श्रूयताम्, भगवन्तः, सनातनधर्मस्य पावनेषु मन्त्रेषु यथोक्तम् एवमेकं दिव्यं चरित्रं प्रवक्ष्यामि। आदौ हि अग्नेः तापसा अजायत अजातः, स च जन्मप्रभवे स्वजनकं पश्यन् स्थितवान्। तेन सह देवाः आदौ देवत्वं प्राप्नुवन्, तेनैव शुद्धाः बलवन्तः अभवन्। तस्मात्, अग्निना सहोत्तमं स्वर्गं प्रति प्रस्थितुम्, नेतॄन् हस्तयोः वहन्तः, दिवः शिखरं स्पृशन्तः, देवैः सह गच्छन्तु। पृथिव्याः उपरि मध्यं स्थानम् आरोहाम, तस्मात् मध्यात् स्वर्गं समारुह्य, तत्र दिवः शिखरात् तेजस्विनं लोकं प्राप्तवान्। ये स्वर्गस्य कामिनः, ते न प्रतिपश्यन्ति; ते द्वौ लोकौ आरोहन्ति; ये यज्ञं विश्वधारिणं विततान, ते धीराः आरोहन्ति। अग्ने, त्वं देवेषु प्रथमः, देवमानवानां च नेत्रम् असि; ये त्वां यजन्ति, भृगुभिः सह, ते स्वर्गं यान्तु, यजमानाः च समृद्धिं प्राप्नुवन्तु। अजातं पयसा, घृतेन च, दिव्यम्, महापक्षिणम्, पूर्णं पयः, अहम् अश्नुत; तेन वयं धर्मिणां लोकम् प्राप्स्यामः, परं स्वर्गं समारुह्य। पञ्चविधं तण्डुलं पञ्चभिः अङ्गुलिभिः, चमसैः च उद्दधातु; अजातस्य शिरः पूर्वदिशि स्थापयतु, दक्षिणं पार्श्वम् दक्षिणदिशि स्थापयतु। अजातस्य भस्म पश्चिमदिशि स्थापयतु, वामं पार्श्वम् उत्तरदिशि स्थापयतु; पृष्ठं ऊर्ध्वदिशि स्थापयतु, अधिष्ठानं स्थिरे स्थापयतु, मध्ये च अन्तरिक्षे स्थापयतु। पक्वम् अजातम् घृतैः सिञ्चतु, चर्मणा आच्छादयतु, सर्वाङ्गसम्पूर्णं सर्वरूपं च; सः परं स्वर्गं समुत्तिष्ठतु, सर्वदिशासु पादैः तिष्ठतु। ततः दिशः उत्प्रत्यन्तु, मेघवतः वाताः प्रस्थितुम् आरभन्ताम्; बलवन्तः, निनदन्तः, मेघसम्भूताः आपः पृथिवीं तर्पयन्तु। बलिनः, दानवन्तः, अनुग्रहम् पश्यन्तु; आपां रसानि ओषधीभिः संयोज्यन्तु; वर्षधाराः पृथिवीं महतीं कुर्वन्तु, नानारूपाः ओषधयः जायन्ताम्। हे गायक, दिवं अनुग्रहेण पश्य; शीघ्रगामिन्यः आपः पृथक् उत्क्रमन्तु; वर्षधाराः पृथिवीं पूरयन्तु, नानारूपाः ओषधयः जायन्ताम्। मरुतां गणाः स्वस्वरेण वर्षनिनदेन गायन्तु; वर्षधाराः पृथिवीं सिञ्चन्तु। हे मरुतः, समुद्रात् आपः उद्धृत्य, महावीर्यः सूर्यः दिवं समारुह्यतु; आपः, वृषभस्य निनदेन प्रेरिताः, पृथिवीं तर्पयन्तु। गर्जतु, मेघः, समुद्रं च पृथिवीं च कम्पयतु; तव कृतं वर्षम्, कृशाय स्थूलाय च, यथाकालं सम्प्राप्तु। दानवन्तः, कूपाः, गम्भीरस्रोतांसि सर्वान् रक्षन्तु; मेघाः, मरुतां प्रेरिताः, पृथिवीं सिञ्चन्तु। आशा प्रकाशयतु; वाताः सर्वतः वन्तु; मेघाः, मरुतां प्रेरिताः, पृथिव्यां संयुज्यन्तु। आपः, विद्युत्, मेघाः, वर्षं च सर्वान् रक्षन्तु; दानवन्तः, कूपाः, गम्भीरस्रोतांसि च; मेघाः, मरुतां प्रेरिताः, पृथिवीं पूरयन्तु। अग्निः, यः आपः संयुज्य, ओषधीनां