अस्त्रं दूरं प्रक्षिप, अस्ति न; यमस्य पत्थरं दूरं प्रक्षिप। उदारता अस्मिन मित्रं भूत्वा, इन्द्रः च भागः अस्मिन् मित्रं भूत्वा; सवित्रः, दिव्यदातृ, मित्रं भूत्वा। हे मारुतः, प्रकाशस्य पुत्राः, यथा त्वं गच्छतः, विस्तृतं रक्षणं ददताम्। कृपालुः भूत्वा, कृपां प्रदास्यताम्, अस्मिन् देहं कृपां प्रदास्यताम्; अस्मिन् बालानां आनन्दं ददातु। ते त्रयः सप्त, दूरदर्शिनः, वृद्धिहीनाः; तेषां जीवनशक्त्या, नाशकानां विघ्नानां पारं गच्छाम। कपिशं धारयित्वा, सर्वदिकं गच्छन्, विघ्नानां, नाशकानां, पुनः आगच्छन्ति। न बहवः स्थातुं शक्नुवन्ति, न च बालाः सहनं करिष्यन्ति; पातालम् इव बिखुरितं, नाशकाः पुनः आगच्छन्ति। गच्छ, पादं गच्छ, अपहृत्य, गृहाणि पूरय; इन्द्रः च प्रथम-विजेता, नगरवासीः आगच्छन्तु। देवः अग्निः प्रगत्य, दैत्यं च दुष्कृत्यम्, दग्ध्वा, द्विभाषिणः, जादूगरः च, दग्ध्वा। दग्ध्वा, दग्ध्वा, सर्वे जादूगरः कर्णिकाः।