इह एकस्मिन दिव्ये प्रसङ्गे, उपासकः प्रार्थयति—यथा स्वर्गभूमी पृथिवी च तस्य समीपात् पृथक् स्याताम्, यथा मार्गाः सर्वदिशं यान्ति। स पापं, क्षयरोगं, अल्पायुषं च दूरं करोतु। तदा तवष्टा कन्यां पतिं प्रति संयोजयति; एवं सर्वं जगत् प्रवर्तते। स पुनः पापं, क्षयरोगं, अल्पायुषं च दूरं करोतु। अग्निः प्राणान् एकत्र धारयति, चन्द्रः प्राणेन संयुज्यते; पापं, क्षयरोगं, अल्पायुषं च दूरं करोतु। देवाः प्राणेन सर्वव्यापिनीं तेजोमयीं सूर्यशक्तिं प्रवर्तयन्ति; पापं, क्षयरोगं, अल्पायुषं च दूरं करोतु। प्राणेन जीवन्, जीवनदातृणां मध्ये, जीव—मृत्युः मा भव; पापं, क्षयरोगं, अल्पायुषं च दूरं करोतु। प्राणेन जीवन्, जीवतः मध्ये, प्राणे स्थातुम् इच्छ—मृत्युः मा भव; पापं, क्षयरोगं, अल्पायुषं च दूरं करोतु। ओषधीनां रसेन, दीर्घायुष्या, पूर्णायुष्या च; पापं, क्षयरोगं, अल्पायुषं च दूरं करोतु। पर्जन्यस्य वर्षायाम् अमृतत्वेन स्थातुम् इच्छ; पापं, क्षयरोगं, अल्पायुषं च दूरं करोतु। आदौ ब्रह्मा प्रथमः जातः, सर्वस्य पूर्वं। तस्मात् तेजस्वी, दीप्तमन्त्रः प्रसारितः। तस्य गम्भीराः अधिष्ठानानि अस्य जगतो आदर्शाः, सत्-असत् च गर्भः। एष पूर्वजः क्षेत्रम् आदौ स्थापितम्, प्रथमजाय विश्वेषु। तस्माद्, तेजस्वी, आमन्त्रणशीलं, महिमानं च उष्णता प्रथमजाय प्रसारयन्तु। यो जातः, विद्वान्, अस्य बन्धुः, स देवतानां सर्वाणि जन्मानि विवेचयति। ब्रह्मा ब्रह्माणं मध्ये, अधः, उपरि च उत्तोलयति, स्वधर्मे स्थित्वा। स वेद, पृथिव्याः सत्यम् अधिष्ठाय स्थितः। महात्मा पृथिवीं दिवं च स्थिरं कृतवान्। महात्मा जातः दिवं, भूमिं, अन्तरिक्षं च स्थिरं कृतवान्। जन्मनः गम्भीरात् अधिष्ठानात् बृहस्पतिः, देवतानां स्वामी, अधिपः। स दिवस्य तेजः उत्पादितवान्, प्रेरिताः तेजसि निवासयति। तस्य कवित्वशक्तिरेव एतत् महान् प्राचीनदेवस्थानं आघातयति। स बहुभिः सह जातः, पूर्वार्धौ विभक्तौ। यो अथर्वाणं पितरं, दिव्यं बन्धुम्, बृहस्पतिं च श्रद्धया उपगच्छति; स सर्वस्य कर्ता, यथायथं, विद्वान् देवः, अघ्नः, आत्मनिर्भरः। यो आत्मनं शक्तिं च ददाति, यस्य आज्ञां सर्वे उपासते, यस्य निर्देशनं देवाः अनुसरन्ति; यो द्विपद्-चतुष्पद् जीवेषु अधिपत्यं करोति—कस्मै देवाय हविर्ददेम? यो एकः, जीवन्, निमीलन्, जगतो महराजा अभवत्; यस्य छायायाम् अमृतं, यस्य छायायाम् मृत्यु:—कस्मै देवाय हविर्ददेम? यं द्वौ रुदन्तौ, कम्पमानौ, अधः आह्वयताम्, यं स्वर्गभूमी भयेन आह्वयताम्; यस्य मार्गः तेजस्वी अन्तरिक्षः—कस्मै देवाय हविर्ददेम? यस्य विशालौ स्वर्गभूमी, यस्य