मित्रः, वरुणः, इन्द्रः, रुद्रः च सर्वे देवाः, सर्वदातृभिः सह, मम तेजः दत्तु। येन गजः तेजस्वी अभवत्, येन नरपतिः जलमध्ये च तेजस्वी अभवत्, येन देवाः प्रथमं दिव्यत्वं प्राप्तवन्तः—तस्य तेजसा, हे अग्ने, अद्य माम् तेजस्विनं कुरु। जातवेदः, यज्ञे तव यत् तेजः महद् भवति, यथा सूर्यस्य तेजः, गजस्य च महत्त्वं, तद् तेजः अश्विनौ, पद्ममालाभूषितौ, मम दत्तु। यावत् चत्वारः दिशः दृष्ट्या व्याप्यन्ते, यावत् दृष्टिः गच्छति, तावत् मम वीर्यं बलं च गजहस्तस्य तेजसा अस्तु। पशुषु गजः बलिष्ठानां श्रेष्ठः अस्ति; तस्य तेजसः अंशेन आत्मानं अभिषिञ्चामि। येन त्वं बलवान् अभवः, तेन एव दुःखं अपसारयामः; तत् दुःखं तव दूरं स्थापयामि। गर्भः, पुरुषः, तव गर्भं प्रवेशतु, यथा बाणः कोशं प्रविशति; वीर्यवान् पुत्रः अत्र जायेत, दशमासः तव शिशुः। पुत्रं जनय, तस्य अनन्तरं अपि पुत्रः जायेत; पुत्राणां माता भव, जातानां अजातानां च। यद् शुभं बीजं वृषभाः जनयन्ति, तेन पुत्रं प्राप्नुहि; सन्तानवत् मातरः भव। तव गर्भाय प्रजननशक्ति निर्मिमि; गर्भः तव गर्भं प्रवेशतु। पुत्रं प्राप्नुहि, स्त्री, यः तव हर्षं करिष्यति—तस्य तव यथायोग्यं भव। यस्य दिवः पिता, पृथिवी माता, समुद्रः ओषधीनां मूलम् अस्ति—ते दिव्याः ओषधयः पुत्रज्ञानं दत्तु। क्षीरयुक्ताः ओषधयः, मम वाणी क्षीरयुक्ता भवतु; क्षीरयुक्तेषु सहस्रशः समृद्धिं जनयामि। क्षीरयुक्तं धान्यं जानामि, समृद्धं; तस्य नाम संगृह्य, तं देवम्, यः अयज्ञिनः गृहे अस्ति, आवाहयामि। पञ्च दिशः, पञ्च मानवाः—यथा नदी वर्षः, समृद्धिं अत्र आनयतु। शतधारः, सहस्रधारः, अव्ययः स्रोतः—तथा अस्माकं धान्यं सहस्रधारं, अव्ययम् अस्तु। शतहस्तैः संगृह्य, सहस्रहस्तैः विकीर्य; यद् कृतं, यत् क्रियते, तद् अत्र समृद्धिं आनयतु। त्रयो गन्धर्वाणां मापाः, चत्वारः गृहिण्याः; तेषां यः श्रेष्ठः, तेन त्वां अभिषिञ्चामि। उपोहः समूहः च तव संग्राहकौ, हे प्रजापते; तौ अत्र बहुं, अव्ययं समृद्धिं आनयतु। दण्डः त्वां प्रोत्साहयतु, शय्यायां न तिष्ठ; तेन भीषणा कामबाणेन हृदि त्वां विद्यामि। कामस्य बाणः, पत्राग्रः, स्पर्शशल्यः, अभिप्रायस्य अंकुरः—सुसन्धानं कृत्वा, कामः हृदि त्वां विद्यातु। सुष्ठु निर्मितः कामबाणः, यः प्लीहा शोषयति—तीक्ष्णः, पूर्वदिशं अभिमुखः—तेन बाणेन हृदि त्वां विद्यामि। तीक्ष्णबाणेन विद्धा, शुष्कमुखी, समीपं न आगच्छ; सौम्या भव, क्रोधरहिताः, मधुरवाचः, भक्त्या युक्ता। अहं तव जातः, हे अपत्य, मातुः पितुः च; तव अभिप्रायः, हे दृढव्रते, मम मनसि आगच्छतु। मित्रः वरुणः च, तस्याः हृदयात् अभिप्रायं विखरन्तु; ततः, ताम् निश्चयहीनां कृत्वा, केवलं मम वशे स्थापयन्तु। पूर्वदिशायाम् उपस्थिताः