शतसैन्यवत् बलसमन्वितः स इन्द्रः भक्तस्य शत्रून् सहसा नुदन् अग्रे गच्छति। पर्वतस्रोतसामिव तस्य दानानि, सुखसमृद्धीनि, प्रवहन्ति। तस्मै कीर्तिमन्तं धनदं देवं कामाय स्तौमः; स सोमपेषणे गायतः वाञ्छितं धनं सहस्रशः यशसा वर्धयति। तस्य इन्द्रस्य अनन्तानि शस्त्राणि, दुर्निवार्याणि, विशालानि, पूर्णानि च; सोमपेषणे अक्षीणेषु दानवत्सेषु पर्वतवत् समृद्धिः प्रवहति। वयं सोमं पिण्डयित्वा त्वां, हे वृत्रहन्, समन्तात् उपास्महे, यथा आपः बार्हिषे समन्ततः सन्ति; शुद्धस्य सोमस्य स्रवणेषु स्तोत्रिणः संनिपत्य उपविशन्ति। त्वां, हे धनद, सोमपेषणे नरः स्तोत्रैः आह्वयन्ति; कदा त्वं सोमकामः गृहं यास्यसि, वृषभ इव गोषु गर्जन्? कण्वैः सह वयं त्वां, स्थिरध्वजं, सहस्रदं, वरेण्यरूपिणं, शीघ्रं पशूनां लाभाय, आर्चामः। कः तं वेद, यः सोमपेषणे सखिभिः सहितः, यः चित्तं निवेशयति? स एषः, यः दुर्गाणि बलात् भिनत्ति, सुषुम्णं सोमं रञ्जयन्। सः मृग इव हस्तीव नानादेशेषु मार्गं कृतवान्; त्वां सोमपेषणे कोऽपि न निरोद्धुं शक्नोति, न च आगमनं निवारयितुं समर्थः। यः तु तीक्ष्णः, अपराजितः, धृतिमान्, युद्धाय समुपस्थितः—यदि त्वं, महाभाग, स्तोत्रिणः आह्वानं शृणोषि, मा स्त्रीं प्रति गच्छ। सर्वे गणाः स्वैः सहायैः सह इन्द्रं राजत्वाय समरचयन्; सः प्रज्ञया, श्रेष्ठदानैः, महाबलः, वीर्यवान्, पराक्रमी च। इन्द्राय सोमपानाय घोषाः संयुक्ताः; यदा सः ज्योतिषां पतिः, दृढनिश्चयः, बलसम्पन्नः, स्वैः गणैः अग्रे गच्छति। यथा अरणयः नेमिं नमन्ति, एवं स्तोत्रिणः वाणीभिः मेषाय; तव हितेषु, अघ्नेषु, शीघ्रेषु, बलिन्, गीतैः तव श्रवणे आगच्छन्तु। तं दयावन्तं, महावीर्यं, यज्ञधृतं, अजय्यशक्तिं, गीतिषु महान्तं, पूज्यं वज्रिणं इन्द्रं अहम् आह्वये—सर्वे मार्गाः अस्माकं श्रेयसे सन्तु। यद् बलं त्वं, इन्द्र, देवेषु ज्योतिषाम् अधिपतिभ्यः आनीतः, तद् अस्मै स्तोत्रिणे वृधय, ये च त्वया सह बार्हिषे उपविशतः। यस्मै त्वं, इन्द्र, अश्वं, गावं, अक्षयभागं दत्तवान्—तत् यजमानस्य, सोमपेषकस्य, दातारस्य निक्षिप, न कृपणस्य। इन्द्रः हर्षेण, नरैः सह, वृत्रहत्यै बलाय ववर्ध; तम् अस्मिन्महान्युद्धे, अस्मिन्संयुगे, वयं आह्वयामः, जयाय अस्मासु प्रविशतु। त्वं हि वीरः, बृहद्द्रविणदः; त्वं दुर्बलस्य अपि बलं, उपासकस्य पोषकः; बहु धनं तव, सोमपेषकस्य कृते। यदा धैर्यवन्तः स्पर्धायां पुरस्काराः क्रियन्ते, धनानि स्थाप्यन्ते, तदा त्वं हर्षितैः अश्वैः योजय; कं त्वं हनिष्यसि, कस्य धनं