इन्द्रं प्रति, अहं प्रतिदिनं स्तोत्रकारस्य कामानुसारं धनं दातुं शिक्षेयम्। हे महादानिन्, त्वत्तुल्यो धनदाता नास्ति, नापि पिता। यावत् त्वम्, तावत् अहम् अपि स्वामी स्याम्; स्तोतारं पोषयामि, दुरात्मन्यधनं न ददामि। पुनरपि प्रतिदिनं स्तोत्रकारस्य यत्र यत्र कामः, तत्र तत्र धनं दातुं शिक्षेयम्; त्वत्तुल्यो धनदाता नास्ति, नापि पिता। इन्द्रः शोभमानः सोमपानाय आमन्त्र्यते—एते ते सुताः, शुद्धधाराभिः परिस्रुताः। प्रार्थनया प्रेरितः, मनीषिभिः सहितः, स्तोत्रैः सह सोमपानाय आगच्छ। त्वं पिङ्गलः, शीघ्रं स्तोत्राणि शृण्वन्, सुतस्य समीपे रक्षायै तिष्ठ। सखायः, अन्यं किञ्चिदपि न भाषध्वं, नापि अनिष्टं पतत; इन्द्रं महाबलिनं समं सुतकाले स्तुतिभिः पुनः पुनः संगीयध्वम्। स इन्द्रः, वृषभ इव, अजितः, गोरिव बलवान्, रिपून् हन्ता, संयोगकर्ता, उभयकृत्, महत्तमः, उभयपक्षस्वामी च। ये जनाः त्वाम् अवितुम् आह्वयन्ति, एष नः स्तोत्रं तवास्तु; अद्य च सर्वदा च अस्माकं वृद्धये भवतु। महादानिन्, बुद्धिमन्तः वाचि श्रेष्ठाः, आर्याः जनात् श्रेष्ठाः; नानारूपेण सन्निकर्षं कुरु, पुरस्कारं समीपं आनय। प्रार्थनया युक्ताभ्यां तव अश्वाभ्यां युक्त्वा, मित्र, सामान्ये आसने योजयामि; इन्द्र, सुविद्वन्, सुखेन रथं धारय, सोमपानाय आगच्छ। ऋत्विजः, रक्तं, दूढं, शुद्धं सोमं नरवृषभाय इन्द्राय निवेदयन्तु; स गोभ्यः, पात्रात्, सर्वं पातुम् इच्छन्, सोमपानाय आगच्छति। यदन्नं दिवि स्थितम्, तत् प्रतिदिनं आनन्दं आनय; हृदया मनसा च गृह्णन्, इन्द्र, सुतान् सोमान् पिब। बलाय जातः, सोमं अपिबः; मातरं तव महत्त्वं व्याहरत्; इन्द्र, मध्यम् अन्तरिक्षं व्याप्तवान्, युद्धेन देवाय मार्गं अकरोत्। यदि, इन्द्र, बलद्भिः, स्थिरबाहुभिः, युद्धाय समागतेषु वीरैः सह युद्धं कर्तव्यम्, त्वया सह विजयं प्राप्नुयाम। इन्द्रस्य प्रमुखानि कर्माणि वक्ष्यामि, तथा नवानि अपि यानि सः महादानिन् अकरोत्; यदा शत्रवः तस्य शक्तिं न शेकुः, तदा सोमः केवलं तस्याभवत्। इदं सर्वं जगत् तव क्षेत्रम्; यद् सूर्यचक्षुषा पश्यसि, तत्र त्वमेव गोनां स्वामी रक्षकश्च; यद् यज्ञे ददासि, तेन वयं समृद्धिं भजेम। बृहस्पते, त्वं च इन्द्रश्च दिव्यं पार्थिवं च धनं स्वामिनौ; स्तोतारं कीर्त्यै धनं दत्तं, सदा अस्मान् शुभैः पालयतम्। यः बलात् पृथिव्याः अन्तौ अधारयत्, स बृहस्पतिः, त्रिधाम्नि स्थितः, घोषेण; तम् ऋषयः प्राचीना मधुरया वाचा स्थापयामासुः। शीघ्रगामिनः प्रमुदिताः, बृहस्पतिम्, विश्वदर्शिनम्, रक्षः, परिवेष्टुं युञ्जन्तु; स बृहस्पतिः तस्य विस्तीर्णस्य अमृतस्य स्रोतसः मूलं रक्षतु। ये परं वदन्ति, श्रेष्ठाः, धर्मिष्ठाः, ते तव समीपे उपविशन्ति; तुभ्यं, गुह्याः, शिलात् दुध्यमानाः, मधु वहन्ति। बृहस्पतिः, प्रथमजः, दिवि महति ज्योतिषि, सप्तमुखः, ब्रह्मणः जातः, घोषेण, अन्धकारं