देवाः, शराः इति प्रसिद्धाः, अग्निः तेषां शरः; तैः अस्माकं कृपां कुरुत, अस्माकं वाचं वदतु, तेषां नमः, तेषां उपहारः। दक्षिणदिशायाम् देवाः, विषशराः इति प्रसिद्धाः, कामः तेषां शरः; तैः कृपां कुरुत, वाचं वदतु, तेषां नमः, तेषां उपहारः। पश्चिमदिशायां देवाः, वैराजाः इति प्रसिद्धाः, आपः तेषां शरः; तैः कृपां कुरुत, वाचं वदतु, तेषां नमः, तेषां उपहारः। उत्तरदिशायां देवाः, सायुधाः इति प्रसिद्धाः, वायुः तेषां शरः; तैः कृपां कुरुत, वाचं वदतु, तेषां नमः, तेषां उपहारः। स्थिरदिशायां देवाः, निलिम्पाः इति प्रसिद्धाः, ओषधयः तेषां शरः; तैः कृपां कुरुत, वाचं वदतु, तेषां नमः, तेषां उपहारः। ऊर्ध्वदिशायां देवाः, वस्वन्तः इति प्रसिद्धाः, बृहस्पतिः तेषां शरः; तैः कृपां कुरुत, वाचं वदतु, तेषां नमः, तेषां उपहारः। पूर्वदिशायाः अधिपः अग्निः, रक्षकः असितः, शराः आदित्याः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः नमः, रक्षकेभ्यः नमः, शरेभ्यः नमः; यः अस्मान् द्वेष्टि, यं वयं द्वेष्मः, तस्य मुखे समर्पयामि। दक्षिणदिशायाः अधिपः इन्द्रः, रक्षकः तिरश्चीराजी, शराः पितरः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः नमः, रक्षकेभ्यः नमः, शरेभ्यः नमः; यः अस्मान् द्वेष्टि, यं वयं द्वेष्मः, तस्य मुखे समर्पयामि। पश्चिमदिशायाः अधिपः वरुणः, रक्षकः पृदाकुः, शराः आपः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः नमः, रक्षकेभ्यः नमः, शरेभ्यः नमः; यः अस्मान् द्वेष्टि, यं वयं द्वेष्मः, तस्य मुखे समर्पयामि। उत्तरदिशायाः अधिपः सोमः, रक्षकः स्वजः, शरः विद्युत्; तेषां नमः, अधिपेभ्यः नमः, रक्षकेभ्यः नमः, शरेभ्यः नमः; यः अस्मान् द्वेष्टि, यं वयं द्वेष्मः, तस्य मुखे समर्पयामि। स्थिरदिशायाः अधिपः विष्णुः, रक्षकः कल्माषग्रीवः, शराः ओषधयः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः नमः, रक्षकेभ्यः नमः, शरेभ्यः नमः; यः अस्मान् द्वेष्टि, यं वयं द्वेष्मः, तस्य मुखे समर्पयामि। ऊर्ध्वदिशायाः अधिपः बृहस्पतिः, रक्षकः शित्रः, शरः वर्षः; तेषां नमः, अधिपेभ्यः नमः, रक्षकेभ्यः नमः, शरेभ्यः नमः; यः अस्मान् द्वेष्टि, यं वयं द्वेष्मः, तस्य मुखे समर्पयामि। एतया एकया सृष्ट्या सा उत्पन्ना, यत्र गावः उत्पन्नाः, सर्वरूपजनकाः; यत्र सा जाताः, योकनिग्रहिणी, सा पशून् विनाशयति, क्रुद्धा च दीप्तिमती। सा मांसभक्षिणी, भक्षकः भूत्वा, पशून् विनाशयति; सा ब्रह्मणे दत्तव्या, यथा सौम्या शुभा च भवेत्। पुरुषेषु, पशुषु, अश्वेषु च सौम्या भव; क्षेत्रे सर्वत्र सौम्या भव, अस्माकं सौम्या भव—दुःखं अत्र न आनय। अत्र पोषणं, अत्र रसं, अत्र शतगुणं धनं भवतु; हे रात्रे, पशून् पोषय।