इन्द्रः स्वर्णप्रश्रवणैः अश्वैः जनानां मध्ये त्वां वहन्तु, हे हरिवः। यथेष्टं मधुमत्तमं सोमं पिब, यज्ञे च सभायां च रमस्व। पूर्वेषु निःसृष्टेषु सोमेषु च, तवायं विशेषः पानार्थं समर्पितः; मधुमन्तं सोमं पिब, इन्द्र, वृषभस्य बलं जठरं पूरय। इह सोमं, अप्सु शुद्धीकृतं, नरैः सह त्वं पिब, हे इन्द्र; हविषा जठरं पूरय। मदाय त्वदर्थं सोमरसो मथ्यते; तेन त्वं, हरिवः, वर्धस्व। त्वाम् अहं, हर्यश्व, सत्यम् ऊर्जस्वन्तं सोमं पातवे उपहरामि। सोमधाराभिः इह तुष्टः भव, स्तोत्रैः समर्चितः, महिमा तव गीयते। त्वदीयेन परित्राणेन, त्वदीयेन च बलस्य साहाय्येन, धीराः ऋतस्य पथः गृहे निषेदुः, त्वां स्तुवन्तः, भोज्यस्य भागं कामयन्तः। सः यः जातः प्रथमः, सर्वदेवान् इच्छया अतिचक्राम; यस्य शक्त्या द्यावापृथिव्यौ पृथक् स्थिते, सः मनुष्येषु इन्द्रः। यः कम्पमानां पृथिवीं स्थिरीकृतवान्, कोपितान् गिरिं शान्तवान्; यस्य मापने अन्तरिक्षं विस्तारितं, यो दिवं अधारयत्—सः इन्द्रः। यो अहिं हत्वा सप्त सिन्धून् अपासृजत्, यो वलस्य बद्धाः गावः मोचयत्, यो अग्निं प्रज्वलयत्—सः इन्द्रः। यः सर्वाणि चराचराणि प्रवर्तयत्, यो दासजातिं गुहायाम् अपोहत्, यो श्वगणिकः इव जीवतः धनं जघान, सः इन्द्रः। यं जनाः भीत्या पृच्छन्ति—क्व सः? केचित् वदन्ति—नास्ति सः; सः श्रीमतां धनं विभजति, श्रद्धा तस्मिन् स्थापिता—सः इन्द्रः। यो दुर्बलस्य, दीनस्य, अनाश्रितस्य स्तोत्रिणः साहाय्यकर्ता, यो पेषणस्य सोमपेषकस्य रक्षिता, सः इन्द्रः। यस्य अश्वाः सर्वदिक्, गावः, पुरः, रथाः सर्वत्र; यो सूर्यं च उषसं च सृजत्, अपां नेतृत्त्वं धारयति—सः इन्द्रः। यम् उभौ क्रन्दमानौ बद्धौ शत्रू, समीपे दूरस्थाश्च, आह्वयन्ति; एकरथे स्थिताः अपि भिन्नैः स्वरेण तम् आह्वयन्ति—सः इन्द्रः। यस्य विना जनाः विजयम् न प्राप्नुवन्ति, यं युद्धे आह्वयन्ति, यः सर्वस्य प्रमाणं जातः, अचलम् अपि कम्पयति—सः इन्द्रः। यो दर्पितान्, अतिमानिनः, अहन्त, यो शत्रुं न मोचयति, दस्यूनां हन्ता—सः इन्द्रः। यो शम्बरं पर्वतेषु चत्वारिंशत् वर्षाणि निलीनं न्यविन्दत्, यो वृत्रं व्यथयत्, शयानं दानुं जघान—सः इन्द्रः। यो काशिभिः सह शम्बरं जिगाय, अश्नानां सोमं अपिबत्, यस्य सन्निधौ पर्वते यजमानाः समृद्धाः जनाः अभिभूताः—सः इन्द्रः। सप्तिरश्मिः वृषा, महाबलः, सप्त सिन्धूंः ससर्ज, वज्रहस्तः रौहिणं दिवं यान्तं विव्याध—सः इन्द्रः। द्योऽपि पृथिवी तस्मै अधीनौ, गिरयः तस्य बलं भीषन्ति, सः सोमपः, वज्रबाहुः, वज्रहस्तः—सः इन्द्रः। यः पेषकं, पाचकं, स्तोत्रं, साहाय्यकामं च रक्षति; यस्य स्तोत्रं बलं, सोमः तस्य, एष धनस्य स्वामी—सः इन्द्रः। यो मातरौ अंकमध्य उपजातः, अन्यस्य उत्पत्तिं