सर्वेभ्यः नमः। इदानीं अहं एतेषां मन्त्राणां आधारः कृत्य एकं सततं, भक्तिपूर्णं, सुस्पष्टं आख्यानं संस्कृतेन प्रस्तुत्यामी। श्रुत्वा अस्माकं स्तुतिं, वीर्यशाली इन्द्रः, स्वबलस्य च प्रार्थनायाः साहाय्येन, महत्त्वं प्राप्नोति। सः अस्मभ्यं धनं, अन्नं च ददातु; सर्वदा सर्वे इन्द्रः अस्मान् शुभेन रक्षन्तु। ततो वयं इन्द्रं आमन्त्रयामः—सुखेन आगच्छतु, सोमं पिबतु; अयं अस्य आसनं, अयं तस्य पवित्रदर्भः। तस्य कपिलाः अश्वाः, प्रार्थनया युक्ताः, इन्द्रं आनयन्ति; सः अस्माकं स्तोत्राणि शृणोति। सोमयज्ञे, सोमपानकाले, वयं प्रार्थनया इन्द्रं आह्वयामः। गायका ऊर्ध्वस्वरेण इन्द्रस्य स्तुतिं गायन्ति; स्तुतयः स्तोत्रैः इन्द्रं स्तुवन्ति; वाणी इन्द्रं आह्वयति। इन्द्रः, द्वाभ्याम् अश्वाभ्याम् सहितः, वाचायुक्तः, सुवर्णवज्रधारी, तेजस्वी अस्ति। सः दीर्घदृष्ट्या सूर्यं दिवि उदययामास; गौभिः शिलां विदारयामास। वयं सर्वतः जनानां कृते इन्द्रं आह्वयामः; सः केवलं अस्माकं भवतु। इन्द्रः सोमप्रभायाः हर्षेण अन्तरिक्षं व्यचरत्, यदा सः आवरणं विदारयामास। सः अंगिरसः सह गूढान् प्रकाशयामास, आवरणं अग्रे प्रेषयामास। इन्द्रेण दिव्यः लोकः, स्थिरः च, न कम्पते। जलस्य हर्षवत् स्तुतिः इन्द्रं जयाय सिञ्चति; तव हर्षाः प्रसृताः। इन्द्रसहिताः सर्वे मिलित्वा निर्भयाः दृश्यन्ते; समानतेजसा एकत्रिता अस्ति। निर्दोषैः दीप्तसखिभिः उत्सवः बलवत्ता प्रकाशते, इन्द्रस्य प्रियसमूहैः। ते पुनः गर्भं प्रविष्टवन्तः, स्वधर्मानुगता, यज्ञनाम धृत्वा। इन्द्रः दधीचिबलैः, अजितः, नव्योनवत्यः शत्रून् हत्वा। पर्वतेषु गूढं अश्वस्य शिरः इच्छन्, सः अद्भुतं मन्दिरे प्राप्तवान्। तत्र ते गवां नाम अन्वेषयन्ति, त्वष्टुः अधमस्वरूपं, चन्द्रगृहे। अहं वाक् अष्टपदेन गृह्णामि, नूतनमालया, अमृतस्पर्शिनी, इन्द्रात् स्वरूपं आहरामि। इन्द्र, यदा त्वं शत्रुघ्नः अभवः, तदा उभे लोकौ तव अनुगता। बलात् उत्थाय, द्वौ जिह्वौ कम्पयामास; सोमं पिपासुः इन्द्रः, सोमं पिबत्। सर्वं द्वेषं विदारय, शत्रून् दूरं कुरु, नाशय; तद् वाञ्छितं धनं आनय। यत् इन्द्र, यत् दृढं, यत् शिलायां गूढं, सर्वं धनं अस्मभ्यं आनय। यत् इन्द्र दत्तवान्, तत् सर्वं मानवाः जानन्ति; तद् वाञ्छितं धनं अस्मभ्यं आनय। गायकः इन्द्रं, जनराजं, नूतनगीतैः स्तुवेत्; पुरुषहन्तारं, महान् वीरं। यस्मिन् स्तोत्राणि नादयन्ति, सर्वं कीर्तिः अपि, वारिणां इव समुद्रे। सः उत्तमया स्तुत्या आह्व्यते, ज्येष्ठराजः, सर्वकृत्यः, महान् मित्राय पुरस्कारदायकः। अयं तव, कपोतस्य गर्भवत्, गूढं; तथापि त्वं एतां वाचं न तिरस्करोषि। दानाधिपः, गीतवाहः, वीर्यशाली, तव कीर्तिः समृद्धा भवतु, तव सत्यं अस्तु। शतबलः, अस्माकं साहाय्याय उत्तिष्ठतु; अस्माकं सभासु वयं भाषामहे। युद्धेषु, इन्द्रः अस्मान् धनाय, ज्योतिषे, शत्रुजयाय नेतु। बहुस्तुतः इन्द्रः, यः अस्मान् पूरयति, अस्मान् सर्वद्वेषात् पारयतु। तदा त्वं, इन्द्र, बलात् अस्मान् हर्षय, मार्गे च; अस्मान् तव शुभे अनुग्रहे नेतु। वयं तं इन्द्रं बलात् प्रेरयामः, महाशत्रुं हन्तु; सः महावृषभः भवतु। इन्द्रः, विजयाय निर्मितः, महाबलः, हर्षितः, कीर्तिमान्, सोमप्रियः। तस्य वाणी सञ्चितं वज्रः, दृढा, अच्युतः; सः उन्नतः, अचलः, महाविभवः। गायकाः इन्द्रं, महान्तं, गायन्ति; स्तुतयः स्तोत्रैः इन्द्रं स्तुवन्ति; वाणी इन्द्रं आह्वयति। इन्द्रः, द्वाभ्याम् अश्वाभ्याम् मिश्रितः, वाचायुक्तः, सुवर्णवज्रधारी। इन्द्रः दीर्घदृष्ट्या सूर्यं दिवि उदययामास; किरणैः पर्वतं विदारयामास। इन्द्र, त्वं उत्सुकः, आगच्छ; सोमं पिब; अयं तव यज्ञासनम्। एवं, मन्त्रेषु यः इन्द्रः स्तूयते, सः वीर्यशाली, सोमप्रियः, दानवन्, शत्रुहन्ता, दिव्यदृष्टिः, सर्वद्वेषविनाशकः, मित्रसमूहैः संयुक्तः, सोमयज्ञे आह्व्यः, सर्वलोकानां रक्षकः, अस्माकं प्रियः, सर्वद्रव्यदायकः, कीर्तिमान्, सत्यशाली, उत्सवशोभितः, सर्ववेद्यः च अस्ति।