इन्द्रः सर्वतः अस्मान् निर्भयन् करोतु, सः रिपून् हन्ता, सदा प्रवृत्ततमः च। कः तं वेद, यः सुतसोमेन सह पिबति, यं धीमन्तः प्राकाशयन्? सः, यः स्वबलात् पुरः विदारयति, सुतस्य सोमस्य प्रवाहे तुष्टिं लभते। सः, दातारम् इव, गजम् इव, अनेकत्र मार्गं स्थापयति; त्वां सोमपेषणे कश्चन न निरुन्धे—महान् त्वं स्वबलात् सञ्चरस्य्। यः उग्रः, अयमनीयः, स्थिरः, युद्धाय सज्जः अस्ति—यदि सः दाता स्तोत्रकर्तुः स्तुतिं शृणोति, तर्हि इन्द्रः स्त्रियं न गच्छेत्। वयं सुतसोमं कृत्वा, त्वां वृत्रहन्तरं परितः उपविशामः, यथा आपः कुशैः समन्तात्, शुद्धस्य प्रवाहे, उपासकाः इव। नराः, हे श्रीमन्, त्वां सोमपेषणे स्तोत्रैः गायन्ति; कदा, सुतपानस्य कामेन, त्वं गोमन्तं सोमं इच्छन्, नदन् वृषाभः इव गोष्ठं, गृहं आगमिष्यसि, हे इन्द्र? कण्वैः सह, हे महाबलिन्, त्वां वयं अभिसन्धत्ते, उग्रध्वजम्, सहस्रदातारं, हरिम्, प्राज्ञं, शीघ्रं गोसम्पदर्थम्। सर्वे, सूर्यकामाः इव, इन्द्रस्य दानानि भुञ्जते; बलसम्भूतानि विभजामः, यथा भागेन। दातारं स्तौतु, अमन्युम्; इन्द्रस्य दानानि शुभानि। यः तस्य कृते यथावत् योजयति, तस्य कामं न निरस्यति, दानाय मनः प्रेरयन्। त्वं महत्, हे सूर्य, हे आदित्य, त्वं महत्; तव महत्त्वं प्रसिद्धम्; नूनं, हे देव, त्वं महत्। हे सूर्य, कीर्त्या त्वं महत्त्वं प्राप्नोषि; समं, हे देव, त्वं महत्। महत्त्वेन, हे सूर्य, देवतानां होतासि, व्याप्य, अव्यभिचारि ज्योतिः। ऊर्ध्वं तानि मधूनि, मदानि, स्तोत्राणि उन्नीयन्ते; नित्यजयिनं, श्रीमन्तं, अक्षयम्, यथा रथाः स्पर्धायाम् अभिप्रेरयन्ति। कण्ववत्, भृगुवत्, सूर्यवत्, सर्वे प्रकाशमानाः, उत्सुकाः, इन्द्रं स्तोत्रैः स्तुवन्ति; प्रियचित्ताः घोषयन्ति। अस्य भागः वर्धते, यथा विजिगीषोः धनम्; यं इन्द्रः हरिभिः न हिंसति—तस्य शत्रुः सोमयाजिनि कौशलं स्थापयति। अविच्छिन्नं, सुविन्यस्तं, रमणीयं स्तोत्रं समर्चिषु स्थापय; यस्य कृते इन्द्रः कर्मणि सन्निहितः, सः पूर्वाणि अपि विघ्नानि तरति। एवं त्वं वीर्यवान्, एवं, हे विजयी, त्वं धृतः; एवं तव दानशीलं मनः। एवं तव दानं, बहुदातृणां मध्ये प्रतिष्ठितम्; आपदः अपि, हे इन्द्र, मयि सन्ति। न श्रान्तिं गच्छ, होत्रिवत्, हे बलपति; सुतं गोमन्तं सोमं रमस्व। एवं तस्य सत्यवाक् बहु, गोमन्, महत्; उपासकस्य पक्वशाखेव। एवं तव शक्तयः, सहायाः, हे इन्द्र, सहायिनः कृते; साक्षात् उपासकस्य कृते सन्ति। एवं तस्य स्तुत्यं स्तोत्रं, गीतं, प्रीयते, इन्द्रस्य सोमपानाय। तव मदं वयं स्तौमः, हे महाबलिन्, संग्रामेषु जयिनं, लोककर्तारं, अश्महस्तं, दीप्तरूपम्। येन त्वं आयुषे मनवे च ज्योतिः विवेचः; तस्य बार्हिषि तुष्टः प्रकाशसे। अद्य, हे मनः, स्तोतारः त्वां यथापूर्वं स्तुवन्ति; बलिनां पत्न्यः, जयिन्यः आपः, प्रतिदिनं। तम्, बहुहूतं, बहुशस्तं, गाय; इन्द्रं दृढवाचः आह्वय। यस्य द्वे आवरणे, विशालं बलं, द्यावापृथिव्यौ धारयतः; गिरयः, नद्यः, दीप्ताः आपः तस्य वृषत्वेन। एक एव त्वं, बहुशस्त, शासनं करोषि; त्वं शत्रून् हन्ति, इन्द्र, जयाय, कीर्तेः प्राप्तये। त्वां वयं आह्वयामः, अपूर्वं, वहन्तः महाभारम्; स्पर्धायाम् त्वां आह्वयामः, अद्भुतम्। सहायं त्वां उपयामः, हे महाबलिन्, धीरं कर्मणि; पथिकं त्वां वृणीमहे, हे इन्द्र, स्थिरमित्रम्। यः नः पूर्वं सृष्टवान्, तम् स्तौमः; इन्द्रं, मित्रं, सहायाय। हरियुक्तं, सत्येशं, जनप्रियं, सः नः गावः अश्वांश्च ददाति, मघवन्, शतं स्तोतृभ्यः। गाय स्तोमं इन्द्राय, प्राज्ञाय, महते, बृहते; धर्मकृत्ये, विवेके, श्रेयसे। त्वं, हे इन्द्र, सर्वशक्तिमान्; त्वं सूर्यं दीप्तवान्; त्वं सर्वस्य कर्ता, सर्वदेवः, महत्। दीप्त्या विराजमानः, त्वं दिवः ज्योतिष्ठानं आरोहसि; हे इन्द्र, देवाः त्वां सख्याय वृण्वते। तम्, बहुहूतं, बहुशस्तं, गाय; इन्द्रं दृढवाचः आह्वय। यस्य द्वे आवरणे, विशालं बलं, द्यावापृथिव्यौ धारयतः; गिरयः, नद्यः, दीप्ताः आपः तस्य वृषत्वेन। एक एव त्वं, बहुशस्त, शासनं करोषि; त्वं शत्रून् हन्ति, इन्द्र, जयाय, कीर्तेः प्राप्तये। अद्य वयं एतान् लोकान् पूरयेम—इन्द्रः च सर्वे देवाः च; इन्द्रः आदित्यैः सह यज्ञं, शरीराणि, अपत्यानि च रूपयति। इन्द्रः आदित्यैः मरुद्भिः च शरीरस्य रक्षिता अस्तु; देवाः, दानवान् हत्वा, विजित्य, देवत्वं देवानां रक्षयामासुः। देव्या सह, अहम् आदित्यान् अग्रतः सूर्यं नयामि; सर्वतः पोष्यं अन्नं दृष्टवन्तः; अस्य देवदत्तेन लाभेन, वयं विजयं प्राप्नुयाम, शतं बलिनः, सुतपुत्रैः सह हर्षं लभेम।