अथ विस्तीर्णं दिवं स्पृशन् महात्मा अथर्वा इन्द्रं स्वभावेन स्तोतुं प्रवृत्तः। मातरिश्वान् च भवरी च यत्र तव बलं संवर्धयन्ति, तत्र त्वां प्रेरयन्ति। देवतानां अद्भुतं लक्षणमुदयति—तेजस्वी सूर्यः सर्वदिक्षु प्रकटितः, दिनकरः सर्वं तमः नुदति, दुष्टं अपि अपास्यति। देवतानां अद्भुतं रूपं समुत्थितम्—मित्रस्य, वरुणस्य, अग्नेः नेत्रमिव; सूर्यः स्वेन तेजसा द्यावापृथिव्यौ च अन्तरिक्षं च पूरयति, यः चराचरस्य आत्मा भवति। युवान् इव कुमारीं प्रति, सूर्यः उज्ज्वलाम् उषसमनुगच्छति। तत्र देवभक्ताः जनाः कालान् प्रसारयन्ति, शुभं शुभेन प्रत्युत्तरं ददति। हे इन्द्र, त्वमेव अस्माकं बलं वीर्यं च, शतशक्तिमन्, मर्त्येषु प्रज्ञावत्। युद्धे विजयीं वीरं अस्माकं प्रापय। त्वमेव अस्माकं पिता, त्वमेव माता, शतशक्तिमन्। तव अनुग्रहं वयं याचामः। बहुप्रार्थित इन्द्र, महाबलिन्, त्वां आह्वयामि, यः पुरस्कारं जयति, वीर्यं अस्माकं दत्तुम्। समागमने मधुरं पयः गाः पिबन्ति, ताः इन्द्रेण सह हृष्टाः, तेजस्विनः, शासनं पालयन्ति। ताः वर्णवत्यः सोमं तस्मै निर्माति, प्रियः इन्द्रस्य प्रिश्निगाः वज्रं शरं च प्रेरयन्ति, शासनं पालयन्ति। श्रद्धया बलं च ताः बुद्धिमतीः तं सेवन्ति, तस्य बहूनि पुरातनव्रतानि अवलोकयन्ति, शासनं पालयन्ति। इन्द्रस्य कृते गीतानि घोषयामः, यस्य सोमः निष्पीडितः; कवयः स्तुतिभिः तं स्तुवन्तु। यत्र सर्वधनानि स्थितानि, सप्तसंघाः हृष्टाः, तत्र सोमनिष्पीडने इन्द्रं आह्वयामः। त्रिकद्रुकसमये देवाः चेतनं हव्येन पूजितवन्तः; गीतानि तं महयन्तु। हे इन्द्र, यः सोमः त्वया विष्णुना वा, त्रितेन आप्त्येन वा, मरुत्भिः वा उपभुक्तः— अथवा हे महाबलिन्, यः सोमः दूरसागरस्थले उपभुक्तः, तव सोमनिष्पीडनस्य रसम् अस्माकं सोमेन त्वं हर्षय। अथवा यः यज्ञकर्तुः समर्थकः त्वं सोमनिष्पीडने वा, स्तुतिप्रसन्ने वा, तव सोमेन हर्षय। हे वृत्रहा, यद् अद्य समुत्थितं, सूर्यः अपि आकाशे— सर्वं तव वशे, हे इन्द्र। अथवा हे शुभपतिः, यदि त्वं मन्यसे "मां न जयेत्," तर्हि सत्यमेव, हे महाबलिन्। दूरस्थः सोमः वा, निकटस्थः सोमः वा, सर्वं त्वं, हे इन्द्र, प्राप्नोषि। हे इन्द्र, उभयपक्षे शृणु, अस्माकं वाक्यम् समीपं आगच्छ। उदारः बुद्ध्या सह सोमपानाय आगच्छ। स्वप्रकाशः वृषा, तस्य बलाय देव्यौ आसनं रचयन्ति; त्वं आदर्शेषु