सर्वेषां जनानां मध्ये यः दुर्बलान्, दरिद्रान्, अनाश्रितं गायकं च सहायं करोति, यः सोमस्य निष्पीडनं रक्षति, स सुन्दरजिह्वः इन्द्रः एव। तस्य अश्वाः सर्वदिशासु, गावः, ग्रामाः, रथाः च सर्वत्र सन्ति; स सूर्यं च उषसं च सृजति, स जलानां नेता अस्ति—स इन्द्रः। तं दुःखितौ, बद्धौ द्वौ, समीपे च दूरस्थे च शत्रवः आह्वयन्ति; रथस्थाः अपि भिन्नैः स्वरैः तं आह्वयन्ति—स इन्द्रः। यस्य विना जनाः विजयं न प्राप्नुवन्ति, यं युद्धे सहायं याचन्ति, यः सर्वस्य मापकोऽभवत्, यः अचलम् अपि कम्पयति—स इन्द्रः। यः गर्वितान्, दर्पयुक्तान्, अवध्यत्वं मन्यमानान् अपि निहत्य, शत्रुं न मोक्तुम् अनुजानीति, दस्युं च हन्ति—स इन्द्रः। यः पर्वतेषु चत्वारिंशद्वर्षाणि वसन्तं शम्बरं अन्वविन्दत्, यः उद्गच्छन्तं सर्पं निहत्य, सुप्तं दानुं हन्ति—स इन्द्रः। यः काशिभिः सह शम्बरं जयति, यः अस्नानां सोमं पिबति, यस्य सन्निधौ, पर्वते, यजमानाः, बहवः, जनाः अभिभूताः अभवन्—स इन्द्रः। सप्तरश्मिः वृषभः, महाबलः, यः सप्तनद्यः प्रवाहितवान्, यः वज्रधारः राहिनं दिवम् आरोहन्तं निहत्य—स इन्द्रः। दिवि भूमौ च तस्य अधीनत्वम्, पर्वतानां तु बलात् भयम्; यः सोमपायी, वज्रबाहुः, वज्रधारः—स इन्द्रः। यः निष्पीडकं, पक्वान्नं, स्तुतिकर्तारं, सहायं याचन्तं रक्षति; यस्य स्तोत्रं बलम्, सोमः तस्य, धनं तस्य—स इन्द्रः। यः स्वजनकयोः अङ्के जातः, अन्यस्य उत्पत्तिं न जानाति; यः अस्माभिः स्तुतव्यः, धर्मानुगामी, देवेषु इन्द्रः—हे जनाः। यः सोमकामः, शीघ्रवाहनः, बुद्धिमान्, यस्य भयात् सर्वाणि भूतानि कम्पन्ते; यः शम्बरं शुष्णं च हन्ति, एकवीरः—स इन्द्रः। यः निष्पीडकाय, पक्वान्नदाय, पुरस्कारं ददाति—सत्यं, हे इन्द्र, त्वं; त्वं नः प्रियः भूत्वा, वीर्येण, सभायां वदेम। तस्मै एव अहं स्तुतिं समर्पयामि, बलाय महिमा च; अश्ववत्, ऋचाभिः, इन्द्राय, प्रार्थनाय, स्तोत्रं प्रेरयामि। तस्मै एव, यज्ञवत्, गीतानि ददामि, स्तोत्रं वाणीना प्रेरयामि; इन्द्राय, हृदया, मनसा, चिन्तया, प्राचीनाय, बुद्धिः भूषिता भवतु। तस्मै एव, उत्तमं तेजस्वि गीतं वाणीना ददामि; श्रेष्ठया स्तुत्या, चिन्तासु, सुस्थितैः स्तोत्रैः, उदारं महयाम। तस्मै एव, यथा रथकारः रथं बलाय योजयति, तथा स्तोत्रं योजयामि; गीतानि, सुस्थितानि स्तुतयः, गायकप्रियाय इन्द्राय, बुद्धिमते, सर्वव्यापिने। तस्मै एव, यथा यशः रथकारः रथं युङ्क्ते, तथा स्तोत्रं जिह्वया इन्द्राय योजयामि; वीराय, उदाराय, प्राचीनाय, प्रसिद्धाय, धर्मिष्ठाय, नगराधिपाय। तस्मै एव, त्वष्टा वज्रं निर्मितवान्, कौशलयुक्तं, दिव्यं, युद्धाय; येन, वृत्रस्य प्राणस्थानं अपि हत्वा, प्रभुः, सेनायाः विघ्नं कृतवान्। तस्य एव, मातुः निष्पीडने, त्वरितं, महाद्रव्यम् अपिबत्, पितुः पोष्यं खाद्यं च; विष्णुः साहाय्यं कृतवान्, पक्वान्ने, वराहं हन्ति, पर्वतं अपि अपाकर्षति। तस्मै एव, देव्यो देवपत्नीः, इन्द्रस्य महाकर्मणि गीतं गायन्ति; दिवौ भूमिः च तं विस्तीर्णं