यः कामस्य सुसंस्थितः बाणः, यो प्लीहानं शोषयति, तीक्ष्णः पूर्वदिक् प्रतीकः, तेन बाणेन अहं तव हृदि विदारयामि। तेन तीक्ष्णबाणेन विदारितः, शुष्कमुखः मा समीपं सर्प; सौम्यः भव, कोपशून्यः, मधुरभाषी, भक्तः, विश्वासी च भव। अहं तव एव जातः, हे अपत्य, मातुः पितुश्च; तस्मात्, हे दृढनिश्चयवते, तव संकल्पाः मम मनसि आगच्छन्तु। मित्रवरुणौ तस्या मनः हृदयात् विक्षिप्तयेताम्; तां निश्चयशून्यां कृत्वा, केवलं मम वशे स्थापयेताम्। ये देवाः अस्यां पूर्वदिशि स्थिताः, ये बाणाः इति कथ्यन्ते, अग्निः तेषां बाणः; तेऽस्मासु प्रसन्नाः स्यु: अस्माकं पक्षे वदन्तु; तेषां नमः, तेषां स्वाहा, तेषां हविः। ये देवाः दक्षिणदिशि, विषबाणाः इति, तेषां कामः बाणः; तेषां नमः, स्वाहा, हविः। ये देवाः पश्चिमदिशि, वैराजाः इति, तेषां आपः बाणः; तेषां नमः, स्वाहा, हविः। ये देवाः उत्तरदिशि, शार्ङ्गिणः इति, तेषां वायुः बाणः; तेषां नमः, स्वाहा, हविः। ये देवाः स्थाणुदिशि, नीलिम्पाः इति, तेषां ओषधयः बाणाः; तेषां नमः, स्वाहा, हविः। ये देवाः ऊर्ध्वदिशि, वस्वन्तः इति, तेषां बृहस्पतिः बाणः; तेषां नमः, स्वाहा, हविः। पूर्वदिशि अग्निः अधिपः, असितः रक्षकः, आदित्याः बाणाः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः नमः, रक्षिभ्यः नमः, बाणेभ्यः नमः। यः अस्मान् द्वेष्टि, यं च वयं द्विष्मः, तेषां जिह्वायां तम् अपाकर्षयामः। दक्षिणदिशि इन्द्रः अधिपः, तिरश्चीराजिः रक्षकः, पितरः बाणाः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः नमः, रक्षिभ्यः नमः, बाणेभ्यः नमः। यः अस्मान् द्वेष्टि, यं च वयं द्विष्मः, तेषां जिह्वायां तम् अपाकर्षयामः। पश्चिमदिशि वरुणः अधिपः, पृदाकुः रक्षकः, आपः बाणाः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः नमः, रक्षिभ्यः नमः, बाणेभ्यः नमः। यः अस्मान् द्वेष्टि, यं च वयं द्विष्मः, तेषां जिह्वायां तम् अपाकर्षयामः। उत्तरदिशि सोमः अधिपः, स्वजः रक्षकः, विद्युत् बाणः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः नमः, रक्षिभ्यः नमः, बाणेभ्यः नमः। यः अस्मान् द्वेष्टि, यं च वयं द्विष्मः, तेषां जिह्वायां तम् अपाकर्षयामः। स्थाणुदिशि विष्णुः अधिपः, कल्माषग्रीवः रक्षकः, ओषधयः बाणाः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः नमः, रक्षिभ्यः नमः, बाणेभ्यः नमः। यः अस्मान् द्वेष्टि, यं च वयं द्विष्मः, तेषां जिह्वायां तम् अपाकर्षयामः। ऊर्ध्वदिशि बृहस्पतिः अधिपः, श्वित्रः रक्षकः, वर्ष बाणः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः नमः, रक्षिभ्यः नमः, बाणेभ्यः नमः। यः अस्मान् द्वेष्टि, यं च वयं द्विष्मः, तेषां जिह्वायां तम् अपाकर्षयामः। एषया एका सृष्ट्या सा जाता, यत्र गावः उत्पादिताः, सर्वरूपाणां भूतानां कर्तारः; या यत्र जाता, युगनिग्राहिणी, सा पशून् नाशयति, क्रुद्धा दीप्तश्च। सा