न जानाति; सः स्तुत्यः, व्रतानुगः, देवेषु—स एव इन्द्रः। सोमकामः, शीघ्रवाहनः, प्राज्ञः, यस्मात् सर्वे कम्पन्ते; शम्बरं शुष्णं च हन्ता, एकवीरः—स एव इन्द्रः। यो पेषकाय, पाचकाय, विजयं ददाति—सत्यं एतत्; वयं तव, इन्द्र, नित्यं प्रियाः, वीर्यवन्तः, सभायाम् उक्तिं कुर्मः। तस्मै एव, बलाय महत्त्वाय, अहम् एतं स्तोत्रं समर्पयामि; श्लोकैः इव वेगेन अश्वैः, इन्द्राय स्तुतिं वहामि। तस्मै एव, इव हविषा, गीतानि वहामि, वाणीया स्तोत्रं वहामि, हृदा, मनसा, धिया, पुराणाय पतये, इन्द्राय प्रज्ञा शोभयाम। तस्मै एव, परमं तेजस्विनं गीतं वाणीया वहामि; उत्तमानि स्तोत्राणि, सुसंस्कृतैः श्लोकैः, दानिनं वर्धयाम। तस्मै एव, यथा यन्त्रकारः रथमस्तम्भयति, एवं स्तोत्रं योजयामि; गीतानि, सुसंस्कृतानि स्तोत्राणि, गायकप्रियाय, प्राज्ञाय, विश्ववेदसे इन्द्राय। तस्मै एव, यथा सारथिः कीर्तये, वाणीं योजयामि; वीरं, दानिनं, पुराणं, कीर्तिमन्तं, ऋतं पतिं स्तुमः। तस्मै एव, त्वष्टा वज्रं निर्मितवान्, दिव्यं, युद्धाय योग्यं; येन वृत्रस्य प्राणं हत्वा, प्रभुः, सेनां भिन्दन् व्यचालयत्। यस्य जनन्याः पेषणे, पितुः पोष्यं भोजनं, एकैव पानं अपिबत्; विष्णुः बलवाँस्समर्थं पाचनाय साहाय्यं चकार, वराहं हत्वा, पर्वतं अपासारयत्। तस्मै एव, देवपत्न्यः, महाकर्मणि, इन्द्राय स्तुतिं गायत; पृथिव्यौ च द्यौः तं व्यापकं आलिङ्गयताम्—तस्य महिमा न कश्चन व्याप्नोति। तस्यैव महिमा द्यावापृथिव्योरन्तरिक्षस्य च व्याप्ता; इन्द्रः सूर्यस्य पतिः, सर्वविख्यातः, तेजः युद्धाय आदत्त। तस्यैव, वज्रेण वृत्रं छित्त्वा, इन्द्रः शक्त्या, गोवत्साः इव आपः मोचयत्, कीर्तये जिज्ञासया। तस्यैव शक्त्या, नद्यः हृष्यन्ति, वज्रेण आपः संयम्य; यजमानाय प्रीतिं ददाति, प्रभुः, शीघ्रः, तुर्वणये गम्भीरत्वं ददाति। तस्मै एव, उत्सुकः, वज्रं वृत्राय वहामि, सेनापतये, संहतान् भिन्दन्; सः गावः सन्धिं विदार्य, आपः स्रवणाय प्रावर्तयत्। तस्यैव, पुरातनानि कर्माणि, नवानि स्तोत्रैः वदामः; युध्याय शस्त्रधारी, शत्रून् निष्कासयति। तस्यैव, जन्मनि भीत्या, गिरयः, द्यौः, पृथिवी च कम्पन्ते; स्तोत्रस्य आह्वाने, शरणं संयुज्य, तत्क्षणं प्रेरणा वीर्यं जाता। तस्मै एव, दातृषु भागः, एकश्च प्रभुः, बहून् अधितिष्ठति; इन्द्रः सूर्यस्य स्पर्धायां प्रतिद्वन्द्विनं अतिचक्राम, शुभैः अश्वैः विजयं प्राप। एवं, इन्द्र, गोतमाः तुभ्यं उत्तमानि स्तोत्राणि अपादयन्, रथानां प्रीतये। एषु त्वं सर्वशोभनां प्रज्ञां स्थापयः; दानिने, त्वं प्रातः शीघ्रं प्रज्ञया आगच्छ। स एव, यः यज्ञे पूज्यः, बलवान्, सत्यस्वरूपः, बहुशक्तिमान्, महाबलः—सः इन्द्रः। तम् एतैः स्तोत्रैः वयं नमामः।