हंसाः इव सुहृद्भिः सह संवादिनः, पाषाणावरणानि भित्त्वा, बृहस्पतिः गर्जनस्वरेण गावः समीपमागच्छत्। स उच्चं गीतं प्रावर्तयत्, प्राज्ञः सः गायनं चकार। गावः द्वयोः द्वयोः स्थिताः, एका पृथगपि, मिथ्यायाः सीम्नि गुह्यतया तिष्ठन्त्यः, तमसि ज्योतिर्मिच्छन्त्यः। बृहस्पतिः तासां निकेतनात् त्रयः दीप्तिमन्तः प्रकाशान् अभ्यनयत्। स पश्चिमे स्थितं दुर्गं विदार्य, सागरं सहितं त्रीन् छित्त्वा, बृहस्पतिः दिवः गर्जनवत् उदनदात्। स प्रातःकालं, सूर्यं, गावः, ज्योतिश्च विवृणोत्। इन्द्रः स्वगर्जनया वलम्, दुग्धगोष्ठस्य रक्षकम्, हस्तेन इव विदारयत्। स नवनीतयुक्तं निधिं इच्छन्, पणीन् रोरुवन् कृत्वा, गावः विमोचयत्। सत्यदीप्तैः सहचरैः सह, सः लौहदुर्गं धनसमृद्ध्या विदारयामास। बृहस्पतिः उत्तमबलवद्वृषभैः, स्वेदोष्मणा, सम्पदः वितरति स्म। सत्यचेतसः ते गवां पतिमन्विष्य, प्रेरितमतेः अग्रे प्रस्थिताः। बृहस्पतिः परस्परस्तोत्रैः दीप्तिमन्तः स्वैः युगैः विमोचयत्। सौम्यचिन्तया तमुदीरयन्तः, सभा मध्ये सिंहनादवत् गर्जन्तः, वयं बृहस्पतौ महति, सर्वेषां स्पर्धासु विजयी, हर्षं कुर्मः। यदा सः सर्वरूपं धनं योजयामास, दिवः उच्चानि प्रदेशानि निनादितानि। बृहस्पतिम्, महान्तं, स्तुवन्तः, विविधाः सन्तः, ज्योतिः ध्वजवत् वहन्ति स्म। सः नः सत्यं दीर्घायुषः आशिषं ददातु। गायकेऽपि सः स्वदायैः सहायं करोति। सर्वाः वैराणि नः पश्चात् भवन्तु। द्यावापृथिव्यौ सर्वतः एतत् शृणुताम्। इन्द्रः स्वमहिम्ना महावृत्रस्य शिखरे गर्जन्, सर्पं जघान, सप्त नद्यः विमोचयत्, देवैः सह द्यावापृथिव्यौ अस्मान् अपालयताम्। गवां पतये, गिरिश्रेष्ठाय, यथोचितं गायेत। सत्यम्सुताय, सत्यपतये। हरिताः, रक्तवर्णाः, यज्ञियेषु कुशेषु चालयन्ति, यत्र वयं संमिलामः। इन्द्राय गावः मधुरं पयः अपिपेदुः, यदा सः गुह्ये स्थले तद् अविन्दत्। दीप्तिमतः शिखरमुत्तिष्ठ, इन्द्रः गावः सह गृहं आगच्छ। मधु पीत्वा, त्रिः सप्तपदानां सख्ये एकत्वं गच्छ। स्तुतिं गाय, गाय, यज्ञप्रियाः गाय। पुत्राः अपि गायन्तु, दुर्गवत् धैर्येण गायन्तु। वृषभस्य रवं निनदतु, गौः परिक्रामतु, हरितः विचरतु। इन्द्राय स्तोत्रं उच्चारय। यदा अपरः, सुपेयः, अनिश्रान्तः पतति, अनिश्रान्तम् सोमं गृहाण, इन्द्राय पातव्यम्। इन्द्रः अपिबत्, अग्निः अपिबत्, सर्वे देवाः तुष्टाः। वरुणः अत्र वसतु, आपः अपि, गवां वत्सवत्, समीपमागच्छन्। त्वं वरुणः, उत्तमदेवः, यस्य सप्त नद्यः अनुक्रमेण शिखरं प्रति वहन्ति, सूर्यः इव विवृते प्रति। यः उपासकाय, वाहकाय, नेतृते, सुयुगं