इन्द्रस्य रथः सुविनिर्मितः, तस्याश्वा सुसंयुक्ताः, तस्य वज्रः हस्ते स्थितः। स राजा, सोमपः, उत्तमेन मार्गेण यातु, अस्माकं वीर्याणि वर्धयतु। तमिन्द्रं, वज्रबाहुं, उग्रं, महाबलिनं वहन्ति ये, सः सत्यवीर्यः वृषभः, अस्मान् प्रति मुखं कृत्वा, सभां प्रति आगच्छतु। सः स्वामी, प्राज्ञः, बलस्य आधारः, पात्रे प्रतिष्ठितः। सः स्वशक्तिं गृह्णातु, यथा केनिपानाः सदा वर्धमानाः गृह्णन्ति। अस्मान् ऐश्वर्यं आगच्छतु, त्वां स्तुतवानस्मि। त्वं स्वीकुरु, सोमयाजकस्य वरान् आनय। त्वं स्वामी, अस्मिन् धर्मपतिष्ठिते कुशे उपविश, अप्रतिघ्नः, तव पात्राणि धर्मेण प्रतिष्ठितानि। याः प्रथमा दिव्या आहुतयः, ताः दुरत्ययम् ऐश्वर्यं प्रसिद्धं कृतवन्त्यः। ये यज्ञनौकां न आरोढुम् अशक्नुवन्, ते केनिपेषु न स्थापिता। ये दूरस्थाः, पारं गताः, दूरे सन्तु—येषां अश्वाः दुर्युक्ताः। ये च पूर्वे, ये च परे, अग्नौ बहुषु पथेषु च, ते तत्रैव सन्तु। यदा कम्पमानं पर्वतं धारयन्, दिवः निनादः, अन्तरिक्षं च व्यथितम्। प्राज्ञः समीपं आगत्य, उभयं स्थिरीकुर्यात्, बलवान् सोमपानं कृत्वा, स्तोत्राणि उद्घोषयति। अहम् इदं सुविनिर्मितं अङ्कुशं तुभ्यं धारयामि, येन त्वं, मघवन्, प्रहरसि, पादान् भङ्क्ष्यसि। अस्मिन्नेव यज्ञे, सुतः सोमः तव भागो अस्तु, मघवन्, जागरूकः भव। गवाः, यवैः, सर्वेण अन्नेन, त्वं, बहुहुत, अस्मद् अक्षुतिं सर्वदुर्मतिं च अपाकुरु। वयम्, स्वैः नेतृभिः सह, आत्मबलात् श्रेष्ठं धनं स्पर्धायां जयेयाम। बृहस्पतिः पृष्ठतः, उपरि, अधस्तात्, सर्वतः अस्मान् रक्षतु; इन्द्रः पुरतः, मध्ये च, मित्रवत् पन्थानं कुर्वन्, अस्मान् रक्षतु। त्रिवृत्तसुतासु, यवशिराः महाबलः, सोमं यथाकामं अपिबत्, विष्णुना पीडितः। तेन सः हृष्टः, महत् कर्म कर्तुं, देवः देवेन सह, सत्येन्द्रः सत्यसोमेन सह। इन्द्राय बलं गाय, रथपतये, अग्रे; संजने, संग्रामे च, वृत्रहन्, अस्माकं प्रेरणा भव। अन्येषां ज्यानि रणाङ्गणे भग्नानि सन्तु। त्वं सिन्धून् अपासृजः, अधः अहिं प्राहरः; अजेयः जातः, इन्द्र, सर्वधनः त्वम्। वयं त्वां सम्प्रेष्यामः, अन्येषां ज्यानि रणाङ्गणे भग्नानि सन्तु। सर्वान् शत्रून् विक्षिप, द्वेषिणः नश्यन्तु, अस्माकं विचाराः न नश्यन्तु। योऽस्मान् हिंसितुम् इच्छति, तस्मै विनाशं स्थापय, इन्द्र, यद् ददासि, धनद, अन्येषां ज्यानि रणाङ्गणे भग्नानि सन्तु। अस्मद् इमं तीक्ष्णं, अभिभूतं प्रहारं पालय; सर्वं दुःखं अपाकुरु, अस्मान् विमोचय। इन्द्र, अन्ये त्वां न निवारयन्तु, एते सुताः तव। तव सुताः, तव हविः; त्वां स्तोत्राणि हर्षेण आह्वयन्ति। इन्द्र, अद्य अस्मिन्नेव यज्ञे, सर्वज्ञ, सोमं पिब। यः हर्षेण, सर्वहृदयेन, तव कृते सोमं सुत्वा, त्वां इच्छन्, तस्य पशून् इन्द्रः न हरति; अपि तु तस्मै