सिंहस्य रूपेण सर्वान् जनान् भक्षय; व्याघ्रस्य रूपेण शत्रून् अपाकुरु। एकमेव वृषभः, इन्द्रस्य मित्रः, दीर्घायुः भव; शत्रवः वशं गच्छन्तु, अन्नं समागच्छतु। आग्नेः प्रथमस्य, प्राज्ञस्य, पाञ्चजन्यस्य, यं बहुधा प्रज्वलयन्ति, तं गृहं गृहम् प्रवेशयन्तः वयं अन्विष्यामः; सः पापात् अस्मान् विमुञ्चतु। यथा त्वं, जातवेदः, हविः वहसि, यथा यज्ञं बुद्ध्या समर्पयसि, तथा देवात् शुभं सौम्यं वरोदय; सः पापात् अस्मान् विमुञ्चतु। यं श्रेष्ठेन हविषा उपयन्ति, यं बहुधा कर्मणा आह्वयन्ति, यः रक्षसां नाशकः, यज्ञवर्धकः, घृताहुतः, तं वयं आह्वयामः; सः पापात् अस्मान् विमुञ्चतु। जातवेदसं, सुवर्णं, सर्वव्यापिनं वैश्वानरं, हविःवाहकं वयं आह्वयामः; सः पापात् अस्मान् विमुञ्चतु। यं ऋषयः बलं प्रज्वलयन्ति, येन महान्तः रक्षसां शक्तिं विजिग्युः, येन इन्द्रः पाणीन् अग्निना विजिग्ये; सः पापात् अस्मान् विमुञ्चतु। येन देवाः अमृतं प्राप्नुवन्, येन मधुराणि ओषधीनि निर्मितानि, येन देवाः सूर्यं प्राप्नुवन्; सः पापात् अस्मान् विमुञ्चतु। यस्य अधिपत्ये इदं दीप्तं, यत् जातं यत् अजायि, तं अग्निं स्तुतं, उपकाराय अन्विष्यामि; सः पापात् अस्मान् विमुञ्चतु। इन्द्रं, नित्यं विजयीं, वृत्रहन्तारम्, वयं पूजयामः; अस्माकं स्तुतयः तं प्राप्ताः। यः पूजार्थिनः आह्वानं गच्छति, शुभकर्मा, सः पापात् अस्मान् विमुञ्चतु। यः शक्तिमन्तः मध्ये बलवान्, दृढबाहुः, यः दानवानां बलं अपाकर्षत्, येन नद्यः विजिग्युः, येन गावः विजिग्युः; सः पापात् अस्मान् विमुञ्चतु। यः पुरुषेषु वृषभः, ज्योतिःवेदः, यस्य अश्मानः वीर्यं घोषयन्ति, यस्य यज्ञे सप्त ऋत्विजः रम्यतमाः; सः पापात् अस्मान् विमुञ्चतु। यस्य बलवन्तः, वृषभाः, अभिषेकिणः, यस्य ज्योतिःगायका भक्ताः, यस्य शुद्धः सोमः अभिषिक्तः, मन्त्रैः भूषितः; सः पापात् अस्मान् विमुञ्चतु। यस्य अनुग्रहम् सोमयाजिनः इच्छन्ति, यं युद्धे धनुष्मन्तं आह्वयन्ति, यस्य स्तुतिः विश्रान्तिः, यस्मिन् बलम् अस्ति; सः पापात् अस्मान् विमुञ्चतु। यः कर्मणां कर्तव्याय प्रथमः जातः, यस्य शक्ति आरम्भे ज्ञाता, येन उत्तोलितं वज्रं सर्पं अपातयत्; सः पापात् अस्मान् विमुञ्चतु। यः सैन्यानि युद्धे नेतारः, यः बलिनः दुर्बलान् संयोजयति, यं अहं उपकाराय स्तुत्वा आह्वयामि—इन्द्रः; सः पापात् अस्मान् विमुञ्चतु। वायोः, सवितुः च, कर्माणि वयं पूजयामः, यावत् तयोः शक्तिः विस्तारः, मार्गरक्षकौ, सर्वस्य रक्षकौ भूत्वा; तौ पापात् अस्मान् विमुञ्चताम्। येषां मितानि अन्तराणि लोकानाम् सीमाः, येन पृथिवी-द्यौः मध्ये प्रदेशः पूरितः, यस्य आगमनम् कश्चित् अतीतुम् न शक्नोति; तौ पापात् अस्मान् विमुञ्चताम्। तव आज्ञया, ओजस्विन्, जनाः स्थितिम् प्राप्नुवन्ति; यदा त्वं उदयति, अस्तं गच्छसि, ओ तेजस्विन्। वायुः सवितृ च लोकान् रक्षतः; तौ पापात् अस्मान् विमुञ्चताम्। वायुः सवितृ च सर्वं दुष्टं, रक्षांसि अपाकुरुतम्, मायिनः विनाशयताम्; संयुक्तौ बलम् ओजः च दत्तम्; तौ पापात् अस्मान् विमुञ्चताम्। सविता वायुः च धनं समृद्धिं मे दत्तम्, कौशलम् सौभाग्यम् शरीराय दत्तम्; सर्वं दुरितम् इतः अपाकुरुतम्; तौ पापात् अस्मान् विमुञ्चताम्। सविता वायुः च महता