मांसादिनी भूत्वा पशून् नाशयति; सा ब्रह्मणे दीयतां, यथा सा सौम्या शुभा च भवेत्। सा नराणाम्, पशूनाम्, अश्वानाम् शुभा भवतु; अस्मिन क्षेत्रे सर्वस्मिन शुभा भवतु; अस्मासु अपि शुभा भव—न हान्येनागच्छतु। अत्र पुष्टिः, अत्र रसं, अत्र शतगुणं धनं भवतु; हे रात्रि, पशून् पुष्णु। यत्र सुहृदः सच्चित्ताः सुकृतवन्तः हृष्टाः, आत्मनः व्याधिं त्यक्त्वा; रात्रिः तं लोकं गच्छतु, न अस्माकं नरान् न पशून् हिंस्यात्। यत्र सच्चित्ताः सुहृदः, यत्र सुकृतानि अग्नौ च हुतानि, यत्र स लोकः—रात्रिः तं लोकं गच्छतु; न अस्माकं नरान् न पशून् हिंस्यात्। यदा राजानः षोडशांशं यज्ञस्य दानस्य च विभजन्ति, ते यमस्य सभायाः निर्णायकाः; श्वेतपादः दत्तः तस्मात् तं मुंचतु। स सर्वान् कामान् पूरयति, स समृद्धिं लभते, भवति च; श्वेतपादः सुस्पष्टः संकल्पेन दत्तः न त्वां विफलयति। यः श्वेतपादं अविभक्तं जगता सममितं ददाति, स न तस्मिन् स्वर्गे याति, यत्र दुर्बलः बलिनं करं न ददाति। यः पञ्च पिण्डान् श्वेतपादं जगता सममितं ददाति, स पितॄणां अक्षीणदानेन लोके जीवति। यः पञ्च पिण्डान् श्वेतपादं जगता सममितं ददाति, स सूर्यचन्द्रमसोः अक्षीणदानेन लोके जीवति। स त्वां न विफलयति, यथा महोदधिः जलैः न विफलयति; यथा द्वौ देवौ उपविष्टौ, श्वेतपादः त्वां न विफलयति। कः एषम् अददात्, कस्य चैतद् दत्तम्? कामः कामाय ददाति। कामः दाता, कामः प्रतिग्राही, कामः सागरं प्रविष्टः। कामेन त्वां गृह्णामि; एषः तव कामः। त्वां पृथ्वी गृह्णोतु; एषा महती व्योम गृह्णोतु। न अहम्, श्वासेन, आत्मना, अपत्येन वा, हीयेय। अहं त्वां एकहृदयं एकमनसं करोमि, द्वेषरहितम्; एकैकः अन्यं पश्यतु, यथा धेनुः नवजातं वत्सं पश्यति। पुत्रः पित्रे भक्तः भवतु, मातरं एकमनाः; पत्नी पतये मधुरं वदतु, शमं वहन्ती। भ्राता भ्रातरं न द्वेष्टु, न च भगिनी भगिनीं; एकसंकल्पाः एकव्रताः सन्तः, मधुरं वदन्तु। येन देवाः न विभिद्यन्ते, न च परस्परं द्वेष्टि—तत् तेजः वयं गृहाणि, मर्त्येषु बोधम्। वृद्धाः प्रज्ञया न पत्यन्तु; ते सह संयुञ्जन्तु, एकसंकल्पाः; एकैकः अन्यं मधुरं वदतु—एवं अहं त्वां एकमनसं करोमि। तव पानं समं, तव भक्षणं समं; अहं त्वां एकयुजं करोमि। एकमनसः अग्निम् उपास्महे, यथा अरण्याः चक्रनाभायाः। अहं सर्वान् एकसंकल्पान् एकमनसः करोमि, सर्वान् सम्यक् संयोजयामि, यथा अमृतस्य रक्षिणः देवाः; सायं प्रातश्च सुमनसः भवत। हे देवाः, जरां नयत; हे अग्ने, द्वेषं नय; सर्वं पापं नय, क्षयव्याधिं, अल्पायुषं च नय। पावनः बलवान् द्वेषं नयति, पापकर्म नयति; सर्वं पापं, क्षयव्याधिं, अल्पायुषं च नय। ग्राम्यपशवः अरण्येभ्यः पृथक् भवन्तु, तृष्णा दूरं गच्छतु; सर्वं पापं, क्षयव्याधिं, अल्पायुषं च नय। एवं मन्त्रैः, प्रार्थनाभिः, यजनैः च, ऋषयः देवताः च, मनुष्याः च, स्वजनस्य, पशूनां, भूमेः च, सौम्यत्वं, एकता च, पुष्टिं च, शान्तिं च प्रार्थयन्ति।