स्तुत्यं शोभनं करोति। यः तव कृते सोमं न सुत्वा, धनवान् अपि, सः अवमन्यते; मघवन् तं दरिद्रं करोति, ब्रह्मद्विषम्, अप्रणीतं च हन्ति। ये अश्वान् इच्छन्ति, गावः इच्छन्ति, विजयं इच्छन्ति, तव आह्वानं कुर्मः, इन्द्र। वयं त्वां नूतनया प्रीत्या अलङ्कुर्मः, इन्द्र, त्वां वरदाय आह्वयामः। आहुतेन त्वां विमोचयामि, आयुषः कृते, ज्ञातात्, राजरोगात् च; यदि ग्रहः एनं गृहीतः, इन्द्राग्नी, तस्मात् विमोचयताम्। यदि तस्य आयुः हीनम्, अथवा गतः, अथवा मृत्यवे समीपीकृतः, तं मृत्योर् अङ्कात्, अक्लिष्टम्, शतम् शरदान् परि वहामि। सहस्राक्षः, शतबलः, शतायुश्च, आहुतेन एनं गृहीत्वा; यथा इन्द्रः शरदानि नयति, सः सर्वदुःखात् परं यातु। शतं शरदान् जीव, वर्धमानः; शतं हेमन्तान्, शतं वसन्तान्; इन्द्रः, अग्निः, सविता, बृहस्पतिः, शतायुस्त्वां कुर्वन्तु, आहुतेन एनं गृहीतवान्। त्वां गृहीतवान्, त्वां प्रापितवान्; त्वं पुनः प्राप्तः, नूतनः। सर्वाणि अङ्गानि, सर्वदृष्टिः, सर्वमायुः त्वं पुनः लब्धवान्। अग्निः, ब्रह्मणा सहितः, रक्षसां हन्ता, तव गर्भं गृहीतं रोगं, यं गर्भे स्थितं पापं, अपाकुर्यात्। यं गर्भं गृहीतं रोगं, यं गर्भे स्थितं पापं, अग्निः ब्रह्मणा सह, मांसादं अपाकुर्यात्। यद् त्वां आक्रामति, पतति, उपविशति, सर्पति, यद् जातं त्वां हिंसितुम् इच्छति, तत् अत्रैव विनाशयामः। यत् तव उरवोः मध्ये, दम्पत्योः शयाने, गर्भं प्रविशति, तत् अत्रैव विनाशयामः। यः तव भ्राता सन्, पतिः भवति, अथवा प्रियः तव सह शयते, यः तव सन्ततिं हिंसितुम् इच्छति, तत् अत्रैव विनाशयामः। यः त्वां निद्रया, तमसा वा मोहयित्वा, सह शयते, यः तव सन्ततिं हिंसितुम् इच्छति, तत् अत्रैव विनाशयामः। तव नेत्रेभ्यः, नासाभ्यः, कर्णेभ्यः, हनुभ्यः, शिरसः, मस्तिष्कात्, जिव्हायाः च, रोगं अपाकरोमि। कण्ठात्, शीर्ष्णः, कासात्, कण्ठात्, स्कन्धात्, मांसात्, बाहुभ्यः च, रोगं अपाकरोमि। हृदयात्, फुफ्फुसावरणात्, पार्श्वात्, स्नायुभ्यः, प्लीहानात्, यकृतः च, रोगं अपाकरोमि। अन्त्रात्, गुदात्, अन्तरङ्गात्, उदरात्, पार्श्वात्, नाभेः च, रोगं अपाकरोमि। ऊरुभ्यः, अस्थिभ्यः, गुल्फात्, पादात्, कटीभ्यः, नितम्बात्, क्षयिणं रोगं अपाकरोमि। मूत्रात्, शिश्नात्, केशात्, नखात्, सर्वात् आत्मनः, रोगं अपाकरोमि। सर्वेषु अङ्गेषु, सर्वकेशेषु, सर्वसन्धिषु, यः त्वचि रोगः, कश्यपस्य भेषजेन, सर्वं अपाकरोमि। प्रजापते, गच्छ, काम, अन्यत्र गच्छ; दुःखात् दूरं पश्य; जीवतः चित्तं बहुधा भवतु। वयं वज्रिणं महान्तं सम्प्राप्तवन्तः। अतः अद्य, संयुक्तचित्ताः, सुतं सोमं यजामः; प्रसिद्धं देवम् अलङ्कुर्मः। व्रुकः अपि, संयतः, स्वपथेषु शोभते। सः, अस्माकं स्तुतिं स्वीकृत्य, इन्द्रः, तेजस्वी प्रज्ञया, अस्मान् प्रति आगच्छतु।