अनुग्रहः, महता साहाय्येन अस्मान् हर्षयन्तु; तयोः धारा अस्माकं प्रति प्रवाहयताम्; तौ पापात् अस्मान् विमुञ्चताम्। उभयोः देवयोः उत्तमाः अनुग्रहाः गृहे स्थापिता; अहं सवितारं वायुम् च स्तुत्वा आह्वयामि; तौ पापात् अस्मान् विमुञ्चताम्। द्यावापृथिव्यौ, महती, उदारौ, चेतनौ, अनन्तानि अन्तराणि विस्तारयन्ती, वयं पूजयामः; धनस्य दृढं आधारम् अभवताम्; पापात् अस्मान् विमुञ्चतम्। धनस्य दृढं आधारम् अभवताम्, दिव्ये, विस्तीर्णे, शुभे, विशाले; द्यावापृथिव्यौ, मम प्रति सौम्यभावे भवतम्; पापात् अस्मान् विमुञ्चतम्। अक्लान्ते, उत्तमोष्णे, विस्तीर्णे, गम्भीरे, मुनिभिः पूज्ये, वयं आह्वयामः; द्यावापृथिव्यौ, सौम्यभावे भवतम्; पापात् अस्मान् विमुञ्चतम्। अमृतं वहन्ते, हविः वहन्ते, प्रवाहं वहन्ते, मानवम् वहन्ते; द्यावापृथिव्यौ, सौम्यभावे भवतम्; पापात् अस्मान् विमुञ्चतम्। गावः वहन्ते, वनस्पतीन् वहन्ते, यस्मिन् सर्वे प्राणी निवसन्ति; द्यावापृथिव्यौ, सौम्यभावे भवतम्; पापात् अस्मान् विमुञ्चतम्। सोमेन तृप्ते, घृतैः तृप्ते, येन, अमृतं विना, किञ्चित् न शक्यते; द्यावापृथिव्यौ, सौम्यभावे भवतम्; पापात् अस्मान् विमुञ्चतम्। यद् एषः मानवः शोकं करोति, यत् मानवेन कृतम्, न देवैः, द्यावापृथिव्यौ, उपकाराय स्तुत्वा आह्वयामि; पापात् अस्मान् विमुञ्चतम्। मरुतः, वयं आह्वयामः; ते अस्मिन पक्षे वदन्तु, बलं विजयम् च दत्तु; यथा शीघ्राः अश्वाः साहाय्याय युक्ताः; तथा पापात् अस्मान् विमुञ्चन्तु। ये नित्यं अक्षयम् वितरन्ति, ये ओषधिषु रसः सिंचन्ति; मरुतः, पृष्णि मातरः, तान् पुरतः स्थापयामि; पापात् अस्मान् विमुञ्चन्तु। गवां क्षीरम्, ओषधीनां रसः, शीघ्राश्वानां वेगः, यं विवेकिनः प्रेरयन्ति; मरुतः अस्मान् अनुगृह्णन्तु; पापात् अस्मान् विमुञ्चन्तु। जलानि समुद्रात् दिवम् वहन्ति, दिवः पृथिव्यां स्रक्ष्यन्ति; मरुतः ये जलैः अधिपत्यं कुर्वन्ति; पापात् अस्मान् विमुञ्चन्तु। सोमेन तृप्ताः, घृतैः तृप्ताः, पक्षिणः तैलैः संयोजयन्ति; मरुतः ये जलैः अधिपत्यं कुर्वन्ति, वर्षं कुर्वन्ति; पापात् अस्मान् विमुञ्चन्तु। यदि एतद् अभवत्, हे मरुतः, तव वातेन, वा देवैः, वा दिव्या विधिना, धनदाः तस्य प्रायश्चित्तस्य अधिपत्यं कुर्वन्ति; पापात् अस्मान् विमुञ्चन्तु। उग्रमुखाः, कीर्तिमन्तः, महान्तः, मरुत्-गणः, युद्धे बलिनः, भीमाः; मरुतः, उपकाराय स्तुत्वा आह्वयामि; पापात् अस्मान् विमुञ्चन्तु। भवः शर्वः च, वयं पूजयामः; यत् तव अस्ति, यत् इदं प्रदेशे दीप्तम्, तद् जानध्वम्; द्विपद् चतुष्पद् सर्वस्य अधिपत्यौ; पापात् अस्मान् विमुञ्चतम्। यत् समीपम्, यत् दूरम्, सर्वम् जानथः, धनुष्मन्तौ; द्विपद् चतुष्पद् सर्वस्य अधिपत्यौ; पापात् अस्मान् विमुञ्चतम्। सहस्राक्षौ, वृत्रहन्तारौ, दूरात् अपि स्तुत्वा आह्वयामि; द्विपद् चतुष्पद् सर्वस्य अधिपत्यौ; पापात् अस्मान् विमुञ्चतम्। यावत् यौ समं गच्छथः, जनमध्ये, शासनम् विस्तारयथः; द्विपद् चतुष्पद् सर्वस्य अधिपत्यौ; पापात् अस्मान् विमुञ्चतम्। एवं, ऋषयः, देवाः, लोकाः, सर्वे, पापात् विमुक्त्यै, उपकाराय, स्तुत्वा, आह्वयन्ति; तेषां अनुग्रहः, शक्तिः, सौम्यता च, सर्वस्य हिताय, सर्वदा प्रार्थ्यते।