मुमोच, स एव विसृष्टस्य अद्भुतरूपः। इन्द्र, महाबल, त्वं सर्वद्वेषाः जिग्ये। पर्वतपार्श्वे अपाक्वं पायसं वचसा भिन्दन्। बालकः इव, अधः रथे तिष्ठन्, सः मेषं, पशुं, पितरौ सम्यक् विविभाज। शुभदं शुक्लकेशं गृहपतिं सुवर्णरथं आरोह, ततः सह सहस्रपादेन, रक्तवर्णेन, शुभं कल्याणं च वहता, दीप्तिमता, एकत्वं गच्छ। तस्मै, स्वराज्यराजानं, श्रद्धालवः उपसर्पन्ति। तस्य धनाय अपि, अग्नये दारु इव, पुनः पुनः प्रत्यवर्तन्ते। यथा प्राचीनं वासं, एते यज्ञप्रियाः प्राचीं पथं अन्वेषयन्ति, ये समिधं वितन्वन्ति, हविर्ध्यानिषु प्रवृत्ताः। यः जनानां राजा, सारथिः, अनिश्रान्तः, सर्वसेनाविनाशकः, ज्येष्ठः, वृत्रहन्ता, तमहं स्तौमि। तं बहुधा हुतं, सहायाय, स्तौहि, यस्य द्वाभ्यां हस्ताभ्यां वज्रः निहितः, महतीव दिवि सूर्यः दृश्यते। न कश्चन कर्मणा तं हन्तुं शक्नोति, यो वर्धमानानि कर्माणि चकार। इन्द्र इव, सर्वत्र विश्रुतः, अजितः, महाबलः, वीर्यसम्पन्नः। यो न दुर्बलः, युद्धेषु उग्रः, अजितः, यस्मिन् महाशक्तयः स्थापिताः। यदा सः जायते, गावः न क्षीयन्ते, न द्यावापृथिव्यौ अपि। यदि त्वं, इन्द्र, शतं दिवः, शतं पृथिव्याः, सहस्रं सूर्याणामपि, तर्हि अपि सहस्रवज्रैः तव समता न स्यात्, न च अष्टदिशां जातानि। त्वं वीर्येण, पुरुषत्वेन, सर्वबलैः वर्धितः। पालय, दानिन्, गोसमृद्धे गणस्य मध्ये, वज्रपाणे, महद्भिः सहायैः। त्वां स्तोत्राणि स्तुवन्तु। धनदं इन्द्रं सुतरसं प्रार्थयामहे। यः वेदद्वेषिणः हन्ति, तान् निपातय। पादेन कृपणान्, धनरक्षिणः, अपसारय, त्वं हि महत्, न त्वां कश्चन प्रतिषेधयितुं शक्नोति। त्वं सोमस्य सुतस्य, असुतस्य च, पतिः, इन्द्र, जनानां च राजा। तं जातं इन्द्रं, वीर्यस्य भागं इच्छन्तः, अभ्येक्षन्ति, उपासते। त्वं, इन्द्र, बलस्थः, शक्तिजातः, वीर्यसम्पन्नः, बलात् श्रेष्ठः। त्वं, इन्द्र, वृत्रस्य हन्ता, अन्तरिक्षं अतिक्रान्तः, दिवं शक्त्या धारयामास। द्वाभ्यां भुजाभ्यां वज्रं धारयसि, एकचित्तः, बलात् शस्त्रं गृह्णासि। सर्वविजयी त्वं, इन्द्र, शक्त्या सर्वं जातं अतिक्रान्तः, सर्वस्य उत्पत्तेः मूलं त्वम्। धनपते, इन्द्र, आनन्दाय आगच्छ, यः ऋते स्थितः, उत्सुकः, शक्तिमान्, यः रूपं सर्वविजयेषु प्रवृत्तं, अनन्तं महत् वीर्यं यस्य। एवं, एते मन्त्राः, बृहस्पतेः इन्द्रस्य च महिमा, गावां विमोचनं, दिव्यं तेजः, सामूहिकं स्तवनं, चिरायुषः कामनां, देवसेनानां जयः, सोमपानं, वरुणस्य महत्त्वं, पुरातनमार्गस्य अनुसरणं, इन्द्रस्य बलं च, एकस्मिन्नेव दिव्यकथायाम् संप्रकाशन्ते।