वयं मित्रभावेन त्वां, हे इन्द्र, पूर्णया स्तुत्या संपूजयामः। धनदः अस्माकं हिताय तत् ज्ञातव्यं। युद्धे शत्रुर्न समीपस्थः न च वाच्यः अस्मान् विजेतुं शक्नुयात्; मम निश्चयः त्वयि स्थापितः। त्वं विशालः, दृढः कवचः, अग्रणी योद्धा च विघ्नानां हन्ता च असि; त्वया सह मित्रत्वेन अहं वाक्यं प्रवदामि। विघ्नवधाय च सेनानां जयाय हे इन्द्र, त्वां प्रवर्तयामः। तव मनः दृष्टिः च, शतबलस्य इन्द्रस्य, अस्माकं स्तुतिभिः अस्मासु प्रवृत्तिः। सर्वाणि तव नामानि, हे शतबल, स्तोत्रैः आवाहयामः, शत्रुनिर्जयाय हे इन्द्र। शतबलस्य प्रशस्यस्य शक्तिभिः इन्द्रं, जनसमूहस्य धारयितारं, वर्धयामः। इन्द्रं, बहुस्तुतं, विघ्नवधाय, युद्धे बलस्य प्राप्त्यर्थं अहं आह्वयामि। स्पर्धासु विजयी भव, हे शतबल; विघ्नवधाय त्वां आह्वयामः। यशः, युद्धविजयः, कीर्तिस्पर्धासु, हे इन्द्र, संघर्षमध्ये उपस्थितो भव। सर्वोत्कृष्टं, वीर्ययुक्तं, जाग्रत् सोमं अस्माकं हिताय रक्षस्व, हे इन्द्र, शतबल। पञ्चजनानां मध्ये याः तव शक्तयः, हे शतबल इन्द्र, ताः अस्माकं तव कृते वरणीयाः। महत् यशः, अजेय कीर्ति, हे इन्द्र, स्वीकुरु; तव बलात् वयं पारं गच्छेम। समीपात् वा दूरात् वा, हे महाबल, यत्र तव क्षेत्रं, तत्रात् आगच्छ, हे वज्रहस्त इन्द्र। इन्द्रः महाभयात् उच्चस्थितः, न च कम्पते; सः जनानां मध्ये स्थिरः अस्ति। इन्द्रः अस्माकं कृपां दर्शयतु; पृष्ठतः दुःखं न आगच्छेत्; शुभं पुरतः भवतु। सर्वतः इन्द्रः अस्मान् निर्भयत्वं ददातु; सः जनानां मध्ये गतिशीलः शत्रून् विजेतुं ददातु। महान्तं वाक्यं, स्तोत्राणि इन्द्राय सूर्यगृहे आवाहयामः; यथा अन्वेषकाः धनं प्राप्नुवन्ति, तथा स्तुतिः उदारेषु फलवती, न तु दुष्प्रशस्तेषु। दूरं अश्वः, दूरं गोः, दूरं यवः तव, हे इन्द्र; दूरं वित्ताधिपः; उत्तमात् असंगतः, हे मित्र, वयं गानं त्वं मित्राणां कृते गायामः। यथा शक्तिरेव, हे इन्द्र, बहुकर्ता, महायशस्वी, तव धनं सर्वतः संरक्षितम्; अतः संगृहीत्वा इतः आनय, विजयी भूत्वा, गायकस्य कामः तव कारणात् न विफलः भवतु। एतेषु उज्ज्वलदिनेषु, एतेषु सोमरसेषु, अज्ञानं निवार्य, हे अश्विनौ, गोभिः; इन्द्रेण च, एतेषु सोमरसेषु, शत्रुं हन्याम। वयं संगता, द्वेषरहिताः, समृद्धिं प्राप्नवाम। इन्द्रेण सह, धनसमृद्ध्या सह, वयं प्राप्नवाम; पुरस्कारैः, रम्यैः, उज्ज्वलैः