अग्रगण्यः, सोमकाम्यया तत्र स्थितिं कुरु। त्वं अनुत्तमः, अप्रतिमः, हे इन्द्र, आद्यजन्मना; युद्धे जयितुम् इच्छसि। मित्रार्थं धनवान् न पश्यसि; तव दिव्याः अश्वाः पिबन्ति। महाकर्मणि तव आह्वानं पितरं इव सभायाम्। अमृतस्य बुद्धिं पितरः प्राप्तवान्; सूर्यवत् उत्पन्नः। प्राचीनया बुद्ध्या कान्वाः इव स्तोत्राणि अलङ्करोमि, येन इन्द्रः बलं प्राप्तवान्। ये ऋषयः त्वां न स्तोतवन्तः, ये च स्तोतवन्तः— त्वं मम कृते, हे सुमन्युत, वर्धस्व। हे इन्द्र, न वयं तिरस्कृताः, न आश्रयहीनाः भवेम; हे शत्रुनाशिन्, वनानि इव न त्यक्ताः भवेम; तव अनुग्रहे न दूरस्थाः भवेम। हे वृत्रहा, न शक्तिहीनाः, न पराधीनाः भवेम; श्रेष्ठेषु, हे महावीर, तव महादानं याचित्वा, हृष्टाः स्तुतिम् कुर्मः। सोमं पिब, हे इन्द्र, तव प्रियं; यः सोमः अश्मना तव कृते निष्पीडितः, अश्वप्रियः; उत्तमः, निष्पीडकस्य बाहुभिः निष्पीडितः। तव तद् हर्षणं, युक्तं मनोहरं, येन अश्वप्रियः वृत्राणि हंसि; तद्, हे इन्द्र, धनद, त्वां मत्तयतु। शृणु, हे उदार, मम वाक्यम्, यद् वसिष्ठः तव स्तुत्यं वदति; सभायां प्रार्थनाः स्वीकारय। सावधानः भव, हे बलपति, इन्द्र, सर्वैः रक्षाभिः; वयं, हे वीर, प्रसिद्धं धनज्ञं त्वां अनुयामः, अस्माकं भाग्यं। त्वं अश्वानां स्वामी, बहुकर्ता, पशूनां स्वामी, सुवर्णधनदः देवः; दानं न निवारणीयम्— यद् याचे, तत् दद। इन्द्राय देवकृते, यज्ञे इन्द्राय, सभायां इन्द्राय, वनवासिनः आह्वयन्ति, धनलाभाय इन्द्राय। महिमा द्वारा इन्द्रः द्वौ लोकौ विस्तारितवान्; इन्द्रः सूर्यं दीप्तवान्। इन्द्रे सर्वाणि भूतानि स्थितानि; इन्द्रे सोमः प्रवहति। प्राचीनं स्तोत्रं उद्धृतवान्; तद् इन्द्राय कथयतु। ऋतस्य बहूनि सत्यानि अन्वितानि; गायकस्य मेघाः वर्षन्ति। शीघ्रं प्रेरिताः स्तोत्रं गायन्ति, मधुरं घृतपूरितम्। अस्माकं धनं, वीर्यं, बलं व्याप्यते; अस्माकं सोमः प्रवहति। यदा यदा, हे इन्द्र, पुरुषैः पूर्वदिशि, पश्चिमदिशि, उत्तरदिशि, दक्षिणदिशि आह्वयसे, तदा बहुभिः आह्वितः, अस्माकं साहाय्याय उपस्थितः, तुर्वशस्य जयकर्ता। यदा, हे इन्द्र, रुमेन, रुशमेन, श्यावकेन सह रमसे, अथवा कान्वाः स्तोत्रैः गीतैः त्वाम् आह्वयन्ति— तदा आगच्छ। त्वां, हे वीर, दुह्यमानगाः इव उपगच्छामः। त्वं जगतो गतस्य स्थिरस्य च स्वामी, हे इन्द्र, ज्योतिः पश्यन्।