यः गन्धर्वः वरुणाय मृताय औषधिं उत्खातवान्, तस्य औषधिं वयं त्वदर्थं उत्ख्नामः, या हर्षं जनयति बन्धनानि च विमोचयति। ततः सूर्यः उत्तिष्ठतु, मम वाणी उत्तिष्ठतु, प्रजापतिः वृषभः तेजसा बलिना च उत्तिष्ठतु। यथा त्वं मूलात् न दग्धा, न ज्वलिता, तथा एषा औषधिः त्वां अधिकं बलवन्तं करोतु। औषधीनां वीर्यं, वृषभाणां बलं—इन्द्रः, तद् पुरुषस्य, यः आत्मनं संयमति, तत्र स्थापयतु। आपः, वृक्षाणां रसः, सोमस्य भ्राता, अश्वस्य वीर्यं—एषा औषधिः तद् सर्वं धारयति। अद्य, अग्ने, अद्य, सवितर्, अद्य, सरस्वत्य्, अद्य, ब्रह्मणस्पते—बाणस्य तन्तुमिव बन्धनं प्रसारयन्तु। अहं ते बन्धनं मुञ्चामि, यथा धनुषः तन्तुं मुञ्चन्ति, यथा रक्तमृगः सदा अनिशम् निर्लज्जः प्रसरति। अश्वस्य, खरस्य, अजस्य, मेषस्य, वृषभस्य च बलं—तत् सर्वं यः आत्मनं संयमति, तस्मिन् स्थापयतु। सहस्रशृङ्गः वृषभः, यः समुद्रात् उत्पन्नः, तेन महात्मना वयं सर्वान् जनान् निद्रायाम् स्थापयामः। वायुः पृथिव्यां न वहति, न कश्चन दृष्ट्वा पारं गच्छति; इन्द्रस्य मित्रः, सर्वाः स्त्रियः निद्रायाम् स्थापयतु। या स्त्रियः भूमौ शयाना, या शय्यायाम्, या अपनीयाः, या शुभगन्धाः—सर्वाः निद्रायाम् स्थापयामः। चलनं, अचलनं, दृष्टिग्रहः, श्वासग्रहः, सर्वाङ्गग्रहः—सर्वाः रात्रिः अतिक्रामामि, हे तमोऽतिगुरु। यः उपविशति, यः गच्छति, यः स्थित्वा पश्यति—तेषां नेत्राणि वयं पिधामः, यथा गृहं पिधीयते। माता निद्रायाम् स्थापयतु, पिता निद्रायाम्, श्वानः, गृहस्वामी, तस्य बान्धवाः, सर्वे जनाः च निद्रायाम् स्थापयन्तु। हे निद्रे, तव निद्रादायिनी शक्त्या सर्वान् जनान् निद्रायाम् स्थापय; अन्यान् सूर्याय निद्रायाम् स्थापय, केवलं अहम् इन्द्रवत् जागरूकः, अनहतः, अनिशम् स्थास्यामि। ब्राह्मणः प्रथमं जातः, दशशीर्षः दशवदनः; सः प्रथमं सोमं अपिबत्, निरसः विषं निर्मितवान्। यावत् स्वर्गभूमी व्याप्यते, सप्तनदीः यावत् प्रवहन्ति—तत्र अहं विषनाशिनीं वाणीं प्रवदामि। गरुत्मान् श्येनः प्रथमं विषं अपहरत्; विषं न मुखं न अङ्गं न पितरं प्राप्तम्। यः पञ्चाङ्गुल्या उपविष्टः, धनुषः विकृतः, तस्य काष्ठात् विषं अहं निष्क्रान्तवान्। काष्ठात्, नलात्, पत्रात्, अस्थ्नः, शृङ्गात्, पिण्डात् च विषं निष्क्रान्तवान्। बाणः निरसः, शल्यः निरसः, तव विषं निरसः; निरसवृक्षस्य धनुः अपि निरसः। ये शरं सन्दधे, ये ताडितवन्तः, ये उपविष्टः, ये विमुक्तवन्तः—ते सर्वे निर्बलाः; निर्बलः विषपर्वतः अपि निर्बलः कृतः। निर्बलाः उत्खातारः, निर्बला औषधिः, निर्बलः पर्वतः, निर्बलः गिरिः, यत्र विषं उत्पन्नम्। वराणवृक्षे स्थितं जलधारिण्या औषध्या विषं निगृह्णामि; तत्र अमृतं सिक्तम्, तेन विषं निगृह्णामि। पूर्वं विषं निरसः, उत्तरं विषं निरसः; दक्षिणं विषं पयसा शमितम्। पयसं निर्मातु, तिर्यक् पिबतु, उष्णं, बहुलं; क्षुधा हि तव हानि कृतवती, खाद, अहनि न भविष्यसि। मद्ये तव मदं शरमिव पतयामः, व्यग्रं तव मन्त्रैः निगृह्णामः। मन्त्रैः तव निगृह्णामः, यथा ग्रामं संयच्छन्ति; वृक्षवत् स्थिरः भव, न भविष्यसि अहानि। शुद्धैः, दूरैः, निर्मलैः तव परितः रक्षां कृतवन्तः; औषधि, त्वं विखण्डिता, स्थिरा, न भविष्यसि अहानि। पूर्वाः औषधयः याः कर्माणि कृतवन्तः, न ते अस्माकं वीरान् हानि कृत्वन्तु; तद् अस्माकं पुरतः स्थापयतु। सत्त्वं जीवेषु क्षीरं स्थापयति; सः जीवेषु स्वामी अभवत्। मृत्युर्वै तस्य राज्याभिषेकं चरति; राजा तद् अनुमोदयतु। त्वं गच्छ, न शिथिलः भव, प्रचण्डः, प्रज्ञः भव, शत्रुं हन्याः; मित्रवृद्धः स्थिरः भव, देवाः तव पक्षे उक्तवन्तः। सर्वे जीवाः, स्थिरस्य, दीप्तिमन्तः, तेजसा युक्ताः, तस्य चतुर्दिशं भूषितवन्तः; सः महाअसुरस्य महन्नाम, अमृतः, अनेकवर्णः, स्थिरः स्थितः। व्याघ्रवत् व्याघ्रेषु चर, महादिशाः पारि गच्छ; सर्वाः वार्यः, दिव्याः, क्षीरयुक्ताः, त्वां इच्छन्तु। दिव्याः वार्यः, क्षीरयुक्ताः, याः अन्तरिक्षे वा भूमौ वा—तासां तेजसा त्वां सिञ्चामि। तेजसा, दिव्यवार्यैः, क्षीरयुक्तैः त्वां सिञ्चामि; मित्रवृद्धः यथा, सविता त्वां तथा करोतु। एतेन, व्याघ्रं आलिङ्ग्य, सिंहं महाशुभाय प्रेरयन्ति; समुद्रवत् स्थिरः स्थितः, वृष्णिः वार्येषु शुद्धः। आगच्छ जीवन्, सुरक्षितः, पर्वतस्य अक्षरमुखं प्रति; सर्वदेवदत्तं आवरणं जीवाय। त्वं नरस्य रक्षकः, गोः रक्षकः, अश्वस्य तथा निर्बलस्य रक्षकः। त्वं रक्षकः, मन्त्रः, तैलं, अमृतं जानासि, जीवस्य भोजनं, हरितं औषधि अस्ति।