असुरः पितरः, जलानां वर्षणकर्ता, वारुणेन सह सलिलानि प्रवर्तयति। तदा गभीरस्रोतांसि श्वासान् वहन्ति, वरुणः चापि सलिलैः सह प्रवाहान् विमुञ्चति। शुष्कभूमौ मण्डूकाः कूजन्ति, तेषां स्वरेण वृष्टये प्रार्थनां कुर्वन्ति। संवत्सरपर्यन्तं ब्राह्मणाः व्रतानि पालयन्तः मौनिनः स्थिताः आसन्, किन्तु वर्षागमनेन उत्साहिताः मण्डूकाः पुनः स्वरेण प्रकटन्ते। हे मण्डूक, वद, वृष्टिं आह्वय, हे तादुरी, सरसि मध्ये चत्वारि पादानि प्रसार्य तिष्ठ। खण्वखा, खैमखा, मध्ये तादुरी, पितरः वृष्टिं कामयन्तु, मरुतां प्रियं वाञ्छन्तु। महाकुंभं सिञ्चतु, वातः विद्युत्सा सह वहतु, नानाविधैः हविः समर्प्यताम्, ओषधयः जलदायिनीः सन्तु। एवं वर्षेण पृथिवी उल्लसिताभवत्। तत्र ईश्वरः वरुणः, सर्वस्य द्रष्टा, समीपवद् पश्यन् सर्वं वेत्ति। यः मन्यते गूढः इति, स यत्र यत्र गतः, सर्वे देवाः तं जानन्ति। यः स्थाति, यः चलति, यः मिथ्याचारं करोति, यः स्वगृहं गच्छति, यः विदेशं याति, यदा द्वौ सह उपविश्य मन्त्रयन्ति, तदा तृतीयः राजा वरुणः सर्वं जानाति। एषा पृथिवी वरुणस्य, सा दूरस्थं व्योम अपि तस्यैव। समुद्राः तस्य गर्भाः, लघुष्वापि सरःषु यः च्छन्नः सः अपि तस्मिन् एव। यः दिवं अतिक्रम्य गच्छति, सः अपि वरुणात् न पलायते; तस्य सहस्राक्षिणः गुप्तचरणाः सर्वां पृथिवीं पश्यन्ति। राजा वरुणः स्वर्गभूम्योः मध्ये यत् अस्ति, तद् अपि, बहिः अपि, सर्वं पश्यति; सः जनानां निमेषान् अपि गणयति, यथा जुआरी स्वकानि अक्षाणि गणयति। हे वरुण, तव पाशाः सप्त सप्त त्रिधा संस्थिताः, भीमरूपाः, सर्वे मिथ्यावादिनं छिन्धन्तु, सत्यवदिन् मुक्तो भवतु। शतपाशैः, हे वरुण, एनं बध्नहि; मिथ्यावादी, कृतघ्नः, त्वत्तः न मुच्येत। सः दीनः उदरं शून्यं कृत्वा शून्यपुट इव तिष्ठतु। यः अस्माकं, यः अन्येषां, यः प्रेष्यः, यः निष्कास्यः, यः दिव्यः, यः मानुषः, हे वरुण, सर्वान् तव पाशैः बध्नामि, एषं, तं, तस्य पुत्रं च; सर्वान् तव समीपे समर्पयामि। तत्र वयं ओषधिं, सर्वभेषजानां अधिपतिं, मुक्तये गृह्णीमहि। सहस्रशक्तिमतीं ताम् ओषधिं सर्वोपचाराय उपयुञ्ज्महे। सत्येन विजयी, शपथवती, धैर्ययुक्ता, पुनः पुनः प्रत्यागताः, सर्वाः संगता ओषधयः अस्मान् पालयन्तु, पारीणि कृत्वा तारयन्तु। या स्त्री शापेन शप्तवती, या हानिं, उन्मादं च जनयति, या रसं चोरयितुम् उत्पन्ना, सा स्वसुतान् खादतु।