एषः एव एकः, यो मर्त्यभक्ताय धनं ददाति, स इन्द्रः, अधिपतिः, अजितः, सदा वर्तमानः अस्ति। यदा इन्द्रः, पादेन पृथिवीं स्पृशन्निव, दुष्कृतिनं कम्पयेत्, तदा सः अस्माकं वचांसि शृणोति—सः हि सदा समीपस्थः। येन केनचित्, बहुषु मध्ये, त्वां सोमपेषणे आह्वयेत्, तस्मिन्स्तव महती शक्तिः अवतीर्यते, हे इन्द्र। हे इन्द्र, महाबलिन्, सोमप्रिय, यया हर्षेण त्वं दुष्टं निहन्यसि, तया वयं त्वां प्रार्थयामः। येन त्वं दशबाहुं अधृगुं च, सूर्यस्य कम्पमानं गायकं, जितवान्, येन समुद्रं परिव्याप्तवान्, तया एव वयं त्वां प्रार्थयामः। येन त्वं, हे इन्द्र, महानदीः रथानिव प्रेरयसि, येन वयं अमृतत्वस्य पन्थानं गच्छेम, तया वयं त्वां प्रार्थयामः। इन्द्रः, अस्माकं प्रियः, अप्रच्छन्नः, सम्पूर्णफलविजयी, सर्वतः पर्वतवत् विस्तीर्णः, दिवः पतिः, अस्माकं आधारः भूयात्। सत्यसोमपीत, त्वं खलु दिवं च पृथिवीं च अभवः; सोमपेषकस्य बलं त्वमेव, हे इन्द्र, दिवः पतिः। त्वमेव, हे इन्द्र, पुरातनगृहानां विध्वंसकः, दस्यूनां हन्ता, महादाता, दिवः अधिपतिः। अधुना, हे होतृ, सोमस्य उत्तमं माधुर्यं सिञ्च; एवं वीर्यवान् नायकः स्तूयते। इन्द्रः, अश्वानां नेता, पूर्वं स्तोत्रं तव नास्ति; तव बलात् अस्माकं गीतं संवर्धय, न तु पराजयं। वयं कीर्तिं कामयमानाः, बलस्य अधिपतिं त्वां, अयजमानैः यज्ञैः वर्धयामः। इदानीं, मित्राणि, वीर्यवन्तं स्तुत्यं इन्द्रं गायाम; यः एकः एव सर्वान् शत्रून् विजित्य स्थितवान्। वाचः दुहिता गवां कामिनं, बलिनं, दीप्तिं यच्छतु; सा घृतमध्विव मधुरा भूयात्। यस्य कर्माणि अप्रमेयानि, दानं च अतुल्यम्; ज्योतिर्वत् तस्य उदारता सर्वत्र व्याप्यते। इन्द्रं स्तुत्यं, अश्वमुखं, तरंगमिव, सम्प्रदायिनं, निग्राहकं, आर्यायुःदायिनं, भक्तवर्धनं च स्तुमः। एवं दशमं नवमं च वैयस्वं, प्राज्ञं, स्तुत्यं, गायकानां नेतारं स्तुमः। त्वं, वज्रपाणे, विनाशस्य मार्गान् जानासि; प्रतिदिनं पथः पादचिह्नानिव विशोधयसि। यः सोमं पिण्डयति, सः समृद्धेः गृहम् जयति; सः देवद्वेषं अपहृत्य, शक्तियुक्तं सहस्रं फलं इच्छति। इन्द्रः तस्मै पेषकाय बहु धनं ददाति। नः ते वीर्याणि मा गच्छन्तु, न प्राचीनानि तेजांसि, न पितृणां कीर्तयः; यद् अद्भुतं, यद् नूतनं, अमृतस्वनं, तत् मरुतः अस्मभ्यं ददतु। यं अग्निं, होतारं, दातारं, धनिनं, बलपुत्रं, सर्वजन्मविदं, वयं