स्वामी, जातवेदाः अस्मभ्यं दिवः वर्षम्, प्राणम्, अमृतं च सन्ततिषु ददातु। प्रजापतिः, समुद्रात् आपः सञ्चालयन्, सागरं च चलयति; वृषभस्य बीजं प्रथयतु; वर्षणः तेन वर्षयतु। असुरः, अस्माकं पिता, आपः सिञ्चति; गम्भीरस्रोतांसि श्वसन्तु; वरुणः च आपः च स्रोतांसि मुक्त्वा, शुष्के स्थले बकाः वदन्तु। संवत्सरं ब्राह्मणाः व्रतानि चरन्तः मौनिनः स्थितवन्तः; वर्षेण उत्साहिताः बकाः वदन्ति। हे बक, वद; हे तादुरी, वर्षं आह्वय; सरसि मध्ये प्लव, चत्वारः पादाः प्रसारय। खण्वखा, खैमखा, मध्ये तादुरी; वर्षं आह्वय, हे पितरः, मरुतां प्रीतिं कामयध्वम्। महाकुम्भं सिञ्चतु, वातः विद्युत्सा सह वन्तु; नानाविधं हविर्दत्तु; ओषधयः आपां सन्तोषेण हृष्यन्तु। यो महद् निरीक्षकः, स समीपवद् पश्यति; यः यत्रापि छन्नः इति मन्यते, सर्वे देवाः तं जानन्ति। यः तिष्ठति, गच्छति, छादयति, स्वगृहं याति, विदेशं वा; यदा द्वौ सह उपविश्य मन्त्रयन्ति, तदा तृतीयः राजा वरुणः जानाति। एषा पृथिवी वरुणस्य, सा च दूरतः व्याप्ता द्यौः; समुद्राः वरुणस्य गर्भाः, अल्पस्रोतसि स्थितः अपि तस्यैव अन्तर्गतः। दिवं क्रमेण अतिक्रान्तः अपि वरुणात् न मोक्तुम् शक्नोति; तस्य सहस्राक्षिणः गुप्तचरा सर्वां पृथिवीं पश्यन्ति। राजा वरुणः यत् किञ्चिद् दिवि पृथिव्यां च, तद् अपि पश्यति; जनानां निमेषगणनां द्यूतक्रीडावद् गणयति। हे वरुण, तव पाशाः सप्त सप्त, त्रिधा संस्थिताः, तीक्ष्णाः—सर्वे मिथ्यावादिनं छिन्ध्युः; सत्यम् वदन्तं मुक्त्वा। शतपाशैः, हे वरुण, एनं बध; मिथ्यावादी, दुष्कृत्, त्वत्तः न पलायेत; स दीनः उदरशून्यः इव स्थातु। यः अस्माकं, हे वरुण, अथवा अन्येषां; यः प्रेषणीयः, अथवा स्थापनीयः; यः दिव्यः, अथवा मानवः—सर्वान् पाशैः बद्ध्वा, एनं, अमुम्, अस्य पुत्रं च तुभ्यं समर्पयामि। आयुष्मन्तं, औषधीनां अधिपतिं, वयं मोक्षाय गृह्णीमः। सहस्रशक्तिके औषधे, सर्वोपचारार्थं त्वां उपदधामि। सत्येन जयन्त्यः, प्रतिज्ञाधारिण्यः, धैर्ययुक्ताः, पुनः पुनः प्रत्यागच्छन्त्यः—सर्वाः औषधयः एकत्र आहूय, अस्मान् तारितुम् प्रयच्छन्तु। या शापेन शप्तवती, या हानिं, उन्मादं च कृतवती, या रसं चोरयितुम् उत्पन्ना, सा स्वसुतम् खादतु। ये मायां काचां कृत्वा, नीलरक्तवर्णां वा, कच्चिद् मांसमय्यां वा, तया मायया मायाविनं नाशय। दुःस्वप्नानि, अमंगलानि, रक्षांसि, विनाशं, सर्वाणि पापनामानि च वचांसि—तानि अस्मद् दूरं कुर्याम। क्षुत्, तृष्णा, अपत्याभावः, पशूनां चाभावः—हे अपामार्ग, त्वया एतानि सर्वाणि अपोहाम। एवं, भगवन्तः, मन्त्रेषु यथोक्तं दिव्यं चरित्रं, ऋषयः, देवाः, औषधयः, वर्षं च, धर्मं च, सत्यम् असत्यं च, सर्वं एकत्र समावेश्य, पावनाय, मोक्षाय च प्रवृत्तम्।