विस्तीर्णम् अन्तरिक्षम्, यस्य महिमा सूर्यः प्रसारयति—कस्मै देवाय हविर्ददेम? यस्य महिमा हिमालयः, यस्य महिमा समुद्रः घोषयति; यस्य बाहू दिशाः—कस्मै देवाय हविर्ददेम? आपः, आद्याः, सर्वं गर्भवत् वहन्ति, अमृताः, सत्यम् जानन्त्यः; यस्मिन् दिव्यः देवतासु स्थापितः—कस्मै देवाय हविर्ददेम? हिरण्यमयः गर्भः आदौ उदतिष्ठत्, एकाधिपः जीवेषु जातः; स पृथिवीं दिवं च धारयति—कस्मै देवाय हविर्ददेम? आपः, आदौ, वत्सं, गर्भं च वहन्ति, एकत्र संयुज्यन्ते; तस्य जन्मनः समये हिरण्यमयी आच्छादना आसीत्—कस्मै देवाय हविर्ददेम? त्रयो जाताः—व्याघ्रः, मानवः, वृकः; शीघ्रं नद्यः प्रवहन्ति, शीघ्रं वनदेवः, शीघ्रं शत्रवः दूरं गच्छन्तु। वृकः दूरमार्गे गच्छतु, चौरः उच्चमार्गे गच्छतु; दत्तं रज्जु दूरं गच्छतु, दुष्कृत् दूरं गच्छतु। हे व्याघ्र, तव चक्षुः, तव मुखं, सर्वे विंशति नखाः वशे स्थापयामि। प्रथमं व्याघ्रं वशे स्थापयामि, ततः चौरं, ततः सर्पं, ततः राक्षसं, ततः वृकं। यः अद्य चौरः आगच्छति, स निपातितः स्यात्, दूरं गच्छतु; इन्द्रः तं वज्रेण विनाशयतु, पतितमार्गे। पशोः शिरः, दन्ताः भग्नाः, पृष्ठं विदारितम्; गोहः गुप्तः स्यात्, मृगः नीचः स्यात्। यद् निग्रहः स निग्रहः न, यद् अनिग्रहः स निग्रहः; इन्द्रात् जातः, सोमात् जातः, अहम् अथर्वणस्य व्याघ्रनिग्रहरूपं मन्त्रं। सा ओषधिः यां गन्धर्वः वरुणाय मृत्यवे उदखात्; तां ओषधिं तव निमित्तं उदखामः, या हर्षदायिनी, बन्धमोचिनी। उत्थाय, उत्थाय, हे सूर्य, उत्थाय, मम वाणी; प्रजापतिः वृषः, वीर्येण, बलिना उत्थायतु। यथा मूलात् त्वं दग्धा न, तथा एषा ओषधिः तव बलं वर्धयतु। ओषधीनां वीर्यं, वृषभाणां बलम्—इन्द्रः, तद् पुरुषवीर्यं यत्र आत्मनिग्रही स्थापयतु। आपां रसः, आद्यः, वृक्षाणां च; त्वं सोमस्य भ्राता, त्वं अश्वस्य वीर्यं। अद्य, हे अग्ने, हे सवितः, हे दिव्ये सरस्वति, हे ब्रह्मणस्पते—पाशं धनुःज्यायाः इव प्रसारय। तव पाशं धनुःज्यायाः इव मोचयामि, मृगः इव निर्भारः सदा निर्लज्जः। अश्वस्य, खरस्य, अजस्य, मेषस्य, वृषस्य च बलम्—तद् सर्वं वीर्यं यत्र आत्मनिग्रही स्थापयतु। सहस्रशृङ्गः वृषभः समुद्रात् उदतिष्ठत्; तेन महात्मना सर्वान् जनान् निद्रायाम् स्थापयामः। वायुः पृथिव्यां न वाति, न च कश्चित् परं पश्यति; इन्द्रस्य मित्रः, सर्वा नार्यः निद्रायाम् स्थापयतु, यथा स विचरति। एवं ऋषयः, देवाः, ओषधयः, तेजः, प्राणः, ब्रह्मा, बृहस्पतिः, इन्द्रः, अग्निः, सोमः, सर्वे जगदाधाराः, जीवस्य रक्षायै, पापक्षयाय, दीर्घायुषसिद्धये, धर्मस्य स्थापनाय, सर्वं जगत् यथाक्रमं प्रवर्तयन्ति।