यथा देवभक्ताः सम्यग् बुद्ध्या गीतिभिः सह धनानि वितरन्ति, तथा, हे महात्मन्, त्वं मनुष्येषु कीर्तिमान् भूयाः। हि त्वं इन्द्रेण सह दृश्यसे, निर्भयेन सह पुनरागच्छन्, उभौ समप्रभौ। उत्सवः अपि निर्मलैः घोषवत् स्तोत्रैः, इन्द्रस्य कामगमैर् गणैः सह प्रकाशते। तस्मात्, दिवः प्रकाशात् अस्मान् प्रति आगच्छ, अत्र गीतानि सह घोषन्ते। अत्र वा परमात् स्थलात्, वा पृथि्व्याम् उपरिस्थितात् दिवः, वा अन्तरिक्षस्य महतो विस्तारात्, वयं इन्द्रं इच्छामः। गायकाः महास्तोत्रैः इन्द्रं स्तुवन्ति; ये सामगान् गायन्ति, ते अपि इन्द्रं आह्वयन्ति; वाचः अपि इन्द्रं आह्वयन्ति। इन्द्रः द्वाभ्याम् अग्निभ्याम् सह, वाचैः संयुक्तः, उपस्थितः अस्ति; इन्द्रः, वज्रधारी, सुवर्णरूपः। इन्द्रः, दीर्घदर्शिना दृष्ट्या, सूर्यं दिवि उदयम् अकरोत्; इन्द्रः तम् गावः सह सञ्चालितवान्। हे महाबलिन्, इन्द्र, त्वं अस्मान् युद्धेषु च सहस्रगुणफलविभाजनेषु च रक्ष, स्वबलैः सह। वयं इन्द्रं, महाविभूतिमन्तम्, युवानं, वज्रधारिणम्, शत्रुभिः सह युद्धेषु युक्तम्, आह्वयामः। हे वीर्यवन्त्, अस्मभ्यं तां हविः ददातु, संज्ञायां वर्धनम् आनयतु; न किञ्चिद् अस्मान् प्रतिषेधयितुम् अर्हति। यः कश्चन अनन्तरम् आगतः, इन्द्रं वज्रिणम् स्तौति, तस्य स्तुतिः व्यर्था न भवति। सः, गोष्ठे वृषभ इव, जनानाम् मध्ये बलात् अग्रे गच्छन्, अजितः स्वामी अस्ति। स एव मनुष्येषु धनानां अधिपतिः; इन्द्रः पञ्चजनानाम् ईश्वरः। वयं सर्वतः, सर्वेभ्यः जनात्, इन्द्रम् आह्वयामः; सः केवलं अस्माकं अस्तु। हे इन्द्र, अस्मभ्यं विजयिनीं, सततम् जयन्तीं, सम्पन्नां श्रियं वह। येन वज्रप्रहारैः शत्रून् विदारयेम, तव साहाय्येन रिपून् अपाकरोम। इन्द्र, तव सहाय्येन वयं वज्रं गृह्णीयाम, चूर्णयन्तं, युद्धे जयेम च। वीरैः सह, युद्धायुधैः सह, हे इन्द्र, त्वया सह मित्रेण, वयं प्रतिद्वन्दिनः जयेम। इन्द्रः महान्, तस्य च महत्त्वं वज्रिणः अस्तु; दिवः अपि तस्य महतो बलस्य तुल्यं न शक्नोति। ये पुरुषाः सन्तानस्य लाभाय एकत्र समागच्छन्ति, वा ये प्रज्ञया प्रेरिताः, तस्य उदरं सोमस्य तृष्णया समुद्रवत् विवर्धते; तस्य विस्तीर्णा आपः शिखरवत् सन्ति। तस्य सत्यं शोभनं वचः, गोमद्, विशालं, दानाय इच्छुकस्य पक्तशाखेव। एवं, तव शक्तयः साहाय्यं च, हे इन्द्र, भक्तस्य सन्नद्धानि सन्ति। एवं, तव स्तुतिः, काम्या, सोमपानाय इन्द्रस्य। आगच्छ, सोमस्य प्रमदया, सर्वैः सोमोत्सवैः, महाबलशक्त्या सह, हे इन्द्र। अनेन, सोमं सुतं पिपास, कर्तुः सर्वं कुरु। मुदस्व, सुशिर इन्द्र, स्तोत्रैः, विश्वेश्वर, एतेभिः सह होमेषु। त्वत्तः, इन्द्र, वयं गीतानि स्रवयाम, तुभ्यं एव सप्रेमाणि, वृषभाय, स्वामिने। प्रेरय, शोभनं, शीघ्रं, उत्तमं, हे इन्द्र, सः तव महाशक्तिमान् अस्तु। अत्र, अस्मान् धने, उत्सुकान्, महाश्रेष्ठान्, यशस्विनः प्रेरय। ददातु, हे इन्द्र, अस्मभ्यं गावः, अश्वान्, विस्तीर्णं महद् यशः; सर्वेभ्यः अक्षयायुः ददातु। अस्मभ्यं महद्यशः, विपुलं बलं, सहस्रसम्पदं च ददातु, हे इन्द्र, रथवाहनैः दानैः सह। स्तोत्रैः वयं इन्द्रं स्तौमः, धनस्य स्वामिनं, प्राचीनं, गायकं, यजमानं च। प्रतिप्रेषणे, प्रत्येकगृहे, महाबलः स्तूयते; दृढं स्तोत्रं इन्द्राय जुहुत। सर्वेषु सुतकालेषु, त्वां वृषभं, एकं युञ्जते, संयुक्तं पृथक् च, स्वेच्छया प्रयत्नेन; नौरिव, प्लव इव, स्तोत्रयोक्यां त्वां स्थापयामः, हे इन्द्र; स्तोत्रैः उत्सुकाः यज्ञैः इन्द्रम् आह्वयन्ति। सहायाः, युग्मतः, त्वां वितन्वन्ति, हे इन्द्र, पशूनां नेतारं, गोस्रुतम्; यदा द्वौ जनौ गावः तेजः च इच्छन्ति, त्वं महद्, सदा शक्तिमन्तं अस्त्रं प्रकाशयसि, हे इन्द्र। सा उषाः अस्मान् अंगीकुर्यात्; अस्याः स्तोत्रं जानीहि, जागरूकः स्याः, हे प्रकाशदातः, अस्माकं हविषा सह; यदा, इन्द्र, त्वं वृषभः, वज्रधारी, शत्रुहननाय प्रवृत्तः, मम नव्यं गीतं शृणु, हे प्राज्ञ। त्वां, वीर, एते सुताः; तुभ्यं सर्वाणि स्तोत्राणि करोमि, ये त्वां वर्धयन्ति; त्वं सर्वथा नरैः आह्वयितव्यः। ये अपि स्वं बलं मन्यन्ते, ते तव महत्त्वं न प्राप्नुवन्ति, हे महाबल; न तव वीर्यं, इन्द्र, न तव दानं।