इन्द्रस्य जनाः, हे महावीर्य इन्द्र, सर्वेषु स्पर्धासु सदा समृद्धिम् अवाप्नुवन्ति। तेषु त्वं, महाश्रेष्ठ, प्रज्ञावान्, अप्रपञ्च, साक्षात् दृश्यसे। त्वं अस्माकं विज्ञानं कुरु, तद् अवितुम् इह आगच्छ। यः सुमधुराणि रूपाणि सहायतायै निर्माति, यथा धेनुः दुहेनाय दूग्धम् ददाति, तस्मै नित्यं हविः समर्पयामः। सोमपान इन्द्र, अस्माकं सोमार्पणेषु आगच्छ, सोमं पिब; दानशीलानां हर्षः अत्र अस्ति, हे देव। तव अनुग्राहस्य सीमा वयं ज्ञातुम् इच्छामः; अस्मान् नातिक्राम, इह आगच्छ। सहायाय, अत्युत्तमं, दीप्तिमन्तं, सर्वदा जागरूकं रक्ष; इन्द्र, सोमं पिब, हे शतबल। यानि तव शक्तयः, हे शतबल, पञ्च जनानां मध्ये, तानि तव चयनं करोमि। इन्द्र, महतीं कीर्तिं अस्माकं देहि, अजेयां यशः प्रसादय; तव बलात् वयं विजयं प्राप्स्यामः। समीपात् आगच्छ, तथा दूरात् अपि, हे महाबल; यः लोकः तव अस्ति, शिलायुध इन्द्र, तस्मात् इह आगच्छ। इन्द्र, महान् भयस्य मध्ये स्थितः, न चञ्चलः; स स्थिरः, सर्वकार्येषु अग्रणी। इन्द्रः अस्माकं प्रति अनुग्राहं दर्शयतु, न किञ्चिद् पृष्ठतः दुःखम् आगच्छतु; शुभं पुरतः भवतु। इन्द्रः सर्वतः अस्मान् निर्भयम् करोतु; शत्रुघ्नः, सर्वकार्येषु अग्रणी। कः तम् जानाति, कः सोमपानस्य सह सोमं पिबति, यम् विद्वांसः प्रतिष्ठापयन्ति? यः दुर्गाणि बलात् भिनत्ति, सोमस्य प्रवाहे हर्षितः। यथा दातृ पशुः, यथा गजः, स बहुषु स्थलेषु मार्गम् स्थापयति; सोममर्दने तव न कोऽपि निवारयति—महान्, त्वं बलात् सञ्चलसि। यः उग्रः, न निवारणीयः, स्थिरः, युद्धाय सज्जः—यदि दानशीलः गायकस्य स्तुतिम् शृणोति, इन्द्रः न स्त्रीगृहं गच्छतु। वयं सोमम् मर्दित्वा, वृत्रहन् तव समीपे उपविशतः, यथा आपः कुसुमितेन कुशेन, शुद्धस्य प्रवाहे, उपासकाः। नराः, हे धनद इन्द्र, सोममर्दने त्वां गीतैः स्तुवन्ति; यदा त्वं सोमपानस्य आकांक्षया गृहं आगच्छसि, वृषभः इव गोसंघं गर्जन्। कन्वैः सह, हे महाबल, त्वां वयं इच्छामः, धीरध्वजं, सहस्रदातृं, मघवन्, पीतवर्णं, प्रज्ञावन्तं, शीघ्रं गोधनस्य प्राप्त्यै। सर्वे, सूर्यकामः इव, इन्द्रस्य दानम् उपयुञ्जते; बलसम्भूतं धनं वयं भागशः वितरामः। दानदं स्तुत्यं, निर्द्वेषं स्तुत्वा; इन्द्रस्य दानानि शुभानि। यः तस्य यजनाय इच्छा स्थापयति, स तस्य कामम् न निवारयति, दानाय मनः प्रेरयति। त्वं महान्, हे सूर्य, हे आदित्य, त्वं महान्; तव महत्त्वम्, महत्त्वेन प्रसिद्धम्; सत्यं, हे देव, त्वं महान्। सूर्य, तव कीर्त्या त्वं महान्; संयुक्तः, हे देव, त्वं महान्। तव महत्त्वेन, सूर्य, त्वं देवतानां पुरोहितः, सर्वत्र व्याप्य, अप्रपञ्च प्रकाशः। ऊर्ध्वम्, तानि मधुराणि, मत्तानि गीतानि, स्तोत्राणि, समुन्नीयन्ते; नित्यविजयी, धनवान्, अक्षयः, स्पर्धायै रथैः प्रेरितः। कन्वैः, भृगुभिः, सूर्येण च, सर्वे दीप्तिमन्तः, उत्सुकाः इन्द्रम् स्तोत्रैः स्तुवन्ति; प्रियचित्ताः घोषयन्ति। तस्य भागः वर्धते, यथा विजये धनम्; यम् इन्द्रः हरिणैः न हिंसति—तस्य शत्रुः सोमयाजकस्य कौशलम् स्थापयति। अविच्छिन्नम्, सुविन्यस्तम्, सुन्दरम् स्तोत्रम् उपासकानां मध्ये स्थापय; यः तस्य कर्मणि इन्द्रः अस्ति, स पूर्वान् विघ्नान् अतिक्रामति। एवं त्वं वीरः, एवं, हे विजयी, त्वं दृढः; एवं तव दानशीलं मनः। एवं तव दानम्, हे बहुदातृ, सर्वेषु दातृषु स्थितम्; अपि तु, हे इन्द्र, विपत्तयः मम साकं। न यजमान इव श्रमं मा कुरु, हे बलपति; सोमस्य मर्दितस्य, गोसमृद्धस्य, रमस्व। एवं तस्य सत्यवचनम्, गोसमृद्धम्, महत्तम्; यजमानस्य फलवान् शाखेव। एवं तव शक्तयः, सहायः, हे इन्द्र, सहायाय; तत्क्षणम् उपासकाय। एवं तस्य स्तुत्यं स्तोत्रम्, गीतम्, इन्द्राय सोमपानाय रमणीयम्। तव हर्षम् वयं स्तुवामः, हे महाबल, युद्धविजयी, लोकस्रष्टा, शिलायुध, दीप्तिमन्तः। येन त्वं आयोः मनोः च ज्योतिषः विवेचितवान्; स तस्य यजमानस्य कुशे रम्यः दीप्तिमान्। अद्य, हे मनः, गायकाः त्वां पूर्ववत् स्तुवन्ति; महाबलस्य पत्न्यः, विजयी आपः, नित्यं। तम् स्तुत्वा, बहुप्रार्थितम्, बहुस्तुतम्; इन्द्रम् बलवद् वाक्यैः आह्वयतु। यस्य द्वयम् आश्रयम्, विशालम् बलम्, दिवं पृथिवीं च धारयति; पर्वतान्, नद्यः, दीप्तिमन्तः आपः तस्य वृषभबलात्। त्वमेव एकः, बहुस्तुतः, शत्रून् हन्ति; इन्द्र, विजये च, कीर्तिप्राप्त्यै। अस्माकं, हे अद्भुत, त्वाम् आह्वयामः, महाबलम् भारम् वहन्तः; स्पर्धायाम् त्वाम् आह्वयामः, हे विस्मयकर। सहायाय त्वां समीपयामः, हे महाबल, वीर्ययुक्तः; मार्गदर्शकं त्वाम् वरणयामः, हे इन्द्र, स्थिरमित्र। यः अस्मान् पूर्वं उत्पादितवान्, तं वयं स्तुवामः; इन्द्र, मित्रं, सहायाय।