सह। दिव्येन, अतिशक्त्या, वीर्येण, मुख्याः गोः अश्वैः च सह वयं प्राप्नवाम। ते सोमरसेषु तव हर्षं जनयन्ति; ताः बलस्य शक्तयः, ताः सोमाः, हे शुभकृत्, वृत्रवधेषु। यदा भक्ताय दश अजेय वृत्राणि अहं हनितवान्, यजमानाय सहस्राणि अपातयः। युद्धे युद्धे त्वं साहसात् आगच्छसि; नगरे नगरे त्वं बलात् विनाशितवान्। हे इन्द्र, योग्यसख्यं दूरस्थेषु, नमुचिं मायाधिपं अपातयः। करञ्जं च पर्णयं, अतिथिग्वस्य पथे, महाशस्त्रेण अहं हनितवान्। वङ्गृदानां शतं नगराणि अहं भङ्गितवान्, रक्षिणः अपाकृतवान्, ऋजिश्वनाय मार्गं निर्मितवान्। तौ जनाधिपौ, दश भ्रातृभिः सह, सुश्रवसं प्रसिद्धं, त्वं समीपं गच्छसि। षष्टिसहस्राणि नवति नव, प्रसिद्धानि, त्वं रथचक्रेण हनितवान्, हे दुष्करविजेता। सुश्रवसं तव रक्षणैः, तव सुरक्षाैः, हे इन्द्र, त्वं तुर्वयाणम् उपकृतवान्। कुत्साय च अतिथिग्वाय, महायुवराजाय, युद्धे न विफलाय, त्वं जीवितं दत्तवान्। ये, हे इन्द्र, तव मित्राः, दिव्यरक्षकाः, ते शुभाः, सौम्याः च। वयं त्वां स्तोष्यामः; त्वया सह मित्रत्वेन, वीरपुत्राः भूत्वा, दीर्घायुः, सुरक्षितं पारं धारयेम। त्वां, वृषभं, पिष्टेषु पिष्टं, पानाय अहं पिपासामि। तृप्तः भव, हर्षं पिब। मूढः, ईर्ष्यालुः, तव अहितं न कुर्यात्; उपहासकः तव न बाधेत्। वेदविरोधिनः तव न विजेतारः भवन्तु। अत्र, गोपालकैः सह, ते तव हर्षं महाफलाय जनयन्तु। वृषभः सरसि यथा पिबति, तथा पिब। गोष्वामी, इन्द्राय, यथायोग्यं, यथाज्ञः, गानं गाय। सत्यपुत्राय, सत्याधिपाय। हरिताः विमुक्ताः, रक्ताः, यज्ञकुशे, यत्र वयं एकत्र समागताः। इन्द्राय, गाः, शुद्धं मधुरं दुग्धम्, वज्रहस्ताय, यदा सः गुह्यस्थले तद् अन्वेषितवान्। आगच्छ, हे इन्द्र, सोमकामः, सोमपानाय आह्वितः। तव द्वाभ्यां हरिभ्यां आगच्छ, हे वज्रभिद्। ऋत्विक् उपविष्टः, यज्ञकर्ता, यज्ञकुशं व्यवस्थितवान्। प्रभाते पिष्टानि युक्तानि। एते स्तोत्राणि, प्रार्थनायुक्तानि, रच्यन्ते; यज्ञकुशे उपविश। वीर, श्रेष्ठं हविः भुङ्क्ष्व। सोमपानस्य मातरः बलस्य अधिपतिं इन्द्रं, यथा मातरः वत्सं, पोषयन्ति। तृप्तिं कुरु, पिष्टे सोमे, महत्त्वाय, तव देहाय; यजमानं न परित्यज। इति, एतेषु स्तोत्रेषु, यज्ञेषु, सोमपानाय, युद्धविजयाय, सौम्यत्वाय, वयं इन्द्रं मित्रवत्, शतबलं, वज्रहस्तं, स्तुयामः।