अश्विनौ दिव्यौ, इन्द्रेण सह एकेन रथेन यत्र यात्रा क्रियते, तत्र तौ विचरतः। वायुनि सह निवसतः, आदित्यैः ऋभुभिः च सह सन्निधायमानौ, विष्णोः पदेषु स्थितौ—यत्र यत्र तौ सन्ति, तत्र तौ सर्वत्र उपस्थितौ दृश्येते। अद्य अहं अश्विनौ बलाय यद् आह्वयामि, युद्धेषु तुर्वणस्य साहाय्याय यद् याचामि—तस्य उत्तमं सहायं अश्विनोः अस्माकं भवतु। इदानीं, अश्विनौ, एते अर्घ्याः युष्माकं कृते समर्पिताः; सोमाः तुर्वशस्य कृते पीडिताः, तान् कन्वेषु युष्माभिः उपभुज्यन्ते। नासत्यौ, यद् औषधं समीपं वा दूरं वा अस्ति, तेन जागरूकतया गोष्ठे आनन्दाय वत्सस्य रक्षणं दत्तं भवतु। मया देवी सह अश्विनोः कृते दिव्यं वाक् समुच्चारितम्; सा देवी चिन्तनं च दानं च मर्त्येषु व्याप्यति। जाग्रतं, अश्विनौ, उषः जाग्रतं, दिव्ये जाग्रतं; यज्ञसाकिन्यः जाग्रतं, महत् तेजः उत्साहाय। यदा उषः स्वेन प्रकाशेन प्रस्थितवती, सूर्येण सह स्फुरति; तदा अश्विनोः रथः, पन्थाः, मनुष्यसमवायं प्रति प्रस्थितः। यदा सोमपेयाः गावः इव दुग्धं दत्ताः, वा यदा स्तोत्राणि अनुसरन्ति, तदा अश्विनौ, भक्ताः आगच्छन्ति। तेजः, कीर्तिः, वीर्यं, आश्रयः, कौशलं, ज्ञानं—एतेषां लाभाय। यदा अश्विनौ पितुः गर्भे चिन्तया वा, सौम्यैः स्तोत्रैः वा उपविशन्ति। अद्य वयं अश्विनोः रथं आह्वयामः—विशालं शीघ्रं च, गोमिलनस्थानं, यः सूर्यां वहति, दीप्तां दीर्घायुषीं, दानपरां, देवेषु सर्वाधिकं उदारां च। अश्विनौ दिव्यौ दिवः पुत्रौ, तेजः धारयतः, शक्तिभिः तस्मिन् रमन्ते। युष्माकं रूपाणि शीघ्रगैः अश्विनैः संयुज्यन्ते, रथं वहन्ति, निधीन् वहन्ति। कः अद्य अश्विनौ यज्ञाय युक्तं हविः दास्यति, वा सोमपेयस्य सुखाय गीतैः? कः प्राचीनसत्याय, श्रद्धया, युष्मान् सम्मानयति, यथा स्तूयन्ते? स्वर्णरथेन, बहुरूपेण, नासत्यौ, यज्ञं प्रति आगच्छताम्। मधुरं सोमं पिबताम्, यज्ञकर्ता निधिं प्राप्नोतु। दिवि पृथिव्यां च सुविस्तृतस्वर्णरथेन आगच्छताम्; अन्ये न युष्मान् निरुद्ध्यन्तु, दिव्यौ, यदा प्राचीनं केन्द्रं युष्माकं समर्प्यते। आश्चर्यौ, अश्विनौ, अस्माकं कृते उभयलोकेषु बहुवीर्यं धनं दत्तं। यदा स्तुतिर्गीयते, अश्विनौ, तदा जनाः समवेत्य, युष्माकं अनुग्रहं इच्छन्ति। यत्र युष्माकं चिन्तनानि संयुतानि, तत्र शुभं सौभाग्यं च अस्माकं आगच्छतु। भक्तं समृद्धं कुरुतं, अश्विनौ; इच्छितं वाञ्छितं युष्माकं कृपया सिध्यति। औषधयः, दिवं, आपः अस्माकं कृते मधुराः सन्तु; वायुः अस्माकं कृते मधुरः स्यात्। क्षेत्रस्य अधिपः अस्माकं कृते मधुरः स्यात्; अस्माकं मार्गः अन्वघः, निर्भयः स्यात्। एष युष्माकं कर्म, अश्विनौ, दिवः वृषभः, पृथिव्याः च दिवः च क्षेत्राणां। सहस्रं स्तौमि, गोप्राप्तये यत्नवन्तः; समवेत्य पिबतं, सर्वं वैरं विजित्य। एवं अश्विनौ दिव्यौ, भक्तानां यज्ञेषु, सोमपेयेषु, स्तुतिषु, सर्वत्र अनुग्रहं ददातः, रक्षां च, सौम्यं च, निधिं च, तेजः च, वीर्यं च, ज्ञानं च, सुखं च वितरन्तौ, सर्वेषां प्रियं सौम्यं च यशः सम्पादयन्तौ, सर्वदा उपस्थितौ सन्ति।