आलिङ्गन्ति, तस्य महिमा न कश्चित् व्याप्नोति। तस्य एव, महिमा दिवि भूमौ अन्तरिक्षे च विस्तीर्णा; इन्द्रः, सूर्यस्य प्रभुः, सर्वप्रसिद्धः, युद्धाय तेजः गृहीतवान्। तस्य एव, बलात्, इन्द्रः वज्रेण वृत्रं छिन्तयामास; गवां वत्सैः इव, आपः मुक्त्वा, यशः कामयमानः, बुद्ध्या। तस्य एव, शक्त्या, नद्यः हर्षयन्ति, यदा वज्रेण प्रवाहं निरुद्ध्वा; यजमानाय अनुग्रहम् ददाति, प्रभुः, शीघ्रः, तुरवान्यै गम्भीरत्वं यच्छति। तस्मै एव, उत्सुकः, वज्रं वृत्राय ददामि, प्रभुः, सेनायाः हन्ता; स गवां सन्धिं छिन्तयामास, तान् पृथक् कृतवान्, प्रवाहान् जलाय प्रवर्तितवान्। तस्य एव, प्राचीनानि कर्माणि, महात्मनः, स्तोत्रैः नूतनानि वदन्ति; युद्धाय सज्जः, शस्त्रधारी, प्रयत्नेन शत्रून् निष्कासयति। तस्य एव, भयात्, दृढाः पर्वताः, विस्तीर्णा भूमिः च तस्य जन्मनि कम्पन्ति; गायकस्य आह्वाने, आश्रयः संयोजितः, त्वरितं प्रेरणा वीर्यं अभवत्। तस्मै एव, दातृणां भागः, यदा, एकाधिपः, बहून् अधितिष्ठति; इन्द्रः, सूर्याय प्रयत्नेन, प्रतिस्पर्धिनं अतिक्रान्तवान्, अश्वपुरस्कृतं पुरस्कारं शक्त्या। एवं, हे इन्द्र, गोतामाः, तव रथानां प्रियाय, उत्तमानि स्तोत्राणि रचयन्ति; तेषु, त्वं सर्वसुन्दरीं बुद्धिं स्थापितवान्; उदारः शीघ्रं प्रातः बुद्ध्या नः आगच्छतु। सः एव, यज्ञार्हः, जनानां मध्ये, इन्द्रः—तम् एतैः गीतैः पूजयामः। यः वृषभः, बलवान्, सत्यम्, बहुशक्तिमान्, महाबलः। तम्, नवान्गवाः, सप्तर्षयः, विजयाय, प्राचीनपितरः स्तुतवन्तः; चिन्तया, महाबलम्, पर्वते स्थितम्, सत्यवचनम्, स्तुतवन्तः। तं, धनाधिपं, बहुवीरं, उदारदातारं, नित्ययुवानं, अजः, प्रकाशवान्, इन्द्रं वयं याचामः; रथकारः तं आनयतु, नः हर्षयितुं। वद, हे इन्द्र, यदि पूर्वे गायकाः तव प्रियं प्राप्तवन्तः; तव भागः कः, बलम् किम्, वीर्यं किम्, हे बहुप्रार्थित, उदारदातः, दैत्यहन्तरः? या इन्द्रं, वज्रधारिणं, रथस्थं, पृच्छति—तस्याः वाणी कम्पते, कम्पितुम् इच्छति; तस्य गृहो दृढः, रूपम् महाबलम्, दानम् उदारम्—सा शक्तिमन्तं लाभाय समीपं गन्तुम् इच्छति। तस्य शक्त्या, स्वमायया, शीघ्रबुद्ध्या, पर्वतेन, सः अचलम् अपि भङ्क्ति, दृढम् अपि छिन्तयति, स्थिरम् अपि साहसात् विदारयति, विनाशकः। तस्मै, महाबलाय, पुरातनाय, नूतनाय, तव चिन्ताः रक्षायै प्रवर्तन्ताम्; इन्द्रः, उत्तमसहायः, सर्वदुःखात् नः पारयतु। जनानां कृते, भूमौ दिवौ च अग्निं प्रज्वालय, मध्यलोकेषु अपि; वृषभ, सर्वतः ज्वल, स्तोत्रद्वेषिणं, भूमिहानिं च दह। त्वम् दिव्यजनानां, भौमलोकस्य, सर्वस्य चलनस्य राजा; तीक्ष्णदृष्टिः, दक्षिणहस्ते वज्रं गृहीत्वा, हे इन्द्र, सर्वतः रक्ष, सर्वमायां जहि। नः, हे इन्द्र, अखण्डं कल्याणं विजये दान्वे; येन त्वं वज्रेण दासं, आर्यं, वृत्रं, नहुषं च वशं कृतवान्। आगच्छ, हे बहुप्रार्थित, बुद्धिमन् इन्द्र, तव गणैः, सर्वदानेन, पूज्य; येन न देवहीनः, न देवः अपि प्रतिषेधितुं शक्नोति, तेन शीघ्रं सोमप्रियः आगच्छ।