चिन्तयामः। सः देवः, स्वकर्मसु ऋजुः, दिव्यया दयया, घृतस्य विस्तारं अनुयाति। यज्ञैः संयुक्ताः, चित्राश्वैः भूषिताः, शोभायमानाः, प्रियाः, बर्हिषि उपविष्टाः, भरतानां पुत्राः, सोमं पिबन्तु। आगच्छन्तु, हे देवाः, प्राज्ञाः, पूजां कुर्वन्तु, होतारः त्रिषु आसनेषु उपविशन्तु। सोमं, मधुमन्तं, अग्निधायाः भागात् पिबन्तु, स्वं भागं तर्पयन्तु। एषः एव तव देहस्य बलं, पुरुषत्वं, वीर्यं, दिवि तव बाहुषु स्थापितम्। तुभ्यं, हे मघवन्, सोमः पेष्यते, तुभ्यं नीयते; त्वं ब्राह्मणस्य दानात् मुदं प्राप्नुहि। यं पूर्वं आह्वयम्, तं पुनः आह्वये; सः प्रख्यातनाम्ना दाता स्तूयताम्। मधुमन्तं सोमं, ऋत्विजः पात्रे सिञ्चन्ति, त्वं ऋतुभिः पिब। वयं रूपवतः प्रीतये होमं दुदुह्मः, दुग्धगाविव, प्रतिदिनं हविः सिञ्चामः। सोमपेषणे आगच्छ, सोमं पिब, हे सोमपीत; गावां मुदः अत्र, हे धनपतिः। अद्य वयं तव अनुग्रहेण पारं वेदयाम; मा अस्मत् दूरे गच्छ, समीपं आगच्छ। स्पर्धां अतिक्रम्य, प्राज्ञं इन्द्रं पृच्छ, सः स्वमित्रेभ्यः अनुग्रहं ददाति। अस्माकं स्तुतयः उच्चार्यन्ताम्, सर्वतः प्रसृताः; इन्द्र, त्वं अस्मभ्यं दानानि ददातु। सुविद्वांसः अस्मान् स्तुवन्तु, विचित्राः जनाः अस्मान् गायन्तु; वयं इन्द्रस्य पश्येम रक्षा। शीघ्राय, महाबलाय, यज्ञस्य कीर्तिं वह, नराणां प्रियं, सखायमिव हर्षदं। एतत् पीत्वा, शतक्रतो, त्वं शत्रूणां हन्ता अभवः; स्पर्धासु त्वं बलिनः अग्रे अनयः। त्वं स्पर्धायाम् अग्रणीः, शतक्रतो; धनलाभाय त्वां वयं प्रेरयामः, हे इन्द्र। यो महाद्रव्यस्य रक्षकः, शक्तिसहायकः, सोमपेषकस्य मित्रः, तं इन्द्रं गाय। आगच्छ, अत्र उपविश, इन्द्रं स्तौहि; मित्राणि, स्तुतिभिः गायन्तु। इन्द्रः, दानिनां मध्ये श्रेष्ठः, निधीनां अधिपतिः, सोमपेषणे सदा अस्तु। सः खलु अस्मान् सहाय्येन आगच्छतु, धनाय, बहुदानाय; ध्वजैः समीपं आगच्छतु। यस्मिन्स्थापने, तस्य द्वे बय्ये न निवार्ये, युद्धेषु शत्रवः न जयन्ति; तं इन्द्रं गाय। पीनानि, शुद्धानि सोमानि, पीयूषं यच्छन्ति, दध्ना शीर्ष्णा सहितानि, सोमपायिनः हर्षाय प्रयान्ति। एवं ऋषयः, देवाः, मानवाः च, इन्द्रस्य महिमा, दानं, वीर्यं च स्तुवन्ति, यज्ञैः, सोमपानैः, स्तुतिभिः च। सः इन्द्रः, सदा अस्माकं समीपे, अस्मान् रक्षतु, द्रव्यं ददातु, कीर्तिं च वर्धयतु।