ते युग्मे शीघ्रे, यशस्विन्ये अश्वे, मार्गे धावन्तौ, तं सम्बोधितवन्तः—“शुभेन, हे अश्व, इन्द्रं विजयाय वह, शोभनमालया भूषितम्।” तं श्वेतं, उत्साहयुक्तं युग्मं, यं त्वं, हे इन्द्र, दक्षिणपार्श्वे योजयसि, त्वं देवतानां प्राचीनं पूजनं वहन्, स्तूयसे। अश्वाः तत्र तीरं तीरं तर्तुं प्रयत्नवन्तः, प्रवाहस्य प्रतिकूलं सोमं सुतं अन्वेषयन्ति। तेषु एकः सुवर्णमूलः अस्ति। सुवर्णमूलः, त्वं किं इच्छसि? सः उत्तमं पुत्रं, सुवर्णसमृद्धं, इच्छति। सः दूरस्थः कः कुत्र गतः? यत्र त्रीणि शिंशपावृक्षाणि स्थितानि। तेषां त्रयाणां परितः। तत्र तीररक्षकाः उपविष्टाः, शृंगं वातयन्ति। एषा, हे अश्व, तव महती आगमनम्। सः तु स्वसख्येन सह प्रयत्नं करोति। या गृहस्थे, गोरसमृद्धा, गोभिः सह गच्छति, इति कथ्यते। त्वं, नर, कुश्तमृगत्रणे शयनं कुरु। युवराजः पक्षी बद्धः, इति कथ्यते। बद्धानि तव पापानि, इति कथ्यते। केविका जागरिता। अश्वस्य गमनं गोपादचिह्ने। सा गरुडस्य स्वामिनी। जिह्वा आरोग्या, रोगरहितम्। कः, हे महाश्रेष्ठ, बहुशरः? कस्य कृष्णगायाः क्षीरम्? कस्य श्वेतगायाः क्षीरम्? कस्य कृष्णगायाः क्षीरम्? एतत् पृच्छ, कुत्र पृच्छ। पृच्छ पक्तं, पृच्छ पक्वम्। यवकर्षकः तपस्विभिः कुंभिपात्रेण सञ्चरति। ये न चलन्ति, त एव कूपकर्तारः। आमणकः मणत्सकः। हे देव, त्वं सूर्यस्य प्रतिस्पर्धकः नास्ति। एषा हविः पञ्चभागेषु निर्मिता। सः फलस्य अन्वेषणे धावति। शृंगं उद्भूतम्। न सखः त्वां हिंसयेत्, न तं त्वं जानीयाः। ते गोकलस्य शिशुं गच्छन्ति। यः भोजनं पानं जानाति, तस्मै दत्तव्यम्। इदानीं, चलन्तः, चलन्तः इति। इदानीं, एवं चलन्तः।