दास्यसि? इन्द्र, अस्मभ्यं तानि धनानि दा। सुखेन, त्वं, गवां संहतिं दा, समवेतधियः; दक्षिणे वामे च शतानि समाहारय, धनं गृहाण, अस्मान् रत्नैः सिञ्च, इतः आनय। सोमपेषिते हृष्य, बलाय, मह्यं, दात्रे, सन्निधेहि; वयं हि त्वां बहुदातारं विद्मः, इच्छाः तव प्रेषयामः—तस्मात् अस्माकं रक्षिता भूयाः। एते, इन्द्र, तव जनाः, सर्वेषु पुरस्कारेषु संपद्यन्ते; तेषु त्वं दृश्यसे, महात्मन्, प्राज्ञः, अवञ्चितः—नः विद्धि, तत् इतः आनय। यः सुन्दररूपाणि सहायताय सञ्जातानि कल्पयति, गवां दुहित्रे दुग्धमिव, तस्मै अहानि अहानि हविः विधीमहि। सोमपेयाय आगच्छ, सोमपिब, सोमपते; अत्र दातारः हर्षस्य सन्ति, देव। तदा वयं तव अनुग्रहेषु सीमां विजानीयाम; मा अस्मान् अतिक्राम—इह आगच्छ। सहाय्याय, रक्ष, पराक्रान्तं, तेजस्विनं, जागरूकं; इन्द्र, सोमं पिब, शतक्रतो। ये तव बलानि, शतक्रतो, पञ्चजनासु, तानि इन्द्र, तव चयनामि। इन्द्र, अस्मभ्यं महत् कीर्तिं दा, अजय्यं यशः दा; तव वीर्येण वयं जयेम। सन्निकृष्टात् च, दूरेभ्यः अपि, महाबल, अस्मान् प्रति आगच्छ; यत् तव लोकं, अश्महस्त, तस्मात् अपि आगच्छ। इन्द्रः हि महाभये उपविष्टः, न च चलति; सः स्थिरः, कर्मण्यः। इन्द्रः अस्मान् दयेत, नः पृष्ठतः कश्चन न बाधेत; शुभं पुरतः अस्तु। इन्द्रः अस्मान् सर्वतः अभयं करोतु; शत्रुघ्नः, कर्मण्यः। कः तं वेद, यः सोमपेषितः पिबति, यं प्राज्ञाः निरूपितवन्तः? सः दुर्गाणि बलात् भिनत्ति, प्रवाहिते सोमे हर्षयन्। सः दातारमृग इव, हस्तीव, नानादेशेषु मार्गं कृतवान्; त्वां सोमपेषणे कोऽपि न निरोद्धुं शक्नोति—महान् त्वं स्वबलात् सञ्चरति। यः क्रूरः, अनिरुद्धः, स्थिरः, युद्धाय सज्जः—यदि दातारः गायकस्य स्तुतिं शृणोति, मा इन्द्रः स्त्रीं प्रति गच्छतु। वयं सोमं पिण्डयित्वा त्वां, हे वृत्रहन्, बार्हिषे आपो इव, शुद्धस्य स्रवणेषु, उपास्महे। मनुष्याः, हे द्रविणोद, त्वां सोमपेषणे स्तोत्रैः गायन्ति; कदा त्वं सोमकामः गृहं यास्यसि, हे इन्द्र, गोषु गर्जन् वृषभ इव? कण्वैः सह, महाबल, त्वां, दृढध्वजं, सहस्रदं, मघवन्, हरिरूपिणं, प्राज्ञं च, शीघ्रं पशूनां लाभाय इच्छामः। सर्वे, सूर्यकामाः इव, इन्द्रस्य दानं भजन्ते; वीर्यसम्पन्नानि धनानि विभागेन वयम् वितराम। दातारं स्तौहि, अमन्युम्; इन्द्रस्य दानानि शुभानि। सः यः तस्य इच्छां न निरुध्यति, यः तस्मै व्यवस्थितं करोति, दानाय मनः प्रेरयति। त्वं महान्, सूर्य, आदित्य, त्वं महान्; तव महत्त्वं, महद्भूतं, प्रसिद्धं; नूनं, देव, त्वं एव महान्।