शृणुत, धर्मप्रियाः! दिव्येऽस्मिन्नेव आख्याने, स्वर्गः पितरौ, पृथिवी जननी, समुद्रः च औषधीनां मूलं इति प्रतिपद्यते। ताः दिव्याः ओषधयः पुत्रविद्यां तुभ्यं प्रयच्छन्तु इति प्रार्थ्यते। दुग्धपूर्णाः ओषधयः सन्तु, मम वाक् अपि दुग्धपूर्णा स्यात्; तासु दुग्धपूर्णासु सहस्रशः समृद्धिं उत्पादयामि। अहं दुग्धयुक्तं धान्यम् जानामि, तस्य नाम संहृत्य, तं देवम् आवहामि, यः अयजमानस्य गृहे स्थितः। पञ्च दिशाः, पञ्च मानवाः, तासां मध्ये वर्षा नदीव समृद्धिं यत्रास्यति, तत्र समृद्धिः आगच्छतु। शतधारात्, सहस्रधारात्, अक्षयात् कूपात् यथा धान्यम् अक्षयम्, तथैव अस्माकं धान्यं सहस्रधारं, अक्षयं स्यात्। शतभिः हस्तैः संहृत्य, सहस्रभिः हस्तैः विक्षिप्य, यत् कृतं, यच्च क्रियते, तत् सर्वं समृद्धिं आनयतु। गन्धर्वाणां त्रीणि प्रमाणानि, गृहपत्नीभ्यः चत्वारि, तेषां मध्ये यत् सर्वाधिकं, तेन त्वां अनुलेपयामि। उपोहोऽपि समूहोऽपि तव संहर्तारौ, हे प्रजापते! तौ अक्षयां बहु समृद्धिं अत्र आनयेताम्। शृणु, कामस्य शरः त्वां प्रेरयतु, शय्यायां न शयथाः; तेन भीमेन कामशरेण हृदि त्वां विद्यामि। कामशरः पत्रयुक्तः, स्पर्शयुक्तः, संकल्पस्य अंकुरः, सः सुस्थितः सन् हृदि त्वां विद्यातु। सः सुगठितः कामशरः, यः प्लीहां शोषयति, पूर्वदिशि तीक्ष्णः, तेन शरेण हृदि त्वां विद्यामि। तीक्ष्णशरेण विद्धा, शुष्कमुखी, समीपं न आगच्छ; सौम्या भव, क्रोधरहिताऽस्मै, प्रियवदिनी, भक्त्या युक्ता च। अहं त्वत्तः जातः, हे सुत! मातुः च पितुः च; तव संकल्पाः, हे दृढनिश्चये, मम मनसि आगच्छन्तु। मित्रावरुणौ, तस्याः हृदयात् संकल्पान् विक्षिप्त्वा, ताम् असंकल्पां कृत्वा, केवलं मम वशे आनयेताम्। पूर्वदिशि ये देवाः, ताः शराः संज्ञकाः, अग्निः तेषां शरः; ते अस्मासु प्रसन्नाः स्युः, अस्माकं पक्षे भाषन्तां, तेषां नमः, तेषां स्वाहा, तेषां हविः। दक्षिणदिशि ये देवाः, विषशराः संज्ञकाः, कामः तेषां शरः; ते अपि अस्मासु प्रसन्नाः स्युः, तेषां नमः, स्वाहा, हविः। पश्चिमदिशि ये देवाः, वैराजाः संज्ञकाः, आपः तेषां शरः; तेषां नमः, स्वाहा, हविः। उत्तरदिशि ये देवाः, निषङ्गिणः संज्ञकाः, वायुः तेषां शरः; तेषां नमः, स्वाहा, हविः। स्थिरदिशि ये देवाः, निलिम्पाः संज्ञकाः, ओषधयः तेषां शरः; तेषां नमः, स्वाहा, हविः। ऊर्ध्वदिशि ये देवाः, वस्वन्तः संज्ञकाः, बृहस्पतिः तेषां शरः; तेषां नमः, स्वाहा, हविः। पूर्वदिशः—अग्निः अधिपः, असितः रक्षकः, आदित्या शराः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः, रक्षिभ्यः, शरेभ्यः नमः। यः अस्मान् द्वेष्टि, यं च वयं द्वेष्मः, तेषां जिह्वासु तम् निक्षिपामः। दक्षिणदिशः—इन्द्रः अधिपः, तिरश्चीराजिः रक्षकः, पितरः शराः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः, रक्षिभ्यः, शरेभ्यः नमः। यः अस्मान् द्वेष्टि, यं च वयं द्वेष्मः, तेषां जिह्वासु तम् निक्षिपामः। पश्चिमदिशः—वरुणः अधिपः, पृदाकुः