सप्तभिः रश्मिभिः अपोहत्। सुष्टुभृक्भिः, गणेन, वलम् घोषेण विदार्य, बृहस्पतिः गावः प्रावर्तयत्। तस्मै पित्रे, सर्वदेवेभ्यः, महते, हविर्दानं नमः च क्रियम्; बृहस्पते, श्रेयांसः सुताः, वीराः, धनाधिपतयः स्याम। यथा दक्षः धन्विनः लक्ष्ये, भूषितः, स्तुतिं तस्य प्रति वह; वाचा, विप्राः, आर्याः, स्तोत्रं गायन्तु, सोमं च इन्द्रं च आह्वयन्तु। दुहितुः दुग्धां धेनुं सोमाय युञ्जीत; विप्र, प्राचीनं इन्द्रं जागरय; पूर्णपात्रवत्, धनसम्पन्नम्, दानाय वीरं प्रेरय। महादानिन्, किं भुङ्क्षे? निगृह्यस्व, त्वां निग्रहीतुं न शृणोमि; मम प्रार्थना, शक्र, सम्पदां भागं ददातु; इन्द्र, निधिपालस्य भागं ददातु। जनाः, इन्द्र, आपत्सु त्वाम् आह्वयन्ति; यः हविर्ददाति, त्वां मित्रं करोति; यो सोमं न सुतवान्, तेन वीरः मैत्रीं न इच्छति। यः उत्सुकः, दृढं, शुद्धं, बहु सोमं ददाति, तस्मै त्वं रिपून्, द्वेषिणः, शत्रूञ् नुदसि, प्रातः वृतं हन्ति। यस्मिन् स्तुतिं स्थापयामः, तस्मै इन्द्राय, महादानिने, सदा कृपां दर्शयति; दूरादपि शत्रवः तं भीष्यन्ताम्; सर्वाणि यशांसि अस्माकं कृते तस्मै नमतु। शत्रून् दूरं नुद, विगतं कुरु, महाबाहो, बृहत्सुमते; इन्द्र, यवेन, गोभिः, गव्यूतेन च, अस्मान् दुष्कृतात्, क्षुधात् च रक्ष; अस्माकं गणेभ्यः, अराज्ञः, विजयीश्च स्याम। ये अन्तः बलिनः, शीघ्रसोमपायिनः, इन्द्रं मार्गे उपयान्ति, ते दातारः तं न निगृह्णन्ति; सोमं सुतवन्तं सः बहुधनं ददाति। यो देवकामः, धनं न निगृह्णाति, यथाकालं वितरति, सः दिवा जयति, कार्यवत् विभजति; स्वेन एव स्रोतसा धनं सृजति। गोभिः, यवैः, धान्येन वा, महाबलिन्, अस्मान् क्षुधं, पापमतिं च नुद; वयं अक्षता, धनैः, नृपतिषु श्रेष्ठाः, विजयीश्च स्याम। बृहस्पतिः पृष्ठतः, उपरि अधः च, अस्मान् पातु; इन्द्रः अग्रे मध्ये च, मित्रवत्, अस्मान् स्वजनात् श्रेष्ठान् करोतु। यो गिरिविदारणः, प्रथमजः, ऋतस्य धारकः, बृहस्पतिः, अङ्गिरसः पुत्रः, हविस्पृक्, द्विधामन्, गर्हे पितेव उपविशति, स वृषा दिवि पृथिव्योरन्तरं गर्जति। यः जनान् आह्वयमानः, बृहस्पतिः, देवयज्ञे जगत् अकरोत्; रिपून् निहत्य, दुर्गाणि विदार्य, शत्रून् संग्रामे विजित्य। बृहस्पतिः, एषः, महाधनः, गोपतिः, निधीन् अवाप; आपः अन्विष्य, सूर्येण प्रेरितः, शत्रुं स्तोत्रैः नुदति। पिता एतद् ऊर्ध्वं चिन्तनं सत्यजातं सप्तशिरसम् अविन्दत्; स चतुर्थं विश्वं प्रजां ससर्ज; तस्मात् इन्द्राय स्तोत्रं रचितम्। सत्यं वदन्तः, ऋजुज्योतिषः, दिव्यस्य स्वामिनः पुत्राः, अङ्गिरसः, धीरस्य स्थानं धारयन्तः, यज्ञस्य प्रथमं स्थानं चिन्तयन्ति। एवं, ऋषयः, देवाः, स्तोतारः च, इन्द्रं बृहस्पतिं च स्तुवन्ति, ताभ्यां बलं, धनं, कीर्तिं, रक्षां, पुत्रान्, ऐश्वर्यं च प्रार्थयन्ति; यज्ञैः, स्तोत्रैः, सोमपानैः, दानैः च, दिव्यं ऐश्वर्यं प्राप्नुवन्ति।