यदा महाबलः इन्द्रः वाचम् आरोह्य, मध्यं व्योमं अधिगन्तुं यत्नं अकरोत्, तदा देवाः समेता आनन्दं प्राप्नुवन्, वृषभं इन्द्रं प्रशंसन्तः। स महाबलः वाचं साहस्यम् आविश्य, स्वरं विस्तीर्णं दुर्जयम् अकरोत्; स्वर्गे आनन्दे सर्वाधिकः अभवत्। पुनः, स वाचं साहस्यम् आविश्य, धर्मस्य निवासः प्रकाशमयः अभवत्; यज्ञकुशं समारभ्य, देवाः प्रमोदन्ते। अहम् तं अद्भुतं, मृत्युम् जयन्तं, हर्षवर्धनं इन्द्रं स्तोत्रैः स्तौमि, यथा गोष्ठे गाः वत्सं स्तुवन्ति। तेजस्विनं, उदारं, शक्तिमन्तं, बलसमावृतं इन्द्रं अन्वेषामि, यथा धनसमृद्धः पर्वतः, अन्नं, संपत्तिं, सहस्राणि, शीघ्रं च पशून् युक्तः। तव वीर्यं, पुरातनं ब्रह्म, समीपं आगच्छामि, येन त्वं भ्रिगूणां धनाय यत्नं कृतवान्, प्रस्कन्वं च रक्षितवान्। येन, महाबलिन इन्द्र, त्वं महानदीः प्रवर्तितवान्, समुद्रं प्रवाहितवान्, तव बलात्; तस्य महत्त्वं क्षणमपि न क्षीयते, यं भूमिः न विजितवती। के मर्त्याः अतसीनस्य अश्वान् स्तोतुं योग्याः? न कश्चित् तस्य महत्त्वं पूर्णं स्तुतवान्, यद्यपि गेयम् अकार्षुः। कदा गायका, धर्मिष्ठाः, प्रेरिताः, देवम् आह्वयन्ति? कः ऋषिः, कः विद्वान् तम् आह्वयति? कदा, उदार इन्द्र, त्वं सुतस्य सोमस्य, स्तोत्रस्य समीपं आगमिष्यसि? अधुनैव, धनदं इन्द्रं यथार्हं स्तौमः, यः गायकेभ्यः उदारः, सहस्रशः संपत्तिं ददाति। यथा शतसेना, स बलात् आगच्छति, भक्ताय शत्रून् हन्यति; यथा पर्वतः नदीः, तस्य दानानि सुखसमृद्धानि प्रवहन्ति। अधुना कीर्तिमन्तं, धनदं इन्द्रं कामाय स्तुत्वा, यः सोमपेषके, गायके च इच्छितं धनं ददाति, सहस्रशः, स महत्तया वर्धितः। तस्य अनन्तानि आयुधानि, दुर्जयानि, इन्द्रस्य समीपे, विस्तीर्णानि, पूर्णानि; यथा पर्वतः, दानसमृद्धिः उदारेषु प्रवहति, यदा सुताः सोमाः न अभावः। वयं सोमं पेष्य, तव समीपे उपविष्टाः, वृत्रहन्, यथा वारिणः यज्ञकुशं परिवेष्टन्ति; शुद्धस्य प्रवाहे, गायका समवेताः। पुरुषाः त्वां पेष्ये, धनदं, स्तोत्रैः आह्वयन्ति; कदा त्वं गृहं आगमिष्यसि, इन्द्र, सुतस्य सोमस्य कामनया, यथा वृषभः गोष्ठं गर्जति? कानवैः सह त्वां अन्वेषामः, महाबलिनं, दृढध्वजं, सहस्रदानं, उदारं, विविधरूपं, मनुष्यानां मध्ये; शीघ्रं पशून् प्राप्नुयाम। कः तम् वेद, यः पेष्ये उपविष्टः, यः मनः समर्पितवान्? स, यः दुर्गाणि बलात् भिनत्ति, सोमस्य बलात् हर्षितः। यथा मृगः, द्विपः, स बहुषु स्थानेषु गतिः स्थापितवान्; न कश्चित् त्वां पेष्ये निरोधयति, न च आगमनं स्थगयितुं शक्यते, महाबलिन। यः तीक्ष्णः, अद्वितीयः, स्थिरः, युद्धाय सज्जः; यदि, उदार, त्वं