रक्षकः, आपः शराः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः, रक्षिभ्यः, शरेभ्यः नमः। यः अस्मान् द्वेष्टि, यं च वयं द्वेष्मः, तेषां जिह्वासु तम् निक्षिपामः। उत्तरदिशः—सोमः अधिपः, स्वजः रक्षकः, विद्युत् शरः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः, रक्षिभ्यः, शरेभ्यः नमः। यः अस्मान् द्वेष्टि, यं च वयं द्वेष्मः, तेषां जिह्वासु तम् निक्षिपामः। स्थिरदिशः—विष्णुः अधिपः, कल्माषग्रीवः रक्षकः, ओषधयः शराः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः, रक्षिभ्यः, शरेभ्यः नमः। यः अस्मान् द्वेष्टि, यं च वयं द्वेष्मः, तेषां जिह्वासु तम् निक्षिपामः। ऊर्ध्वदिशः—बृहस्पतिः अधिपः, श्वित्रः रक्षकः, वर्षा शरः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः, रक्षिभ्यः, शरेभ्यः नमः। यः अस्मान् द्वेष्टि, यं च वयं द्वेष्मः, तेषां जिह्वासु तम् निक्षिपामः। एकेनैव सृष्ट्या सा जाता, यत्र गावः उत्पादिताः, सर्वरूपाणां भूतानां कर्तारः; या सा जाताऽस्ति, युगनिग्रहणी, सा पशून् नाशयति, क्रुद्धा दीप्तिमती च। सा मांसादिनी भूत्वा पशून् नाशयति, ताम् ब्रह्मणे दद्यात्, सा सौम्या शुभा च भवेत्। पुरुषेभ्यः, पशुभ्यः, अश्वेभ्यः, क्षेत्रस्य सर्वस्य, अस्माकं च शुभा भव; अत्र हिंसा मा आगम्यत्। अत्र पुष्टिः स्यात्, अत्र रसं स्यात्, अत्र शतगुणं धनं कुर्यात्; हे रात्रे, पशून् पोषय। यत्र सखायः सुहृदः स्वकायात् रोगम् उत्सृज्य हृष्टाः, तत्र रात्रिः गच्छतु; न अस्माकं नरान्, न पशून् हिंस्यात्। यत्र सुहृदः, यत्र शुभकर्माणि, यत्र हवनानि क्रियन्ते, यत्र स लोकः, तत्र रात्रिः गच्छतु; न अस्माकं नरान्, न पशून् हिंस्यात्। यदा राजानः षोडशांशं यज्ञदानं विभजन्ति, तदा यमस्य सभायाः न्यायाधीशाः—श्वेतपादेन दत्तेन तं मुञ्चन्तु। सः सर्वान् कामान् पूरयति, सः समृद्धिम् आप्नोति, सः भवति; श्वेतपादः यः स्फुटं संकल्पेन दत्तः, सः त्वां न परित्यजति। यः श्वेतपादं अविभक्तं, जगता तुलितं ददाति, सः तस्मिन्स्वर्गे न याति, यत्र दुर्बलः बलिनं करं न ददाति। यः पञ्च पिण्डान्, श्वेतपादं, जगता तुल्यं ददाति, सः पितॄणां अक्षीणलोके दानात् जीवति। यः पञ्च पिण्डान्, श्वेतपादं, जगता तुल्यं ददाति, सः सूर्यचन्द्रमसोः अक्षीणलोके दानात् जीवति। सः त्वां न परित्यजति, यथा महोदधिः जलं न परित्यजति; यथा द्वौ देवौ उपविशतः, श्वेतपादः त्वां न परित्यजति। कः इदं दत्तवान्, कस्य दत्तम्? कामः कामाय दत्तवान्। कामः दाता, कामः प्रतिग्राही, कामः समुद्रं प्रविष्टः। कामेन त्वां गृह्णामि; एषः तव कामः। पृथिवी त्वां गृह्णातु, एषा महती व्योम त्वां गृह्णातु। अहं प्राणेन, आत्मना, अपत्येन वा गृह्णन्, मा वियुज्येय। एवं ऋषयः देवताः च, दिशां स्वामित्वं, रक्षणं, शराणां शक्तिं च प्रतिपाद्य, समृद्धिं, रक्षां, शुभां च प्रार्थयन्ति, यथा सर्वे जनाः, पशवः, क्षेत्राणि च सुखेन, शान्त्या, समृद्ध्या च युक्तानि भवन्तु।