गायकेनाह्वानं शृणोषि, इन्द्रः न स्त्रीं गच्छतु। सर्वे गणाः, सह मित्रैः, इन्द्रं राज्याय निर्मितवन्तः; बुद्ध्या, उत्तमदानैः, महत्तया, शक्त्या, बलिना, ऊर्जस्विना। घोषाः समेता इन्द्राय सोमपानाय निनदन्ति; यदा स, ज्योतिषां पतिः, बलवान् अभवत्, दृढनिश्चयः, स बलात् गणैः अग्रे गच्छति। अक्षाणि रिम् प्रति नमन्ति, गायका स्वरैः मेषं प्रति; तव शुभेच्छाः, अनहिंसकाः, शीघ्रगामिनः, बलिन, गीतैः तव कर्णयोः आगच्छन्तु। अहम् तं इन्द्रं आह्वयामि, उदारं, महाबलिनं, यः यज्ञं धारयति, यस्य शक्तयः अजिताः; गीतिषु महान्, पूज्यः, वज्रधारी, सर्वाणि मार्गाणि तव धनाय शुभानि करोतु। यद् बलं त्वं, इन्द्र, देवेषु ज्योतिषां पतिभ्यः आनीतवान्, तत् अस्मिन गायके, उदार, वर्धय, यः यज्ञकुशे उपविष्टः। यस्मै, इन्द्र, त्वं अश्वं, गाम्, अव्ययं भागं दत्तवान्—तत् यजमानाय, सोमपेषके, दानाय ददातु; कृपणाय न ददातु। इन्द्रः हर्षेण, मनुष्यैः सह, वृत्रहन्, बलाय वर्धितः; तम् अस्मिन महायुद्धे, स्पर्धाय आह्वयामः, स विजये अस्मान् प्रविशतु। त्वं वीरः, दाता, संपत्तिं बहुलां ददाति; त्वं दुर्बलस्य अपि बलं, भक्ताय उपकारः; बहु धनं सोमपेषके तव। यदा पुरस्कारः वीराय आह्वयते, यदा धनं स्पर्धाय स्थाप्यते, तव हर्षिताः अश्वाः योजय; कं हनिष्यसि, कं दास्यसि? इन्द्र, अस्मभ्यं तत् धनं ददातु। त्वं हर्षेण अस्मभ्यं गोसमूहम् ददातु, सन्मार्गः; दक्षिणे वामे च शतशः संगृह्य, धनं गृह्य, निधिं वर्षय, अत्र आनय। हर्षेण सोमं आस्वाद्य, बलाय, उदारताय, उपस्थितः भव; वयं त्वां बहुदानं दातारं जानिमः, इच्छाः तव समीपे प्रेषयामः—ततः रक्षिता भव। एते, इन्द्र, तव जनाः, सर्वे पुरस्कारेषु समृद्धाः; तेषु त्वं प्रकटः, आर्यः, विद्वान्, न मोहितः—अस्माकं जानातु, तत् अत्र आनय। यः सुन्दराणि रूपाणि उपकाराय निर्माति, यथा गायः दुहित्रे दुग्धं ददाति, तस्मै प्रतिदिनं हविः ददामः। सोमपानाय, यज्ञे आगच्छ, सोमं पिब, सोमपः; उदारस्य हर्षः अत्र, देव। तदा वयं तव अनुग्रहस्य सीमाम् जानीयाम; न अस्मान् विहाय गच्छ—इह आगच्छ। साहाय्याय, उत्तमं, कीर्तिमन्तं, जागरूकं रक्ष; इन्द्र, सोमं पिब, शतबलिन्। तव शक्तयः, शतबलिन्, पञ्चजनानां मध्ये—इन्द्र, ताः तव चयनामि। इन्द्र, अस्मभ्यं महतीं कीर्तिं ददातु, अजेयां यशः ददातु; तव बलात् वयं विजयं प्राप्नुयाम। समीपात् आगच्छ, तथा दूरात् अपि, महाबलिन्; यं लोकं तव अस्ति, वज्रपाणे इन्द्र, तस्मात् अत्र आगच्छ। इन्द्रः, नूनं, महतीं भीतिम् उपविष्टः, न कम्पते; स स्थिरः, सर्वाधिकः। इन्द्रः अस्मान् अनुग्रहेत्, न पृष्ठतः अपायः आगच्छतु; शुभं पुरतः भवतु।